Categorie: Dagboek 6

Geplaatst op

Alle motivatie komt voort uit angst

Zelfs het proberen te focussen op het hiernu is kansloos. Het hiernu is waar je bent als je stopt met te proberen je te focussen ergens op.

Ik heb nog problemen met het loslaten van:

– Vrouwen/relatie/seks. Ik praat dit goed door mijzelf wijs te maken dat het biologisch is en niks met het ego te maken heeft. Dat een verlichte man nog steeds die wil heeft en dus niet losgelaten hoeft te worden. Is dat waar ? Dat kan ik natuurlijk niet weten, maar het zal zeker niet via het denken gaan, niet via motivatie, dus loslaten.

– Anderen helpen. Nog steeds de behoefte om anderen de weg te kunnen wijzen, niet eens ongevraagd, maar voor het geval ze het gaan vragen (Valse Hoop). Wat natuurlijk een bespiegeling is om mijzelf te willen helpen, mijzelf alles uit te kunnen leggen, begrijpen waarom we vastzitten in het ego, waarom we daar mee worden geboren.

– Motivatie. Geloof nog steeds dat ik motivatie nodig heb om tot actie over te gaan, om mijzelf te sturen. Dat als mijn motivatie wegvalt, ik niks meer zal doen, omdat het mij niet meer zou kunnen schelen.

– Denken/gedachten. Ik koppel het ego nog steeds aan mijn denken en dat weer aan mijn gedachten. Dat het denken afhankelijk is van mijn gedachten en mijn ego. Ook onzin natuurlijk. Denken is niet iets wat je doet, maar iets wat gebeurt. Geloof nog steeds dat ik alleen besef/inzicht kan krijgen via een gedachte _> om bewust ervan te zijn. Dus leren door te doen en dat de les dan via een gedachte, via het ego tot mij komt. (die dan moet zorgen dat ik het ego laat vallen hahahaha) Ook onzin natuurlijk.

– Toekomst. Dat door volledig in het hiernu te leven ik te laat ga reageren op dingen en het te ver laat komen totdat ik teveel problemen krijg. Dat ik geen belang meer hecht aan de dingen en dan alles op zijn beloop laat en pas ga reageren als het te laat is, alsof het ego degene is, die ervoor zorgt dat ik anticipeer op mogelijk toekomstige scenario’s. Ook onzin natuurlijk.

– Het gevoel te leven. Dat als ik het ego loslaat, dat ik dan dat wat mij menselijk maakt, dat wat mij gemaakt heeft zal verdwijnen. Dat ik niet meer het gevoel zou hebben te leven. Die leegte maar saai en eentonig zal zijn, waar ik als een zombie zonder emoties zal leven. Ook onzin natuurlijk.

Het antwoord is: Vertrouwen

Alle motivatie komt voort uit angst. Je hebt motivatie alleen nodig als je dingen “wilt”, vanuit het ego, als je wil handelen uit angst.
Laat alle motivatie los en je laat “willen” los en je angsten. Al mijn handelen zal dan uit liefde komen.

Geplaatst op

Leegte voelt als de dood

Op dit moment doe ik al een tijd niks meer aan mijn websites, doe ook niks met de aandelenbeurs. Pas alleen nog op de honden op. Doe nu vaak 3* per dag 30 min zitmeditatie en mijn 1,5-2 uur wandelmeditatie buiten in het park. (met of zonder loge). ‘S avonds zit ik gewoon op de bank te lezen of tv te kijken. Tijdens de 7 minuten durende reclameblokken doe ik weer meditatie (geluiden beeld tv op mute). Ook tijdens het lezen en tv kijken probeer ik het, maar dat is best moeilijk. Blijf mij focussen op dingen. Het is moeilijk de tv goed te volgen als ik mij niet focus , dan neem ik nml de hele kamer waar en niet alleen de tv.
Sinds het besef op bevrijdingsdag voel ik de energie van het ego meer dan ooit, flink intens.
Het is nu heel moeilijk om meditatief te blijven door alle focus, concentratie , motivatie etc los te laten. Volledig te ontspannen, maar wel alert te blijven.
Bewust te zijn zonder te observeren !
Ik zit in zoveel paradoxen vast, daar is moeilijk uit te komen. Alleen na een tijdje zit- of wandelmeditatie lukt het mij soms om alleen maar te zijn. Dat is zo moeilijk omdat ik blijf observeren, dit gebeurt vanuit het ego. Observeren of alles wel gaat zoals het behoort te gaan.

Het is verder ook niet meer te omschrijven. Maar ik merk dat ik tussen de zit en loopmeditatie, niet echt meditatief kan blijven. Zit dan ook weer met dat gevoel dat dat alleen lukt als mijn levensritme flink naar beneden gaat en het voelt alsof ik alles in slowmotion doe.
Het is mij nog niet gelukt mij hier helemaal aan over te geven, dat voelt te weird. Alsof ik als een slow-motion freak in deze maatschappij moet leven. Alsof ik dan niks meer echt voor elkaar ga krijgen omdat ik alles zo langzaam doe, niet meer echt productief zal zijn. Uiteraard weer een overtuiging die ik los moet laten.

Maar de enige oplossing die ik zie is “training”, dus meditatie. Nog meer dan ik nu doe, gewoon de hele dag in alles wat ik doe. Speel al een tijdje met het idee dat ik een echte meditatieweek moet houden ofzo, waarin ik mij helemaal overgeef aan het geheel, mijzelf train. (en tot inzicht zal komen) Ik voel het geheel, het niks, de leegte al steeds vaker. Eigenlijk vang ik die nu bijna elke meditatie wel even op.

Maar nog steeds is die leegte niet iets mooi’s om mij aan over te geven, maar voelt idd eerder als de dood. Alsof ik mij over moet geven aan de dood en dat kost veel discipline en toewijding. Iets wat mij nu nog alleen in opperste meditatie lukt.

Maar wat gebeurt er. De nieuwe contacten die ik heb opgebouwd zijn weer verbroken. Een date is zelfs terug naar haar ex gegaan hahaha. Maar nog mooier, ik krijg gister 2 afzeggingen van loge’s. Wat tot gevolg heeft dat ik vanaf maandag (over 3 dagen) dus 10 dagen geen loge heb en dus helemaal geen verplichtingen heb om die meditatieweek te houden en 24/7 dit te doen. Zat te denken om ergens in de natuur in een huisje te gaan zitten, maar dat het toch beter is om het gewoon thuis te doen. M.a.w. Het universum stuurt mij ook echt die kant op, dus nu moet ik wel.
Nu moet ik wel alles gaan loslaten, mij er aan overgeven en die meditatieweek gaan houden en in een slow motion alles doen, zonder angst voor de gevolgen, reacties etc, niet meer vluchten tussendoor, niet van overgave weer veilig terug vluchten in het ego. Overgeven, maar onbewust het ego in de hand houden om op terug te kunnen vallen.

Dus niet de fout maken om alleen het die 10 dagen te doen om daarna weer in het ego terug te kunnen vallen en dus onbewust vasthouden, maar alle bruggen achter mij verbranden.
Vertrouwen !
De dood volledig accepteren ! (de leegte)

Geplaatst op

Paradox van het ego

Afgelopen week heb ik de volgende gedachten nog in mijn telefoon getikt tijdens het wandelen:

Ik kan mijzelf niet helpen, alleen ideeën geven. (die ik gelijk weer los moet laten) Impliceert weer dat je wel de controle zou hebben over de ideeën die je jezelf geeft. Ook dat klopt weer niet. (illusie van controle)

Ik kan een idee niet loslaten met een ander idee. Alleen door vertrouwen. Vertrouwen is niet iets wat je doet, maar iets wat je hebt (of niet).

Je denken is onderdeel van de realiteit, dat wat je denkt echter niet. Is een illusie. Het lijkt echt, omdat je reageert alsof het echt is, omdat je gelooft dat het echt is. Dus dat wat niet is, beïnvloed de realiteit door het idee dat het echt is. Het is dus niet de gedachte zelf die de realiteit beïnvloed, alleen het idee dat het echt is, het idee van controle, het idee dat je dat bent.
Het is slechts een onzichtbare tennisbal verzonnen door je denken.

Al dit gehele pad zit ik vast in de illusie van kennis, als ik het maar begrijp, tot inzicht kom, dan wordt ik verlicht. Maar heb al eens geschreven, het geheel moet leren, door te doen, door training. Ergens ben ik dat besef weer kwijt geraakt en probeerde het ego weer te bevatten wat niet te bevatten valt. Als men zegt dat ik tot inzicht moet komen, hebben ze het niet over wie ik denk te zijn → het ego. Maar over wie ik werkelijk ben → het geheel.
Het ego probeert te begrijpen, maar probeert zichzelf te begrijpen. Alleen het geheel kan tot besef komen, door het te ervaren, niet via denken en/of gedachten (→ meditatie)

Voel al heel lang een vastzittende energieblokkade in mijn achterhoofd. Ben er nu eindelijk achter wat dat is. Dat ben ik die alles (het geheel) probeert te observeren, de energie, gevoelens. Die probeert te zoeken naar wat ik wel ben, naar wat ik dan wel behoor te voelen.

Dat is proberen niet-te-zijn, proberen te zoeken naar een essentie van een “IK”, een “zelf”, die ik zou kunnen voelen. Slechts weer het ego aan het werk.
Die probeert te sturen van de illusie naar de realiteit. Wat onmogelijk is. Het is immers onderdeel van die illusie. Het probeert “niet-te-zijn” en alleen daardoor “is-het-wel”, de paradox van het ego.

Geplaatst op

Het gaat om je overtuigingen

Begin het steeds meer te voelen of niet-te-voelen 🙂

Tijdens zitmeditatie kwam ik tot het volgende:

Het gaat niet om je gedachten, niet om je denken. Het gaat om je overtuigingen ! Laat elke overtuiging vallen ! Over de wereld, over wie je bent of behoort te zijn. Over wat je voelt of behoort te voelen, binnen het lichaam wie je denkt te zijn.
Laat alle overtuigingen die Osho, Katie , Eckhart mij geleerd hebben, die ik zelf geleerd heb. Alles wat ik “weet” over verlichting, elke overtuiging die ik daarover heb. Alles in dit dagboek wat ik heb geleerd, laat dit dagboek en elke overtuiging (erin) vallen.

Vertrouw en wees gewoon, je hoeft niks te doen, alles gebeurt gewoon, ook ademhalen !

(iets ontkennen = het erkennen)

Geplaatst op

ik kan alleen ontleren

Ik probeer te leren gewoon te “zijn”, dus dat te ervaren om het weer terug te vinden en/of het vast te houden, proberen te herkennen.
Dit is weer vanuit het ego, dualiteit. Het is mijn natuurlijke staat van “zijn”, dat is niet te leren. Ik kan alleen ontleren. Dus alle blokkades gewoon loslaten en dan aanvaarden wat is.

Heb gisternacht bij de zitmeditatie voor het slapen gaan en vanochtend bij het wakker worden even gevoeld dat “IK” inderdaad niet besta, het was maar kort, maar toch.

Doe nu 4* per dag zitmeditatie + wandeling. Zelfs zitmeditatie van 45 min gedaan. Probeer mij ook over te geven aan de “slow-motion” gedurende de dag. Dus echt de hele dag meditatief te zijn. (nog meer dan anders)

16:00

Ik had net even een beleving hoe ik een “Ik” creëerde → door te proberen te blokkeren. (dus alleen invloed op de realiteit op een negatieve manier)

Geplaatst op

Een lege bioscoopzaal

Toen ik vanochtend wakker werd, besefte ik mij weer dat ik onbewust nog steeds maar niet kan accepteren dat “ik gelukkig ben zonder reden”.
Ik blijf een reden, een doel verzinnen om het te verklaren, om het te verdienen → verlichting.
Dat ik dus iets moet doen om gelukkig te zijn. Raar dat ik niet gewoon kan accepteren dat ik gelukkig ben, dat ik verlicht ben !

Werd via facebook weer gewezen op de bioscoop-analogie, die ik zelf ook al geschreven heb in dit dagboek. Het gaat om de realisatie dat je niet je gedachten bent. Dat je naar een zelf verzonnen film zit te kijken met jezelf in de hoofdrol. Het moment dat ik doorkreeg dat zelfbewustzijn een illusie is.
Maar stap 2 die ik mij deze week realiseerde is het feit dat de toeschouwer ook de projector is, die de film projecteert op het scherm.
Het gaat erom dat je beseft dat de bioscoopzaal leeg is, dat ook de toeschouwer een illusie is. Dat toeschouwer, film en projector een geheel zijn. Alle drie een illusie.
Daarmee kan je de toeschouwer (=besef van een ik) laten verdwijnen en daarmee ook de projector en de film. Er blijft dan niks over, je bent eigenlijk de bioscoop 🙂
Een lege bioscoopzaal 🙂

Stap 1 is beseffen dat wie je denkt dat je bent, je zelfbewustzijn slechts een zelf verzonnen “IK/ identiteit” is die de hoofdrol speelt in een zelf gecreëerde film. (→ je gedachten)
Stap 2 is beseffen dat toeschouwer, projector en de film ook een illusie zijn. Als je dat beseft zal de film stoppen te bestaan en de realiteit van de bioscoop over blijven 🙂

Besef opeens tijdens mijn zitmeditatie vanochtend:
Tijdens zitmeditatie probeer ik stil te zitten, rustig adem te halen, gewoon te zijn, door niet mee te gaan in het ego. (=erkennen van het ego)
Maar ik moet meegaan met de flow, laat de ademhaling maar gaan, laat maar versnellen.
Laat de energiestromen maar wervelen en zich vermengen. (niet laten wegstromen → overtuiging die in de weg zit) Laat alles maar heftig tekeer gaan, laat maar overweldigen, laat het lichaam maar bewegen met de stromen en de ademhaling mee, laat die controle volledig los.

Geplaatst op

Vrije wil, je overgeven aan Gods genade

Ik heb al een paar keer geschreven over het concept “vrije wil”. We kunnen onze vrije wil alleen op een negatieve manier toepassen, om te onderdrukken, tegen te houden/ te blokkeren.
Ik had “vrije wil” gedefinieerd als in de trand van: “Met ons bewustzijn onze gedachten aannemen voor waar of onwaar.” Daar hoort echter ook bij, de vrije wil om een “IK” te creëren.

Maar wat blijft daar van over als je doorhebt dat alle gedachten onzin zijn, als IK een illusie is, het hebben van een zelf een illusie is ?

Je overgeven aan Gods genade is in feite het opgeven van je vrije wil. De enige keuze die je kan maken is hel of de hemel, lijden of geluk.

(roept een beetje een depressief gevoel op zo’n realisatie)

depressie= ego die de nutteloosheid van zijn bestaan inziet.
Zelfmoord is een einde maken aan de verkeerde zelf, wie je denkt te zijn. Het ego heeft niet door dat zelfmoord alleen maar inhoud dat je een idee moet loslaten, een overtuiging, een ervaring.

De hel is handelen vanuit egoïsme
De hemel is handelen vanuit liefde.

Geplaatst op

Stoppen met kiezen is de enige echte keuze

Deze hele zoektocht is ooit begonnen omdat ik niet mijn leven de richting op kreeg waarin ik wilde dat het ging. Na lange tijd (jaren) externe dingen de schuld te hebben gegeven, moest ik erkennen dat ik zelf de enige constante factor was. Door mijn ervaring op de financiële beurs en met poker had ik geleerd hoe we onszelf constant saboteren.

Overtuigd van de maakbaarheid van ons leven, onze vrije wil, dat alles mogelijk is als je het maar wil, mijzelf er genoeg voor inzet. Ging ik op zoek naar de oplossing en na jarenlang extern dingen te hebben veranderd, ging ik die nu intern zoeken. De oplossing om mijn leven op de rails te krijgen lag in mijzelf, daar was ik van overtuigd.

Nu aan het eind moet ik dus mijn allerheiligste overtuigingen die ik had, de basis van deze zoektocht loslaten. Mijn vrije wil moet ik opgeven en ik kan mijn leven niet zelf controleren, zelf bepalen waar ik heen ga. Om gelukkig te zijn, eeuwig geluk/liefde te ervaren moet ik erkennen dat de overtuiging die ik had, die de basis was van mijn hele leven, dat “IK” alles zelf bepaalde, alles zelf in de hand had, dat succes een keuze is, loslaten.

Een ding klopt in ieder geval wel. Verlichting, verlossing, succes → geluk/liefde is inderdaad een keuze.
Er is echter maar 1 keuze mogelijk en dat is te stoppen met kiezen
(Matrix: “The problem is choise”.)

Stoppen met kiezen waar ik heen wil, waar de wereld heen moet. Wat goed is en wat slecht is. Stoppen met kiezen wie ik wil zijn en accepteren wie ik ben. Stoppen te kiezen wat mooi is en wat lelijk , wat hoort en wat niet hoort. Wat ik nodig zou hebben en wat niet zou mogen gebeuren.
Stop volledig met kiezen, geef mijn vrije wil op in ruil voor verlossing, een leven met eeuwig geluk/liefde.

Ik geef mij over aan Gods genade, aan het universum, voor een plek in de hemel.

Geplaatst op

Zolang je streeft naar het goede zal je het kwade scheppen

Heb gister de volgende ervaringen/ gedachten in mijn telefoon getikt tijdens het wandelen:

– “Ik moet van mijn ego-energie afkomen, dit loslaten, laten wegstromen” ; Deze overtuiging moet ik ook los laten.
– Het voelt alsof ik een draadje , een verbinding met mijn lichaam in het hiernu moet loslaten, alsof ik er los van kom te staan, alsof andere krachten dan ik alles gaan bepalen en ik er totaal geen invloed meer op het geheel heb. (dit geeft aan dat ik dus nog steeds vasthoud aan een “zelf”! )
– Soms heb ik een goed idee, een gedachte die een goed gevoel geeft over wat ik ga doen/ kan doen (wat voelt als wat ik moet gaan doen om dat goede gevoel te krijgen) . Een toekomstvisie over waar de rivier (van het leven) heenstroomt. Dan wil je dat goede gevoel en bijbehorende gedachte vasthouden. (Een blokkade opwerpen om te behouden wat is, dat het niet wegstroomt in de rivier van energie waaruit het universum bestaat) . Dat is iets “willen” en dus creëer je angst (angst voor verlies) en slecht gevoel in een poging dat goede gevoel te behouden, te krijgen.

– Geen probleem = geen gedachten
Het probleem is een keuze maken: = onderdrukken/ blokkeren.
Gedachten komen dus omdat je aan het blokkeren bent. Dit blokkeren wordt opgevat als een probleem, de energiestroom kan immers niet meer vrij stromen → onprettig gevoel. Je creëert dus een probleem. (maw alle problemen creëer je zelf)
De oplossing is stoppen met het maken van keuzes.
Het ego spiegelt deze blokkade als een probleem op de externe wereld (verleden en toekomst) om zo een verklaring te vinden voor het negatieve gevoel dat je voelt. Het ziet de oplossing in het feit door die verzonnen externe oorzaak, dat verzonnen externe probleem op te lossen. Het gaat dan iets doen om dat te proberen, maar in de poging daartoe zal de blokkade alleen maar groter worden → vicieuze cirkel
De werkelijke oplossing is het gevoel te accepteren en niets-doen, waardoor de blokkade zal wegvallen en alles in evenwicht zal komen.

– In feite zijn we verslaafd aan het goede gevoel dat een goed idee ons geeft. We zijn junks die steeds op zoek gaan naar die nieuwe shot (goed gevoel). Het creëren van problemen is op deze manier verslavend, het geeft immers weer de mogelijkheid tot goede ideeën die ons een goed gevoel geven → die we dan weer vast proberen te houden en je zit vast in die vicieuze cirkel.
Zolang je streeft naar het goede zal je het kwade scheppen.

– Verlichting is stoppen en loslaten van verbanden tussen gebeurtenissen die er niet zijn. Accepteer de chaos, accepteer de onzekerheid, accepteer het niet-weten. Vertrouw.
– (merk dat mijn lichaam niet sterk genoeg is om de 45 min zitmeditatie goed vol te houden. Zou goed zijn om weer pilatus te gaan doen)
– Het gaat niet om de antwoorden , het gaat erom dat je begrijpt waarom je die vraag stelt (en begrijpt dat de vraag onzin is)