Bericht

Geplaatst op

Paradox van het ego

Afgelopen week heb ik de volgende gedachten nog in mijn telefoon getikt tijdens het wandelen:

Ik kan mijzelf niet helpen, alleen ideeën geven. (die ik gelijk weer los moet laten) Impliceert weer dat je wel de controle zou hebben over de ideeën die je jezelf geeft. Ook dat klopt weer niet. (illusie van controle)

Ik kan een idee niet loslaten met een ander idee. Alleen door vertrouwen. Vertrouwen is niet iets wat je doet, maar iets wat je hebt (of niet).

Je denken is onderdeel van de realiteit, dat wat je denkt echter niet. Is een illusie. Het lijkt echt, omdat je reageert alsof het echt is, omdat je gelooft dat het echt is. Dus dat wat niet is, beïnvloed de realiteit door het idee dat het echt is. Het is dus niet de gedachte zelf die de realiteit beïnvloed, alleen het idee dat het echt is, het idee van controle, het idee dat je dat bent.
Het is slechts een onzichtbare tennisbal verzonnen door je denken.

Al dit gehele pad zit ik vast in de illusie van kennis, als ik het maar begrijp, tot inzicht kom, dan wordt ik verlicht. Maar heb al eens geschreven, het geheel moet leren, door te doen, door training. Ergens ben ik dat besef weer kwijt geraakt en probeerde het ego weer te bevatten wat niet te bevatten valt. Als men zegt dat ik tot inzicht moet komen, hebben ze het niet over wie ik denk te zijn → het ego. Maar over wie ik werkelijk ben → het geheel.
Het ego probeert te begrijpen, maar probeert zichzelf te begrijpen. Alleen het geheel kan tot besef komen, door het te ervaren, niet via denken en/of gedachten (→ meditatie)

Voel al heel lang een vastzittende energieblokkade in mijn achterhoofd. Ben er nu eindelijk achter wat dat is. Dat ben ik die alles (het geheel) probeert te observeren, de energie, gevoelens. Die probeert te zoeken naar wat ik wel ben, naar wat ik dan wel behoor te voelen.

Dat is proberen niet-te-zijn, proberen te zoeken naar een essentie van een “IK”, een “zelf”, die ik zou kunnen voelen. Slechts weer het ego aan het werk.
Die probeert te sturen van de illusie naar de realiteit. Wat onmogelijk is. Het is immers onderdeel van die illusie. Het probeert “niet-te-zijn” en alleen daardoor “is-het-wel”, de paradox van het ego.

Geplaatst op

Het gaat om je overtuigingen

Begin het steeds meer te voelen of niet-te-voelen 🙂

Tijdens zitmeditatie kwam ik tot het volgende:

Het gaat niet om je gedachten, niet om je denken. Het gaat om je overtuigingen ! Laat elke overtuiging vallen ! Over de wereld, over wie je bent of behoort te zijn. Over wat je voelt of behoort te voelen, binnen het lichaam wie je denkt te zijn.
Laat alle overtuigingen die Osho, Katie , Eckhart mij geleerd hebben, die ik zelf geleerd heb. Alles wat ik “weet” over verlichting, elke overtuiging die ik daarover heb. Alles in dit dagboek wat ik heb geleerd, laat dit dagboek en elke overtuiging (erin) vallen.

Vertrouw en wees gewoon, je hoeft niks te doen, alles gebeurt gewoon, ook ademhalen !

(iets ontkennen = het erkennen)

Geplaatst op

ik kan alleen ontleren

Ik probeer te leren gewoon te “zijn”, dus dat te ervaren om het weer terug te vinden en/of het vast te houden, proberen te herkennen.
Dit is weer vanuit het ego, dualiteit. Het is mijn natuurlijke staat van “zijn”, dat is niet te leren. Ik kan alleen ontleren. Dus alle blokkades gewoon loslaten en dan aanvaarden wat is.

Heb gisternacht bij de zitmeditatie voor het slapen gaan en vanochtend bij het wakker worden even gevoeld dat “IK” inderdaad niet besta, het was maar kort, maar toch.

Doe nu 4* per dag zitmeditatie + wandeling. Zelfs zitmeditatie van 45 min gedaan. Probeer mij ook over te geven aan de “slow-motion” gedurende de dag. Dus echt de hele dag meditatief te zijn. (nog meer dan anders)

16:00

Ik had net even een beleving hoe ik een “Ik” creëerde → door te proberen te blokkeren. (dus alleen invloed op de realiteit op een negatieve manier)

Geplaatst op

Een lege bioscoopzaal

Toen ik vanochtend wakker werd, besefte ik mij weer dat ik onbewust nog steeds maar niet kan accepteren dat “ik gelukkig ben zonder reden”.
Ik blijf een reden, een doel verzinnen om het te verklaren, om het te verdienen → verlichting.
Dat ik dus iets moet doen om gelukkig te zijn. Raar dat ik niet gewoon kan accepteren dat ik gelukkig ben, dat ik verlicht ben !

Werd via facebook weer gewezen op de bioscoop-analogie, die ik zelf ook al geschreven heb in dit dagboek. Het gaat om de realisatie dat je niet je gedachten bent. Dat je naar een zelf verzonnen film zit te kijken met jezelf in de hoofdrol. Het moment dat ik doorkreeg dat zelfbewustzijn een illusie is.
Maar stap 2 die ik mij deze week realiseerde is het feit dat de toeschouwer ook de projector is, die de film projecteert op het scherm.
Het gaat erom dat je beseft dat de bioscoopzaal leeg is, dat ook de toeschouwer een illusie is. Dat toeschouwer, film en projector een geheel zijn. Alle drie een illusie.
Daarmee kan je de toeschouwer (=besef van een ik) laten verdwijnen en daarmee ook de projector en de film. Er blijft dan niks over, je bent eigenlijk de bioscoop 🙂
Een lege bioscoopzaal 🙂

Stap 1 is beseffen dat wie je denkt dat je bent, je zelfbewustzijn slechts een zelf verzonnen “IK/ identiteit” is die de hoofdrol speelt in een zelf gecreëerde film. (→ je gedachten)
Stap 2 is beseffen dat toeschouwer, projector en de film ook een illusie zijn. Als je dat beseft zal de film stoppen te bestaan en de realiteit van de bioscoop over blijven 🙂

Besef opeens tijdens mijn zitmeditatie vanochtend:
Tijdens zitmeditatie probeer ik stil te zitten, rustig adem te halen, gewoon te zijn, door niet mee te gaan in het ego. (=erkennen van het ego)
Maar ik moet meegaan met de flow, laat de ademhaling maar gaan, laat maar versnellen.
Laat de energiestromen maar wervelen en zich vermengen. (niet laten wegstromen → overtuiging die in de weg zit) Laat alles maar heftig tekeer gaan, laat maar overweldigen, laat het lichaam maar bewegen met de stromen en de ademhaling mee, laat die controle volledig los.

Geplaatst op

Vrije wil, je overgeven aan Gods genade

Ik heb al een paar keer geschreven over het concept “vrije wil”. We kunnen onze vrije wil alleen op een negatieve manier toepassen, om te onderdrukken, tegen te houden/ te blokkeren.
Ik had “vrije wil” gedefinieerd als in de trand van: “Met ons bewustzijn onze gedachten aannemen voor waar of onwaar.” Daar hoort echter ook bij, de vrije wil om een “IK” te creëren.

Maar wat blijft daar van over als je doorhebt dat alle gedachten onzin zijn, als IK een illusie is, het hebben van een zelf een illusie is ?

Je overgeven aan Gods genade is in feite het opgeven van je vrije wil. De enige keuze die je kan maken is hel of de hemel, lijden of geluk.

(roept een beetje een depressief gevoel op zo’n realisatie)

depressie= ego die de nutteloosheid van zijn bestaan inziet.
Zelfmoord is een einde maken aan de verkeerde zelf, wie je denkt te zijn. Het ego heeft niet door dat zelfmoord alleen maar inhoud dat je een idee moet loslaten, een overtuiging, een ervaring.

De hel is handelen vanuit egoïsme
De hemel is handelen vanuit liefde.

Geplaatst op

Stoppen met kiezen is de enige echte keuze

Deze hele zoektocht is ooit begonnen omdat ik niet mijn leven de richting op kreeg waarin ik wilde dat het ging. Na lange tijd (jaren) externe dingen de schuld te hebben gegeven, moest ik erkennen dat ik zelf de enige constante factor was. Door mijn ervaring op de financiële beurs en met poker had ik geleerd hoe we onszelf constant saboteren.

Overtuigd van de maakbaarheid van ons leven, onze vrije wil, dat alles mogelijk is als je het maar wil, mijzelf er genoeg voor inzet. Ging ik op zoek naar de oplossing en na jarenlang extern dingen te hebben veranderd, ging ik die nu intern zoeken. De oplossing om mijn leven op de rails te krijgen lag in mijzelf, daar was ik van overtuigd.

Nu aan het eind moet ik dus mijn allerheiligste overtuigingen die ik had, de basis van deze zoektocht loslaten. Mijn vrije wil moet ik opgeven en ik kan mijn leven niet zelf controleren, zelf bepalen waar ik heen ga. Om gelukkig te zijn, eeuwig geluk/liefde te ervaren moet ik erkennen dat de overtuiging die ik had, die de basis was van mijn hele leven, dat “IK” alles zelf bepaalde, alles zelf in de hand had, dat succes een keuze is, loslaten.

Een ding klopt in ieder geval wel. Verlichting, verlossing, succes → geluk/liefde is inderdaad een keuze.
Er is echter maar 1 keuze mogelijk en dat is te stoppen met kiezen
(Matrix: “The problem is choise”.)

Stoppen met kiezen waar ik heen wil, waar de wereld heen moet. Wat goed is en wat slecht is. Stoppen met kiezen wie ik wil zijn en accepteren wie ik ben. Stoppen te kiezen wat mooi is en wat lelijk , wat hoort en wat niet hoort. Wat ik nodig zou hebben en wat niet zou mogen gebeuren.
Stop volledig met kiezen, geef mijn vrije wil op in ruil voor verlossing, een leven met eeuwig geluk/liefde.

Ik geef mij over aan Gods genade, aan het universum, voor een plek in de hemel.

Geplaatst op

Zolang je streeft naar het goede zal je het kwade scheppen

Heb gister de volgende ervaringen/ gedachten in mijn telefoon getikt tijdens het wandelen:

– “Ik moet van mijn ego-energie afkomen, dit loslaten, laten wegstromen” ; Deze overtuiging moet ik ook los laten.
– Het voelt alsof ik een draadje , een verbinding met mijn lichaam in het hiernu moet loslaten, alsof ik er los van kom te staan, alsof andere krachten dan ik alles gaan bepalen en ik er totaal geen invloed meer op het geheel heb. (dit geeft aan dat ik dus nog steeds vasthoud aan een “zelf”! )
– Soms heb ik een goed idee, een gedachte die een goed gevoel geeft over wat ik ga doen/ kan doen (wat voelt als wat ik moet gaan doen om dat goede gevoel te krijgen) . Een toekomstvisie over waar de rivier (van het leven) heenstroomt. Dan wil je dat goede gevoel en bijbehorende gedachte vasthouden. (Een blokkade opwerpen om te behouden wat is, dat het niet wegstroomt in de rivier van energie waaruit het universum bestaat) . Dat is iets “willen” en dus creëer je angst (angst voor verlies) en slecht gevoel in een poging dat goede gevoel te behouden, te krijgen.

– Geen probleem = geen gedachten
Het probleem is een keuze maken: = onderdrukken/ blokkeren.
Gedachten komen dus omdat je aan het blokkeren bent. Dit blokkeren wordt opgevat als een probleem, de energiestroom kan immers niet meer vrij stromen → onprettig gevoel. Je creëert dus een probleem. (maw alle problemen creëer je zelf)
De oplossing is stoppen met het maken van keuzes.
Het ego spiegelt deze blokkade als een probleem op de externe wereld (verleden en toekomst) om zo een verklaring te vinden voor het negatieve gevoel dat je voelt. Het ziet de oplossing in het feit door die verzonnen externe oorzaak, dat verzonnen externe probleem op te lossen. Het gaat dan iets doen om dat te proberen, maar in de poging daartoe zal de blokkade alleen maar groter worden → vicieuze cirkel
De werkelijke oplossing is het gevoel te accepteren en niets-doen, waardoor de blokkade zal wegvallen en alles in evenwicht zal komen.

– In feite zijn we verslaafd aan het goede gevoel dat een goed idee ons geeft. We zijn junks die steeds op zoek gaan naar die nieuwe shot (goed gevoel). Het creëren van problemen is op deze manier verslavend, het geeft immers weer de mogelijkheid tot goede ideeën die ons een goed gevoel geven → die we dan weer vast proberen te houden en je zit vast in die vicieuze cirkel.
Zolang je streeft naar het goede zal je het kwade scheppen.

– Verlichting is stoppen en loslaten van verbanden tussen gebeurtenissen die er niet zijn. Accepteer de chaos, accepteer de onzekerheid, accepteer het niet-weten. Vertrouw.
– (merk dat mijn lichaam niet sterk genoeg is om de 45 min zitmeditatie goed vol te houden. Zou goed zijn om weer pilatus te gaan doen)
– Het gaat niet om de antwoorden , het gaat erom dat je begrijpt waarom je die vraag stelt (en begrijpt dat de vraag onzin is)

Geplaatst op

ontkennen = erkennen

Gister tijdens wandeling:

Nog steeds bang om overweldigd te worden door energiestromen als ik alles loslaat. Blijf het langzaam onder controle loslaten, maw blijf de controle willen houden, zelfs over het loslaat proces ervan.
Ik koppel het verliezen van controle aan de energiestromen van het ego. Alsof die energiestromen er verantwoordelijk voor zijn dat ik de controle zal verliezen. Alsof het volledig loslaten van het ego zulke energie zal laten stromen dat ik dat niet aan zou kunnen en tegelijk normaal functioneren. Dat het gevoel te heftig zou kunnen zijn. (zoals je wel eens met een xtc-pil hebt)
Maar het is natuurlijk andersom; door de controle op te geven begint die energie te stromen, niet andersom. Het is dus niet die energie die verantwoordelijk is daarvoor. Het is weer het ego wat zijn angst voor het loslaten van de controle koppelt aan iets externs, in dit geval zijn eigen energie. (het ego is dus bang de controle over zichzelf te verliezen 🙂
Het is weer een overtuiging die in werkelijkheid een illusie is !

Ik blijf maar alles willen observeren , alsof IK moet zien wat er gebeurd, zodat er op gereageerd kan worden. Het is nog steeds alsof IK kijk, ipv mijn ogen. Als IK voel, ipv mijn lichaam. Alsof IK ademhaal, ipv mijn lichaam(reflex).

Herinner me ook opeens weer iets wat ik gelezen heb over het feit dat als je ergens in je lichaam iets naars voelt, dat je dan het lichaam daar gaat aanspannen als reactie (=onderdrukken). Dat zal ik ook met mijn hersenen doen waar ik het laatste restje ego-energie nu voel. Wat het automatisch wil analyseren, voelen, controleren, observeren, weg krijgen. Dit triggerd het ego, dit triggerd gedachten.
Het is wel apart om alles te omschrijven, kan dat alleen in negatieven. Niet-gedachten, niet-willen, niet-blokkeren. Maar het geheel kent geen negatieven, alleen ons denken. Dus kom je uit op gedachten, willen, blokkeren.
Ontkennen = erkennen

Zal dus positief moeten leren omschrijven. Dus omarm de realiteit, laat de energie vrij stromen, heb vertrouwen, omarm de leegte, laat het gewoon gebeuren, accepteer wat gebeurt, de rivier van het universum. Wees gewoon bewust van de energiestromen van het geheel.

Ik moet stoppen met focussen van wat ik niet wil ! (voelen)

Vaag, in een opwellende gedachte moest ik denken aan een website die ik ooit ben tegengekomen (theotherenlightment.com om weer ergens op te zoeken hoe het zat met dat aanspannen van je lichaam als je ergens wat voelde/ kwijt wilde (hersenen → denken)
En daar kwam ik op het artikel dat we niet in negatieven kunnen denken; ontkennen → erkennen. Iets wat ik 5 dagen geleden realiseerde. Een bevestiging dat ik moet stoppen te focussen op wat ik niet wil, dat is gedoemd te mislukken.
Zoals niet-willen, niet-gedachten, niet de ego-energie.

Al die jaren, maanden focus ik mij op wat ik niet wil, op wat niet-waar is, op overtuigingen die niet-waar zijn. Maar je zit vast in de paradox , immers elke vorm van focus is onwaar, “gewoon zijn” is het doel. Maar dat heb ik nog nooit ervaren, dus hoe ga je naar iets toe waarvan je niet weet wat het is ? Wat alleen uit te leggen is in negatieven ? Altijd weer die paradoxen.
Maar zit nu in een fase waarin ik oude gewoonten los moet laten en dus:

Ik moet stoppen met focussen op wat ik niet wil !

Omarm alles, de leegte (incl ego), alle energiestromen (incl ego) en laat alles zijn, laat alles stromen. Er is geen hiernu, alleen een rivier.

Dit komt trouwens overeen met mijn theorie die ik ontwikkeld had over gevoel, emoties, denken. Je gevoel vertelt je waar je wel heen wilt, waar je heen moet. Je emoties vertellen je wat je niet moet doen. (uiteraard klopt dit niet zo zwart/wit, ook hier weer interpretatie-afhankelijk) het is een leidraad wat ik gebruikte.
Volgens een artikel op die website wint negatief het van positief bij informatieverwerking van de hersenen . Vandaar deze neiging op focussen wat ik niet wil, ipv te omarmen wat ik wel wil → de realiteit.
Kan trouwens net zo goed schrijven:

Ik moet stoppen met focussen op wat ik wel wil !

De realiteit is immers niet-willen, op een positieve manier geschreven is dat: gewoon zijn.
Ook nog steeds moeite met het loslaten van de overtuiging dat ik iets moet doen/veranderen om verlicht te zijn. Nou moet er op zich wel iets veranderen (immers oude verslavingen opgeven) , maar dat zal niet gebeuren door specifiek dingen te doen die ik bedenk en dingen die ik op een dag moet voltooien.
Overgeven aan de slow-motion is belangrijker dan bepaalde dingen doen op een dag, ook meditatie, het is immers al meditatie.
Het is onzin om de slow-motion te onderdrukken om genoeg tijd te hebben voor meditatie, wandeling en op tijd weer eten. Het is meditatie, het is verlichting. Onzin om meditatie/ verlichting op te geven om verlichting te bereiken.
Geef gewoon over aan de willekeur van het geheel.
(wat geen willekeur is, maar gewoon zo lijkt)

Ik moet stoppen met focussen op wat ik niet wil voelen ! Accepteer alles.

15:00

Moet opeens aan de uitspraak van Eckhart denken:
“Ik kan niet meer leven met mijzelf”
Ben de strijd, het analyseren, wat wel en niet hoort, helemaal zat. Ben er klaar mee, is toch allemaal onzin. (Ook Katie was vanuit een ernstige depressie tot inzicht gekomen)

Geplaatst op

Elke fase heeft zijn eigen regels

Heb gister nogal wat getikt tijdens de wandeling, zelfs tijdens de zitmeditatie vanochtend. Ik schrijf/ tik het gelijk in mijn telefoon zodat ik niet ga proberen een gedachte vast te houden:

Het gaat niet om iets snappen, om iets te begrijpen, om mij over te geven aan iets, om mij in het hiernu te begeven, om mijn werkelijke ik te vinden, of wat voor onzin dan ook. Het gaat erom dat ik besef dat het allemaal onzin is, dat ik alleen kan blokkeren en onderdrukken en dat ik die hele “IK” die ik gecreëerd heb helemaal niet nodig heb !
Dat de hele IK die ik gecreëerd heb om de illusie van controle te creëren juist verantwoordelijk is voor al mijn angsten. Dat die hele IK die ik gecreëerd heb niks kan doen, behalve saboteren. Dat IK niks te kiezen heeft. Heel die IK creëren is gewoon onzinnig. Het is onzinnig om met die IK dan die IK te observeren en proberen te snappen, er valt niks te snappen, ik weet alles al.
Kortom ik moet heel die IK loslaten en beseffen dat ik er niks aan heb en dus niet nodig heb. Alles gaat vanzelf. Het enige wat ik al die tijd gedaan heb is met die gecreëerde IK diezelfde “IK” proberen te begrijpen.

Die IK kan alleen maar problemen scheppen, het kwaad. We zijn van nature goed en proberen de wereld mooier en beter te maken.
Maar dat kunnen we niet, we kunnen de wereld alleen slechter maken, het kwaad creëren door te onderdrukken en/of te blokkeren. Laat het universum zijn werk doen, heb vertrouwen in het goddelijke, in het geheel en al het kwaad/slechte uit de wereld zal verdwijnen.
Stop met het streven naar het goede en drijf mee op de rivier van energie van het goddelijke universum. Vecht niet tegen het kwaad, accepteer het en het zal vanzelf verdwijnen, vanzelf in evenwicht komen. Vechten ertegen kan alleen vanuit het creëren van meer kwaad. Zo houd het zichzelf in stand.
Alleen liefde, onvoorwaardelijke liefde, acceptatie, het omarmen, zal het niet meer voeden waardoor het vanzelf verhongerd en ophoud te bestaan. Het kwaad bestaat alleen omdat je blijft oordelen en daarmee blijft voeden. Stop het te voeden en het zal doodgaan van de honger.
Omarm die dood.

Het ego wil nou eenmaal dingen, veroorzaakt gedachten en wil problemen oplossen (Dus niet alle gedachten worden de zelf gecreëerde IK geschapen) Geeft niet, doorzie de illusie zonder er tegen te vechten, vechten ertegen kan alleen vanuit het ego. Streef niet naar een leeg hoofd, of een goed gevoel, streef nergens naar, accepteer en het zal vanzelf gebeuren.
Bemoei je er niet mee 🙂
(Dit kan dus pas als je doorhebt hoe je “niks” kan doen ! Als je je IK en behoefte aan controle hebt opgegeven !)

Het bewustzijn wordt aangetrokken tot het negatieve, tot het probleem. Als klein kind is het bewustzijn dus de hele tijd aangetrokken tot het ego, tot je gedachten die problemen ziet en oplost.
Het bewustzijn gaat dan denken dat het is waar het bewust van is → de problemen → de blokkade → je ego → je gedachten + energie in plaats van “het geheel”.
Omdat het universum uit zichzelf evenwicht creëert moeten problemen dus constant opnieuw ontstaan om te blijven bestaan.
Daarnaast probeer je die energie vast te houden, omdat je denkt dat je die (negatieve) energie bent. (ego+problemen) Maar je weet dat het zal oplossen, weer in evenwicht komt als je niks doet, dus blijf je op zoek naar liefde, geluk, macht en kennis om je (verkeerde) zelf te voeden en probeer je te behouden wat je bent (conservatisme) om je (verkeerde) zelf levend te houden.
Op het moment dat je doorhebt dat je niet bent daar waar je bewust van bent en dus niks meer probeert te doen, kom je vanzelf in evenwicht.

Daarom had ik dus de overtuiging: “Ik moet bewust zijn van mij ego, het voelen, observeren om weg te laten stromen, los te laten “ (wat ook klopt, als in stoppen met vluchten → zwart/wit denken)
Maar omdat ik onbewust nog dacht mijn IK/ mijn ego nodig te hebben (voor controle, voor motivatie) bleef ik in conflict. (bang om los te laten)
Alsof ik met mijn bewustzijn door te focussen op het negatieve en te accepteren het probleem zou oplossen. Een subtiele vorm van controle, proberen te controleren.

Bewustzijn wordt aangetrokken door het negatieve (blokkade). We kunnen dit creëren en versterken en zo dat waar we bewust van zijn sturen cq controleren. (illusie van controle)
Dit proberen we dus ook bij het positieve, maar dat kunnen we niet. We kunnen niks positiefs creëren en het bewustzijn zal zich weer op het negatieve richten (problemen oplossen)
Kan dus alleen trainen overal bewust van te zijn en niet alleen het negatieve. (in dit geval de ego-energie) Dan kan ik ook die rust/ innervrede voelen.
Makkelijker om dan niet te proberen van mijn ego-energie af te komen (“het probleem”) en gewoon te accepteren wat is. Wees gewoon bewust van alles, zonder voorkeur, zonder oordeel.
(laat de focus op het negatieve vallen om dat vervolgens los te laten (die focus) en daardoor bewust te zijn van alles. (dus ook hier er niet tegen vechten)

Daarom zijn er geen regels op te stellen, of adviezen te geven. Sowieso moet iedereen zijn eigen pad bewandelen (ook al is die hetzelfde), maar daarnaast heeft elke fase zijn eigen regels en overtuigingen die losgelaten moeten worden. Dus elk advies werkt alleen in een bepaalde fase en heeft daarnaast het probleem van interpretatie; het is jou verantwoordelijkheid om erachter te komen wat ermee bedoelt wordt.
Daarom is het zo belangrijk dat ik elke avond al die boeken blijf lezen, zodat ik elke keer weer op het advies kwam wat ik op dat moment nodig had om weer een overtuiging los te laten. Sterker nog mijzelf liet aantrekken tot het juiste advies wat ik op dat moment nodig had !
(kwam dan vanzelf op mijn pad door mijn inner-gevoel te volgen)

Moet dus niet focussen met mijn denken en/of gedachten. Dit is via blokkeren en trekt bewustzijn zodat het lijkt alsof ikzelf focus op het probleem. Maar je focust dus op je denken en/of gedachten die zich weer focussen op wat je doet.
Door te kiezen veroorzaak je blokkade/negativiteit wat bewustzijn aantrekt → controle
Bewustzijn denk dat het is waar het zich bewust van is en gelooft dat het het ego/zelf is.
Hierdoor lijkt focussen te gebeuren door het denken, iets wat je doet. Weer een illusie !
Laat dit los en bewustzijn zelf zal zich focussen op wat ik doe.

Kwam net een gedachte binnen dat de leegte die ik soms heb gevoeld, misschien wel bewustzijn is zonder de energie van het leven (mijn ego) ?