Categorie: Dagboek 9.3

Ik ben al verlicht. Wat probeert dan nog verlicht te worden ?
 
Ook een onzin vraag natuurlijk. (alsof er 2 entiteiten zouden zijn. Er is niks)
 
Er bestaat geen oplossing. Er is immers ook geen probleem.
 
22:00

Tijdens het wandelen vanmiddag had ik opeens het besef weer dat ik het doorhad.
Er is geen zelf, er is niks, maar toch heeft deze leegte een “ik ben” besef. Een “ik weet” besef. Het is geen ervaring of gedachte, gewoon een besef “ik ben” , “ik weet”. Dat was verwarrend. Filmpjes van Mooji hebben hier wel bij geholpen.
Ook het besef dat er geen afstand zit tussen de verschillende concepten zoals willen/ handelen en het besef dat er natuurlijk geen 2 zijn. Dat er geen oorzaak en/of reden is.
Het is alsof ik gewoon ben en gewaar ben hoe het lichaam voelt dat er energie naar buiten (of naar binnen) Wilt en dit gewoon laat gebeuren zonder erop te reageren. Het te identificeren, te analyseren, te begrijpen, te plaatsen. (en als dat wel gebeurt wees daar gewoon gewaar van zonder het te analyseren) Ook het besef dat er geen afstand zit tussen het lichaam en bewustzijn. Tussen energie en lichaam, tussen energie en bewustzijn.
 
Ben benieuwd.

Bizar, het egomechanisme/denken maakt 2 entiteiten, een ego en een ik.
Het lijkt dan alsof ik bewust moet zijn van het egodenken om de illusie te doorzien, om te beseffen dat er niks is.
Maar het is een grote truc !
 
Het is het EGO dat bewust probeert te zijn, dat de illusie probeert te zien, te begrijpen, dat verlicht wil worden. Het creëert een zelf als alter ego, iets om tegen te vechten om mee in conflict te zijn. Om zichzelf zo bestaansrecht te geven. Het is dus allemaal omgedraaid, precies andersom van wat ik geloofde en overtuigd van was.
IK ben zelf de illusie!!
 
IK ben de illusie en het ego is echt. Waar ik het ego op projecteerde, wat ik identificeerde als het ego.
Wat een grap !

Grappig begin opeens te snappen dat wat ik denk, denk te willen, denk te moeten doen etc, maw wat ik denk dat mijn persoonlijkheid is, niks met mij te maken heeft. Mijn persoonlijkheid is niks persoonlijks. Het is gewoon een aangeleerd gedrag van reacties op mijn omgeving zoals geïnterpreteerd door het denken dat de juiste zou moeten zijn. Uiteraard beïnvloed en bepaald door diezelfde omgeving.
 
Hoe we de wereld proberen te veranderen is weer een bespiegeling hoe we onszelf proberen te veranderen. We bepalen toch zeker zelf wel wie we zijn ? Welke mening en moraal we hebben ? Zoals we onszelf proberen te perfectioneren en veroordelen, zo proberen we de wereld te perfectioneren en veroordelen. Wij schapen de wereld, hij bestaat alleen in ons hoofd. Maar het is ook de wereld, onze omgeving die ons geschapen heeft. Te ingewikkeld om dat verder te kunnen uitleggen.
We proberen iets van onszelf te maken. Maar dat is onzinnig, onze persoonlijkheid is niet wie we zijn. Conflict en verdeeldheid is zijn aard.
Het is niet persoonlijk.
 
Ik probeer te veranderen wie ik ben. Maar wie ik ben is niet te veranderen, is onveranderlijk. En dat wat wel veranderd heeft niks met mij te maken, niks te maken met wie ik ben.

Het is niet persoonlijk, het is slechts een overtuiging.
 
Ik voel een energiestroom in mijn lichaam die zich omhoog beweegt en dan botst of geblokkeerd wordt bij mijn kruin. De oplossing is niet die blokkade in mijn kruin op te heffen of te laten verdwijnen. Het is zorgen dat die energiestroom überhaupt niet ontstaat (en dus botst) .
Gewoon door te ontspannen. Totale ontspanning.
Geen energiestroom = geen ervaring = de dood
 
Het is dus niet dat er wat verdwijnt, het wordt gewoon niet meer gecreëerd.
(het ego wordt niet meer gevoed)
 
Iets willen is wat gelukkig zijn in de weg staat, je kan niet gelukkig zijn en tegelijk iets willen.
 
16:00
 
Het besef dat het al die tijd omgedraaid was, dat ikzelf de illusie was en het ego echt (wat ik identificeerde als ego (en zelf)). Dat is wel heel belangrijk en ook nog steeds erg grappig. Wat een grote grap hahaha
 

Wat is gewaar van het besef dat je bewust bent ?

Nu ik besef dat ik de illusie ben en daarmee alles wat ik creëer (doelen, oorzaken, betekenissen, ervaringen etc) valt er verder niks meer te zeggen.

22:00

Dit hele dagboek is een grote illusie.

Niks is gewaar

What a strange game.
The only way to win, is to not play the game at all.

Las gisteravond de paar eerste bladzijden van Jed Mckenna’s “Theorie van alles” en volgens mij is hij ook de real deal. Dat zou nr5 zijn. Mooji omschrijft in zijn boek dat hij in India ook een levende boeddha heeft ontmoet en dat die ontmoeting de laatste stap triggerde, van tevredenheid naar verlichting. Dat idee heb ik eigenlijk ook gehad. Uiteindelijk besloten dat ik aan mijzelf wilde bewijzen dat dat helemaal niet nodig is, of die gedachte wilde ik geloven omdat ik gewoon uiteindelijk, ondanks het idee, niet de drang kreeg om op reis te gaan.
 
Erg grappig ook dat Jed McKenna ook dit boek schreef naar aanleiding van hetzelfde idee wat ik een tijd terug ook had. Een verlichte moet een goed boek kunnen schrijven over de theorie van alles. Ik zou mijn boek de titel “M-theory of happiness” geven. Ben nu dus erg benieuwd naar zijn boek, zijn versie.
Op de backcover, staat dat hij een anonieme schrijver is. Iets wat ik ook heb zitten overwegen. Lekker rustig 🙂
 
13:00
 
Als ik eerlijk naar mijzelf ben, ben ik dan wel bereid om de consequenties te accepteren van verlichting. Is dat niet een belangrijk obstakel. Zogenaamd iets willen, maar eigenlijk niet bereid de consequenties daarvan te aanvaarden.
M.a.w. wat ik zogenaamd wil is in strijd met elkaar. Een keuze moet gemaakt worden, kan niet van beide walletjes eten.
 
Als er gewonnen wil worden, kan dat alleen door het spel niet meer te spelen.
 
* Als mensen mijn kennis zouden hebben, dan zou de wereld een mooie plek zijn om in te leven. Daarom is het belangrijk (mijn morele plicht) om mijn kennis actief te delen en anderen deze kennis te laten begrijpen. Actief deel te nemen aan deze maatschappij om mijn steentje bij te dragen en het een betere wereld te maken.
– Is dat waar ?
 
 
21:30
 
Ik had zelf al geschreven dat bewustzijn alleen kan bestaan als er iets om bewust van te zijn. Maar de uitleg van Mckenna is veel beter: Waarnemer, waarneming en waargenomene = bewustzijn.
Ondanks mijn eigen omschrijving bleef ik toch weer vastzitten in mijn dualistische denken en zag ik bewustzijn als iets aparts. Dom natuurlijk hahaha.
Tuurlijk is het alledrie, net zoals tijdruimte ook apart niet bestaat.
 
Dat is ook wat ik onlangs schreef met dat er geen afstand zit tussen energie, lichaam (wat in feite ook energie is) en bewustzijn.
 
Bewustzijn is bewust van bewustzijn. Hahaha.
Mooi.