Bericht

Geplaatst op

de drang om

Was vroeg wakker vanochtend, na een behoorlijke seksdroom. Lang geleden dat ik die echt gehad heb. (of me kan herinneren) werd dus wakker met een behoorlijke zin in seks. Moest deze keer echt mijn best doen om mezelf niet te “ontladen”, zoals Osho dat omschrijft. Maar gezien mijn eerdere ervaringen geloof ik daar wel in, je kan het voelen.
Had eerst geen zin om vroeg op te staan, heb nml even geen zin om aan mijn websites te werken. (die lekker lopen trouwens, zit al aan 5-600 bezoekers per dag) (=150 euro pm) Het wordt vandaag een weekje mooi weer en heb zin om lekker van de zon te genieten. Maar daarna bedacht ik me dat ik die seks-energie wel van me af kon lopen door een wat groter ochtend rondje te lopen met mijn loge. Nou oppassen dat ik er geen ding van ga maken, omdat ik iets niet mag doen van mezelf. Maar gezien ik het zelf wil en weet waarom, hoort dat geen probleem te zijn, het denken is echter sneaky en kan me dingen die ik voel daar aan koppelen terwijl het niks met elkaar te maken heeft. Het kan echter zo lijken.

Wil, als ik toch in de tuin ga zitten met het zonnetje, de 4 vragen weer eens gaan doen, op alle standaard manifestaties waarin die illusie van angst zich uit.
– de drang om alles te willen begrijpen
– de drang vanuit haast te willen presteren
– de drang om alles te kunnen uitleggen, te laten zien
– de drang om via het denken te leven
– de drang om de illusie van mijn identiteit in stand te houden
– de drang om wat te betekenen voor de mensheid

Ik kijk nu in mijn schrift die ik gebruik voor mijn huiswerk voor de 4 vragen. Dat is nog uit de tijd dat ik nog “oude pijnen” had. Toen schreef ik al dezelfde vragen als hierboven zie ik.
Alhoewel er zoveel veranderd is; Ik heb geen psychische angst meer, geen oude pijnen, lukt het steeds beter om te niet-denken, snap ik dat er geen zelf is, etc.
Toch blijf ik nog steeds tegen diezelfde issues aanlopen die ik toen ook al doorhad.
Een selectie:
– Ik moet constant analyseren zodat ik weet dat ik op het goede pad ben
– ik moet het nastreven om later wat grootst te doen
– Ik heb de controle over mijn levensomstandigheden nodig zodat ik betere overlevingskansen heb.

Geplaatst op

verlangen

Verlang weer terug naar de stilte die ik had (en bang voor was). Moet dus weer flinke discipline gaan tonen om in me ritme te komen en niet toe te geven aan de verslaving van mijn denken. Maar ik heb al tijdens het wandelen gevoeld dat het vlak onder de oppervlakte ligt, het is er. Ik hoef alleen maar te stoppen met “doen/willen” en het zal weer tevoorschijn komen.

Geplaatst op

weerstand tegen de 4 vragen

Het lijkt erop dat de fasen waar ik door heen ga (of de golven van energie) elkaar sneller opvolgen. Gisteravond was de intensiteit opeens weer veel hoger, ook toen ik vanochtend weer vroeg wakker werd. Me neus zat hierdoor ook weer grotendeels verstopt. Ben nog niet toegekomen om de 4 vragen weer te doen. Ik zit liever in het zonnetje relaxed de boeken van Feist te lezen. Merk wel dat ik vaak vergeet dat de kern van alles de illusie van angst (voor de dood) is. Dat ik de symptoom illusies probeer te ontmaskeren, terwijl ik natuurlijk al heel lang de kern van het probleem ken.
Soms heb ik het gevoel dat alhoewel ik vaak vlucht in mijn denken vanwege mijn angsten, dat het zich nu ook wel eens manifesteert als angst voor mijn denken. Dan ga ik maar proberen mijn denken te ontrafelen als illusie omdat ik er bang voor ben. Maar dan blijf ik bezig, want het is slechts een symptoom en dus een vicieuze cirkel, een paradox.
De enige oplossing is gewoon niet meer bang zijn.

Wat dat betreft zou het goed zijn om de 4 vragen te doen, om me beter te doen beseffen dat ik (nog steeds !!) met symptoom bestrijding bezig ben ipv de kern, de oorzaak van het probleem.
Zou het daarom zo’n weerstand oproepen om die 4 vragen te doen !? Omdat ik daardoor dichter bij mijn angsten zal komen ? Dat ik mezelf weer van mijn angsten probeer te beschermen ?
Heb vandaag al mijn zinnen gezet op lekker luieren in het zonnetje, ben benieuwd wanneer ik tot de kern kan komen. Misschien morgen ipv dit dagboek alvast een begin maken met de 4 vragen ?

Geplaatst op

Intens

Voel me nu eigenlijk weer hetzelfde zoals ik me voelde op de eerste bladzijde van dit schrift, nu 3 maanden geleden. Voel weer dat hoge energie niveau. Dat als ik me er aan over wil geven dat ik dan heel langzaam moet bewegen. Toen vond ik dat maar niks en vocht ik er tegen, misschien kan ik me er nu beter aan over geven, in mee gaan.

Gisteravond voor het slapen gaan schreef ik in mijn telefoon:
Voel weer flink energie-hoofd: alsof er een halve bal van energie in mijn hoofd ligt/op mijn hersenen ligt die de boel blokkeert. Dat de energiestroom in mijn lichaam zich eronder ophoopt en zorgen voor dat intense gevoel.

Werd vanochtend opeens wakker om 8:00 omdat mijn loge een paar piepgeluidjes maakte. Gelijk voelde ik die energie-intensiteit in mijn lichaam icm een enorme zin in seks toen ik even bleef liggen. Het was duidelijk dat het naar buiten wilde en ik er praktisch niks voor had hoeven doen om dat te laten gebeuren. Denk dat het beter is als ik morgen sneller opsta en het eraf wandel. (al was het na 20 min ochtendmeditatie al weg)

Toch blijft het moeilijk om met die energie om te gaan, het is behoorlijk intens en maakt alles wat overweldigend. Hierdoor het gevoel om alles heel langzaam te moeten doen en dat voelt alsof ik niet meer normaal zou functioneren, niks meer / of erg weinig gedaan zou krijgen. Ook voelt de energie niet als gelukzaligheid of liefde, maar gewoon energie met een vleugje angst erin. Dat triggert de hele tijd dingen: “mijn denken”, “vluchten voor de energie”, “haast”, etc.

Geplaatst op

samenvoegen

Wilde gister na het wandelen wat op mijn iphone zetten, wat niet lukte. Was er behoorlijk gefrustreerd over dat zoiets simpels niet lukt en was zelfs flink aan het vloeken. Uiteraard ook frustraties, ook vanwege het feit dat ik me maar blijf verzetten tegen het “langzame leven”, het gevoel van vertraagd bewegen, de niet-haast, niet-denken. Maar goed, was flink chagrijnig en wilde alweer chips kopen als avondeten en tv gaan kijken. Wat op zich geen ramp is, maar iets in me hield me toch tegen, dat het niks zou veranderen. Dus heb gewoon zoals gebruikelijk gezond gegeten en boek op de bank gelezen. Dan kom ik toch het best tot rust. (van de innerlijke strijd)
Ga al heel lang meestal om 00:30 slapen terwijl ik gewoon vroeg wakker wordt, vanochtend pas om 8:30 en gelijk begon die energie intenser te worden. Werd er zelfs even misselijk van, maar dat ebte vanzelf weer weg.
Voel nu duidelijk momenten van “gewoon zijn”, niet-denken”, dan voel ik alleen de voeten/benen waar ik op sta en soms mijn ademhaling samen met dat intense gevoel in mijn hoofd. Alles voelt dan goed op zich, maar toch die angst, angst dat ik gewoon maar ga zitten en die intensiteit ga zitten voelen en verder niks meer met het leven ga doen. Dus probeer ik te blijven doen terwijl ik in het “gewoon zijn/niet-denken” zit, hierdoor voel ik mezelf heen en weer blijven schieten, ik blijf maar proberen de 2 samen te voegen. Maar dat kan natuurlijk helemaal niet realiseer ik me nu, nu ik dit zo schrijf.

Geplaatst op

energie opbouwen

Heb de halve nacht niet geslapen door alle energiestromen. Voelde deze nacht weer zo’n mini-explosie vanuit mijn binnenste (middenrif) en daardoor een energiegolf langzaam zich een weg naar buiten baande. Voelde het tot in mijn vingertoppen stromen waar het eindigde in een tinteling. Kreeg er een stijve van toen die golf daar aankwam, dat was wel grappig. Daarna ebte dat weer weg. (tot in de ochtend de seksdrive weer terugkwam) Maar heb de hele verdere nacht flinke energiegolven gevoeld die door hun intensiteit mij wakker hielden (niet dat ik slaap had)
Ben iets na 7:30 opgestaan (1:30 gaan slapen) en netjes meditatie gedaan en een lange ochtendwandeling in het park gemaakt (zonder hond). Dat voelde goed en ging daardoor gelijk plannen krijgen om op deze warme dag naar het strand te gaan, of daar te wandelen etc. Maar het is allemaal teveel, moet rustig wennen aan deze intensiteit. Al is alle herrie in de wijk (muziek, auto’s vrachtwagen etc) nu erg storend en heb ik nog meer behoefte aan lekker rust en stilte, dus is zo’n park of strand dan wel lekker kwa rustgevendheid.
Maar denk dat ik maar gewoon in de tuin ga liggen met de ventilator.

Voelde gistermiddag en vanochtend tijdens de wandeling weer korte momenten van “niets”, geen aanwezigheid van iets voelde. Hierdoor schreef ik gister in mijn telefoon:
Verlichting is niet iets, het is niets, afwezigheid van al het “willen”, “willen doen”, “zelf”. Maar volgens mij heb ik dat een flinke periode terug al eens geschreven. Maar dus lange periode voordat ik dat gevoel nu weer heb ervaren. (zou dat door het ontladen komen?)

Ben wel blij dat ik geen vriendin heb op dit moment want dan had ik deze fase echt niet gered. Ik sta toch wel bekend om mijn zelfdiscipline, maar dat was me echt niet gelukt. Met deze energie en dit gevoel kost het al enige moeite om geen seks op de computer te kijken of ’s ochtends de hand aan mezelf te slaan en de energie-druk eruit te laten. (waar ik normaal pornofilmpjes bij nodig heb, zou het nu zonder ergens aan te denken verder binnen een minuut zijn gebeurd)
Dus als ik het verhaal van Osho mag geloven dat dit nodig is om die energie-intensiteit op te bouwen wat nodig is om die verlichting te krijgen, begrijp ik nu weer eens extra waar dat celibaat vandaan komt en waarom er geen vrouwen in kloosters mogen komen. Dat zal vanwege deze fase zijn. (maar ja, vroeg me af hoeveel mensen deze fase bereiken)
Heb juist maanden geen behoefte aan vrouwen gehad, alleen maar problemen zo’n relatie. Niet dat ik nu een relatie wil, maar alleen het feit dat een meid die ik leuk vind op facebook 2 posts van mij liked, is genoeg om haar weer te willen, me voor te stellen hoe het zou zijn met haar te zijn, dit terwijl ik dat een tijd terug had afgesloten. (sinds ze terugreisde naar nederland) (toen wilde ik alleen weten “waarom”) Vraag me nu wel af hoe het seks-gedeelte zal zijn als je verlicht bent. Of zou je er dan geen behoefte meer aan hebben ? Zou je dat dan echt overstegen zijn zoals Osho dat noemt ? Al laat Kathie zich wel aanraken al stond het geschreven alsof ze het liet gebeuren en Eckhart heeft ook een partner/vriendin. Ach, zal het vanzelf wel merken als het goed is 🙂

Geplaatst op

De vraag bestaat niet

Zo heb weer eens ff 2 dagen van het pad afgeweken en die dagen dvd’s gehuurd en films zitten kijken. Niet gewandeld en maar 1 keer per dag een meditatie gedaan (’s ochtends)
Had de nacht van de 9e goed geslapen en de intensiteit was weg de volgende dag. Had ’s ochtends een gesprek met een pitbull die flinke issues had en zomaar honden aanviel. Maar het was echt een leuk/aardig stel en zij was ook echt leuk. Dan wil je zo graag helpen, we hebben ruim een uur gepraat. Denk dat icm die gevoelde intensiteit de dagen ervoor die dan was weggevallen dat ik daardoor niet meer in mijn ritme kon komen. Had moeite om dat gesprek te verwerken en achter me te laten, je gunt het zo graag dat je hun problemen met hun hond zou kunnen oplossen, de oplossing zou kunnen geven. Maar ja, zo werkt het leven niet.
Heb in afgelopen 2 dagen 5 films gekeken + wat tv. Nu er weer voor zorgen dat ik snel weer in me ritme kom en niet teveel ga terugvallen. Mijn seksdrive is ook grotendeels weg, die verdween nadat de intensiteit was afgenomen. Het zit nu nog alleen een beetje in mijn hoofd.

Had nog wel wat dingen in mijn telefoon geschreven, geloof van een wandeling op de 9e en iets wat ik merkte met een meditatie ’s ochtends;

Alhoewel ik al heel lang niet meer gehecht ben aan een specifiek persoon, ben ik nog niet onthecht lijk het van mensen in het algemeen. Dat ik voor een deel blijf vasthouden om de illusie van verbondenheid via het denken in stand te houden. Dit getriggerd door een angst, uitend in angst voor eenzaamheid.
Maar daarna vroeg ik me af in hoeverre dat dat de echte reden is. Ik weet toch dat het een illusie is ?
Later bedacht ik dat ik nog gehecht ben aan het denken zelf. Ik weet dat er geen ego is, dat er daarnaast geen zelf is, maar dat ik nog gehecht ben aan het denken zelf. Verslaafd aan problemen zodat ik mezelf een goed gevoel kan geven om ze op te lossen.
Ik had het laatst met de buurvrouw erover. Ik had in een gesprek met haar gezegd dat ze waarschijnlijk een conflict-zoeker is , dat ze conflicten in haar leven creëert zodat ze wat heeft om op te lossen, dat ze daar verslaafd aan is, zich veilig bij voelt. Maar ja, dat kan ook heel subtiel zich manifesteren natuurlijk. Dat ik verslaafd ben aan het denken, aan het oplossen aan problemen die ik zelf creëer. Op die manier kan ik het leven ervaren via het denken en mij het gevoel geven dat ik leef.
Merk dat ik er ook nog steeds moeite mee heb om te accepteren hoe primitief we eigenlijk zijn. Het feit dat we niks meer zijn dan organismen in interactie met onze omgeving, onbewust als in daar hebben we geen controle over. Dat het denken niks doet, geen controle heeft, niks bewerkstelligd.

Tijdens een ochtendmeditatie merkte ik (weer) hoe ik moet leren te spannen vanuit het lichaam (zithouding vasthouden) en het volledig ontspannen van het hoofd. Om mijn zithouding vast te houden heb ik geen aansturing vanuit het hoofd/denken nodig , dit kan gewoon via het voelen in het lichaam.
Hierdoor beseftte ik ook opeens wat boeddhisten en anderen bedoelen met “seperating the mind from the body”.
Mensen gaan dit natuurlijk letterlijk nemen en denken de geest/het denken letterlijk te gaan scheiden van plaats tov het lichaam. Ik weet niet wat voor trucs er allemaal mogelijk zijn, maar dat is natuurlijk onzin. Alles is 1 en er valt niks van elkaar te scheiden.
Alleen nu bewegen/voelen we alles via het denken, we leven via het denken. Dit is natuurlijk een illusie. Maar je moet dus gaan leven vanuit je gevoel/ je lichaam en dit niet meer constant je denken laten triggeren. Nu koppelen we alles wat we doen aan het denken, alsof dat constant nodig is als functie, als controle, om dingen te laten gebeuren, je lichaam aan te sturen of de bewegingen goed te laten verlopen. Dat is echter de illusie.
Het denken heeft niks te maken met het functioneren van het lichaam. (ja met een ego beïnvloed het het lichaam via angst/ziekte/blokkades etc en beïnvloed zo het functioneren, maar dat is niet de bedoeling en niet zoals we denken dat het gebeurd)
Zoals geschreven: het denken is alleen nodig om concepten van de wereld te creëren om te communiceren met andere mensen/ kennis te delen met anderen. Leren doen we door dingen te doen, letterlijk doen of kennis opnemen via communicatie en dat toe te passen.

“Seperating the mind from the body” is dus niks anders dan het ontkoppelen van het functioneren van het lichaam en gevoel met ons denken. Het doorbreken van die illusie.

Tijdens de lunch zat ik in me denken, over “de waarheid” etc. En hoe die steeds meer zichtbaar wordt overal om ons heen (idee voor de website).
De film “The Exam” is ook weer een verwijzing. Een groep die examen moet doen voor een functie. Zij krijgen een leeg examen vel en moet het antwoord zoeken.
“Are there any questions? “ → “No”, is the answer.
Het is weer een analogie met het leven. Er is geen doel van het leven, omdat de vraag niet bestaat. 🙂

Geplaatst op

Seperating mind from body

Nou ben ik door die 2/3 dagen gelijk een stuk teruggevallen in mijn “seperating mind from body” proces. Aan de ene kant het gevoel dat ik wel even nodig had, ff uit het vaste ritme , ff over geven aan het bankhang gevoel, maar nu blijft mijn denken wel weer de hele dag ratelen, kan maar korte momenten niet-denken/ ontspannen en meditatie gaat ook slecht, moet denk ik de tijd weer omhoog brengen om daarna weer op te bouwen naar 20 min.
Maar ik moet weer doorzetten, heb geen andere keus en ga maar snel weer in me ritme proberen te komen. Voel me voor het eerst sinds lange tijd ook gelijk weer moe.
Zal toch wel verband houden met mijn actieve denken weer (en het hebben gehad van die intensiteit?)

Toch verlang ik nu gelijk weer dat ik makkelijker lange periodes kan niet-denken / ontspannen (hoofd) , meer vanuit het lichaam kan leven. Wil nu toch wel weer gelijk doorzetten, ondanks mijn moeheid. Al zal het we moeilijk blijven om met die moeheid om te blijven gaan. (aan overgeven of juist niet ? Of een beetje ? )

Geplaatst op

wierdo

Ging gisteravond voor 0:00 slapen en stond om 9:00 op, maar ben nog steeds moe. Het is nu echt zomer en ben zelfs te lui om een dag naar het strand te gaan of noord-aa ofzo, teveel gedoe. Heb besloten lekker een dagje te gaan zonnen in de tuin. Heb verder geen zin om iets te doen.
Ik heb ook het idee dat na die intensiteit ik nu veel van het energie-residu van mijn ego door mijn lichaam heb en dat dat nu weer moet worden opgeruimd. Dat ik daardoor zo moe ben. Ook drink ik weer meer dan normaal. Wie weet helpt de zon wel mee met opruimen. Wel voelt het alsof ik er nu meer klaar ben voor de laatste of volgende stap. Voel geen verplichtingen meer naar de mensheid en er meer klaar voor om op dat gebied echt alles los te laten. Dan vinden ze me maar een weirdo, het is niet anders. Dat hou je toch wel. Voel geen druk meer om echt te presteren, al zou ik nog zoveel leuke dingen willen doen en ik ga er niet dit pad voor verlaten, dat komt vanzelf wel. De websites gaan naar €150 p.m. + €750 van de honden zodat er op dat gebied geen grote zorgen zijn voorlopig. Ben wel benieuwd hoe de komende periode gaat worden met 3 honden in huis. Hopelijk is het goed te combineren om verder te gaan om mijn verslaving aan het denken en het verder oplossen van het ego. Als ik er verder niks bij doe, moet dat geen probleem zijn.

Geplaatst op

de wereld met andere ogen zien

Na gister overdag in de tuin te hebben gelegen werd het al snel te warm (vanaf 15:00) Na mijn rondje met mijn loge die niet de conditie heeft om veel te lopen, heb ik zelf nog een rondje gelopen in het park. Zat de hele dag veel in mijn denken, ook tijdens het wandelen. Besloot toen om de volgende dag met mijn loge de hele dag naar het strand te gaan, was te warm in de zon in de tuin en ik wilde wel van de zon genieten. Toen werd ik tijdens boodschappen doen (18:00) voor het strand melancholisch en kocht ook chips voor het avondeten. Heb weer als avondeten chips zitten eten en comedies zitten kijken. Kreeg toen een depressief gevoel, het liep allemaal kut, wist niet wat ik wilde en wilde weer gaan vechten tegen dat gevoel. Wist gelukkig dat dat geen zin had. Dus ik accepteerde het depressieve gevoel en voelde dat ik maar 1 ding kon doen. Weer terug in me ritme, weer terug in mijn meditatie, doorzetten. Niet dingen gaan doen, reageren op externe prikkels, omdat dat geluk zou moeten brengen zoals een dag op het strand.
Er moet maar 1 ding gelden op dit moment en dat is meditatie ! Als het een mooie zomerse dag is kan ik me gewoon wat aanpassen kwa wandelen en in de tuin zitten. Maar ik moet/wil in mijn meditatieritme blijven zitten. Doorzetten om uit die verslaving van het denken te komen, het “haast” gevoel op te lossen.

Heb mijn krentenbollen weggegooid en de chips in een tas in de slaapkamerkast opgeborgen. Weg ermee. Tijd om weer groente te eten na alle avonden chips en Broodjes kroket en frikandel voor de tv. Tijd om discipline te tonen en niet meer toe te geven aan de zwakte die zorgen voor het lijden in het leven.

Als ik opsta doe ik zit-meditatie, daarna 1 uur wandelen met de hond meditatie. Dan ochtendritueel, zoals dit dagboek, ook meditatief. Daarna uurtje werken/ tuin zitten. Dan meditatief lunchen. Weer uurtje over. Dan weer wandelen met de hond meditatief. Waarna het etenstijd is en tussen 19:00-22:00 boekje lezen op de bank. (zonder denken, geconcentreerd in het hiernu) en dan om 22:00 weer mediteren en laatste korte wandeling (30 min) voor het naar bed gaan.
Ik zit dan al de halve dag met meditatie of meditatief dingen doen. Van hieruit kan ik de stap nemen de hele dag meditatief te zijn, in het hiernu/ niet-denken etc.

Toen ik dat besloten had verdween het depressieve gevoel redelijk snel. Vandaag is er sluierbewolking en geen strandweer 🙂 Ze voorspellen nog de hele week mooi weer , alleen maar lekker met al het wandelen, maar ga me er niet teveel aan aanpassen (in als ik moet van het mooie weer genieten) hoogstens overdag wat in de tuin liggen ipv werken achter de computer.

Merk dat het zien van de wereld blijft veranderen. Niet alleen zie ik alle kleuren helderder, meer details, meer onderscheid, nu lijkt het ook alsof ik meer 3d zie. Weet niet hoe ik dit goed moet uitleggen. Het lijkt alsof ik eerst gewoon 2D+diepte zag, maar dat ik nu rondwandelen in 3D zoals je naar een 3D film zit te kijken, maar er dan doorheen wandelt.
Je gaat de wereld dus echt letterlijk met andere ogen zien 🙂

22:30

Ik wordt echt gek van mezelf en mijn gedachten. Ten eerste omdat ik kennelijk nog in de illusie van een identiteit geloof, niet wil accepteren dat we zo primitief zijn. En dat ik maar mijn gedachten blijf geloven die constant getriggerd worden. Ik doe vrij weinig op dit moment, geen beurs, geen websites. Toch kan ik me de hele dag bedenken over van alles en nog wat. Hoe ik eerst van alles moet doen voordat ik die innerlijke rust kan vinden: eerst aanpassen aan mooi/het weer, bedenken hoe ik daar van kan genieten, terwijl ik de honden heb, waar te lopen, wat te eten ’s avonds, toegeven aan dit of dat gevoel ? Constant gedachten en mezelf analyseren, waar komt dit gevoel?/gedachte etc vandaan. Geloven pas rust te hebben als de weken met 3 honden om zijn.
Ik durf te wedden dat buitenstaanders die zien waar ik me “druk” om maak me echt totaal voor gek zullen verklaren. Vragen waar ik het in hemelsnaam over heb en dat ik maar wat pillen moet slikken of naar de psycholoog moet voor zulke gedachten.
Ik pas op hondjes, het is hartje zomer, lekker weer, warm, ik hoef niks en toch maak ik me de hele dag druk om mijn dagindeling. Denken: Wat zal ik als volgende doen ?

Bij die oude pijnen was het een duidelijke illusie van een angst-gevoel. Die kon ik wegdenken, onzin om bang te zijn. Maar de drang om -te doen/ te begrijpen/haast te hebben is zo normaal en wordt beschouwd als de kern van ons bestaan dat het heel moeilijk is die illusie te doorbreken. In feite is het ook de kern van ons bestaan, het bestaan vanuit ons ego, wie we denken dat we zijn.
De illusie van identiteit.
Die drang opgeven, is het opgeven van het bestaansrecht van je ego en daarmee je identiteit.
Tot je verwordt tot je natuurlijke zelf, een organisme met bewustzijn in interactie met zijn omgeving, zonder enige controle.

Ik wil morgen met die 4 vragen gaan beginnen om die laatste illusie van identiteit, de kern van ons bestaan/ ons ego op te lossen als illusie.
Doorhebben dat ik pas echt ga leven als ik mijn eigen bestaan opgeef, mijn identiteit, mijn verbondenheid via het denken.
Dat ik die drang niet nodig heb om te overleven, om wat met mijn leven te doen, er wat van te maken. Echt beseffen hoe die drang me van het echte leven weg houd. Want dat besef ik niet volledig. Ik ben nog steeds bang dat er alleen saaie routine overblijft als ik die drang laat varen. Dat ik die nodig heb als motivatie.
Al met al, dat ik die drang uit mijn angst die het ego en mijn identiteit voel nodig heb om beter te overleven.
Dat ik die drang uit mijn angst die het ego en mijn identiteit voed (doen/willen/begrijpen), nodig heb om beter te overleven.