Het is weer een schitterende dag vandaag. Nu een heerlijke lange ochtendwandeling aan het maken met de loge (hond) en vanmiddag weer lekker naar het strand.
Ook vandaag weer dat heerlijke gevoel terwijl de energie van het zelf aan het stromen is en ik bedenk mij dat ik deze fases al vaker heb gehad. Echter blokkeerde of verpeste ik die vaak door te zoeken of begrijpen wat ik nu deed zodat ik het zou kunnen reproduceren. Probeerde ik het gebeuren vast te houden of als er een moment van irritatie of een probleem werd verzonnen ging ik gelijk weer op zoek naar die ervaring. Ook kan ik mij nog wel herinneren dat het soms nog gewoon te overweldigend was. De ervaring totaal geen controle te hebben nog niet volledig te accepteren. Was ik zelfs bang dat dit het zou zijn en ik altijd als een gek op drugs door het leven moest gaan. Haha.
Ik voel mij nu comfortabel geen controle te hebben, kijk ik uit naar het moment dat het weer weg is. Maakt het mij niet uit als er bepaalde gedachten zijn, problemen gezien worden of er momenten van irritatie zijn. Alles gebeurt gewoon en de volgende golf komt weer vanzelf.
Het is heerlijk om te ervaren dat je elk moment kan sterven.
Dat het leven langs mij heen gaat en ik geen onderdeel ben meer van de maatschappij. Ik geen echte contacten heb met andere mensen. Geen connectie meer zoek. Ambities heb om iets te bereiken, nergens naar toe hoef etc etc Dat mensen mij een gekke leipo zullen vinden. (geen idee, gezien ik geen echte contacten heb) geen behoefte om het met anderen te delen. (ik besef nu de onzin daarvan)
Het ego is een bron van extase, wie had dat gedacht en wie had gedacht dat sterven zo mooi zou zijn. 🙂
(ps toch vind ik de omschrijving als zou ik een lichte vorm van xtc hebben geslikt geen slechte omschrijving)
13:00
Ik herinner me nu ook hoe ik de eerdere keren dat ik dit ervaarde ik deze (xtc) ervaring afwees na een tijdje omdat het te absurd is om de hele tijd te ervaren alsof je drugs ophebt. Omdat het het “normale leven, normale functioneren” in de weg stond. Wilde wel het gevoel hebben om het te kunnen controleren om op een bepaalde manier te functioneren , bv met andere mensen of dingen doen of denken.
We zijn er dus zogenaamd zo hard naar op zoek, maar als we het ervaren wijzen we het af omdat het voelt alsof we onszelf erin verliezen hahaha. Humor.
Net zoals mensen zeggen op zoek te zijn naar onvoorwaardelijke liefde, maar als ze het krijgen wijzen ze het af.
Daarom heeft het geen zin om mensen te helpen te zoeken wat ze zeggen te willen, immers dat is niet wat ze echt willen. Als ze het echt zouden willen dat zouden ze het gewoon zelf al gedaan hebben.
Ik kijk ernaar uit om een complete gek te zijn die geen normaal leven meer kan lijden.
15:00
Lees nu het einde van Jed boek “notities” . Daarin vertelt hij eindelijk duidelijk wat hij bedoelt. Zijn eerste stap, was waarschijnlijk mijn verlossing van angst. Daarna heeft hij er 2 jaar over gedaan om zijn zelf te ontmantelen. Dat is volgens mij de fase waar ik nu inzit. (nu al 3,5 jaar) En DAARNA heeft hij nog 10 jaar nodig gehad om de wereld van geen-zelf te begrijpen. Holy shit !!!!
Weet niet of ik dit wel had willen weten hahaha.
Nu lees ik de geen-wereld waar de geen-ik in leeft. Ik maak er geen wijs uit. Is dat hetzelfde als het zelf (middelpunt van energie) ervaren wetende dat je dat niet bent? Ik ga er niet uitkomen geloof ik.
Ach ik merk het wel.
Ben wel klaar met proberen te begrijpen eerlijk gezegd. Maar ik projecteer nu weer een niet bestaand verleden op een niet bestaande toekomst. Onzinnig.
Zit weer teveel in mijn denken, tijd om terug te gaan in het heerlijke sterven.
Ik heb het net nog een keer zitten lezen en ik kom er niet uit. Voor mij slechts weer een bewijs dat al dit gelul over verlichting allemaal onzin is.
Wel bedacht ik mij dat zijn boeken zijn geschreven in die 10 jaar periode, immers toen was hij al op de plek die klaar heette, hij was zelf al klaar met zoeken. Maar hoe hij zichzelf omschrijft is precies hoe ik het nu ook ervaar.
Ik kan er een mooi verhaal van maken dat het bij mij gewoon te snel ging en dus de boel overlapte. Zo zeg en weet ik dingen al heel lang voordat ik ze ervaar. En is dit dagboek eigenlijk al 3 jaar slechts een herhaling wat ik in die eerste 3 maanden heb geleerd.
Er is geen structuur meer in te krijgen voor mij. Het is gewoon allemaal onzin.
Waarschijnlijk zijn de verschillende lagen van ontmantelingen voor iedereen dus echt verschillend.
Dus meer dan een mooi verhaal zal het nooit zijn.
22:30
Ik vind het erg jammer, aan de ene kant zijn zijn boeken geniaal, maar tegelijk te onduidelijk. Zijn tijdlijn op het eind is zo onduidelijk dat ik ze niet kan koppelen aan zijn verhalen of mijn ervaringen. Sowieso, 10 jaar wat begrijpen ? Wat valt er nog te begrijpen als er geen zelf en wereld meer is ? Als er alleen leegte is….
Het is verwarrend, de termen ego, zelf, bewustzijn en het wegvallen ervan of wat dan ook, niemand geeft duidelijke definities. Iedereen gebruikt de termen door elkaar.
Waarom ego, als het ego=zelf, waarom ons “ware zelf” als er geen zelf is ?
Dus we gebruiken termen voor dingen die niet bestaan. Projecties.
Maar onze angsten zijn een illusie. Maar zijn ook echt. Ik heb ervaren hoe ze wegstroomden.
Het zelf, afgescheiden zijn is een illusie. Ik kan contact maken met de leegte, maar tevens ervaar ik het afgescheiden zijn, ook al weet ik dat het niet echt is.
Waarom al die verhalen? Al die onzin?
Waarom doen osho en mooiji al die onzin als ze behoren te weten dat het onzin is wat ze doen ?
Ik kan eigenlijk maar een conclusie trekken. Wij verlichten hebben geen flauw benul wat ons overkomt, wat het pad is. Ik heb dit dagboek geschreven, het is het verhaal wat ik verzonnen heb. Het is de verhalen en overtuigingen die ik geprojecteerd heb op de energieën die ik ervaar. Een verhaal gebaseerd op het zelf.
Maar Jed baseert zijn verhaal op waarheid.
Dus dan is het opeens heel anders. Hij koppelt zijn ervaring totaal niet aan de energieën die we ervaren. Die van angst (oude pijnen en angst voor de leegte/dood) en zelf.
Op zich liet ik mijn angst los doordat ik doorhad dat ik dat niet was, mijn verleden.
Maar ik zie dat als een zelf, een onderdeel van het zelf.
Ik beschouw de energie met middelpunt in het lichaam (hoofd) dat afgescheiden is van het geheel ook als zelf. Ook al kan ik dat ervaren vanuit de leegte. Want dat is de kern van zelf, afgescheiden zijn van het geheel.
Ik denk te ervaren dat dat middelpunt aan het oplossen is, door mijn punt van focus (iets waar ik controle over lijk te hebben) hierin te focussen. Een samensmelting die opgaan in het geheel.
Maw “ik” verdwijnt, ook al ben ik dat niet.
Nou ja. Ik heb mijn verhaal er van gemaakt en ik merk het wel. Het is niet alsof ik daar verder een keus in heb.
23:00
Ben geïrriteerd en soort van boos. Ik heb het idee dat Jed expres zijn ervaringen eruit heeft gelaten, zijn tijdlijn onduidelijk heeft gemaakt. Hij wilde alleen vertellen dat verlichting een proces is en een verlichte niet verheven is , maar juist mensen schuwt (hun ego’s, hun zelfs dus, wie ze denken te zijn) , geen echt contact kan maken met anderen (omdat hun ego’s ons afwijzen en omdat ze niet bestaan natuurlijk haha). Ik heb het idee dat hij heel veel expres niet vertelt heeft omdat hij denkt dat die informatie de zoektocht sabotteert. Dat mensen weer ervaringen gaan najagen ipv de waarheid te zoeken. Op zich een punt. Maar dan doe je toch weer mee aan de onzin dat je denkt te weten wat anderen nodig hebben en ik zie het als een vorm van liegen. Lekker bijdehand in een zoektocht naar “de waarheid”. Wat is een verhaal over ervaringen nou minder echt , dan de verhalen die hij wel heeft vertelt ? Ze zijn toch beide net zo waar of onwaar ?
Ja we moeten het zelf doen, ja we moeten het zelf uitpuzzelen. Allemaal waar. Maar al die verlichten lullen alleen verhalen over hoe iets te bereiken. De enige die echt een tool bied is Byron Katie.
Toch heb ik nu het idee dat al die verlichten ook gewoon niet weten wat ze overkomen is. Misschien ben ik daarom zo boos. Dat zelfs de verhalen uit de bron zelf allemaal gelul is. Net als Eckhart, ja plotseling verlicht, maar vergeet te vertellen dat hij daarna 3 jaar bezig is geweest om te begrijpen wat hem overkomen is. Katie heb ik 1 zin van opgevangen dat ze zegt; de eerste jaren na het gebeuren heeft niemand er wat aan, omdat degene zich er eerst in moet settelen.
Echter geen een vertelt wat ze nou is overkomen en wat ze al die jaren proberen te begrijpen. Als de ontwaakte toestand gewoon leegte is, dan is er toch niks te begrijpen. Dan zijn er toch geen verhalen meer om ergens op te projecteren ?
Of ben ik boos omdat mijn verhalen niks te maken hebben met wat ik ervaar en wat mij overkomt ?
Ben er weer eens klaar mee. Gelul allemaal.
Mijn persoonlijke situatie. Dat waar Jed niks over wilde zeggen:
Ik woon alleen in een stad in de randstand. Ik vang honden (meestal 1 , soms 2 tegelijk) op als bijbaan en probeer wat geld te verdienen via de beurs. Ik geef heel weinig uit (1000 euro p.m.) en ben sinds een tijdje met alles gestopt. Gestopt met salsa-dansen. De relatie ging natuurlijk uit, maar ben ook klaar met het zoeken van nieuwe vrienden (echte vrienden had ik al niet meer toen ik 3,5 jaar geleden aan deze toch begon, familie doe ik niet aan, ik zie mijn ouders een paar keer per jaar). Klaar met het proberen een echte connectie te hebben met iemand omdat ik snap dat het onzin is. Ik ben al een tijd niet echt meer actief op de beurs. En de websites hou ik alleen bij en doe ik verder niks mee. Alhoewel ik nu een paar weken weinig mediteer (soms 30min op een dag, ’s ochtends) neem ik mij nu voor om dat vanaf morgen weer te veranderen en weer 3 uur per dag te doen.
Maw ik ben gewoon 24/7 met deze onzin bezig. Ik doe verder weinig gedurende de dag, behalve eten, slapen, wandelen met de hond, dit dagboek, boeken lezen (over dit onderwerp) , tv kijken, beurs volgen, mediteren, huishouden, etc.
Ik lijk te merken dat ik leef via een bepaalde focus van bewustzijn. Dat alles gebeurt zoals het gebeurt en ik ervaar via een afgescheiden focus waarvan ik mij bewust ben vanuit het geheel die nog een afgescheiden energie ervaart wat ik “het zelf” noem, ook al weet ik dat ik dat niet ben. Dat mijn focus in die afgescheiden energie kan verdwijnen, waardoor “ik” lijk te verdwijnen. Alsof ze samensmelten en zich in een krap zwart gat verdwijnen om losgelaten te worden in het geheel. Ik ben beide, en geen van beide. Sterker nog, het hele gebeuren heeft juist niks met mij te maken. Het wordt ervaren, maar daar is alles mee gezegd. Het hele verhaal heeft niks met mij te maken. Ik heb geen idee wie dit tikt.
Ben ik daarom zo boos ? Ik wilde een dagboek, gewoon een verhaal hoe een verlicht iemand dingen heeft ervaren, hoe zijn leven is. Waarom zou dat zo moeilijk zijn ? Omdat niks waar is ? Lekker belangrijk, kan je toch gewoon een simpel verhaal vertellen ? Een poging doen ? Maar misschien is het gewoon niet mogelijk. Omdat de verhalen die het denken verzint bij wat we ervaren altijd gelul is. Dat we in werkelijkheid geen flauw idee hebben wat ons overkomt. Dat er in het proces van verlichting onmogelijk is om structuur aan te brengen. We gebruiken termen als ego, zelf, bewustzijn, verlichting. Maar eigenlijk weet niemand wat we ermee bedoelen, omdat ze geen van allen bestaan.
Het denken verzint verhalen over 10 jaar begrijpen, 20 jaar verdwijnen van die identiteit die Jed speelt. Bernadette die na 25 jaar opeens ervaart dat het zelf wegvalt en die ervaring nergens kan terugvinden. (de leegte gewoon volgens mij) .
Eckhart en Katie die gewoon verzwijgen dat ze jaren nodig hebben gehad om te begrijpen wat ze is overkomen, terwijl dat in mijn ogen juist het belangrijkste proces is ? (is dat waar ? ) Het denken verzint allemaal verhalen en denkt erbij, daar heb ik allemaal geen zin in. Ik ben helemaal klaar met dingen proberen te begrijpen. Het is toch allemaal onzin.
Jed vind zijn “ik ben klaar” ervaring zo mooi en overtuigend, maar is daarna 10 jaar bezig te begrijpen. Nou lekker “klaar” ben je dan. Wat een gelul zeg.
Ik begin steeds meer te snakken naar die leegte, weg van deze onzin, weg van proberen te begrijpen, weg van al die verhalen. Weg van proberen structuur te krijgen van een ervaring die verlichting zou heten. Structuur in de verhalen die verlichten vertellen om er een coherent geheel van te maken. Maar iedereen lult maar wat.
Als ik Mooiji bezig zie op zijn video’s denk ik, hij zal echt verlicht zijn. Maar snapt kennelijk niet dat niemand wat heeft aan zijn verhalen. Jed beweert dat mensen verlicht zijn geworden en wat hebben gehad aan zijn hulp. Vraag me echt af wat die hulp dan is geweest ? Ik vond het een geniaal boek vanwege de zelfherkenning. Fijn zo’n bevestiging. Maar je hebt er in feite niks aan. Zeker zonder tijdlijn. (en dat terwijl tijd niet bestaat hahaha)
Ben ik boos, omdat het geen reet uit maakt wat we projecteren omdat de energie die we ervaren toch wel zijn eigen weg gaat ? Dat zelfs “we ervaren waarvan we overtuigd zijn en we zijn er overtuigd van omdat we dat ervaren” gelul is ?
Fuck it, fuck alles, fuck al die verlichten. Fuck alle verhalen. Ik vertel mijn eigen sprookje en het kan me geen reet schelen als niemand er wat aan heeft, kan me geen reet schelen als anderen ermee aan de haal gaan en iets gaan najagen wat niet bestaat. Er is geen nut, geen doel, geen eind. Het is onzin, maar ik vind het gewoon leuk om sprookjes te vertellen.
Het is mijn sprookje, mijn concepten en woorden voor die concepten. Geen idee wat ik ermee bedoel ? Tja, dat is jou probleem 🙂
Dagelijks leven
8:00
Ik lig al een tijdje wakker in mijn bed terwijl het denken aan het verzinnen is welke verhalen er vertelt kunnen worden.
Waarschijnlijk zal ik nog even in bed blijven liggen om te observeren wat er intern aan het gebeuren is. Dan zal ik opstaan en tanden poetsen en gezicht onder de kraan wassen etc. De hond uitlaten met een meditatieve wandeling, misschien in verwondering. Dan voornemens om 50m te mediteren. Dan zal de computer aangaan en kijk ik even kort naar de beurs, het weer en nieuws. Daarna zal ik mijn ontbijtsmoothie maken met boerenkool, spinazie, peen, kiwi, banaan, sinaasappel, eiwitpoeder, chiazaad, levertraan, tapoicapoeder, lepel dr schulzes superfood, zout en slik ik er mijn tablet calcium, visolie, en nog een paar stoffen. Dan krijgt mijn lichaam sochtend alles wat het nodig heeft. Dit zijn ongeveer 3 drinkmokken, dus bijna een liter smoothie geloof ik. Die drink ik op voor de tv terwijl ik een serie kijk op netflix. Nu is dat sherlock Holmes (hiervoor dus walking dead en Dexter etc) ik kijk dan 1 soms 2 afleveringen. Dan doe ik de afwas en wat huishouden en misschien weer een meditatie. Dan lunch ik 4 boterhammen met biologische pindakaas en hagelslag of honing. Ik eet alles biologisch omdat dat beter is voor mijzelf en de natuur. Daarna maak ik een lange wandeling met de hond, ook weer meditatief, zon 1,5 uur in een park. Aan het eind van de middag ben ik weer terug en zit ik meestal weer een uurtje achter de computer. Avond eten doe ik meestal wat groente opwarmen met iets van de vegetarische slager, max 1 keer in de week eet ik nog een stuk zalm, een misschien 1 keer in de 2 weken een stuk biologisch vlees.
Savonds kijk ik weer tv, series, soms een docu of film. Ook comedies. Netflix iig. Kijk al jaren geen normale tv. Meestal doe ik om 22uur weer uurtje (50m) meditatie.
Zo ziet mijn leven er al jaren uit. Soms zijn er periodes dat ik geen tv kijk en boeken lees ’s avonds. (weken, maanden) soms sta ik vroeg op en werk ik uurtje om mijn dagboek in de computer te zetten.
Voor de tv snack ik vaak. Chocola als toetje (biologisch) , walnoten, rozijnen, appel.
Ook zijn er 1 of 2 avonden per week dat ik ongezond eet en ik chips, snoep als avondeten voor de tv opeet. Ik probeer voor 12 uur naar bed te gaan, waar ik nog wat lees in een boek van een verlichte. Dat doe ik elke dag al jaren.
Ik drink veel water en alleen water, op een kop groene thee na. (na de lunch) ik scheid mijn afval, rij in een zuinige kleine auto en heb al 2 jaar geen nieuwe kleding gekocht. Ik heb groene stroom en zet de verwarming laag, ook voor de kosten. Bespaar geen water, dat vind ik onzin. Als we ons water niet zouden vervuilen hoef je het ook niet te besparen. Ik geef graag kleine donaties aan burgerinitiatieven die iets goeds proberen te doen. Geef alleen aan natuur doelen. (mensen zijn er al genoeg die toch niet zullen overleven door onze destructie van de natuur waarin we leven) . Geef dus graag het goede voorbeeld in wat ik doe. Verder probeer ik mensen en de maatschappij niet meer te helpen of veranderen omdat het geen zin heeft. Ik steun wel mensen die dat wel doen. Ik stem dus altijd, geef geld aan organisaties, teken petities etc. Politiek gezien ben ik voor een directe democratie, vrij internet, absolute vrijheid van meningsuiting zeker als dat mensen kwetst, mensen kwetsen is een grondrecht (dat doen we meestal niet bewust nml) en noodzakelijk voor groei. Oproepen tot geweld valt daar niet onder. Staat individuele vrijheid boven de rechten van religie. Religie zou net als met de kerk ontmantelt moeten worden en niet gerespecteerd. Ik ben tegen politieke correctheid, dat zie ik als het grootste huidige gevaar. Respect voor de intolerantie van moslims is absurd. De koran is hetzelfde als mein kampf. Een verderfelijk boek dat net als de bijbel mensen weghoud van God/Allah. Feminisme is ook destructief omdat het mannen van vrouwen probeert te maken en daarmee zegt dat mannen beter zijn. Ik heb groot vertrouwen in het internet als middel dat het volk in staat zal stellen om de macht in eigen hand te nemen. Zo gauw ze dat echt zouden willen. Nu prefereren ze nog een dictator omdat ze niet zelf willen nadenken, die verantwoordelijk niet willen en geen vertrouwen hebben in zichzelf en elkaar. Geen vertrouwen hebben in zichzelf om te kunnen oordelen wat waar is en niet in de huidige informatie maatschappij omdat ze te lui zijn zich ergens in te verdiepen. Dit staat nml hun oppervlakkige leven in de weg. Ik ben van mening dat het individu veel te primitief is om met macht om te kunnen gaan, ook de slimste mensen, juist de slimste. (die denken te weten wat goed is voor andere mensen)
Er is maar 1 oorzaak voor armoede en ontwrichtingen in de maatschappij en dat is geweld en dreiging met geweld. De overheid zou 1 primaire taak moeten hebben en dat is met veel politie elke vorm van geweld hard afstraffen. Dat mag veel geld kosten in het begin. Geweld is de voornaamste oorzaak waarom mensen geen eerlijke kans krijgen in de maatschappij. (denk ook aan pesten, groepsdruk etc)
Als ik buiten ben maak ik kleine vriendelijk praatjes met andere hondeneigenaren. Maar ik geef daar niet om en loop vaak snel weer door. Maar iedereen is altijd zeer vriendelijk richting mij. Was op de salsa ook zo. Mensen vinden mij meestal gezellig. Ik lach veel in mijn interactie met mensen, omdat alles mij zo absurd overkomt. Vaak kijken ze mij dan raar aan of hebben soms het gevoel dat ik ze uitlach. (wat niet zo is)
Tevens vind ik interactie vermoeiend na de tijdje omdat ik dat vanuit een zelf lijk te doen in een poging niet te vreemd over te komen.
Ik merk wel dat mensen mij zien als zeer vriendelijk, open, betrouwbaar. Gezellig als ik daar zin in heb. Maar ik speel dan wel een rol en heb het niet meer over deze onzin.
Verder vertoont het veel overeenkomsten zoals jed het dus omschrijft. Alles wat ik doe is doelgericht, vanuit mijn innergevoel. Ik laat dingen gebeuren en plan nauwelijks nog dingen.
Ik verdien zo €600 pm met de honden en de rest vul ik aan vanuit mijn spaargeld waarmee ik beleg op de beurs. Nu zon 40k (dat kan schommelen tussen de 30-80k afgelopen jaren) . Ik ben afgelopen jaren zeker nog zelfdestructief geweest op de beurs, overmoedig, hebberig, teveel op zoek dus naar vrijheid die ik intern graag wilde. Ik denk een arbritage methode heb gevonden die mij 30% per jaar moet gaan opleveren. Daar wil ik over een tijdje mee beginnen. Dan zou ik alleen dat moeten onderhouden en zou ik daar van kunnen leven. Kan ik eventueel de honden verder afbouwen. Al vind ik dat ook erg leuk om te doen. Maar dat gaat nu het hele jaar door en wil af en toe ook weken vrij, wat ik dit jaar ook heb gedaan. Hierdoor teer ik wel meer in op mijn spaargeld.
Nu zit ik in een fase dat het me allemaal niet meer kan schelen. Ervaringen houden op te bestaan. Ik merk dat er geleefd wordt via de foces van bewustzijn die naar buiten of binnen kan worden gericht. (valkuil bij tv kijken, lezen, computer dat kan vanuit een naar buiten gerichte focus of vanuit het geheel, maar dat wordt dan wel anders, niet-persoonlijk ervaren. )
Het lijkt alsof ik controle heb over die focus (zonder te weten wat die ik is) en die kan ik richten op buiten, binnen (zelf of geheel) denken, energie. Als ik die op buiten, denken en dingen die ik doe richt , of vanuit het zelf dan lijkt de transformatie stil te staan als in de energie in balans komen stokt.
Het lukt mij alleen in meditatie, of wandeling (soms ook wel lezen, tv kijken) echt goed contact te krijgen met het geheel, de leegte. Dat is niet wat ik kan doen, maar gaat via niet-doen.
Mijn focus en energie is vaak krampachtig, alsof het geblokkeerd wordt. Ga er soms gekke bekken van trekken door het samentrekken van van alles door die energie. Dan lijk ik niet normaal te kunnen functioneren. Zo gauw ik simpele taken uitvoer laat ik dat dan ook los en doe ik dat waarschijnlijk vanuit het zelf, wel constant bewust dat ik dat niet ben. Alsof ik het laat gebeuren.
Ik lijk nu klaar te zijn met deze tocht, het proberen begrijpen. Ik heb geen behoefte meer in relaties, vrienden maken, contacten, toekomst opbouwen, avonturen, vakanties etc extern leven.
Ik heb het idee dat het zelf (de energie in het geheel dat ervaart vanuit een middelpunt, die zorgt voor een interne ervaring afgescheiden van de rest. (wat niks met mij te maken heeft)) afsterft door mijn focus erop te richten. (waar ik controle over lijk te hebben). Hierdoor lijken ervaringen te verdwijnen, mijn denken te stoppen, anderen te verdwijnen, het leven te verdwijnen, alsof alles langs mij heengaat.
Alles valt weg en niks blijft over.
De energie die ik zie als ego/zelf lost op. Dit lukt mij dus alleen in afzondering. Door mijn gehechtheid aan het leven heb ik dit elke keer uitgesteld en geblokkeerd.
Ik lijk die gehechtheid niet meer te hebben en ben voornemens in afzondering die focus op die eenpuntige energie in mijn hoofd te richten en alles te laten verdwijnen. Dus ook alle verhalen.
Geen idee wat er dan met mijn leven gebeurd. Ik kijk ernaar uit.
10:00
Ego=zelf=energie=(onderdeel van)denken=overtuiging=leven=ervaringen.
15:00
Nieuw verhaal.
We bezien en ervaren de wereld via een bewustzijnsbel, dat wat we onze attentie noemen, waarmee we ons ergens op concentreren. Ons denken creëert een energetisch lichaam en wereld, een zelfgemaakte duale kopie van de non-duale realiteit. Onze ervaringen gaan in eerste instantie via deze bewustzijnsbel via ons “zelf/ego”. In eerste instantie leven we op basis van angst en beschermingsmechanismen. (Ingeborg Bosch) . Dit probeert onze attentie te beschermen van onze angsten, ons pijnlichaam. Dit doen we door te vluchten in onze gedachten, van onze energetische angsten in het biologische lichaam. Door met onze attentie in onze energetische angsten te duiken, deze te omarmen verlossen we deze energetische angsten uit ons zelf en energetisch lichaam. (dit energetisch lichaam reageert met het biologisch lichaam en vooral op een negatieve manier, via stress en belasting van cellen en afweersysteem met ziekte en kwalen tot gevolg hebbende (door kwetsbaarheid, ongezond zijn) etc)
Dan blijft nog het energetische lichaam waarmee we de controle over ons biologische lichaam denken te hebben over, samen met onze ego/levensenergie die we zelf creëren door ons constant in te spannen (te doen) en daarna blokkeren (door “vrije wil” , de illusie motivatie, door problemen te creëren die we kunnen oplossen) . Het is de illusie van het zelf te controleren. De controle opgeven is dus zowel de blokkade als de creatie opgeven.
Door observatie, meditatie, ontspanning maken we contact met de leegte, het bewustzijn achter de bewustzijnbel, het geheel. We merken hoe ons attentie opgesloten zit. Maar we hebben er wel de controle over en dat geeft een veilig gevoel. We kunnen de wereld waarnemen via deze attentie en energetisch lichaam (de bespiegeling van de wereld) en via het geheel en biologisch lichaam direct. Het is letterlijk via andere ogen kijken.
We zien de wereld niet alleen via onze biologische ogen, maar ook via deze bewustzijnsbel die kennelijk ook informatie kan doorsturen. Sterker nog alle energie en het energetisch lichaam zelf is ook informatie. (bewustzijn is een informatie overdrager, gezien het feit dat het universum zelf bewust is, kan het hele universum zelf dus informatie overdragen aan zichzelf. (de non-dualiteit van de realiteit)
Ik kan dus tv kijken via het geheel en biologische ogen, on-persoonlijk. Of persoonlijk via de bewustzijnsbel en energetisch lichaam die via het denken alles interpreteert en omzet in emoties en gevoelens. (dat maakt films spannend, eng, zielig etc)
Tv kijken via het geheel maakt het on-persoonlijk, emotieloos. Ik kan nog geen goede omschrijving geven, omdat ik nog energie van het zelf ervaar en dus nog een echo van een zelf. Geen emoties of angst meer. Vooral bij zelfherkenning reageert het. (daarom kijk ik (en Jed) dus vooral films en series die met dit onderwerp te maken hebben. En waarom ik altijd dol ben geweest om comedy. De hoogste kunst-vorm die naar de waarheid wijst. (ik was hier wel verslaafd aan)
Het lijkt nu of die bewustzijnsbel (mijn attentie) in dat laatste restje energie van het zelf kan verdwijnen, samensmelten en losgelaten worden (niet wat ik doe (al lijk ik wel controle te hebben over die bewustzijnsbel, maar probeer toe te laten, door het niet te blokkeren) Alsof dat dan weer samensmelt met het geheel waardoor de ervaring van afgescheiden zijn zal eindigen en alleen de ervaring van de leegte, het geheel zal overblijven. (niks zal overblijven)
Blokkeren kan ik het door mijn bewustzijnsbel naar buiten te richten , via dat het geheel te ervaren of via dat het zelf apart te observeren ipv erin te duiken en erin te verdwijnen. Maw ik lijkt alsof dat waar ik de wereld mee observeer en ik onder controle heb, mee in de energie van het zelf moet duiken (zoals ik ook met mijn angsten heb gedaan) en toelaat te verdwijnen (en dus mezelf geheel te verliezen) , tevens wordt er dan in het geheel, de leegte genesteld en tevens ervaren hoe de energie van het zelf ook oplost. (wat dus afgelopen dagen voor mooie ervaring heeft gezorgd, maar in het proces ook juist bedrukkend, beknellend en tot gekke bekken kan lijden door alle spanning die het samensmelten veroorzaakt. Het ego/zelf is dus zowel de oorzaak van het lijden als de oorzaak van de extase)
16:00
Bedenk me opeens: Ik kijk ernaar uit om te sterven, ik kijk ernaar uit dat het elk moment afgelopen kan zijn. Ik kijk ernaar uit, naar de realiteit, wat er ook gebeurd. Dat is in feite een mooie metafoor voor de bewustzijnsbel die verdwijnt in het zelf , de mooie ervaring gevende van het sterven en contact met de realiteit. Het is de bel die kijkt naar het oplossen van het zelf door er in te duiken. We identificeren ons met deze bel en dus lijkt het alsof we ergens naar uitkijken.
Hele dag gewoon zitten
Vaag. De blokkade van energie is pittig. Alhoewel ik geen onderscheid meer probeer te maken lijkt het toch of het zogenaamde derde oog weer flink geblokkeerd zit. Ik ben op dit moment niet in staat zonder inspanning tv te kijken of een boek te lezen en doe dat dan ook maar niet. De hele dag gewoon zitten (wandelen) is het enige wat ik nou (en huishouden natuurlijk) doe. Als ik mij overgeef dan zit die spanning zelfs normaal kijken in de weg.
Het is niet anders. Gaat vanzelf weer over.
Hoe is het om verlicht te zijn ?
Bedenk mij tijdens de ochtendmeditatie dat omdat verlichting niet bestaat we ook geen flauw idee kunnen hebben van wat ons overkomt. Hoe kan ik nou weten wat er gebeurt als er niemand meer is die iets overkomt, als er geen ervaringen meer zijn, als er geen verhalen meer zijn ?
Ik weet alleen:
Ik heb niks te willen, niks te beslissen. Wat ik doe is wat ik wil en besloten heb. Er zijn geen problemen meer. (die bestaan alleen in verhalen en ervaringen) alles is goed. Er is zelfs niks meer om naar uit te kijken, want er is alleen nu, zijn.
Hoe is het om verlicht te zijn ?
Geen idee 🙂 de vraag is onzin haha.
11:00
Lig nu in de tuin in de zon en zoals zo vaak is er weer veel herrie in de stad, plantsoenen dienst met machines, vrachtwagen die grofvuil ophalen etc normaal ben ik daar gevoelig voor en triggerd dat een onprettig gevoel in mij. Dat is nog niet 100% weg, maar merk wel dat het eigenlijk nu geen probleem meer is, omdat de herrie nu dwars door mij heen gaat. Er is niks meer om een onprettig gevoel te triggeren.
Wat verdwijnt er nu allemaal ?
Wat verdwijnt er nu allemaal ?
De illusie van motivatie
De illusie van controle
De illusie van intern en extern
De illusie van lokatie, hier en daar
De illusie van onderscheid
De illusie van zelf
De illusie van een toekomst
De illusie van ervaringen
De illusie van het leven
De illusie van verhalen
De illusie van problemen
De illusie van conflict
Een referentiekader
Bij de eerste gebeurtenis verdwijnt:
Het zelf
Angst
Verleden (en toekomst)
Controle
Afweermechanismen
Lijden
Problemen
16:30
Mooiji zit volgens mij in de verlichtingsfase dat het zelf nog aan het oplossen is. Hij identificeert zich er niet mee en is genesteld in de leegte, maar ervaart nog die sturende attentie (bewustzijnsbel) en de zelf die hiervan uitgaat. Waarschijnlijk is hij een stuk beter gesetteld in de leegte dan ik, hij probeert immers niet zo hard te begrijpen zoals ik dat doe/deed voor dit dagboek. Maar dat is volgens mij waarom hij het heeft over “wat is daar gewaar van” en over de “i am” achter de “i” etc. Dat zou een verklaring kunnen zijn waarom hij aan al die onzin meedoet. Hij is gewaar dat hij niet het ego/zelf is, maar de echo ervan is nog aanwezig. Hij doet het niet voor zichzelf, maar geeft wat anderen denken nodig te hebben. Maar hij heeft nooit goed over nagedacht dat ie daarmee een onderdeel is van de kwaal. Ook al wijst hij naar de waarheid met zijn verhalen. Die verhalen blijven in de weg staan, zeker door de manier waarop hij zich als heilige laat vereren. (wat best cool is in deze fase (maar wel in de weg zit als je bewust bent dat er nog meer is, wat hij dus niet doorheeft waarschijnlijk) , het heeft mij ook best lang leuk geleken om te doen en het hele gebeuren geeft geloofwaardigheid aan je woorden, wat natuurlijk een reden is om aan die ongein mee te doen, immers hoe kunnen mensen anders weten dat jij het echt weet en niet net als duizenden andere leraren uit je nek lult)
Omdat verlichten zelf ook niet alles begrijpen zou er eigenlijk ook voor hen nog een leraar moeten zijn haha. Als je tenminste het verhaal zou geloven dat verlichting is wat mensen willen. Wat dus niet zo is. Dat is wat ik wilde en daarom kreeg ik het ook. Zonder al teveel moeite. Dus nutteloos om dit aan andere verlichten uit te leggen.
Trouwens op hun manier hebben ze nog steeds nut. Immers ieder speelt zijn rol.
Als je echt verlicht wilt zijn ben je eigenwijs genoeg om te weten dat verlichten ook gewoon uit hun nek lullen en eigenlijk geen idee hebben wat ze is overkomen haha.
(geen idee wat hier waar van is, maar vind het een mooi verhaal)
Waarschijnlijk zijn de mensen die in deze fase leraar zijn en een breed publiek bereiken degene die boeken schrijven en dat soort dingen, voor onszelf zoals Jed en ik, om te begrijpen wat ze is overkomen. En slechts een enkeling gaat ermee door. Want na deze fase zullen zij ook door hebben dat het geen zin heeft om leraar te spelen omdat mensen het helemaal niet willen en als ze het wel echt willen jou niet nodig hebben (je zit eerder in de weg als projectie) . Dus er is niks verhevens aan het feit dat de volledig ontwaakten geen leraar zijn. Het is zelfs compleet logisch hahaha.
Mooji onderdeel van het probleem
Jij wilt helemaal niet verlicht zijn. Wat jij wilt is:
De wereld verbeteren
Jezelf verbeteren
Een levensdoel hebben
Problemen oplossen
Een goed gevoel creëren
Een utopia creëren
Mensen redden (en de wereld)
Je leven betekenis geven
Alles begrijpen
Liefde met en voor iemand anders
Een echte connectie met anderen
Een geweldige persoonlijkheid
Een mooi verhaal
Verlicht zijn is:
Leven zonder wereld
Zonder ervaringen
Zonder doel
Zonder problemen
Zonder betekenis
Zonder iemand anders
Zonder begrip
Zonder controle
Zonder verhalen
Zonder persoonlijkheid
Leegte
Dus zonder controle, begrip van wat je doet en wil, zonder ervaringen, doelloos het leven aan je voorbij laten gaan zonder een connectie met anderen en de wereld te kunnen maken.
Wie wil dat nou ? Ik niet , maar ik heb geen keus en zou het niet anders willen 🙂
14:00
Verlichten als Eckhart, Osho en Mooiji zijn eigenlijk feeders. Ze voeden de ego’s van andere mensen met verhalen, antwoorden, toekomst, begrip, ervaringen. Concepten waar mensen zich aan vast kunnen klampen.
De mensen die naar hun toekomen zijn als zieke mensen die door hun overgewicht niet meer zelf hun bed uitkomen. Als niemand ze meer eten gaf dan zouden ze wel moeten stoppen met eten net zo lang tot ze genoeg zijn afgevallen en ze zelf het bed moeten uitkomen om eten te halen.
Wat verlichten als zij dan echter doen is ze verhalen blijven voeden zodat mensen niet zelf het bed uit hoeven te komen. Ze worden een onderdeel van het probleem, omdat ze mensen geven wat ze denken nodig te hebben. Antwoorden, begrip, inzicht, een meester , iets externs om ze compleet te maken, omdat de mensen geloven dat ze iets nodig hebben, omdat de mensen geloven dat er iets mis is.
(wat geen reden is om ermee te stoppen. Ook dat is maar een (deel van het) verhaal)
Het gaat om een verschil van instelling die mensen hebben.
Ik wilde echt de waarheid weten en ging er niet vanuit dat ik wist wat ze bedoelden met hun verhalen. Ik leerde al snel dat het alleen maar verhalen zijn en dat het aan ons is om erachter te komen wat ermee bedoeld wordt. Ik ben er altijd al vanuit gegaan dat ook zij niet alles weten. (de waarheid kan niet vertelt worden, dat moet je zelf ervaren -> dat is dus niet alleen omdat ik niet kan begrijpen wat verlichten mij probeerden te vertellen, maar ook omdat ze zelf ook geen idee hebben wat ze is overkomen)
Ik moet aan een anecdote denken toen ik voor het eerst een proefles nam voor de vechtsport wing chun. De leraar legte zijn variant van deze vechtsport uit en hoe deze ontwikkeld is en hoe hij deze geleerd had. Weet het verhaal niet precies meer. Maar toen wij vragen mochten stellen was mijn eerste vraag: “Maar als jij op die manier deze sport leert, hoe kan je dan ooit beter worden dan je meester/leraar ? ” Voor mij was het niet meer dan logisch dat het de bedoeling is om de beste te worden in deze sport en anderen te verslaan en dus uiteindelijk ook je leraar/meester. Tot mijn verbazing begrepen ze mijn vraag niet, waar deze vraag vandaan kwam, wat ik ermee bedoelde. Het was nooit in hun opgekomen om hun leraar/meester , hun visie van de sport, te verbeteren. Het eindpunt was al bepaald voordat ze aan hun reis begonnen.
16:00
Je kan het ook doortrekken. Waarom zijn er zoveel mensen ziek/ongezond ?
(iedereen heeft wel wat, psychisch, lichamelijk, chronisch etc etc)
Ook hier is het antwoord simpel: omdat ze niet gezond willen zijn. Niet gezond willen eten, gezond willen bewegen, gezond willen leven.
Wat ze willen is: lekker eten, leuke dingen doen, ervaringen (alcohol, drugs, roken etc), goedkoop en makkelijk eten (zonder voedingsstoffen) , materialistisch leven (vervuilde omgeving) , hun verslavingen voeden, etc.
20:00
Bedenksel:
Zou het mogelijk zijn om je te nestelen in de leegte terwijl je nog de illusie van het zelf ervaart?. Dit ervaar je echter als een prettig iets, het is een bron van golven van gelukliefde etc. Normaal proberen mensen dit vast te houden, na te creëren, te blokkeren etc. Maar stel nou dat het je lukt dat los te laten en te accepteren wat gebeurt, want je bent niet meer bang voor de leegte die kan overblijven, immers daar ben je al in gesetteld. Maar niet bewust van het feit dat je de illusie van het zelf nog subtiel voed door het creëren van die energiestroom (die daarna weer oplost) en zo de illusie van het zelf in stand houd. (en dus alle projecties etc)
Zouden verlichten als Mooji door te doen wat ze doen onbewust dat voeden ? Vraag het me af.
Zat net nog een filmpje te kijken van een “satsang” van hem waarin hij vragen beantwoord. Het viel me opeens op hoe hij heel snel begint te vertellen nav wat een vraag lijkt te zijn van iemand.
Als eerste valt het me al op, alsof mensen de vraag ter plekke verzinnen en dat niet eens goed voorbereiden en daarom niet uit hun woorden komen en niet kunnen uitleggen wat ze dwars zit, of waar ze vast lopen. Dat Mooji hier niet of slecht in doorvraagt en al snel zijn eigen conclusie trekt en dan een verhaal ophangt over “wat is daar gewaar van”. Maw hij doet duidelijk aan projectie (zoals ik dat ook al die tijd heb gedaan) en geeft anderen nog steeds wat hijzelf nodig had. Hierdoor geeft hij dus niet het antwoord wat mensen zoeken , maar zijn eigen antwoord. Helpt mensen niet verder, omdat hij nog steeds zichzelf aan het helpen is. Hij denkt dat hij weet wat mensen nodig hebben, wat ze zoeken , waar ze heen willen. Wat op zich waar is, als je ervan uitgaat dat ze verlichting willen. Maar het was zeker in dit voorbeeld heel duidelijk dat zijn antwoord (alhoewel waar) niks met de vraag van doen had en alleen maar herhaalde wat de vragensteller al lijkt te weten. Door zijn positie durft niemand brutaal te zijn, tegen hem in te gaan, te sparren met hem, (en dus met zichzelf) en komen ze geen stap verder.
Door te doen wat hij doet en de manier waarop, is hij een onderdeel van de bechoogeling, de illusie. Mensen praten en horen hun eigen projectie en nemen die klakkeloos aan als hun meester en waarheid. Maar een meester kan alleen een goede meester zijn als je met hem vecht, het conflict niet uit de weg gaat en tegen hem in gaat. Want leren kan je alleen van je fouten, als je geen fouten maakt kan je niet leren.
Wat iemand als Mooji doet is dus wel degelijk een belemmering voor de mensen die verlichting zoeken.
Wat hij constant zegt en doet is: Er is 2. (ipv geen-twee)
Niets staat tot iets
Niets(leegte) heeft alleen betekenis tov iets. Dus niets(leegte) kan alleen ervaren worden als er iets(zelf) is. Als het iets samensmelt in het niets, verdwijnen beide.
Relaties
Bedenk mij opeens iets over mijn exen, mijn relaties.
Ik kreeg elke keer waar ik op dat moment naar op zoek dacht te zijn.
Na Nanouk, kreeg ik wat met Chantal een zelfstandige vrouw die voor zichzelf en het gezin kon zorgen (waar ik bij Nanouk geen vertrouwen in had. -> grappig dat ze dat nu wel doet. Zat ik daarom toen fout ? Dat kan ik niet weten, immers er zat ruim 10-15 jaar tussen en zij zal ook flink veranderd zijn in de tussentijd) . Iemand waar ik goed mee kon praten (iets wat ik met Nanouk nooit gedaan heb) etc. Echter moest ik dat uitmaken omdat zij geen vertrouwen had dat ik hetzelfde wilde als zij en dat is het standaard gezinnetje zijn. Alhoewel ik dacht er op dat moment klaar voor te zijn, heeft zij daarin gewoon gelijk gehad, haar intuitie (inner-gevoel) hierin was gewoon juist.
Daarna Eleonora die me onbewust veel heeft geleerd over mijzelf. Ik wilde leven op gevoel en vanuit gevoel etc. Zij zorgde ervoor (onbewust) dat ik in contact kwam met mijzelf en mijn hsp zijn. etc
Toen kwam Catja op mijn pad, die me wel de ruimte en rust gaf en die bewees dat mensen zeker in staat zijn om te veranderen voor zichzelf en de relatie, m.a.w. dat we het beste in elkaar naar boven kunnen halen. Precies de les die ik wilde leren. Ik was alleen te bang voor de toekomst en had te weinig vertrouwen erin. Terecht ? Geen idee.
Dit wist ik echter al, wat mij net opeens te binnen schoot is het verschil tussen Qonchita en Sjoukje. Op de oppervlakte lijken ze hetzelfde als de vrouwen die ik al heel lang aantrek. HSP-ers die in de knoop zitten met hun emoties. Maar ten tijde van Qonchita zat ik heel erg in de fase dat ik dacht andere mensen te kunnen redden en zat Qonchita in een fase dat ze gered wilde worden. (en verder ging toen dat gebeurd was) Echter daarna had ik dat redelijk losgelaten en zat ik in een fase dat ik nieuwe vrienden zocht. Ik wilde op dat moment een connectie maken met anderen en in een relatie dus een echte connectie met iemand anders. Ik bedacht me opeens dat dat precies is wat Sjoukje ook zocht op dat moment, zij deed wat zij deed (persoonlijk groeien) omdat ze zich graag betere met andere mensen wilde verbinden.
Dus daarom geeft elke relatie je altijd wat je nodig hebt (als je tenminste je inner-gevoel volgt) en werd ik verliefd op hun. Op dat moment waren we namelijk naar hetzelfde op zoek en gaat de relatie uit op het moment dat we doorhebben dat dat niet de oplossing is, of als we hebben gekregen wat we nodig hebben.
Bizar dit. Ik heb echt heeeel lang met deze vraag rondgelopen. Waarom trek ik aan en wordt ik verliefd op onbereikbare hsp vrouwen die teveel met zichzelf in de knoop zitten. Uiteraard omdat ik zoals ik zelf ook al heb geschreven het een afspiegeling is van wie ik zelf ben. Dat wist ik al. Maar ik kon er maar niet bij dat ik Qonchita en Sjoukje zelf ook had afgewezen, of dat ik niet bereikbaar zou zijn geweest in die relaties. Dat kon ik niet geloven.
Wat was het patroon waarom ik deze vrouwen bleef aantrekken ? Waarom werd ik op hun verliefd ?
Het antwoord is dus heel simpel en kwam tot mij geheel uit het niets, dat is nog het weirde. Ik was al heel lang niet meer bezig met deze vraag. Het kwam alleen weer op toen ik met iemand erover in het hondenpark praatte en ik het op dat moment als een standaard praatje zag om aardig te zijn tov de ander bedenk ik mij nu. Maar zo’n gesprek heb ik echt al tientallen keren gehad. Weird dat nu opeens het antwoord wel tot mij komt. Enigszins wist ik wel dat we op zoek waren naar hetzelfde. Maar ik dacht dat we onbewust allemaal op zoek waren naar verlichting, het einde van ons lijden. (door het bespiegelen van mijn behoeften op de ander) Nu ik natuurlijk door heb dat dat niet het geval is. Sta ik nu dus wel open voor de waarheid, een andere optie dan ik dacht dat het was. In grote lijn was ik zelf misschien op zoek naar verlichting, maar ik was en ben al lang verlicht. Ik wilde iemand redden (Qonchita) en daarna een echte connectie maken(Sjoukje). (als afspiegeling op de connectie met mijzelf -> de les die ik geleerd heb van mijn relatie met Sjoukje.) En zij wilde gered worden en de ander wilde leren om een echte connectie te maken met iemand.
Dat is dus verliefdheid. 2 energiebewustzijnen die op zoek zijn en iemand tegenkomen waarvan ze weten dat de ander ze zal geven van wat ze denken nodig te hebben. Dit gaat dus in contact met het ego, het zelf.
Dat is waarom een relatie je altijd zal geven wat je op dat moment nodig hebt. Je zal helpen te groeien naar een completer persoon (de illusie laten vallen dat je incompleet bent) . De ander is letterlijk wat je op dat moment nodig denk te hebben.
Dus de beroemde uitspraak “you complete me” is toch helemaal zo gek niet. Punt is alleen het hele concept wat we er aan vast plakken over relatie, trouwen, de rest van je leven samen zijn etc . Dat is allemaal onzin.
De ander maakt je compleet en geeft je wat je nodig hebt en dus de basis voor die verliefdheid. Totdat je echter verder groeit en je wat anders nodig hebt. De kans dat de ander met je meegroeit en je dan nog steeds dat kan geven is natuurlijk minimaal. Dus ga je verder en wordt je verliefd op iemand anders.
Dit maakt het heel spannend wat er dan vanaf nu gaat gebeuren. Immers deze basis is nu aan het wegvallen. Er is zo meteen geen zelf meer. Zal de basis van verliefdheid dan wegvallen ? Overgaan in houden van ? En al dat soort onzin ? Als ik weet en besef niks meer nodig te hebben, niks meer valt te leren, als alle verhalen zijn weggevallen ? Wat dan ?
Gewoon omdat het leuk is ? Geen idee, ik kan het niet weten. Ik zal het vanzelf wel merken wat er gebeurt. 🙂
16:00
Valt me opeens op dat ik het thema “verslaving” opeens lijk te zien overal. Uiteraard als bespiegeling hoe ik zelf nog steeds verslaafd ben aan mijn denken (begrijpen) en mijn verhalen (en verhalen op Netflix) . Zou dat het teken zijn dat ik er klaar mee ben, eindelijk bereid zal zijn om dat los te laten ? Ben benieuwd. Aan de ene kant lijk ik er klaar mee te zijn, maar blijf die verhalen toch ook mooi vinden. Wat ik nu begrijp en heb geleerd. Er lijkt dan niks meer over te zijn, maar ja, dat dacht ik wel vaker en dan komt er toch weer iets nieuws.
Alleen met mezelf bezig
Verlicht zijn is zogenaamd compassievol en hulpvol en in dienst van anderen ? Grote onzin. Ik ben alleen maar met mezelf bezig en weiger nog langer verantwoordelijkheid te nemen voor de problemen van mensen die ik ken en om hulp vragen. Het is juist niet meer meegaan in de drama van anderen die constant hulp nodig hebben door de keuzes die ze maken en de dingen die zij willen. Het is juist niet meer meegaan in de illusie dat mensen met een beetje hulp wel te redden zijn. Maar ze willen helemaal niet gered worden, of liefde of iets anders. Ze willen alleen maar problemen opgelost zien worden die ze zelf creëren, zodat ze weer verder kunnen met hun verslaving hun volgende fix van goed gevoel. (zoals ik dat al vele malen geschreven heb)
14:30
Ik ben natuurlijk niet alleen verslaafd aan verhalen, maar ook aan het observeren. Wat logisch is, ze zijn in principe hetzelfde. Mijn eigen verhalen, op Netflix of internet, en tot voor kort ook de verhalen van anderen en die beleven via de actieve observatie, de attentie.
Geen flauw idee wat ze overkomt
Wordt wakker vandaag en merk op hoe alleen het biologische lichaam wakker wordt. Merk het proces op hoe het zelf ook wakker wordt gemaakt en hoe het stopt en er gerealiseerd wordt het zelf te laten slapen, terwijl het lichaam opstaat. Apart.
(dus niks moois, een donkere slaap)
Het lijkt ook weer gedraaid te zijn van explosie naar implosie. (zwarte gat)
14:00
Eigenlijk wel grappig om te realiseren dat verlichten geen flauw idee hebben wat ze overkomen is en pas later een verhaal erbij verzinnen wat de boel een verklaring, een betekenis geeft. Zich realiserend dat het slechts een sprookje is. Daarom praten ze zo vaak in parabels. Het leven is een sprookje.
Omdat ze altijd onzin lullen, zijn ze niet te begrijpen. Omdat het verhaal bij een ervaring hoort die de lezer niet kent. Pas bij het zelf ervaren kan er begrepen worden wat ze bedoelden. (kan, hoeft niet natuurlijk 🙂
Daarom las ik elke keer wat anders in hun teksten al las ik het voor de 5e keer, op dat moment was mijn ervaring en begrip dus anders.