Sprookjes vertellen

Het is weer een schitterende dag vandaag. Nu een heerlijke lange ochtendwandeling aan het maken met de loge (hond) en vanmiddag weer lekker naar het strand.
 
Ook vandaag weer dat heerlijke gevoel terwijl de energie van het zelf aan het stromen is en ik bedenk mij dat ik deze fases al vaker heb gehad. Echter blokkeerde of verpeste ik die vaak door te zoeken of begrijpen wat ik nu deed zodat ik het zou kunnen reproduceren. Probeerde ik het gebeuren vast te houden of als er een moment van irritatie of een probleem werd verzonnen ging ik gelijk weer op zoek naar die ervaring. Ook kan ik mij nog wel herinneren dat het soms nog gewoon te overweldigend was. De ervaring totaal geen controle te hebben nog niet volledig te accepteren. Was ik zelfs bang dat dit het zou zijn en ik altijd als een gek op drugs door het leven moest gaan. Haha.
 
Ik voel mij nu comfortabel geen controle te hebben, kijk ik uit naar het moment dat het weer weg is. Maakt het mij niet uit als er bepaalde gedachten zijn, problemen gezien worden of er momenten van irritatie zijn. Alles gebeurt gewoon en de volgende golf komt weer vanzelf.
 
Het is heerlijk om te ervaren dat je elk moment kan sterven.
Dat het leven langs mij heen gaat en ik geen onderdeel ben meer van de maatschappij. Ik geen echte contacten heb met andere mensen. Geen connectie meer zoek. Ambities heb om iets te bereiken, nergens naar toe hoef etc etc Dat mensen mij een gekke leipo zullen vinden. (geen idee, gezien ik geen echte contacten heb) geen behoefte om het met anderen te delen. (ik besef nu de onzin daarvan)
 
Het ego is een bron van extase, wie had dat gedacht en wie had gedacht dat sterven zo mooi zou zijn. 🙂
(ps toch vind ik de omschrijving als zou ik een lichte vorm van xtc hebben geslikt geen slechte omschrijving)
 
13:00
Ik herinner me nu ook hoe ik de eerdere keren dat ik dit ervaarde ik deze (xtc) ervaring afwees na een tijdje omdat het te absurd is om de hele tijd te ervaren alsof je drugs ophebt. Omdat het het “normale leven, normale functioneren” in de weg stond. Wilde wel het gevoel hebben om het te kunnen controleren om op een bepaalde manier te functioneren , bv met andere mensen of dingen doen of denken.
We zijn er dus zogenaamd zo hard naar op zoek, maar als we het ervaren wijzen we het af omdat het voelt alsof we onszelf erin verliezen hahaha. Humor.
 
Net zoals mensen zeggen op zoek te zijn naar onvoorwaardelijke liefde, maar als ze het krijgen wijzen ze het af.
Daarom heeft het geen zin om mensen te helpen te zoeken wat ze zeggen te willen, immers dat is niet wat ze echt willen. Als ze het echt zouden willen dat zouden ze het gewoon zelf al gedaan hebben.
 
Ik kijk ernaar uit om een complete gek te zijn die geen normaal leven meer kan lijden.
 
15:00
 
Lees nu het einde van Jed boek “notities” . Daarin vertelt hij eindelijk duidelijk wat hij bedoelt. Zijn eerste stap, was waarschijnlijk mijn verlossing van angst. Daarna heeft hij er 2 jaar over gedaan om zijn zelf te ontmantelen. Dat is volgens mij de fase waar ik nu inzit. (nu al 3,5 jaar) En DAARNA heeft hij nog 10 jaar nodig gehad om de wereld van geen-zelf te begrijpen. Holy shit !!!!
Weet niet of ik dit wel had willen weten hahaha.
 
Nu lees ik de geen-wereld waar de geen-ik in leeft. Ik maak er geen wijs uit. Is dat hetzelfde als het zelf (middelpunt van energie) ervaren wetende dat je dat niet bent? Ik ga er niet uitkomen geloof ik.
Ach ik merk het wel.
Ben wel klaar met proberen te begrijpen eerlijk gezegd. Maar ik projecteer nu weer een niet bestaand verleden op een niet bestaande toekomst. Onzinnig.
Zit weer teveel in mijn denken, tijd om terug te gaan in het heerlijke sterven.
 
Ik heb het net nog een keer zitten lezen en ik kom er niet uit. Voor mij slechts weer een bewijs dat al dit gelul over verlichting allemaal onzin is.
Wel bedacht ik mij dat zijn boeken zijn geschreven in die 10 jaar periode, immers toen was hij al op de plek die klaar heette, hij was zelf al klaar met zoeken. Maar hoe hij zichzelf omschrijft is precies hoe ik het nu ook ervaar.
Ik kan er een mooi verhaal van maken dat het bij mij gewoon te snel ging en dus de boel overlapte. Zo zeg en weet ik dingen al heel lang voordat ik ze ervaar. En is dit dagboek eigenlijk al 3 jaar slechts een herhaling wat ik in die eerste 3 maanden heb geleerd.
Er is geen structuur meer in te krijgen voor mij. Het is gewoon allemaal onzin.
Waarschijnlijk zijn de verschillende lagen van ontmantelingen voor iedereen dus echt verschillend.
Dus meer dan een mooi verhaal zal het nooit zijn.
 
22:30
Ik vind het erg jammer, aan de ene kant zijn zijn boeken geniaal, maar tegelijk te onduidelijk. Zijn tijdlijn op het eind is zo onduidelijk dat ik ze niet kan koppelen aan zijn verhalen of mijn ervaringen. Sowieso, 10 jaar wat begrijpen ? Wat valt er nog te begrijpen als er geen zelf en wereld meer is ? Als er alleen leegte is….
Het is verwarrend, de termen ego, zelf, bewustzijn en het wegvallen ervan of wat dan ook, niemand geeft duidelijke definities. Iedereen gebruikt de termen door elkaar.
Waarom ego, als het ego=zelf, waarom ons “ware zelf” als er geen zelf is ?
Dus we gebruiken termen voor dingen die niet bestaan. Projecties.
Maar onze angsten zijn een illusie. Maar zijn ook echt. Ik heb ervaren hoe ze wegstroomden.
Het zelf, afgescheiden zijn is een illusie. Ik kan contact maken met de leegte, maar tevens ervaar ik het afgescheiden zijn, ook al weet ik dat het niet echt is.
Waarom al die verhalen? Al die onzin?
Waarom doen osho en mooiji al die onzin als ze behoren te weten dat het onzin is wat ze doen ?
Ik kan eigenlijk maar een conclusie trekken. Wij verlichten hebben geen flauw benul wat ons overkomt, wat het pad is. Ik heb dit dagboek geschreven, het is het verhaal wat ik verzonnen heb. Het is de verhalen en overtuigingen die ik geprojecteerd heb op de energieën die ik ervaar. Een verhaal gebaseerd op het zelf.
Maar Jed baseert zijn verhaal op waarheid.
Dus dan is het opeens heel anders. Hij koppelt zijn ervaring totaal niet aan de energieën die we ervaren. Die van angst (oude pijnen en angst voor de leegte/dood) en zelf.
Op zich liet ik mijn angst los doordat ik doorhad dat ik dat niet was, mijn verleden.
Maar ik zie dat als een zelf, een onderdeel van het zelf.
Ik beschouw de energie met middelpunt in het lichaam (hoofd) dat afgescheiden is van het geheel ook als zelf. Ook al kan ik dat ervaren vanuit de leegte. Want dat is de kern van zelf, afgescheiden zijn van het geheel.
 
Ik denk te ervaren dat dat middelpunt aan het oplossen is, door mijn punt van focus (iets waar ik controle over lijk te hebben) hierin te focussen. Een samensmelting die opgaan in het geheel.
Maw “ik” verdwijnt, ook al ben ik dat niet.
 
Nou ja. Ik heb mijn verhaal er van gemaakt en ik merk het wel. Het is niet alsof ik daar verder een keus in heb.
 
23:00
 
Ben geïrriteerd en soort van boos. Ik heb het idee dat Jed expres zijn ervaringen eruit heeft gelaten, zijn tijdlijn onduidelijk heeft gemaakt. Hij wilde alleen vertellen dat verlichting een proces is en een verlichte niet verheven is , maar juist mensen schuwt (hun ego’s, hun zelfs dus, wie ze denken te zijn) , geen echt contact kan maken met anderen (omdat hun ego’s ons afwijzen en omdat ze niet bestaan natuurlijk haha). Ik heb het idee dat hij heel veel expres niet vertelt heeft omdat hij denkt dat die informatie de zoektocht sabotteert. Dat mensen weer ervaringen gaan najagen ipv de waarheid te zoeken. Op zich een punt. Maar dan doe je toch weer mee aan de onzin dat je denkt te weten wat anderen nodig hebben en ik zie het als een vorm van liegen. Lekker bijdehand in een zoektocht naar “de waarheid”. Wat is een verhaal over ervaringen nou minder echt , dan de verhalen die hij wel heeft vertelt ? Ze zijn toch beide net zo waar of onwaar ?
Ja we moeten het zelf doen, ja we moeten het zelf uitpuzzelen. Allemaal waar. Maar al die verlichten lullen alleen verhalen over hoe iets te bereiken. De enige die echt een tool bied is Byron Katie.
Toch heb ik nu het idee dat al die verlichten ook gewoon niet weten wat ze overkomen is. Misschien ben ik daarom zo boos. Dat zelfs de verhalen uit de bron zelf allemaal gelul is. Net als Eckhart, ja plotseling verlicht, maar vergeet te vertellen dat hij daarna 3 jaar bezig is geweest om te begrijpen wat hem overkomen is. Katie heb ik 1 zin van opgevangen dat ze zegt; de eerste jaren na het gebeuren heeft niemand er wat aan, omdat degene zich er eerst in moet settelen.
Echter geen een vertelt wat ze nou is overkomen en wat ze al die jaren proberen te begrijpen. Als de ontwaakte toestand gewoon leegte is, dan is er toch niks te begrijpen. Dan zijn er toch geen verhalen meer om ergens op te projecteren ?
Of ben ik boos omdat mijn verhalen niks te maken hebben met wat ik ervaar en wat mij overkomt ?
Ben er weer eens klaar mee. Gelul allemaal.
 
Mijn persoonlijke situatie. Dat waar Jed niks over wilde zeggen:
Ik woon alleen in een stad in de randstand. Ik vang honden (meestal 1 , soms 2 tegelijk) op als bijbaan en probeer wat geld te verdienen via de beurs. Ik geef heel weinig uit (1000 euro p.m.) en ben sinds een tijdje met alles gestopt. Gestopt met salsa-dansen. De relatie ging natuurlijk uit, maar ben ook klaar met het zoeken van nieuwe vrienden (echte vrienden had ik al niet meer toen ik 3,5 jaar geleden aan deze toch begon, familie doe ik niet aan, ik zie mijn ouders een paar keer per jaar). Klaar met het proberen een echte connectie te hebben met iemand omdat ik snap dat het onzin is. Ik ben al een tijd niet echt meer actief op de beurs. En de websites hou ik alleen bij en doe ik verder niks mee. Alhoewel ik nu een paar weken weinig mediteer (soms 30min op een dag, ’s ochtends) neem ik mij nu voor om dat vanaf morgen weer te veranderen en weer 3 uur per dag te doen.
Maw ik ben gewoon 24/7 met deze onzin bezig. Ik doe verder weinig gedurende de dag, behalve eten, slapen, wandelen met de hond, dit dagboek, boeken lezen (over dit onderwerp) , tv kijken, beurs volgen,  mediteren, huishouden, etc.
 
Ik lijk te merken dat ik leef via een bepaalde focus van bewustzijn. Dat alles gebeurt zoals het gebeurt en ik ervaar via een afgescheiden focus waarvan ik mij bewust ben vanuit het geheel die nog een afgescheiden energie ervaart wat ik “het zelf” noem, ook al weet ik dat ik dat niet ben. Dat mijn focus in die afgescheiden energie kan verdwijnen, waardoor “ik” lijk te verdwijnen. Alsof ze samensmelten en zich in een krap zwart gat verdwijnen om losgelaten te worden in het geheel. Ik ben beide, en geen van beide. Sterker nog, het hele gebeuren heeft juist niks met mij te maken. Het wordt ervaren, maar daar is alles mee gezegd. Het hele verhaal heeft niks met mij te maken. Ik heb geen idee wie dit tikt.
 
Ben ik daarom zo boos ? Ik wilde een dagboek, gewoon een verhaal hoe een verlicht iemand dingen heeft ervaren, hoe zijn leven is. Waarom zou dat zo moeilijk zijn ? Omdat niks waar is ? Lekker belangrijk, kan je toch gewoon een simpel verhaal vertellen ? Een poging doen ? Maar misschien is het gewoon niet mogelijk. Omdat de verhalen die het denken verzint bij wat we ervaren altijd gelul is. Dat we in werkelijkheid geen flauw idee hebben wat ons overkomt. Dat er in het proces van verlichting onmogelijk is om structuur aan te brengen. We gebruiken termen als ego, zelf, bewustzijn, verlichting. Maar eigenlijk weet niemand wat we ermee bedoelen, omdat ze geen van allen bestaan.
 
Het denken verzint verhalen over 10 jaar begrijpen, 20 jaar verdwijnen van die identiteit die Jed speelt. Bernadette die na 25 jaar opeens ervaart dat het zelf wegvalt en die ervaring nergens kan terugvinden. (de leegte gewoon volgens mij) .
Eckhart en Katie die gewoon verzwijgen dat ze jaren nodig hebben gehad om te begrijpen wat ze is overkomen, terwijl dat in mijn ogen juist het belangrijkste proces is ? (is dat waar ? ) Het denken verzint allemaal verhalen en denkt erbij, daar heb ik allemaal geen zin in. Ik ben helemaal klaar met dingen proberen te begrijpen. Het is toch allemaal onzin.
Jed vind zijn “ik ben klaar” ervaring zo mooi en overtuigend, maar is daarna 10 jaar bezig te begrijpen. Nou lekker “klaar” ben je dan. Wat een gelul zeg.
 
Ik begin steeds meer te snakken naar die leegte, weg van deze onzin, weg van proberen te begrijpen, weg van al die verhalen. Weg van proberen structuur te krijgen van een ervaring die verlichting zou heten. Structuur in de verhalen die verlichten vertellen om er een coherent geheel van te maken. Maar iedereen lult maar wat.
Als ik Mooiji bezig zie op zijn video’s denk ik, hij zal echt verlicht zijn. Maar snapt kennelijk niet dat niemand wat heeft aan zijn verhalen. Jed beweert dat mensen verlicht zijn geworden en wat hebben gehad aan zijn hulp. Vraag me echt af wat die hulp dan is geweest ? Ik vond het een geniaal boek vanwege de zelfherkenning. Fijn zo’n bevestiging. Maar je hebt er in feite niks aan. Zeker zonder tijdlijn. (en dat terwijl tijd niet bestaat hahaha)
Ben ik boos, omdat het geen reet uit maakt wat we projecteren omdat de energie die we ervaren toch wel zijn eigen weg gaat ? Dat zelfs “we ervaren waarvan we overtuigd zijn en we zijn er overtuigd van omdat we dat ervaren” gelul is ?
 
Fuck it, fuck alles, fuck al die verlichten. Fuck alle verhalen. Ik vertel mijn eigen sprookje en het kan me geen reet schelen als niemand er wat aan heeft, kan me geen reet schelen als anderen ermee aan de haal gaan en iets gaan najagen wat niet bestaat. Er is geen nut, geen doel, geen eind. Het is onzin, maar ik vind het gewoon leuk om sprookjes te vertellen.
Het is mijn sprookje, mijn concepten en woorden voor die concepten. Geen idee wat ik ermee bedoel ? Tja, dat is jou probleem 🙂