Compleet worden via kennis krijgen

Om bewust te worden, is het niet slim om jezelf af te zonderen (tenzij tijdelijk). Je hebt interactie met andere mensen nodig die je kunnen wijzen op je onbewustheid (door bv irritatie). Door bewust te worden hoe je reageert op andere mensen wordt je bewust van je eigen onbewustheid. Hoe je alleen maar met jezelf bezig bent in je pogingen anderen te helpen. Hoe je alleen je eigen verhaal aan het vertellen bent tegen de ander. Bezig bent constant je eigen waarheid te bevestigen. Via de ander, alleen jezelf probeert te begrijpen.

Ik irriteer mij dus over andere mensen die zichzelf afsluiten. Dit is omdat ik dat zelf ook doe, wat weer een afspiegeling is van hoe ik mij voor mezelf afsluit. Ik dacht altijd dat ik geen echte liefde had ervaren , maar dat kwam niet door anderen, dat komt door mezelf, omdat ik het nooit had toegelaten. Door identificatie met mijn ego die zich afgescheiden en incompleet voelt.

Ook het zoeken naar antwoorden is een illusie, ipv liefde, geluk ben ik op zoek naar kennis. Ik voel mij incompleet en denk dat kennis mij compleet zal maken. Als ik het antwoord heb gevonden dan is alles goed maak ik mijzelf wijs.
Als ik het concept verlichting kan begrijpen dan is alles goed.
Maar het concept verlichting kan niet begrepen worden, dat is onmogelijk. Het denken kan de realiteit niet bevatten !
Dit komt door de aard van ons denken.
Het denkt in dualiteiten, concepten. De realiteit is tijdloos, non-duaal, conceptloos. Proberen de realiteit te bevatten via je denken is dus bij voorbaat kansloos.

Kathie: “Ik heb 43 jaar lopen denken en het had me helemaal niks opgeleverd, dus ben ik er maar mee gestopt”.
Maar het gaat niet om het stoppen, zoals ze ook zegt; het gaat erom dat je ze niet meer geloofd. (Kathie zegt dat er altijd gedachten opkomen (af en toe) , ze houd van haar denken, maar geloofd haar gedachten niet). Het gaat erom dat je niet meer de concepten van het denken geloofd.

Ik probeer nog steeds mijn denken te ontmantelen. Daarmee probeer ik ze nog te begrijpen. Het denken dat zichzelf probeert te begrijpen.
Accepteer het niet-weten, het niet-begrijpen. (dan zul je alles weten en begrijpen)
Willen weten en begrijpen is desire, is willen, is doen = ego.
Geloof je gedachten gewoon niet meer.

Alles samengevat:

Wees Bewust !

Er valt niks te begrijpen, het geheel begrijpt alles al, wees daar bewust van.

13:30

Zat me opeens te bedenken. Zou mijn depressiviteit toen ik zo rond de 22 jaar was (alweer 14 jaar geleden) gewoon het ego zijn die de nutteloosheid van zijn eigen bestaan begon in te zien. En ik identificeerde mij met mijn ego, dus dacht ik dat mijn leven nutteloos was. Dmv Valse Hoop heb ik mij uit mijn depressiviteit gehaald, het ego weer een doel gegeven. Maar toen had ik dus al door dat vrienden, familie, relatie, werk etc je niet kunnen geven wat je denkt te missen. Ontkenning van dit inzicht en gewoon opnieuw beginnen was mijn oplossing.

Voordat ik mijn zoektocht serieus ging nemen en dit dagboek ging bijhouden had ik al geleerd dat liefde alleen ervaren kan worden door het te geven, we liefde niet buiten onszelf kunnen vinden. Dit getriggerd door de onbewustheid van andere mensen, vooral de vrouwen waar ik mee omging. Het was hun hopeloze zoektocht naar liefde, terwijl ze die tegelijkertijd zo hard afwezen icm het zinnetje uit het boek Shantaram: “Liefde is als een straat met eenrichtingsverkeer”, wat mij deed beseffen dat zoeken naar liefde kansloos is en ik andere mensen niet de liefde kan geven waarnaar ze zo hard op zoek zijn. Dit vooral geleerd in de relatie met mijn 1 na laatste ex. Vooral in die relatie heb ik geleerd dat ik een ander niet de liefde kan geven die ze zoeken zolang ze die onbewust afwijzen.

Daarna ging ik op zoek naar geluk, waardoor deze zoektocht serieus werd. Toen leerde ik dat geluk ook van binnen zit. Dat ons gevoel niet afhankelijk is van de externe wereld. Dat ons gevoel vooral de emoties van het ego zijn, energie van een illusie uit het verleden.
Ik kan reizen en avonturen beleven en dan mijn ego even vergeten, maar overal waar ik heen ga neem ik mijn ego met mij mee.

Het is nu duidelijk, of het is mij al heel lang duidelijk, volgens mij al meer dan een half jaar, misschien wel een jaar, dat ik nu nog mijn identiteit uit kennis haal.
Nu liefde mij niet compleet kan maken (hoefde niet meer), nu geluk mij niet compleet kan maken, ging ik proberen via kennis mijzelf compleet te maken.

Als ik het maar begrijp, als ik alle antwoorden heb, dan is het goed, ben ik compleet. Toen ik wist dat ik alle antwoorden had, dacht ik gewoon dat ik dat feit niet kon accepteren. De oplossing lag in een beter begrip, meer inzicht in het feit dat ik alle antwoorden heb. Moet het ook echt beseffen.

Het mechanisme is hetzelfde. Kennis zit niet van buiten, we kunnen kennis niet extern vinden. De antwoorden op de vragen kunnen niet van anderen komen.
Het is weer dezelfde illusie van incompleet zijn. Maar we weten alles al, we hebben alle antwoorden al, we zijn er ons alleen niet bewust van.

Ons lichaam, onze hersenen zijn in miljoenen jaren zo geëvolueerd tot wat het nu is. Het weet alles wat nodig is en leert door te ervaren en geeft dit weer door.

Ik-> het ego-> het denken is helemaal in de war. Het denkt dat het controle kan uitoefenen, bang moet zijn voor de dood, incompleet is etc. Maar zijn enige functie is om te communiceren met anderen, om ervaringen te delen. Omdat de realiteit te almachtig is, doet het dit in concepten.

Maar via gedachten met jezelf communiceren, jezelf controleren, verbeteren is nutteloos, krankzinnig, schizofreen ! Wat ga ik mezelf vertellen wat ik nog niet weet ??
Ik weet wat ik weet en weet niet wat ik niet weet. Daar veranderen onze gedachten niks aan. Onze hersenen leren als we slapen, als we bezig zijn, en die kennis komt vanzelf beschikbaar. Daar heeft ons ego geen enkele invloed op, daar hebben onze gedachten geen invloed op. Als kennis beschikbaar komt, zal hij als een ingeving , een gedachte , een begrip aan ons kenbaar worden gemaakt.
Maar ons ego, stelt constant vragen, bedenkt constant concepten van de realiteit en neemt die aan voor waar. Het denkt dat hij die waarheid is, dat hij op zoek moet naar die waarheid, dat hij niet compleet is voordat hij de waarheid weet, alles begrijpt. Het ego zoekt deze waarheid, dit begrip, extern. Maar de onwetendheid, het onbegrip ligt niet in ons gebrek aan kennis, aan ons gebrek aan waarheid, maar aan de onbewustheid van het ego die constant vragen stelt die nergens op slaan, die dingen wil begrijpen die het onmogelijk kan begrijpen.

Ik identificeer mij met dit deel van het ego en denk daarom nog steeds dat ik incompleet ben, dat ik niet liefde, niet geluk, maar kennis nodig heb om compleet te worden.
Daarom probeer ik anderen kennis te geven, te laten weten wat ik weet. Proberen via anderen mijn behoeften te vervullen. Vandaar mijn motivatie van dit dagboek, mijn motivatie om een website te willen maken met alles wat ik geleerd heb. Om zo anderen compleet te maken, mijzelf compleet te maken.
Om perfect te worden. De wereld te verbeteren.

Maar ik ben al perfect. Ik ben al verlicht. Ik begrijp alles al. Ik heb alle antwoorden al.
Ik ben mij er alleen niet bewust van !!

Wees bewust !

14:45

Alleen binnen het ego, het denken bestaat het concept tijd. Daarom is er een begin en eind. Daarom denk ik dat het ego moet sterven en zeggen ze dat het ego moet sterven. Maar in het geheel in de realiteit is er geen tijd, geen begin, geen eind en dus is ook de dood een illusie.
Het ego moet sterven zodat je herboren kan worden. Maar het ego is een illusie, tijd is een illusie en ook de dood (en het einde van de wereld) is een illusie 🙂

Er is dus niks om bang voor te zijn hahahaha

Er is geen begin, geen tijd, geen ego, dus ook niks dat eindigt 🙂

niet-twee

Zowel ego als verlichting komen uit het duale denken.
Beide bestaan niet, beide zijn een illusie.

Ik identificeer mij ook met mijn levensenergie die ik blokkeer. Omdat ik geloof dat het macht over mij heeft, mij transformeert, ik dat belangrijk vind, zie als aparte entiteit.
Dat is omdat ik mij identificeer met dat wat het beïnvloed. Beide zijn onbelangrijk, beide een illusie, beide geen controle over en beide hebben geen werkelijke macht.

Niet-twee

Kom nu in het gebied waar al het duale wegvalt, er geen observeerder meer is, waar dat wat ervaart en de ervaring 1 worden, waar alle identificatie wordt losgelaten en werkelijk niemand meer thuis is. Heel vreemd om te ervaren, maar voelt goed.