Het lijkt erop dat de fasen waar ik door heen ga (of de golven van energie) elkaar sneller opvolgen. Gisteravond was de intensiteit opeens weer veel hoger, ook toen ik vanochtend weer vroeg wakker werd. Me neus zat hierdoor ook weer grotendeels verstopt. Ben nog niet toegekomen om de 4 vragen weer te doen. Ik zit liever in het zonnetje relaxed de boeken van Feist te lezen. Merk wel dat ik vaak vergeet dat de kern van alles de illusie van angst (voor de dood) is. Dat ik de symptoom illusies probeer te ontmaskeren, terwijl ik natuurlijk al heel lang de kern van het probleem ken.
Soms heb ik het gevoel dat alhoewel ik vaak vlucht in mijn denken vanwege mijn angsten, dat het zich nu ook wel eens manifesteert als angst voor mijn denken. Dan ga ik maar proberen mijn denken te ontrafelen als illusie omdat ik er bang voor ben. Maar dan blijf ik bezig, want het is slechts een symptoom en dus een vicieuze cirkel, een paradox.
De enige oplossing is gewoon niet meer bang zijn.
Wat dat betreft zou het goed zijn om de 4 vragen te doen, om me beter te doen beseffen dat ik (nog steeds !!) met symptoom bestrijding bezig ben ipv de kern, de oorzaak van het probleem.
Zou het daarom zo’n weerstand oproepen om die 4 vragen te doen !? Omdat ik daardoor dichter bij mijn angsten zal komen ? Dat ik mezelf weer van mijn angsten probeer te beschermen ?
Heb vandaag al mijn zinnen gezet op lekker luieren in het zonnetje, ben benieuwd wanneer ik tot de kern kan komen. Misschien morgen ipv dit dagboek alvast een begin maken met de 4 vragen ?