Categorie: Dagboek 9.3

Stomme overtuiging dat ik mijn zijn alleen volledig zou kunnen ervaren als mijn energie in evenwicht zou zijn, of vrij zou stromen zonder blokkade.
Hierdoor gaf ik constant aandacht en dus voeding aan het zoeken en de blokkade.
Sukkel ben ik ook.
Het zijn is altijd te ervaren ongeacht de emoties of spanning of blokkade.
Wees gewoon en laat het gebeuren.
 
De overtuiging dat die blokkade mijn levensenergie blokkeerde (wat op zich juist is). Dat dat de reden was dat ik mij afgescheid voelde van de rest. M.a.w. ik zag het als een oorzaak. Een reden.
Maar er is geen reden of oorzaak om niet gewoon te zijn.
Dat heb ik al zo vaak geschreven, maar nooit volledig beseft wat dat betekent.
(dat die energie is afgescheiden van de rest heeft niks met mij te maken. Alleen door mijn identificatie met die energie voel ik mij afgescheiden van de rest. Een illusie)

Uit een video van mooji:
 
Ik wil vrij zijn.
 
– wat houd je gevangen ?
 
Dat is een goeie vraag. Wat houd mij gevangen. Mijn compulsieve neiging om te blijven luisteren naar mijn denken ipv zelf te beslissen. De energie die afgescheiden is, de energie die geblokkeerd wordt. De blokkade zelf ?
Het heeft niks met mij te maken. Ik ben dat wat er bewust van is. Door mij te identificeren met de blokkade of geblokkeerde levensenergie is het alsof ik niet vrij zou zijn.
Maar het heeft beide niks met mij te maken, het is niet persoonlijk. Ik ben vrij op elk moment dat ik wil, tenzij ik anders kies. Tenzij ik kies mij te identificeren met dat wat niet vrij is door overtuigingen die ik heb.
 
Het overkomt mij niet. Ik ben slechts de ruimte waarin het zich afspeelt. De ruimte die de stille (vrij van oordeel) getuige is.
 
Dat er energie wordt vastgehouden of geblokkeerd heeft geen invloed op wat ik ben. Dat er iets is afgescheiden van het geheel heeft niks met mij te maken. Alleen door identificatie daarmee ben ik ook afgescheiden. Slechts een illusie door een verkeerde overtuiging. (door een illusionaire ervaring, die gedeeltelijk echt is. (immers de energie is niet vrij. Het heeft alleen niks met mij te maken))
 
Het biologische lichaam, het energetische lichaam (bespiegeling) en bewustzijn.

Wat is zich hier bewust van ? En wat is zich hier bewust van ? En wat is zich daar bewust van ?
Het gaat dieper dan je je ooit hebt kunnen voorstellen.

Ik moet niet kiezen voor het leven, ik moet kiezen voor de dood.
Door te stoppen met kiezen. De enige keuze die je kan maken is tegen……..
(matrix: Over agent Smith: What was that ? Neo: I dont know, but i know how it feels like. It feels like death!)
Neo blijft vechten tegen Smith, tegen de dood, de leegte. Pas als hij zich overgeeft en Smith toelaat in de eindscene is de strijd opgehouden en is er vrede.
 
Wat is daar gewaar van ? Wat is daar gewaar van ? Wat is daar gewaar van ?
 Dat gaat net zolang door tot er niks meer is om gewaar van te zijn. Dan is er complete leegte, het gewaarzijn zelf.

Wees niet bewust van wat ik doe, wees bewust van het niet-doen.
Wees niet bewust van het leven, wees bewust van de dood.
Wees niet bewust van iets, wees bewust van niets.
(meditatie)
 
Wat is er gewaar van het feit dat je aan het verdwijnen bent ?
 
Ik kan nooit zijn dat waar ik bewust van ben.

19:00
 
Begrijpen dat ik niks kan doen om verlicht te zijn is natuurlijk niet hetzelfde als begrijpen dat er niks hoeft te gebeuren om verlicht te zijn.

Wat is zich gewaar van de verandering, wat is zich gewaar van die ervaring. Wat is zich gewaar van dat wat voelt.

Gewoon weten
 
Een verzonnen verklaring voor de plotselinge verlichting van Eckhart en Katie ipv gelijdelijke verlichting.
Een omschrijving van verlichting is je gehechtheid aan het leven loslaten en de dood omarmen. (illusie van controle loslaten, gevoel cq belevingswereld loslaten, illusionaire zelf loslaten (het wordt losgelaten) etc)
Katie en Eckhart zaten in een ernstige depressie en hun lijden was zo groot dat ze liever kozen voor de dood dan het leven. Waar mensen normaal zelfmoord plegen door identificatie met het lichaam. Hadden zij de ingeving dat die identificatie een illusie was. Door hun lijden waren ze bereid het leven op te geven en de dood te omarmen waardoor die identificatie werd losgelaten.
Voor anderen als mijzelf. Wij zien nog vele voordelen in het leven, vele positieve aspecten, genieten vaak van het leven. We weten dat er meer is, dat het nooit voldoende zal zijn om te vinden wat we zoeken, dat er iets mist. M.a.w. dat we onszelf voor de gek houden.
Het gaat geleidelijk omdat we niet volledig de onzin ervan inzien. Blijven geloven in de voordelen van onze gehechtheid aan het leven (controle, gevoel van zelf, verslaving etc) , zijn bereid te lijden om te kunnen genieten van het leven. Dus blijven we ervoor kiezen om te vechten tegen de dood.
 
De illusie van het leven houd de illusie van de dood in stand. De illusie van de dood houd de illusie van het leven in stand.
 
Door de voordelen die we zien in onze gehechtheid aan het leven, onze gehechtheid, onze verslaving, onze controle, onze ervaringen blijven we geloven in de angst voor de dood. De angst om deze voordelen niet meer te hebben. We blijven verslaafd aan het creëren van een goed gevoel. Dat geeft het gevoel dat we leven. De illusie dat we het leven zelf in de hand hebben, zelf de controle hebben en zo kunnen we voorkomen dat we elk moment kunnen sterven. Zo verbeteren we onze overleving geloven we. Een illusie die ons lijden veroorzaakt.
 
Wat is hier gewaar van ?
 
Het is allemaal onzin.
 
Er is niks.
 
14:00
 
Ik realiseer mij opeens dat die gehechtheid gewoon een omschrijving is van mijzelf voor de gek houden. Een nog betere omschrijving is dat ik niet alles er voor over heb om verlicht te zijn.
De “lijdensweg” mag niet te groot zijn. Ik moet mij er wel goed bij voelen houd ik mijzelf voor. “normaal leven” of wat voor excuses dan ook.
Het is alles of niks.
 
Want er is niks.
(en niets = alles)