Ik ervaar geen blokkades meer, dat is fijn. Tevens begint het egomechanisme, het zelf, de wiel van het leven eindelijk stil te vallen.
Wat is er eerder geen willen -> stilvallen of is er geen willen meer omdat het stilvalt ? Zal wel beide (tegelijk) zijn, zullen wel wederzijds afhankelijk zijn.
De laatste paradox, ook het bekende is onbekend.
De laatste paradox. Beseffen dat alles wat je weet over het bekende ook onzin is (en niet alleen over het onbekende/verlichting) . Het bekende is altijd afgescheiden van het onbekende en kan geen connectie maken. Maar alles wat je weet is een illusie, zelfs als je denkt te voelen het te weten, is het onzin, zelfs als het verhaal klopt is het onzin, zelfs het weten over wat er nu gebeurd en ervaren wordt is onzin. Ook het bekende is onbekend, ook al is het bekend. Het bekende weet niks en kan niks weten en moet dus wel onbekend zijn. M.a.w. zelfs als je nu denkt te weten wat je moet doen is het onzin, zelfs op het niveau van voelen (en ook dit begrijpen is weer onzin, het heeft alleen betekenis i.c.m. de huidige ervaring)
Blokkade een zeef
Wat als je levensenergie/ego-energie nadat de blokkade weg is, door een soort zeef moet. Dan zou het dus alleen langzaam weg kunnen stromen (of samensmelten) en lijkt het vaak alsof er nog een blokkade zou kunnen zitten terwijl dit niet zo is. M.a.w. het maakt de illusie doorzien weer een stuk moeilijker. Tenzij je niks probeert te zien of te begrijpen natuurlijk, dan is er niks aan de hand 🙂
Als je alle verhalen loslaat, gebeurt er ook niks meer.
Als je alle verhalen loslaat, gebeurt er ook niks meer 🙂