Wie/wat ben ik ?
-de vraag is onzin
Alles wat we doen om ons zelf in leven te houden is zelfdestructief
Het universum creëert dmv destructie, het kan ook niet anders omdat er alleen transformatie is.
Daarom kan onze poging tot creatie ook niet anders dan destructief zijn.
Elke creatie van ons fictieve zelf, elke voeding ervan moet wel ten koste gaan van de werkelijkheid, de realiteit die we zijn.
Alles wat we doen om ons zelf in leven te houden is dus zelfdestructief.
Het is gewoon weer een omschrijving van de angstparadox.
Hetzelfde verhaal bij een nieuwe ervaring.
“Wie ben ik” is een onzinnige vraag, dat wil niet zeggen dat “wie denk ik te zijn” een onzinnige vraag is.
Ik kijk er naar uit
Ik kijk ernaar uit om:
Afgewezen te worden
Een blokkade te voelen
Gedachten hebben om niet bestaande problemen op te lossen
Genot na te streven
Etc
Ik kijk er naar uit….
Hoe al het moois langs mij heen gaat
Het is een schitterende zomerse dag en heb heerlijk de hele dag op het strand gelegen en een verfrissende duik in de ijskoude zee genomen. Ik loop nu terug naar de auto en merk op dat al het moois eigenlijk langs mij heengaat. Ik ben verworden tot een kleine puntige energiespanning ergens in dit hoofd.
Ik merk hoe er niks meer gecreëerd wordt, dus ook niks moois, geen mooie ervaring die ik normaal zou hebben in deze omstandigheden. Maar behalve die eenpuntige spanning in het hoofd is er niks. Het is goed, ik zou het ook niet anders willen. Ik kijk er elk nieuw moment weer naar uit.
Hoe alle schoonheid en andere mensen (die niet bestaan) langs mij heen gaan. Zelfs mooie vrouwen zie ik zonder enig vorm van begeerte of verlangen of wat dan ook. Apart.
Vraag mij af wat ik morgen met dezelfde mooie dag ga doen. Weer naar het strand, of iets anders, omdat het toch niet uitmaakt.
Loop ook langs alle strandtenten met gezellige muziek en mensen die het naar hun zin hebben en genieten van het gebeuren.
Ik merk op hoe ook dat langs mee heen gaat, het is leuk om te zien, maar ik heb er verder niks mee. Ook geen behoefte om er aan mee te doen, denk niet dat ik dat meer zou kunnen.
Benieuwd wat ik morgen ga doen. Kijk er nu al naar uit 😉
Er zijn 2 momenten van verlichting
21:30
Na alle verhalen van Jed McKenna (ben nu zijn 4e boek aan het lezen “Notities bij zijn trilogie”) en de verhalen over het leven van Byron Katie (die na haar verlichting nog een jaar lang haar 4 vragen deed) en Eckhart (die na 3 jaar stil viel en op een bankje ging zitten) en nu van Bernadette Roberts (getipt in Jed zijn “Notities”) die verlicht werd en daarna uit het klooster ging om te trouwen, 4 kinderen kreeg etc en waar na 20 jaar ! Het zelf wegviel. Na alle verhalen is het me nu duidelijk dat er dus 2 momenten zijn.
De eerste is verlichting , dat is het wegvallen van onze pijnlichaam, onze angsten , zoals beschreven in Deel I van dit dagboek, het hele begin dus. Iets wat mij dus maar 3 maanden gekost heeft. Moet er nu echt om lachen hahaha.
Dit hele dagboek gaat dus om het wegvallen van het zelf en de verhalen die het maakt. Dat is wat ik nu ervaar.
Uiteraard DUH, maar wat ik al geschreven had zie ik echter bevestigd. Na de eerste verlichting gaat het wegvallen van het zelf eigenlijk vanzelf als je het maar gewoon toelaat.
Echter de periode waarin dit gebeurt verschilt dus enorm. Wat eigenlijk logisch is, want Jed deed ook 2 jaar over de eerste verlichting volgens zijn boek en die ging er ook vol voor. Hij had echter niet de luxe van de 2 boeken van Katie en Ingeborg die alles voor mij in 1 keer duidelijk konden maken. (al snap ik nog steeds niet waarom anderen mensen die die boeken lezen er gewoon niks mee doen, niks mee willen doen, begrip voorbij de projectie vanuit mijn eigen ervaring is helaas niet mogelijk. Ik snap niet dat mensen zo bang zijn voor hun angsten. Want op dat moment zit je nog in de illusie van controle en is het dus mogelijk verlicht te worden terwijl je nog denkt/ervaart volledig in controle te zijn.)
Grappige is dat het wegvallen van het zelf , dus het gaan ervaren van de leegte en het geheel wegvallen van de illusie van controle veel beangstiger zijn , maar omdat er geen angst-gevoel bij zit (die is al weggevallen) wordt het niet ervaren als iets engs. Dat is dan wel weer humor.
Iig, bij Jed duurde het wegvallen van het zelf dus kennelijk 10 jaar. Maar hij was erg bezig met zijn boeken en andere mensen helpen. Dat voed het zelf nmm.
Ik zag gister een docu over Osho’s range in de VS , hij schijnt toen zichzelf teruggetrokken te hebben en 3 jaar niet gesproken te hebben. Door wat ik nu ervaar koppel ik dit aan elkaar en vraag ik mij af of hij toen pas in de laatste fase zat van het wegvallen van het zelf ? Zoals ik zei, ik ervaar een zelf, maar ik kan alles zeggen en begrijpen wat verlichten mensen zeggen, omdat ik weet dat ik niet dat zelf ben. Sterker nog ik vind mijn antwoorden soms bv veel mooier. (al zijn de verhalen van Osho natuurlijk ongeëvenaard) als in effectiever. Osho vertelt mooi, maar het blijven verhalen, antwoorden. Geen middel om tot verlichting te komen. Net als zijn meditatie daarvoor niet toereikend is. (al zegt hij dat zelf ook)
Osho was ook druk bezig constant verhalen te vertellen, die waarschijnlijk het zelf voeden. Dat zit ons verder niet in de weg natuurlijk en maakt eigenlijk ook helemaal niks uit. Maar het zou mij niet verbazen als het wegvallen van het zelf bij Osho ook heel lang heeft geduurd en dat hij bij de stilte zich pas realiseerde wat al dat verhalen vertellen voor onzin was.
Ik heb mijn proces waarschijnlijk ook flink verlengd door dit dagboek, door toe te geven aan de drang het te willen begrijpen. Maar ik heb er natuurlijk niet echt onder geleden en persoonlijk vind ik het wel een schitterend dagboek 🙂
Jed schrijft ook over alle onzin over hoe mooi nirvana zou zijn enzo. Ik vind er op dit moment ook weinig bijzonders aan. Stiekem denk ik dat dat nog kan veranderen als het zelf helemaal wegvalt. Dat dan het “ontwaken” of “verlichting” compleet is. Dat er dan misschien nog een ervaring komt. (Jed zijn boeken zijn geschreven voor dit wegvallen volgens mij, hij vertelt regelmatig over de echo van zijn identiteit die nog naklinkt) Al weet ik dat dat niks zal veranderen, er kan immers niks veranderen. Er zijn immers ook geen ervaringen meer.
Dan moet ik toch concluderen dat al dat Koninkrijk Gods, Nirvana en al die andere verhaaltjes over hoe mooi het is, allemaal gelul is.
Ja ik heb ook ervaren hoe mooi het is als mijn pijnlichaam verdwenen is, hoe mooi alle kleuren dan zijn. Dus ja, tov depressie en lijden en angsten hebben is het natuurlijk erg mooi allemaal. Maar ik heb niet het idee dat wat ik nu ervaar zoveel anders is als alle leuke periodes die ik in mijn leven heb gehad. Punt is eigenlijk dat ik dat helemaal niet kan weten, die referentie heb ik gewoon niet meer. Op dit moment is mijn ervaring heel normaal natuurlijk. Maar ik kan natuurlijk helemaal niet weten hoe ik mijn ervaring die ik nu heb , ervaren zou hebben als ik die 10 jaar geleden gehad zou hebben, misschien had ik het dan wel als nirvana ervaren.
Maar terwijl ik dit denk, besef ik mij opeens, dat al die mooie verhalen wel gelul moeten zijn. Zoals Einstein zei, alles is relatief. Voor die mensen die verlicht raakten vanuit een depressie is het natuurlijk een enorme explosie van geluk en liefde etc na het wegvallen van die depressie. Ook Eckhart zei dat zelfs dat na een paar maanden weg was en het kennelijk normaal was. Geheel logisch natuurlijk. Want als alle ervaringen wegvallen , er geen verleden of toekomst meer is, is er ook geen referentiekader meer en dus valt er niks over te zeggen. Dus McKenna heeft natuurlijk helemaal gelijk als hij zegt dat er dat het allemaal onzin is.
Ja, als je lijd, als je depressief bent, angstig bent of wat dan ook, ja dan is die eerste verlichting natuurlijk schitterend. Voor mij een stuk minder, omdat ik niet echt ongelukkig was. Sterker nog ik was ervan overtuigd dat ik zou vinden wat ik zocht , daarom ben ik ook dit dagboek begonnen. Door het lezen wist ik dat het zelf dus nog ging wegvallen, het ego en het contrast was een stuk minder. Dus mijn euforie is beschreven zoals in dit dagboek hahaha. Leuk, maar duurde volgens mij slechts dagen hahaha. (ik zal dat eens gaan teruglezen binnenkort)
Het duurt nu 3,5 jaar bij mij en nu ik klaar ben met alle verhalen verwacht ik alweer! Dat het snel helemaal weg zal vallen. Alhoewel die verhalen geen invloed hebben verder op het proces, gaat het erom dat ik wel constant probeerde te begrijpen en dus te voelen en te observeren etc etc en daarmee voed ik volgens mij het ego (zelf).
Het wegvallen is zoals ik al geschreven heb volgens mij tweeledig. Het wegvallen van de blokkade en de gecreëerde energiestroom zelf. (de blokkade is dus het ego wat zichzelf probeert te controleren, zelfdiscipline ,illusie van controle, zelfconflict etc komt hieruit voort) Door dit dagboek, anderen helpen, verhalen te vertellen etc voed je de gecreëerde energiestroom, doordat je creëert om anderen te helpen, contact te maken op ego-niveau. Nu stroomt het harder weg dan het gevoed wordt (we weten immers dat het allemaal onzin is) en dus verdwijnt het alsnog vanzelf.
Ben nu helemaal de draad kwijt en weet niet meer wat ik wilde vertellen. Iig het geeft maar weer aan wat een onzin er allemaal vertelt wordt, dat alle verhalen over verlichting onzin zijn.
De enige reden dat ik nog wil dat het zelf wegvalt is , omdat ik merk dat ik klaar ben met al die verhalen en ik koppel dat nog aan het ego/zelf. Immers ik creëerde al die verhalen in de veronderstelling dat ik nog niet verlicht was, dat er nog wat moest gebeuren. Dat ik nog een zelf ervaarde, ondanks dat ik wist dat het onzin was, beschouwde ik dat als een teken dat ik nog niet verlicht was. Gelukkig heb ik dat al een tijdje geleden doorzien.
Maar de verhalen bleven omdat ik nog wel geloofde dat het wegvallen van het zelf voor nirvana ging zorgen. Ook weer onzin dus. Logisch , ik snap eigenlijk niet hoe ik dat heb kunnen geloven. Ben ik toch weer te goed van vertrouwen geweest hahaha. Gelukkig ben ik er ook al een tijdje achter dat er niks gaat gebeuren en niks kan gebeuren omdat er niks is, omdat ik niks ben.
Dat ik nog een zelf ervaar (nu nog slechts een energiepunt in het hoofd) heeft niks met mijn verhalen te maken (die waren er alleen om het wegvallen van het zelf te verklaren, te begrijpen en betekenis te geven) . Die waren er slechts in mijn eigen opdracht. Mijn opdracht tot dit dagboek.
Wat een gelul weer allemaal, ben er alweer klaar mee.
permanente staat van gelukzaligheid is pure onzin
Ga vandaag weer gewoon lekker naar het strand.
Bedenk me ook dat ik denk dat het voeden van het ego niet dit dagboek was, maar mijn interactie met andere mensen en mijn relaties, waarin ik leefde vanuit dat zelf om andere mensen te accommoderen. (dat was de overtuiging die ik had iig)
Grappig hoe ik tijdens mijn ochtendmeditatie (of gewoon zitten) opeens weer contact kreeg met die leegte, die nu idd heel vredig is.
Het leek alsof ik klaar was met alles, met alle verhalen en proberen te begrijpen en te accommoderen (immers hoe ik dat doe voor anderen is weer een bespiegeling hoe ik dat doe voor mijzelf, voor dit dagboek) maw de gehechtheid aan het leven.
Dus het verdwijnen van het zelf , wat niet echt meer als het ego/zelf wordt ervaren kan worden ervaren vanuit de leegte. Er kan dan echter geen enkele gehechtheid met het leven meer zijn. (dus ook niet met zijn verhalen)
Grappig. Het ego ervaart de verlichting, de vredeliefdegelukdankbaarheid. Maar dat ervaren is weten te sterven en weten dat de ervaring zal verdwijnen. Het kan dus alleen ervaren worden in de wetenschap dat het elk moment weer verdwijnt, elk moment wordt losgelaten.
Hahahaha. Geweldig die paradoxen.
Het heeft weer allemaal niks met mij te maken.
(het is niet persoonlijk)
Het ego is verlicht en ervaart de extase en ik kijk ernaar uit om het elk moment weer kwijt te zijn.
12:00
Nestel in de leegte van zijn en ervaar de verlichting van het ego. Golven van liefdegelukvrededankbaarheid afgewisseld met vleugjes irritatie en problemen zien. Het is allemaal een grap, heeft niks te maken met wie we zijn. In feite zijn de golven van extase van verlichting dus niks anders als het sterven van het zelf. Niks permanent. Tijdelijk.
Wat zal er zijn als het zelf wegvalt, als de extase wegvalt ? Leegte/dood. Geen idee wat dat is , maar ik kijk ernaar uit.
(en nu op naar het strand 🙂
Nu kan ik eindelijk zeggen; ik ben verlicht met bijbehorende extase. Maar alleen omdat ik volledig besef wat een onzin het is, dat het niks met mij te maken heeft, elk moment kan verdwijnen en geheel betekenisloos is.
Whahaha, wat een grap.
Nou kan nu definitief zeggen dat een permanente staat van gelukzaligheid of extase pure onzin is. Het is gewoon een bijeffect dat komt in korte golven terwijl je sterft. Kunnen we die illusie ook weer loslaten 🙂
Ps zo gauw je dit probeert te identificeren zal het niet kunnen bestaan, immers dat gebeurt vanuit het zelf. Het is dus ook compleet nutteloos om dit te weten, anders dan dat het geen zin heeft om er naar te zoeken. Het kan alleen ervaren worden als het zoeken is gestopt. Je kan echter de betekenis hiervan pas bevatten na een lange zoektocht 🙂
En het is dus niet dat wat gezocht wordt. Immers dat wat gezocht wordt is leegte. (dood)
Grappig, onze hele leven vechten we tegen de dood, proberen we in leven te blijven, mooie ervaringen te creëren. Maar doodgaan is misschien wel de mooiste ervaring van allemaal (en ik kan het weten, want ik heb alles gedaan) ( om heel eerlijk te zijn, zijn natuurlijk allemaal mooie ervaringen; goeie sex, goed feest, goede prestatie (top van berg beklimmen of hardlopen) , xtc, vrije val parachutespringen, verliefdheid, heerlijk eten, mooie natuur, vakanties. Allemaal mooie ervaringen, maar allemaal zelfdestructief. 🙂
Humor.
14:00
Zo het is weer enigzins genormaliseerd. Al wordt er nog wel welbehagen ervaren.
Jed heeft het in zijn boek over de speelse puppy theorie. Gebeurtenissen waar hij geen betekenis bij weet te verzinnen. Andere gebeurtenissen weet hij wel goed te plaatsen.
Ik zou de speelse puppy voorbeeld waarbij hij wegloopt als hij de persoon ziet die zijn boek laat vallen en daarvandaan wegloopt ook kunnen omschrijven als een gemiste kans. Misschien was er wel iets moois gebeurt als hij was gebleven en een praatje had gemaakt bv.
Wel moet ik erbij zeggen, dat dit soort verhaaltjes steeds onzinniger worden als er beseft wordt dat er niks nodig is.
15:30
Het is bizar. Jaren heb ik geloofd dat mijn ego energie mij in de weg zat. Dat mijn levensenergie moest verdwijnen net als mijn angsten om verlicht te zijn, gelukkig te zijn. Om de zogenaamde extase van verlichting te kunnen ervaren.
Jaren van misvattingen over het egoloze staat van zijn waarin alles goed is. Jaren projecteerde ik mijn ego cq levensenergie, het zelf wat ervaren wordt (het middelpunt van je ervaringen) als oorzaak dat ik mij niet in die staat bevond. Een illusie.
Slechts een overtuiging die in de weg stond. Een niet onderzochte gedachte , overtuiging.
Nu pas besef ik echt dat het ego/zelf juist ook de bron van geluk en al die extase bullshit is hahaha.
Maar ook dit schreef ik al heel lang geleden in mijn dagboek : Wees gewoon gelukkig. Ongeacht wat, ongeacht de ego energie (wat dus het zelf is)
Laat gebeuren wat gebeurt en wees gewoon gelukkig.
Maw ook dit verhaal is weer herkauwen wat ik al lang weet.!!
Maar ik geloofde alle verhalen over die bijzondere staat van zijn, van extase en liefde, geluk zonder ego.
Allemaal onzin. Heeft niks met het ego te maken. Slechts projectie, overtuigingen over wat zou zijn.
Het ego is niks apart, wij zijn het ego, het is het zelf, ook in verlichte staat.
Kennelijk beginnen we met ego om naar onszelf te kunnen kijken vanuit het ego. Dan weten we dat we het ego zijn. Het zelf.
Maar dat dat zelf er is, doet er niet toe. Zolang je het niet identificeert als “dat ben ik” is het juist ook een bron van geluk, zolang je het maar laat sterven.
Het is dus echt slechts een gedachte, een overtuiging wat mij in de weg stond.
Heel die energie die in balans moet komen. Het is juist dat in balans komen wat zon mooie ervaring is. Het zelf dat sterft.
Al die verhalen over verlichting zitten ons dus net zoveel in de weg als dat ze kunnen helpen. Het is eerlijk tegen jezelf zijn en elke keer weer toegeven hoe stom je was die onzin te geloven. Totdat je niks meer geloofd en de extase van doodgaan verwelkomt en uitkijkt naar het feit dat het elk moment weer over zal zijn.
16:00
Nu ik zoveel heb geschreven en gedacht is mijn zijn in de leegte weer afgezwakt en mijn zijn in het zelf sterker, alles weer zoals vanouds, het vagevuur.
17:45
Vagevuur met berusting.
Ondanks de heerlijke ervaring die ik vandaag heb gehad hoef ik hem niet meer terug. Zoals het nu is is het ook goed. Zou er morgen weer een golf komen, mooi. Komt ie niet meer , ook goed. Het mooiste vind ik eigenlijk de illusie die is doorzien, de onzin gezien.
Berusting in het weten. Extase is mooi, maar is altijd tijdelijk, daarom is het zo mooi.
18:15
Verlichting bestaat niet. Het is geen staat van zijn. Het is een proces. Als het zelf verdwijnt, verdwijnt het proces en verdwijnt verlichting.
(dit heb ik ook al een keer geschreven)
Sprookjes vertellen
Het is weer een schitterende dag vandaag. Nu een heerlijke lange ochtendwandeling aan het maken met de loge (hond) en vanmiddag weer lekker naar het strand.
Ook vandaag weer dat heerlijke gevoel terwijl de energie van het zelf aan het stromen is en ik bedenk mij dat ik deze fases al vaker heb gehad. Echter blokkeerde of verpeste ik die vaak door te zoeken of begrijpen wat ik nu deed zodat ik het zou kunnen reproduceren. Probeerde ik het gebeuren vast te houden of als er een moment van irritatie of een probleem werd verzonnen ging ik gelijk weer op zoek naar die ervaring. Ook kan ik mij nog wel herinneren dat het soms nog gewoon te overweldigend was. De ervaring totaal geen controle te hebben nog niet volledig te accepteren. Was ik zelfs bang dat dit het zou zijn en ik altijd als een gek op drugs door het leven moest gaan. Haha.
Ik voel mij nu comfortabel geen controle te hebben, kijk ik uit naar het moment dat het weer weg is. Maakt het mij niet uit als er bepaalde gedachten zijn, problemen gezien worden of er momenten van irritatie zijn. Alles gebeurt gewoon en de volgende golf komt weer vanzelf.
Het is heerlijk om te ervaren dat je elk moment kan sterven.
Dat het leven langs mij heen gaat en ik geen onderdeel ben meer van de maatschappij. Ik geen echte contacten heb met andere mensen. Geen connectie meer zoek. Ambities heb om iets te bereiken, nergens naar toe hoef etc etc Dat mensen mij een gekke leipo zullen vinden. (geen idee, gezien ik geen echte contacten heb) geen behoefte om het met anderen te delen. (ik besef nu de onzin daarvan)
Het ego is een bron van extase, wie had dat gedacht en wie had gedacht dat sterven zo mooi zou zijn. 🙂
(ps toch vind ik de omschrijving als zou ik een lichte vorm van xtc hebben geslikt geen slechte omschrijving)
13:00
Ik herinner me nu ook hoe ik de eerdere keren dat ik dit ervaarde ik deze (xtc) ervaring afwees na een tijdje omdat het te absurd is om de hele tijd te ervaren alsof je drugs ophebt. Omdat het het “normale leven, normale functioneren” in de weg stond. Wilde wel het gevoel hebben om het te kunnen controleren om op een bepaalde manier te functioneren , bv met andere mensen of dingen doen of denken.
We zijn er dus zogenaamd zo hard naar op zoek, maar als we het ervaren wijzen we het af omdat het voelt alsof we onszelf erin verliezen hahaha. Humor.
Net zoals mensen zeggen op zoek te zijn naar onvoorwaardelijke liefde, maar als ze het krijgen wijzen ze het af.
Daarom heeft het geen zin om mensen te helpen te zoeken wat ze zeggen te willen, immers dat is niet wat ze echt willen. Als ze het echt zouden willen dat zouden ze het gewoon zelf al gedaan hebben.
Ik kijk ernaar uit om een complete gek te zijn die geen normaal leven meer kan lijden.
15:00
Lees nu het einde van Jed boek “notities” . Daarin vertelt hij eindelijk duidelijk wat hij bedoelt. Zijn eerste stap, was waarschijnlijk mijn verlossing van angst. Daarna heeft hij er 2 jaar over gedaan om zijn zelf te ontmantelen. Dat is volgens mij de fase waar ik nu inzit. (nu al 3,5 jaar) En DAARNA heeft hij nog 10 jaar nodig gehad om de wereld van geen-zelf te begrijpen. Holy shit !!!!
Weet niet of ik dit wel had willen weten hahaha.
Nu lees ik de geen-wereld waar de geen-ik in leeft. Ik maak er geen wijs uit. Is dat hetzelfde als het zelf (middelpunt van energie) ervaren wetende dat je dat niet bent? Ik ga er niet uitkomen geloof ik.
Ach ik merk het wel.
Ben wel klaar met proberen te begrijpen eerlijk gezegd. Maar ik projecteer nu weer een niet bestaand verleden op een niet bestaande toekomst. Onzinnig.
Zit weer teveel in mijn denken, tijd om terug te gaan in het heerlijke sterven.
Ik heb het net nog een keer zitten lezen en ik kom er niet uit. Voor mij slechts weer een bewijs dat al dit gelul over verlichting allemaal onzin is.
Wel bedacht ik mij dat zijn boeken zijn geschreven in die 10 jaar periode, immers toen was hij al op de plek die klaar heette, hij was zelf al klaar met zoeken. Maar hoe hij zichzelf omschrijft is precies hoe ik het nu ook ervaar.
Ik kan er een mooi verhaal van maken dat het bij mij gewoon te snel ging en dus de boel overlapte. Zo zeg en weet ik dingen al heel lang voordat ik ze ervaar. En is dit dagboek eigenlijk al 3 jaar slechts een herhaling wat ik in die eerste 3 maanden heb geleerd.
Er is geen structuur meer in te krijgen voor mij. Het is gewoon allemaal onzin.
Waarschijnlijk zijn de verschillende lagen van ontmantelingen voor iedereen dus echt verschillend.
Dus meer dan een mooi verhaal zal het nooit zijn.
22:30
Ik vind het erg jammer, aan de ene kant zijn zijn boeken geniaal, maar tegelijk te onduidelijk. Zijn tijdlijn op het eind is zo onduidelijk dat ik ze niet kan koppelen aan zijn verhalen of mijn ervaringen. Sowieso, 10 jaar wat begrijpen ? Wat valt er nog te begrijpen als er geen zelf en wereld meer is ? Als er alleen leegte is….
Het is verwarrend, de termen ego, zelf, bewustzijn en het wegvallen ervan of wat dan ook, niemand geeft duidelijke definities. Iedereen gebruikt de termen door elkaar.
Waarom ego, als het ego=zelf, waarom ons “ware zelf” als er geen zelf is ?
Dus we gebruiken termen voor dingen die niet bestaan. Projecties.
Maar onze angsten zijn een illusie. Maar zijn ook echt. Ik heb ervaren hoe ze wegstroomden.
Het zelf, afgescheiden zijn is een illusie. Ik kan contact maken met de leegte, maar tevens ervaar ik het afgescheiden zijn, ook al weet ik dat het niet echt is.
Waarom al die verhalen? Al die onzin?
Waarom doen osho en mooiji al die onzin als ze behoren te weten dat het onzin is wat ze doen ?
Ik kan eigenlijk maar een conclusie trekken. Wij verlichten hebben geen flauw benul wat ons overkomt, wat het pad is. Ik heb dit dagboek geschreven, het is het verhaal wat ik verzonnen heb. Het is de verhalen en overtuigingen die ik geprojecteerd heb op de energieën die ik ervaar. Een verhaal gebaseerd op het zelf.
Maar Jed baseert zijn verhaal op waarheid.
Dus dan is het opeens heel anders. Hij koppelt zijn ervaring totaal niet aan de energieën die we ervaren. Die van angst (oude pijnen en angst voor de leegte/dood) en zelf.
Op zich liet ik mijn angst los doordat ik doorhad dat ik dat niet was, mijn verleden.
Maar ik zie dat als een zelf, een onderdeel van het zelf.
Ik beschouw de energie met middelpunt in het lichaam (hoofd) dat afgescheiden is van het geheel ook als zelf. Ook al kan ik dat ervaren vanuit de leegte. Want dat is de kern van zelf, afgescheiden zijn van het geheel.
Ik denk te ervaren dat dat middelpunt aan het oplossen is, door mijn punt van focus (iets waar ik controle over lijk te hebben) hierin te focussen. Een samensmelting die opgaan in het geheel.
Maw “ik” verdwijnt, ook al ben ik dat niet.
Nou ja. Ik heb mijn verhaal er van gemaakt en ik merk het wel. Het is niet alsof ik daar verder een keus in heb.
23:00
Ben geïrriteerd en soort van boos. Ik heb het idee dat Jed expres zijn ervaringen eruit heeft gelaten, zijn tijdlijn onduidelijk heeft gemaakt. Hij wilde alleen vertellen dat verlichting een proces is en een verlichte niet verheven is , maar juist mensen schuwt (hun ego’s, hun zelfs dus, wie ze denken te zijn) , geen echt contact kan maken met anderen (omdat hun ego’s ons afwijzen en omdat ze niet bestaan natuurlijk haha). Ik heb het idee dat hij heel veel expres niet vertelt heeft omdat hij denkt dat die informatie de zoektocht sabotteert. Dat mensen weer ervaringen gaan najagen ipv de waarheid te zoeken. Op zich een punt. Maar dan doe je toch weer mee aan de onzin dat je denkt te weten wat anderen nodig hebben en ik zie het als een vorm van liegen. Lekker bijdehand in een zoektocht naar “de waarheid”. Wat is een verhaal over ervaringen nou minder echt , dan de verhalen die hij wel heeft vertelt ? Ze zijn toch beide net zo waar of onwaar ?
Ja we moeten het zelf doen, ja we moeten het zelf uitpuzzelen. Allemaal waar. Maar al die verlichten lullen alleen verhalen over hoe iets te bereiken. De enige die echt een tool bied is Byron Katie.
Toch heb ik nu het idee dat al die verlichten ook gewoon niet weten wat ze overkomen is. Misschien ben ik daarom zo boos. Dat zelfs de verhalen uit de bron zelf allemaal gelul is. Net als Eckhart, ja plotseling verlicht, maar vergeet te vertellen dat hij daarna 3 jaar bezig is geweest om te begrijpen wat hem overkomen is. Katie heb ik 1 zin van opgevangen dat ze zegt; de eerste jaren na het gebeuren heeft niemand er wat aan, omdat degene zich er eerst in moet settelen.
Echter geen een vertelt wat ze nou is overkomen en wat ze al die jaren proberen te begrijpen. Als de ontwaakte toestand gewoon leegte is, dan is er toch niks te begrijpen. Dan zijn er toch geen verhalen meer om ergens op te projecteren ?
Of ben ik boos omdat mijn verhalen niks te maken hebben met wat ik ervaar en wat mij overkomt ?
Ben er weer eens klaar mee. Gelul allemaal.
Mijn persoonlijke situatie. Dat waar Jed niks over wilde zeggen:
Ik woon alleen in een stad in de randstand. Ik vang honden (meestal 1 , soms 2 tegelijk) op als bijbaan en probeer wat geld te verdienen via de beurs. Ik geef heel weinig uit (1000 euro p.m.) en ben sinds een tijdje met alles gestopt. Gestopt met salsa-dansen. De relatie ging natuurlijk uit, maar ben ook klaar met het zoeken van nieuwe vrienden (echte vrienden had ik al niet meer toen ik 3,5 jaar geleden aan deze toch begon, familie doe ik niet aan, ik zie mijn ouders een paar keer per jaar). Klaar met het proberen een echte connectie te hebben met iemand omdat ik snap dat het onzin is. Ik ben al een tijd niet echt meer actief op de beurs. En de websites hou ik alleen bij en doe ik verder niks mee. Alhoewel ik nu een paar weken weinig mediteer (soms 30min op een dag, ’s ochtends) neem ik mij nu voor om dat vanaf morgen weer te veranderen en weer 3 uur per dag te doen.
Maw ik ben gewoon 24/7 met deze onzin bezig. Ik doe verder weinig gedurende de dag, behalve eten, slapen, wandelen met de hond, dit dagboek, boeken lezen (over dit onderwerp) , tv kijken, beurs volgen, mediteren, huishouden, etc.
Ik lijk te merken dat ik leef via een bepaalde focus van bewustzijn. Dat alles gebeurt zoals het gebeurt en ik ervaar via een afgescheiden focus waarvan ik mij bewust ben vanuit het geheel die nog een afgescheiden energie ervaart wat ik “het zelf” noem, ook al weet ik dat ik dat niet ben. Dat mijn focus in die afgescheiden energie kan verdwijnen, waardoor “ik” lijk te verdwijnen. Alsof ze samensmelten en zich in een krap zwart gat verdwijnen om losgelaten te worden in het geheel. Ik ben beide, en geen van beide. Sterker nog, het hele gebeuren heeft juist niks met mij te maken. Het wordt ervaren, maar daar is alles mee gezegd. Het hele verhaal heeft niks met mij te maken. Ik heb geen idee wie dit tikt.
Ben ik daarom zo boos ? Ik wilde een dagboek, gewoon een verhaal hoe een verlicht iemand dingen heeft ervaren, hoe zijn leven is. Waarom zou dat zo moeilijk zijn ? Omdat niks waar is ? Lekker belangrijk, kan je toch gewoon een simpel verhaal vertellen ? Een poging doen ? Maar misschien is het gewoon niet mogelijk. Omdat de verhalen die het denken verzint bij wat we ervaren altijd gelul is. Dat we in werkelijkheid geen flauw idee hebben wat ons overkomt. Dat er in het proces van verlichting onmogelijk is om structuur aan te brengen. We gebruiken termen als ego, zelf, bewustzijn, verlichting. Maar eigenlijk weet niemand wat we ermee bedoelen, omdat ze geen van allen bestaan.
Het denken verzint verhalen over 10 jaar begrijpen, 20 jaar verdwijnen van die identiteit die Jed speelt. Bernadette die na 25 jaar opeens ervaart dat het zelf wegvalt en die ervaring nergens kan terugvinden. (de leegte gewoon volgens mij) .
Eckhart en Katie die gewoon verzwijgen dat ze jaren nodig hebben gehad om te begrijpen wat ze is overkomen, terwijl dat in mijn ogen juist het belangrijkste proces is ? (is dat waar ? ) Het denken verzint allemaal verhalen en denkt erbij, daar heb ik allemaal geen zin in. Ik ben helemaal klaar met dingen proberen te begrijpen. Het is toch allemaal onzin.
Jed vind zijn “ik ben klaar” ervaring zo mooi en overtuigend, maar is daarna 10 jaar bezig te begrijpen. Nou lekker “klaar” ben je dan. Wat een gelul zeg.
Ik begin steeds meer te snakken naar die leegte, weg van deze onzin, weg van proberen te begrijpen, weg van al die verhalen. Weg van proberen structuur te krijgen van een ervaring die verlichting zou heten. Structuur in de verhalen die verlichten vertellen om er een coherent geheel van te maken. Maar iedereen lult maar wat.
Als ik Mooiji bezig zie op zijn video’s denk ik, hij zal echt verlicht zijn. Maar snapt kennelijk niet dat niemand wat heeft aan zijn verhalen. Jed beweert dat mensen verlicht zijn geworden en wat hebben gehad aan zijn hulp. Vraag me echt af wat die hulp dan is geweest ? Ik vond het een geniaal boek vanwege de zelfherkenning. Fijn zo’n bevestiging. Maar je hebt er in feite niks aan. Zeker zonder tijdlijn. (en dat terwijl tijd niet bestaat hahaha)
Ben ik boos, omdat het geen reet uit maakt wat we projecteren omdat de energie die we ervaren toch wel zijn eigen weg gaat ? Dat zelfs “we ervaren waarvan we overtuigd zijn en we zijn er overtuigd van omdat we dat ervaren” gelul is ?
Fuck it, fuck alles, fuck al die verlichten. Fuck alle verhalen. Ik vertel mijn eigen sprookje en het kan me geen reet schelen als niemand er wat aan heeft, kan me geen reet schelen als anderen ermee aan de haal gaan en iets gaan najagen wat niet bestaat. Er is geen nut, geen doel, geen eind. Het is onzin, maar ik vind het gewoon leuk om sprookjes te vertellen.
Het is mijn sprookje, mijn concepten en woorden voor die concepten. Geen idee wat ik ermee bedoel ? Tja, dat is jou probleem 🙂
Dagelijks leven
8:00
Ik lig al een tijdje wakker in mijn bed terwijl het denken aan het verzinnen is welke verhalen er vertelt kunnen worden.
Waarschijnlijk zal ik nog even in bed blijven liggen om te observeren wat er intern aan het gebeuren is. Dan zal ik opstaan en tanden poetsen en gezicht onder de kraan wassen etc. De hond uitlaten met een meditatieve wandeling, misschien in verwondering. Dan voornemens om 50m te mediteren. Dan zal de computer aangaan en kijk ik even kort naar de beurs, het weer en nieuws. Daarna zal ik mijn ontbijtsmoothie maken met boerenkool, spinazie, peen, kiwi, banaan, sinaasappel, eiwitpoeder, chiazaad, levertraan, tapoicapoeder, lepel dr schulzes superfood, zout en slik ik er mijn tablet calcium, visolie, en nog een paar stoffen. Dan krijgt mijn lichaam sochtend alles wat het nodig heeft. Dit zijn ongeveer 3 drinkmokken, dus bijna een liter smoothie geloof ik. Die drink ik op voor de tv terwijl ik een serie kijk op netflix. Nu is dat sherlock Holmes (hiervoor dus walking dead en Dexter etc) ik kijk dan 1 soms 2 afleveringen. Dan doe ik de afwas en wat huishouden en misschien weer een meditatie. Dan lunch ik 4 boterhammen met biologische pindakaas en hagelslag of honing. Ik eet alles biologisch omdat dat beter is voor mijzelf en de natuur. Daarna maak ik een lange wandeling met de hond, ook weer meditatief, zon 1,5 uur in een park. Aan het eind van de middag ben ik weer terug en zit ik meestal weer een uurtje achter de computer. Avond eten doe ik meestal wat groente opwarmen met iets van de vegetarische slager, max 1 keer in de week eet ik nog een stuk zalm, een misschien 1 keer in de 2 weken een stuk biologisch vlees.
Savonds kijk ik weer tv, series, soms een docu of film. Ook comedies. Netflix iig. Kijk al jaren geen normale tv. Meestal doe ik om 22uur weer uurtje (50m) meditatie.
Zo ziet mijn leven er al jaren uit. Soms zijn er periodes dat ik geen tv kijk en boeken lees ’s avonds. (weken, maanden) soms sta ik vroeg op en werk ik uurtje om mijn dagboek in de computer te zetten.
Voor de tv snack ik vaak. Chocola als toetje (biologisch) , walnoten, rozijnen, appel.
Ook zijn er 1 of 2 avonden per week dat ik ongezond eet en ik chips, snoep als avondeten voor de tv opeet. Ik probeer voor 12 uur naar bed te gaan, waar ik nog wat lees in een boek van een verlichte. Dat doe ik elke dag al jaren.
Ik drink veel water en alleen water, op een kop groene thee na. (na de lunch) ik scheid mijn afval, rij in een zuinige kleine auto en heb al 2 jaar geen nieuwe kleding gekocht. Ik heb groene stroom en zet de verwarming laag, ook voor de kosten. Bespaar geen water, dat vind ik onzin. Als we ons water niet zouden vervuilen hoef je het ook niet te besparen. Ik geef graag kleine donaties aan burgerinitiatieven die iets goeds proberen te doen. Geef alleen aan natuur doelen. (mensen zijn er al genoeg die toch niet zullen overleven door onze destructie van de natuur waarin we leven) . Geef dus graag het goede voorbeeld in wat ik doe. Verder probeer ik mensen en de maatschappij niet meer te helpen of veranderen omdat het geen zin heeft. Ik steun wel mensen die dat wel doen. Ik stem dus altijd, geef geld aan organisaties, teken petities etc. Politiek gezien ben ik voor een directe democratie, vrij internet, absolute vrijheid van meningsuiting zeker als dat mensen kwetst, mensen kwetsen is een grondrecht (dat doen we meestal niet bewust nml) en noodzakelijk voor groei. Oproepen tot geweld valt daar niet onder. Staat individuele vrijheid boven de rechten van religie. Religie zou net als met de kerk ontmantelt moeten worden en niet gerespecteerd. Ik ben tegen politieke correctheid, dat zie ik als het grootste huidige gevaar. Respect voor de intolerantie van moslims is absurd. De koran is hetzelfde als mein kampf. Een verderfelijk boek dat net als de bijbel mensen weghoud van God/Allah. Feminisme is ook destructief omdat het mannen van vrouwen probeert te maken en daarmee zegt dat mannen beter zijn. Ik heb groot vertrouwen in het internet als middel dat het volk in staat zal stellen om de macht in eigen hand te nemen. Zo gauw ze dat echt zouden willen. Nu prefereren ze nog een dictator omdat ze niet zelf willen nadenken, die verantwoordelijk niet willen en geen vertrouwen hebben in zichzelf en elkaar. Geen vertrouwen hebben in zichzelf om te kunnen oordelen wat waar is en niet in de huidige informatie maatschappij omdat ze te lui zijn zich ergens in te verdiepen. Dit staat nml hun oppervlakkige leven in de weg. Ik ben van mening dat het individu veel te primitief is om met macht om te kunnen gaan, ook de slimste mensen, juist de slimste. (die denken te weten wat goed is voor andere mensen)
Er is maar 1 oorzaak voor armoede en ontwrichtingen in de maatschappij en dat is geweld en dreiging met geweld. De overheid zou 1 primaire taak moeten hebben en dat is met veel politie elke vorm van geweld hard afstraffen. Dat mag veel geld kosten in het begin. Geweld is de voornaamste oorzaak waarom mensen geen eerlijke kans krijgen in de maatschappij. (denk ook aan pesten, groepsdruk etc)
Als ik buiten ben maak ik kleine vriendelijk praatjes met andere hondeneigenaren. Maar ik geef daar niet om en loop vaak snel weer door. Maar iedereen is altijd zeer vriendelijk richting mij. Was op de salsa ook zo. Mensen vinden mij meestal gezellig. Ik lach veel in mijn interactie met mensen, omdat alles mij zo absurd overkomt. Vaak kijken ze mij dan raar aan of hebben soms het gevoel dat ik ze uitlach. (wat niet zo is)
Tevens vind ik interactie vermoeiend na de tijdje omdat ik dat vanuit een zelf lijk te doen in een poging niet te vreemd over te komen.
Ik merk wel dat mensen mij zien als zeer vriendelijk, open, betrouwbaar. Gezellig als ik daar zin in heb. Maar ik speel dan wel een rol en heb het niet meer over deze onzin.
Verder vertoont het veel overeenkomsten zoals jed het dus omschrijft. Alles wat ik doe is doelgericht, vanuit mijn innergevoel. Ik laat dingen gebeuren en plan nauwelijks nog dingen.
Ik verdien zo €600 pm met de honden en de rest vul ik aan vanuit mijn spaargeld waarmee ik beleg op de beurs. Nu zon 40k (dat kan schommelen tussen de 30-80k afgelopen jaren) . Ik ben afgelopen jaren zeker nog zelfdestructief geweest op de beurs, overmoedig, hebberig, teveel op zoek dus naar vrijheid die ik intern graag wilde. Ik denk een arbritage methode heb gevonden die mij 30% per jaar moet gaan opleveren. Daar wil ik over een tijdje mee beginnen. Dan zou ik alleen dat moeten onderhouden en zou ik daar van kunnen leven. Kan ik eventueel de honden verder afbouwen. Al vind ik dat ook erg leuk om te doen. Maar dat gaat nu het hele jaar door en wil af en toe ook weken vrij, wat ik dit jaar ook heb gedaan. Hierdoor teer ik wel meer in op mijn spaargeld.
Nu zit ik in een fase dat het me allemaal niet meer kan schelen. Ervaringen houden op te bestaan. Ik merk dat er geleefd wordt via de foces van bewustzijn die naar buiten of binnen kan worden gericht. (valkuil bij tv kijken, lezen, computer dat kan vanuit een naar buiten gerichte focus of vanuit het geheel, maar dat wordt dan wel anders, niet-persoonlijk ervaren. )
Het lijkt alsof ik controle heb over die focus (zonder te weten wat die ik is) en die kan ik richten op buiten, binnen (zelf of geheel) denken, energie. Als ik die op buiten, denken en dingen die ik doe richt , of vanuit het zelf dan lijkt de transformatie stil te staan als in de energie in balans komen stokt.
Het lukt mij alleen in meditatie, of wandeling (soms ook wel lezen, tv kijken) echt goed contact te krijgen met het geheel, de leegte. Dat is niet wat ik kan doen, maar gaat via niet-doen.
Mijn focus en energie is vaak krampachtig, alsof het geblokkeerd wordt. Ga er soms gekke bekken van trekken door het samentrekken van van alles door die energie. Dan lijk ik niet normaal te kunnen functioneren. Zo gauw ik simpele taken uitvoer laat ik dat dan ook los en doe ik dat waarschijnlijk vanuit het zelf, wel constant bewust dat ik dat niet ben. Alsof ik het laat gebeuren.
Ik lijk nu klaar te zijn met deze tocht, het proberen begrijpen. Ik heb geen behoefte meer in relaties, vrienden maken, contacten, toekomst opbouwen, avonturen, vakanties etc extern leven.
Ik heb het idee dat het zelf (de energie in het geheel dat ervaart vanuit een middelpunt, die zorgt voor een interne ervaring afgescheiden van de rest. (wat niks met mij te maken heeft)) afsterft door mijn focus erop te richten. (waar ik controle over lijk te hebben). Hierdoor lijken ervaringen te verdwijnen, mijn denken te stoppen, anderen te verdwijnen, het leven te verdwijnen, alsof alles langs mij heengaat.
Alles valt weg en niks blijft over.
De energie die ik zie als ego/zelf lost op. Dit lukt mij dus alleen in afzondering. Door mijn gehechtheid aan het leven heb ik dit elke keer uitgesteld en geblokkeerd.
Ik lijk die gehechtheid niet meer te hebben en ben voornemens in afzondering die focus op die eenpuntige energie in mijn hoofd te richten en alles te laten verdwijnen. Dus ook alle verhalen.
Geen idee wat er dan met mijn leven gebeurd. Ik kijk ernaar uit.
10:00
Ego=zelf=energie=(onderdeel van)denken=overtuiging=leven=ervaringen.
15:00
Nieuw verhaal.
We bezien en ervaren de wereld via een bewustzijnsbel, dat wat we onze attentie noemen, waarmee we ons ergens op concentreren. Ons denken creëert een energetisch lichaam en wereld, een zelfgemaakte duale kopie van de non-duale realiteit. Onze ervaringen gaan in eerste instantie via deze bewustzijnsbel via ons “zelf/ego”. In eerste instantie leven we op basis van angst en beschermingsmechanismen. (Ingeborg Bosch) . Dit probeert onze attentie te beschermen van onze angsten, ons pijnlichaam. Dit doen we door te vluchten in onze gedachten, van onze energetische angsten in het biologische lichaam. Door met onze attentie in onze energetische angsten te duiken, deze te omarmen verlossen we deze energetische angsten uit ons zelf en energetisch lichaam. (dit energetisch lichaam reageert met het biologisch lichaam en vooral op een negatieve manier, via stress en belasting van cellen en afweersysteem met ziekte en kwalen tot gevolg hebbende (door kwetsbaarheid, ongezond zijn) etc)
Dan blijft nog het energetische lichaam waarmee we de controle over ons biologische lichaam denken te hebben over, samen met onze ego/levensenergie die we zelf creëren door ons constant in te spannen (te doen) en daarna blokkeren (door “vrije wil” , de illusie motivatie, door problemen te creëren die we kunnen oplossen) . Het is de illusie van het zelf te controleren. De controle opgeven is dus zowel de blokkade als de creatie opgeven.
Door observatie, meditatie, ontspanning maken we contact met de leegte, het bewustzijn achter de bewustzijnbel, het geheel. We merken hoe ons attentie opgesloten zit. Maar we hebben er wel de controle over en dat geeft een veilig gevoel. We kunnen de wereld waarnemen via deze attentie en energetisch lichaam (de bespiegeling van de wereld) en via het geheel en biologisch lichaam direct. Het is letterlijk via andere ogen kijken.
We zien de wereld niet alleen via onze biologische ogen, maar ook via deze bewustzijnsbel die kennelijk ook informatie kan doorsturen. Sterker nog alle energie en het energetisch lichaam zelf is ook informatie. (bewustzijn is een informatie overdrager, gezien het feit dat het universum zelf bewust is, kan het hele universum zelf dus informatie overdragen aan zichzelf. (de non-dualiteit van de realiteit)
Ik kan dus tv kijken via het geheel en biologische ogen, on-persoonlijk. Of persoonlijk via de bewustzijnsbel en energetisch lichaam die via het denken alles interpreteert en omzet in emoties en gevoelens. (dat maakt films spannend, eng, zielig etc)
Tv kijken via het geheel maakt het on-persoonlijk, emotieloos. Ik kan nog geen goede omschrijving geven, omdat ik nog energie van het zelf ervaar en dus nog een echo van een zelf. Geen emoties of angst meer. Vooral bij zelfherkenning reageert het. (daarom kijk ik (en Jed) dus vooral films en series die met dit onderwerp te maken hebben. En waarom ik altijd dol ben geweest om comedy. De hoogste kunst-vorm die naar de waarheid wijst. (ik was hier wel verslaafd aan)
Het lijkt nu of die bewustzijnsbel (mijn attentie) in dat laatste restje energie van het zelf kan verdwijnen, samensmelten en losgelaten worden (niet wat ik doe (al lijk ik wel controle te hebben over die bewustzijnsbel, maar probeer toe te laten, door het niet te blokkeren) Alsof dat dan weer samensmelt met het geheel waardoor de ervaring van afgescheiden zijn zal eindigen en alleen de ervaring van de leegte, het geheel zal overblijven. (niks zal overblijven)
Blokkeren kan ik het door mijn bewustzijnsbel naar buiten te richten , via dat het geheel te ervaren of via dat het zelf apart te observeren ipv erin te duiken en erin te verdwijnen. Maw ik lijkt alsof dat waar ik de wereld mee observeer en ik onder controle heb, mee in de energie van het zelf moet duiken (zoals ik ook met mijn angsten heb gedaan) en toelaat te verdwijnen (en dus mezelf geheel te verliezen) , tevens wordt er dan in het geheel, de leegte genesteld en tevens ervaren hoe de energie van het zelf ook oplost. (wat dus afgelopen dagen voor mooie ervaring heeft gezorgd, maar in het proces ook juist bedrukkend, beknellend en tot gekke bekken kan lijden door alle spanning die het samensmelten veroorzaakt. Het ego/zelf is dus zowel de oorzaak van het lijden als de oorzaak van de extase)
16:00
Bedenk me opeens: Ik kijk ernaar uit om te sterven, ik kijk ernaar uit dat het elk moment afgelopen kan zijn. Ik kijk ernaar uit, naar de realiteit, wat er ook gebeurd. Dat is in feite een mooie metafoor voor de bewustzijnsbel die verdwijnt in het zelf , de mooie ervaring gevende van het sterven en contact met de realiteit. Het is de bel die kijkt naar het oplossen van het zelf door er in te duiken. We identificeren ons met deze bel en dus lijkt het alsof we ergens naar uitkijken.
Hele dag gewoon zitten
Vaag. De blokkade van energie is pittig. Alhoewel ik geen onderscheid meer probeer te maken lijkt het toch of het zogenaamde derde oog weer flink geblokkeerd zit. Ik ben op dit moment niet in staat zonder inspanning tv te kijken of een boek te lezen en doe dat dan ook maar niet. De hele dag gewoon zitten (wandelen) is het enige wat ik nou (en huishouden natuurlijk) doe. Als ik mij overgeef dan zit die spanning zelfs normaal kijken in de weg.
Het is niet anders. Gaat vanzelf weer over.
Hoe is het om verlicht te zijn ?
Bedenk mij tijdens de ochtendmeditatie dat omdat verlichting niet bestaat we ook geen flauw idee kunnen hebben van wat ons overkomt. Hoe kan ik nou weten wat er gebeurt als er niemand meer is die iets overkomt, als er geen ervaringen meer zijn, als er geen verhalen meer zijn ?
Ik weet alleen:
Ik heb niks te willen, niks te beslissen. Wat ik doe is wat ik wil en besloten heb. Er zijn geen problemen meer. (die bestaan alleen in verhalen en ervaringen) alles is goed. Er is zelfs niks meer om naar uit te kijken, want er is alleen nu, zijn.
Hoe is het om verlicht te zijn ?
Geen idee 🙂 de vraag is onzin haha.
11:00
Lig nu in de tuin in de zon en zoals zo vaak is er weer veel herrie in de stad, plantsoenen dienst met machines, vrachtwagen die grofvuil ophalen etc normaal ben ik daar gevoelig voor en triggerd dat een onprettig gevoel in mij. Dat is nog niet 100% weg, maar merk wel dat het eigenlijk nu geen probleem meer is, omdat de herrie nu dwars door mij heen gaat. Er is niks meer om een onprettig gevoel te triggeren.