Categorie: Dagboek 9.3

Bewustzijn is zelf een vorm van intelligentie, het leert en bezit informatie(overdracht)
 
Zouden gedachten zowel uit de vorm en als het vormloze komen ? (hersens en bewustzijn)
Dat zou wel verklaren waarom ik (en bij anderen zoals Qonchita heb ik het ook gezien -> orakel uit Matrix) dingen weet voordat ik ze ook ervaar.
 
Gedachten zijn uiteraard wel afhankelijk van je hersenen , immers die zijn er alleen in de woorden en plaatjes die je hebt geleerd. Of de uiting ervan is afhankelijk van de hersenen. Pppffff te ingewikkeld.
 
Bewust zijn = gewoon zijn = gewoon weten
 
Achter het denken zit een weten. Het niks dat gewoon weet. (niet te voelen of te ervaren) het zijn dat weet.
Jezus zei het al: god is alwetend.

Ben nu bijna 6 weken niet klaargekomen, zonder een seksuele drang te hebben gehad. Werd vanochtend vroeg wakker (6:00) en voelde nu pas voor het eerst een energie opbouw. Mijn eerste reactie of neiging was om die energie intensiteit af te wijzen en of te ontladen door klaar te komen of via meditatie. Het voelt alsof het mij overkomt, dat IK het niet aankan.
Ben nu echter helemaal vrij zonder verplichtingen dus zal eens proberen het gewoon te accepteren, er gewaar van te zijn. Het is niet persoonlijk.
 
Alhoewel ik al een tijdje geen gevoel van haast meer heb, ben ik nog wel wat ik eigenlijk heel mijn leven ben: Ongeduldig.
Accepteer de geleidelijkheid, zonder erop te wachten.
Het is weer niks anders als zelfafwijzing, afwijzing van de realiteit.
Nastreven van ideeën hoe het zou moeten zijn. (Plotseling cq Nu -> Is dat waar ?)
 
20:00
 
Begin nu pas door te hebben hoe ik elke keer vlucht in het gevoel, in het “gevoel te leven”. Vluchten voor het niets van de dood. Het gevoel te leven lijkt mooier, aantrekkelijker dan het niets.
Merk wel waar ik vroeger een inspanning moest leveren om meditatief te zijn, het lijkt dat ik me nu moet inspannen om dat goede gevoel na te streven. Heel lichtjes maar en het is zo’n gewoonte, zo vertrouwd. Maar toch….. Wel een belangrijke omslag nmm.
Death here i come 😉
 
24:00
 
Begin het geloof ik nu door te hebben. Ik laat de energie intensiteit voor wat en waar het is. (vnml alleen in mijn hoofd) ik volg gewoon mijn ademhaling zonder mij ergens vanaf te sluiten. (mijn benen te volgen als ik wandel, mijn duim te volgen terwijl ik dit tik. Maar niet meer proberen te voelen of te ervaren, er is gewoon niks)  Ik probeer niks te begrijpen, te voelen, te bereiken. Het is er en kan geen kwaad. Ik heb niet meer echt de behoefte om erop te reageren of om het af te wijzen. (dat het er niet zou mogen zijn omdat het mijn verlicht zijn in de weg zou staan bv)
 
Dat leek erop alsof ik dan niks meer deed, alsof ik het contact had verloren met de rest. Nu ervaar ik de onzin ervan. (het leek zo echt)
Ook de dood is een illusie. (ook dat leek echt)

7:00
Snachts val ik altijd terug in meer onbewust zijn, door het dromen en slapen wordt mijn identificatie altijd weer sterker.
Het wordt nu ervaren alsof die energie intensiteit wel verantwoordelijk is voor mijn bewustzijn die buitengesloten wordt.
Maar dat bewustzijn weer volledig bezit neemt van het lichaam onafhankelijk van die energie, door gewaar te zijn. (of juist niet, immers wat is er om gewaar te zijn als er niks gebeurt?) (en wat is daar gewaar van ?!)
Alleen concentreren op de ademhaling is dus geen oplossing.
Door gewaar te zijn veranderd de energie en dus lijkt er een verband te zijn, dat er iets moet gebeuren/ veranderen om volledig gewaar te zijn. Dit verband is weer een illusie.
Wees gewaar onafhankelijk van wat de energie doet.
Duik die energie in met gewaarzijn, maar voel het niet, ervaar het niet, begrijp het niet, identificeer het niet. Wees er gewaar van zonder iets uit te sluiten.
Wees gewaar hoe er adem wordt gehaald, hoe er bewogen wordt.
Wees gewoon bewust
Zonder iets te doen
Er is niks
 
Je beïnvloed dingen niet door iets te doen, maar door informatie-overdracht. Door gewaar te zijn wordt er nieuwe informatie gecreëerd en gebruikt, hierdoor veranderen dingen. Maar dat gaat onbewust, buiten je controle, het gebeurt gewoon.
Dit gaat buiten het denken om, dat gaat via het weten van het bewustzijn.
(niet te ervaren, of te voelen, of te begrijpen of te identificeren)
 
Meditatie:
Wat is daar gewaar van ? Wat is daar gewaar van ? Wat is daar gewaar van ?
Wees gewaar, maar nergens van. Wees gewaar van niks.
 
21:00
 
De dood omarmen is alle ervaringen laten gaan. Ervaren = leven, lijkt de illusie. Stop ervaring te maken, te voeden.
 
Proberen verlicht te worden is ook niks anders als het creëren van ervaringen. Proberen een ervaring te maken, een vorm van controle, van begeerte.
Er is niks te ervaren.
Er is niks.

Zo gauw ik maar enigszins wakker wordt (vandaag 6:00-6:30) volg ik mijn ademhaling, om gewaar te zijn ipv mee te gaan in het dromen/denken. Dat staat een stuk lekkerder op. (8:00)
Normaal maakte ik mezelf wijs dat ik mijn slaap nodig had. Fuck slaap, had ik maar niet wakker moeten worden 😉  wees bewust ongeacht de kosten 🙂
 
Wees gewaar van de observeerder.
Van dat wat alles identificeert
(zelf, niet zelf, echt, niet echt, etc)
Er is niks te identificeren.
 
22:30
 
Bewustzijn van wat ?
 Alleen het lichaam is echt.
 
Misschien mede door de filmpjes van Mooji, ben ik gaan beseffen dat de leegte een besef heeft van “ik ben”.
Het heeft alleen geen flauw idee wat.
(ik ben niks ;-), is dat waar ? Haha)

Ik merk dat ik de energiestromen niet alleen blokkeerde, maar ook veroorzaak.
Ik noemde het mijn levensenergie. Zonder het te beseffen is dat meer waarheid dan ik beseft heb. Het hoort bij het illusionaire zelf, veroorzaakt door de inspanning van het egomechanisme.
De blokkade opheffen alleen is dus niet genoeg, door de inspanning waarin wij leven is er een eindeloze stroom van levensenergie die het illusionaire zelf voed.
Elke vorm van doen zal een bron van inspanning en dus die levensenergie, die energiestroom zijn. Dit kan eeuwig doorgaan. (dit staat los van lichamelijke inspanning)
Het is totale ontspanning (onafhankelijk van het lichaam, maar makkelijker bewust van te zijn als het lichaam stilzit.) die de bron van deze energiestroom zal doen opdrogen.
 
Het is bron van het gevoel te leven, de controle te hebben, te bestaan. Dat is wat zal sterven. De dood omarmen is de bron doodleggen. Het gevoel te leven opgeven. Ervaringen creëren opgeven. Controle opgeven.
Totale ontspanning en alles (energie) laten gaan.
 
En dat is waar ik dus al zo lang moeite mee heb, waardoor ik merk dat het mij tijdens bezigheden niet lukt bewust te blijven.
Het lukt mij niet mij te ontspannen als het lichaam zich inspant.
Het is het geloof dat ik die bron van inspanning ben en moet zijn. Dus creëert het die inspanning als bron voor lichamelijk inspanning. (als onderdeel van de illusie van motivatie)
Inspanning lijkt het lichaam te controleren, dus als ik dan de bron ben van inspanning heb ik de controle is de gedachte. Een illusie dus.
 
Ps. Zou dat de stress en lijden veroorzakende tweestrijd zijn waarin we ons constant bevinden ? Enerzijds het creëren van een energiestroom die we tegelijkertijd blokkeren. Zo de illusie hebbende dat we onszelf onder controle hebben ?
 
Die blokkade is ook een poging tot controle via inspanning. Alleen in dit geval niet het lichaam, maar het illusionaire zelf.
(Echte controle zou zijn, te kunnen ontspannen.)
Dus de blokkade poogt het zelf te controleren en het zelf poogt het lichaam te controleren. Beide zijn onzinnig en destructief.
 
18:00
 
Er zijn vele zelfs die we denken te voelen. Een belangrijke is een bewustzijn waar we ons mee concentreren en/of focussen. Daarom is concentratie meditatie zo’n valkuil, je maakt het zelf juist sterker.
Je voelt je onrustig en je concentratie kan je niet vasthouden. Je probeert je ademhaling te volgen of iets anders, of juist op te letten dat je ontspannen bent, of je gedachten. Maar wat is daar gewaar van ?

Die energie opbouw in mijn lichaam die ik een paar dagen geleden zo voelde, was eenmalig tot nu toe. Ik voel het alleen een beetje als ik sochtends vroeg wakker wordt, maar verder niet.(wordt minder na meditatie)
 
Wel of niet klaarkomen en de hoogte van het energie niveau lijkt mij verder geen invloed op het proces te zijn, behalve via hoe je het laat voelen. (meer energie maakt het makkelijker) als het niveau te hoog wordt is klaarkomen dus kennelijk gewoon een mechanisme om de druk van de ketel te halen, niet meer, niet minder.
 
Die energie wordt natuurlijk meer en de druk groter door alles wat je doet ( en het blokkeren ervan. ) een prestatie maatschappij, een controle maatschappij is daardoor een op seks gerichte maatschappij. Religie is natuurlijk flinke onderdrukking en controle, wat zich uit in seksuele uitspattingen in die kringen (denk aan de misbruik van de kerk bv, of hoe moslims met vrouwen omgaan)
Ben zelf nu ruim 6 weken niet klaargekomen en nog geen behoefte gehad. Ook de drang om porno of naakte vrouwen op het internet te bekijken is er niet meer op dit moment. Ben op zich wel benieuwd of dat zo blijft.
 
Ik mediteer momenteel meestal 3* per dag (1:10, 1:10, 0:50) sochtens, smiddags en savonds met aan het eind van de middag een wandeling van 1,5 uur. (soms langer) ook nu ik een maandje geen hond te logeren heb.
Uiteraard probeer ik tussen door ook meditatief te blijven. Iets doen en ontspannen blijven is echter niet makkelijk, alles gaat dan zoveel langzamer op dit moment, nog steeds moeilijk om daar volledig in mee te gaan. Doen via inspanning geeft toch het gevoel meer te leven. Ik merk dat er nog steeds een drang is om de dood uit te stellen.
 
Merk ook dat ik nog steeds in de valkuil trap dat bewustzijn iets is wat ik doe, ipv wat ik ben. Merk dat ik op iets ga focussen, op iets ga concentreren, een gevoel, een energie een blokkade, of juist niet-energie, ademhaling etc ipv gewoon gewaar te zijn, bewustzijn.
 
Bewustzijn door van alles wat er in mij speelt en gebeurd te identificeren. De overtuiging dat het begrepen en geïdentificeerd moet worden om er bewust van te zijn. Immers hoe kan je ergens bewust van zijn als het niet geïdentificeerd is ? Hahaha. (dan lijkt het alsof je dood bent natuurlijk en dus juist onbewust van het leven) wat een domme valkuil. Zelfs bewustzijn wist het tot doel te maken, tot een opdracht wat gedaan moest worden. Een betekenis te geven. Ongelofelijk.
 
Bewustzijn door te identificeren wat voor gedachten ik had (en eventueel erover oordelen) , mijn gevoel te identificeren en te interpreteren zodat ik zou weten wat ik zou willen, welke behoefte er was. Te identificeren of ik wel ontspannen was, of ik wel bewust was (hahaha). Te identificeren wat de oorzaak van iets was. Het ego mechanisme identificeren. Identificeren dat wat alles identificeert, een identiteit geeft, een betekenis geeft. Begrijpelijk maakt. Zodat ik wist wat ik moest doen.
 
Er wordt energie gecreëerd, een ervaring, een drang, een behoefte, zodat dat geïdentificeerd kan worden. Zodat het tot doel gemaakt kan worden om te worden losgelaten. Om de ervaring te creëren dat het bewuster zou worden. Verlicht worden in het algemeen is dus het doel wat gecreëerd blijft worden, ervaren blijft worden. Een ervaring moet zijn. Zo wordt het leven (van het zelf) gevoed. Door verlicht zijn een ervaring( of ervaren) te maken kan het tot doel worden gesteld, kan het ervaren worden door het zelf en blijft het leven.
 
Uiteraard voed ik hierdoor het zelf en de energie juist.
 
Er is niks = gewoon niks identificeren

13:00
 
Gewoon een frustrerende situatie. Het is moeilijk om constant de drang naar een goed gevoel op te geven voor iets wat onbekend is. Moeilijk om de drang te leven geen aandacht te geven met de illusie van de dood erachter. Moeilijk om de illusie van de dood geen aandacht te geven. Het opgeven van een goed gevoel nu, een behoefte bevredigen nu (=zelfafwijzing) tegenover een onbekend iets wat in de toekomst lijkt te liggen. Niet mee te gaan in de excuses om het uit te stellen, om het niet te snel te laten gaan zonder het er controle over te hebben. Al die vage overtuigingen die frustreren, die vage gevoelens, ervaringen. Het niet weten, het niet begrijpen.
Maw de illusie van het ego mechanisme is heel overtuigend. Dat er iets gevoelt moet worden, iets met gevoelens gedaan moet worden.
Wat is een leven als er geen problemen meer zijn om op te lossen ?
Dat is toch juist het enige wat het leven waart  maakt ? Dat goede gevoel krijgen, dat goede gevoel creëren, door een probleem op te lossen, een ervaring te creëren. Het gevoel te leven, in controle zijn van het leven, het leven aan te kunnen door die problemen op te lossen die je ziet.
Dat is toch heerlijk om te doen, om in te leven. Dat zijn toch goede ervaringen om die problemen op te lossen, dat gevoel van controle, die macht, de macht tot creatie. De wereld een betere plek te maken. Bezig zijn een doel te bereiken, iets om naar uit te leven, het uitzicht op het goede gevoel dat weer gaat komen. Het zal altijd weer komen omdat we het zelf in de hand hebben. Is dat niet wat lijden waard ?
 
Ik snap dingen beter dan anderen, doorzie de complexiteit van de mechanismen in de wereld. De wereld zou toch een betere plek zijn als ze snappen wat ik snap ? Als ze begrijpen wat ik begrijp. Is het niet mijn taak om daar wat mee te doen ? Is het niet nodig om daarvoor gewoon wat te lijden, wat zelfopoffering voor het grotere goed, voor streven naar een betere mensheid ?
Te leven om de zelfdestructiviteit te laten zien in onze politieke en economische systemen aan anderen ?
 
Hahahahahahahaha
 
 
17:00
 
Op zich is dat wel een goede van Mooiji. Naast mijn verzonnen definitie van vrije wil, is de vrije wil om iets aandacht te geven er ook wel een. Uiteraard is dat geen volledige vrije wil, het is binnen de grenzen en omstandigheden en waarneembare prikkels. Maar toch, vind het wel wat hebben.

Werd vanochtend wakker en was mij voor het eerst bewust , of begin te beseffen hoe alles 1 geheel is. Dat er dus geen afstand zit tussen de verschillende dingen die het denken identificeert. Tussen mij en de energiestroom, blokkade,gedachten en observeerder.
Heel apart hoe dichtbij alles opeens is (dus door de overtuiging dat er een afstand zit tussen dingen die verdwijnt of verdwenen is. De overtuiging dat ik van een afstandje zou moeten observeren of dat er 2 ego/zelf zou zijn begint te verdwijnen. ego= zelf natuurlijk ) en tegelijkertijd veel meer op de achtergrond is.
Hoe verzin je het. Zo dichtbij en tegelijkertijd verder weg, hahaha.
En niet vergeten: Wat is hier gewaar van?
 
Knap ook hoe het egodenken alles tot een doel maakt. Maakt niet uit wat ik schrijf, hoe ik het omschrijf, welk concept ik gebruik , in wat het wel is, of niet is of dat er niks is. Het egodenken maakt er een doel van.
Tot het de onzin ervan inziet natuurlijk.
(een mooi doel om na te streven hahaha)
 
Zonder conflicten kan het zelfego niet bestaan. Het heeft een conflict nodig om zichzelf in stand te houden. (of probleem)

Gewoon volledig accepteren dat het heel geleidelijk gaat. Dat ik gewaar ben van alle onzin. Dat het opeens, hiernu, zou moeten gebeuren door een plotseling inzicht ofzo is slechts weer een overtuiging.
En dat geleidelijke is incl alle meditatie en gewaar zijn tijdens werkzaamheden en hoe ik leer me te ontspannen tijdens lichamelijke inspanning bv. Alsof het een training is. Een geleidelijke training in niets-doen. Opnieuw conditioneren.
Ik kan mijn gedachten wel geloven over alles wat ik zou kunnen doen, of zou willen doen. Maar is dat waar ? Nee, want dit is wat ik doe en dus is het ook wat ik zou willen doen.
 
Accepteer het gewaarzijn van de energieën die botsen.
Accepteer het gewaarzijn hoe alles opnieuw geleerd wordt, als een kleuter die leert lopen. Dat alles langzamer gaat zodat je het bewust kan doen ipv onbewust.
Dat er geen goed gevoel is en dat het geen zin heeft om dit na te streven. Geen gelukliefde nastreven omdat dat is wat je wil.
Dat ervaringen wegvallen doordat je ze minder probeert te creëren.
Wees gewaar hoe er constant excuses zijn om het maar uit te stellen en hoe vaak daar naar geluisterd wordt. Hoe het egomechanisme onbehaaglijke gevoelens inzit om die excuses kracht bij te zetten.
Wees bewust en accepteer.
(dat is de valkuil, de hele tijd andere dingen doen en willen, wetende dat het wel goed komt, slechts een kleine uitstel. Maar dat is niet accepteren dat het geleidelijk gaat, dat zijn de excuses van het egomechanisme accepteren !!!!!)
Er is niks om op te wachten, geen inzicht om te krijgen om iets te laten gebeuren.
Doe niets en blijf trainen in het niets doen, totdat niets doen zonder moeite gaat.
Dat is het enige wat je kan doen, trainen om niets te doen, beseffen wat dat inhoud en de onzin van doen inzien. Meer inzicht is er niet.
 
Ik ben al verlicht. De rest gaat geleidelijk en het mechanisme komt vanzelf tot stilstand, in volledige ontspanning, als de illusie van de dood ook geaccepteerd wordt.
 
De dood is een soort lijdensweg (maar minder erg dan de stress, angst en conflicten in het normale leven) er is geen geluk/liefde of magisch iets, geen extase of bepaalde (bijzondere) ervaringen of wat dan ook. Accepteer dat. Accepteer die dood en dan zal er plaats zijn voor een herboren zijn.
Acceptatie door een weten dat dit de enige juiste weg is ook al levert het mij niks op.
 
14:00
 
Om herboren te worden als het uitgestrekte (goddelijke) universum , zal je eerst verdwijnen in een klein zwart gat. (dood)