De Bijbel van Spirituele Verlichting

Ben ook nog bezig mijn geschreven dagboeken over te tikken in de computer. Het is grappig, raar en mooi hoe ik tijdens dit proces (en het teruglezen) getriggerd word door mijn eigen teksten.
In feite triggerd mijn ik uit het verleden, mijn ik in de toekomst. Terwijl ze beide hetzelfde zijn.
Mijn ik uit het verleden weet en zegt dingen die ik ga ervaren mede door wat ik nu lees wat ik in het verleden heb opgeschreven. Weer een mooie paradox hahaha.  (het zijn uiteraard verbanden die er niet zijn, maar ik zweer je, zo is het wel hoe het ervaren wordt. Sterker nog ik wordt vaak door mijn eigen teksten meer getriggerd en getransformeerd dan door de teksten van andere verlichten)

Paar dagen geleden las ik het boek van Richard Sylvester, “Geen zelf geen ander”. Het enige wat hij te vertellen had is dat er niemand is. Niemand die dingen doet of beslissingen neemt.
Wat heb je aan die informatie ? Behalve dan dat je kan twijfelen aan wie je denkt te zijn ? (en dus op zoek gaat)
De gedachte die bij mij opkwam was meer: Dat klopt ook niet, zoals alles onzin is, is dat ook onzin.
Er is iemand, alleen kan je die niet lokaliseren en/of definiëren. Je kan zelfs zeggen dat er juiste vele zijn. Ik ben vele iemanden:
Er is iemand die loopt, iemand die ademhaalt, iemand die focust, iemand die denkt, iemand die gedachten heeft, iemand die zoekt.
Je bent niemand en allemaal tegelijk.
 
Ik geloof dat ik het herboren worden begin te ervaren. De “ik ben” achter alles. (waar Mooji het over had, maar dus pas nu ervaren kan worden, dus heeft geen zin om zoiets uit te leggen aan zoekenden)
De “ik ben” die weet zonder te weten. Begrijpt wat hij niet kan begrijpen. Die geen eigenschappen, kenmerken of lokatie heeft. Die niet ervaart, maar bewust is van het ervaren.
Van “ik ben niet”, naar “ik ben”.
 
Wantrouw (en vertrouw) dus ook alle informatie van een verlichte. Wat hij vertelt heeft alleen betekenis vanuit zijn ervaring.
Ook wat zij vertellen klopt niet, tenzij het heel toevallig bij jou ervaring past. Zelfs de stelling: Er is niemand, klopt niet (en wel) . Er is: “ik ben”. Maar daar is verder niks over te zeggen en heeft pas betekenis nadat je gestorven bent en herboren wordt. Denk dus niet dat je zoiets ooit kan begrijpen. Het kan alleen als het onbekende ervaren worden.
 
Het negatieve: Ik ben niet
Het positieve: Ik ben
 
Beide zijn waar tegelijk.

Ik begin nu pas te snappen wat ze bedoelen met het “ware zelf”. Ik begreep dat nooit, omdat er geen zelf is. Het is echter weer perceptie. Zolang je leeft vanuit je illusionaire zelf is er geen zelf. Als je sterft, wordt de ware zelf geboren.
 
Termen als transcenderen, transformeren, overstijgen, bewustzijn verruiming, hoger bewustzijn etc etc. Allemaal onzin. Dat impliceert namelijk dat de zelf die je denkt te zijn, behouden kan worden en gewoon moet veranderen. Dat de zelf die je denkt te zijn een connectie moet maken, of wat moet laten vallen om de ware zelf te worden.
Het is allemaal onmogelijk.
 
Het “ware zelf” kan nooit gekend worden, kan nooit ervaren worden. Kan nooit gelokaliseerd worden, begrepen worden, gedefinieerd worden, geïdentificeerd worden. Je weet gewoon “Ik ben” en verder niks, je hebt geen flauw idee wat dit betekent, of wat er ervaren wordt. Het is en zal altijd onbekend blijven. 
 
Zolang je nog niet gestorven bent heb je echter niks aan deze informatie. Het tijdelijke zelf kan het eeuwige zelf niet kennen, ervaren of wat dan ook.
Het tijdelijke zelf kan niet transformeren in het eeuwige zelf, het tijdelijke zelf kan geen connectie maken met het eeuwige zelf.
 
Als mensen hun zoektocht naar geld, macht etc hebben opgegeven. Blijft meestal alleen nog de zogenaamde pure zoektocht over. Die naar de onvoorwaardelijke liefde. De connectie die we willen maken met de ander, als bespiegeling van de connectie die het tijdelijke zelf met het eeuwige zelf wil maken.
Dit is echter onmogelijk.
Het is een connectie waar ik al jaren naar op zoek was, in mijn relaties. Op zoek naar iemand om een echte connectie mee te hebben. Een bespiegeling van de connectie die ik met mijzelf wilde maken.
 
Nu weet ik echter; die connectie is niet mogelijk. Het bekende tijdelijke zelf, kan geen connectie maken of overgaan in het onbekende eeuwige zelf. Het bekende tijdelijke zelf moet eerst sterven en na deze dood, komt er het onbekende eeuwige zelf. Ja, je wordt soort van herboren. Het leven na de dood. Het eeuwige leven na de dood. De hemel, in Koninkrijk Gods. Nirvana. De leegte die vol is van alles.
Daarom is zoeken kansloos, kan het nooit gevonden worden. Dit gebeurt altijd vanuit het tijdelijke zelf. Zolang er geleefd wordt uit het tijdelijke zelf, is alles wat je doet zinloos. Is er dualiteit.
 
Pas als je gestorven bent, kan je leven in de non-dualiteit van het eeuwige onbekende zelf.
Het is dus geen verbeteren, zelfacceptatie, inzicht, transformatie of iets anders. Het is iets compleet nieuws. Het heeft niks met het bekende te maken, met wie je dacht te zijn, met je tijdelijke zelf.
Het is een compleet nieuwe zelf, een compleet nieuw leven, een compleet nieuw zijn, wat niks te maken heeft met wie je heel je leven geweest bent.
Heel je leven ben je je tijdelijke zelf geweest. Een illusionaire zelfdestructieve lijden en conflict veroorzakende zelf.
 
Pas na een volledige zelfopoffering, zelfmoord, doodgaan. Dan is er het eeuwige onbekende nieuwe zelf.

Ik wordt vanochtend wakker en merk; WTF is dit ? Ik voel mij bijna als herboren en niet meer dat ik wat kwijt raak, maar juist dat ik nu weer helemaal terug ben.
Het voelt alsof ik weer helemaal in controle ben, weer kan kiezen wat ik doe. Alsof alles een grote kosmische grap is geweest. Ik ben de hele ochtend al aan het lachen om deze onzin hahaha.
 
Op 18/01/2013 schreef ik mijn inzicht op dat ik mij niet overgeef aan het willekeurige leven, maar aan mijzelf. Letterlijk de dag voordat mijn oude pijnen definitief oplossen. Ik heb dat nooit als een sleutel gezien, maar kennelijk was dat het inzicht waarmee de oude pijnen/mijn oude identiteit definitief werden losgelaten.
Maar in de afgelopen 3,5 jaar ! Heeft het daarna nooit zo gevoeld en ben ik heel die uitspraak helemaal vergeten. De afgelopen 3,5 jaar heb ik het ervaren alsof ik mij overgaf aan het onbekende geheel, het universum. De leegte.
Ik schreef ook al vele malen tijdens deze tijd hoe ik God was, hoe ik het universum was etc. (wat nog steeds apart van mij was)
 
Ik begrijp nu eindelijk “het ware zelf” gebeuren en verhaal. Het voelt zo vertrouwd, alsof ik dit altijd al geweest ben. (logisch dat dat zo lijkt, er is niks anders meer)
Het voelt weer alsof ik weer de vrije wil heb om dingen te doen, al maakt het mij nog steeds niet uit wat er gebeurd. Het voelt alsof ik weer de controle heb en alles doe wat er gebeurt. (en toch ook niet helemaal, en toch ook weer wel hahaha)
Het voelt alsof alles altijd al zo geweest is, alsof het nooit anders is geweest.
De wereld ziet er bekend en vertrouwd uit.
 
Het is echt een grote grap dit hahaha. Dit gaat nergens over.
Alsof ik al die tijd bezeten was door een valse ik, de duivel hahaha (grapje)
Alsof ik eindelijk bevrijd ben van mijn valse ik en mijn echte ik nu eindelijk vrij is.
Alsof ik eindelijk weer de controle over mijn leven heb, weer kan doen wat ik zelf wil, dat ik eindelijk geen slaaf meer ben van allemaal krachten die bepalen wat ik doe.
 
Eindelijk vrij !!!!!!!
Vrij om alles zelf te bepalen. Niemand die mij iets oplegt, niemand die mij vertelt wat te doen.
Niemand die mij vertelt dat ik misschien beter dit of dat kan doen.
Die voor mij nadenkt welke beslissing ik moet nemen, welke de beste zou zijn.
Die voor mij bepaalt welke doelen ik in het leven moet nastreven om dingen zogenaamd beter te maken.
Niemand die aan mij twijfelt of wat ik doe wel het juiste is.
 
Dit is echt geweldig, wat een grap.
Dit is de hemel.
Niet doordat ik mij euforisch voel, of iets anders wat ik ervaar.
Het is puur de wetenschap dat ik vrij ben !
Eindelijk vrij ben !!!
 
Ik dacht te sterven, mijzelf kwijt te raken.
Te moeten leven in de leegte, het grote onbekende.
 
Ja, alles is nieuw. Maar het nieuwe is elk moment heel vertrouwd.
Ik heb geen vertrouwen, ik ben vertrouwen.
Ik ben niet bevrijd, ik ben vrijheid.
Ik voel mij niet gelukkig, ik ben gelukkig
 
Al die tijd heb ik mij helemaal druk zitten maken om niks !!! Hahahaha
Ik ben het al die tijd zelf geweest 🙂
 
Wat een grap !!
Whahahaha
 
(weet ik eindelijk wie ik ben 😉
 
Ik heb in mijn dagboek hele verhalen vertelt over dat verlichting niet bestaat, hoe ik nooit verlicht kan zijn, er nooit een moment zou komen dat ik zou kunnen zeggen dat ik verlicht ben, zeker omdat ik allang verlicht was.
 
Wel vandaag 19-06-2016 benoem ik de dag van verlichting.
 
Vandaag is de dag dat ik zeg: Ik ben verlicht !
 
Het is mij eindelijk gelukt, ik heb gevonden wat ik zocht. Ik ben verlicht ! 🙂 hahahaha
 
Maar tevens weet ik dat het geen enkele betekenis heeft en heb ik geen flauw idee wat het is.
En toch…..
Ik ben verlicht , whoehoe !
:-))
Whahahahaha
 
23:00
 
Ok,ok, ik was iets te voorbarig. Het gaat natuurlijk weer in golven en vanochtend was dus even weer de bovenkant van een golf.
Ben nu weer ff mediteren om alle energie de ruimte te geven.
Maar ben er duidelijk bijna. Nog even geduld.
Er zal een punt zijn waarop het tijdelijke zelf volledig is weggevallen (nu niet meer dan een intense energiepunt in mijn hoofd dat zijn weg naar buiten probeert te vinden) en alleen het eeuwige zelf er nog is.
Lijkt mij dat dat ook het einde zal zijn van dit dagboek. Ben benieuwd.
 
Besef mij nu ook, al weet ik dit ook al een tijdje. In dit dagboek spreek ik de hele tijd van een illusie. Overgenomen zoals anderen erover praten. Maar in feite is het geen echte illusie natuurlijk. Het is wat echt ervaren wordt.
We zijn echt afgescheiden. We zijn echt in dualiteit. We zijn echt in angst en constant conflict. De dood is ook echt in zekere mate.
Beter is om illusie te vervangen door het woord tijdelijk.
Wat wij ervaren (ervaarden) lijkt een permanente staat zoals dingen zijn. Wij en de rest. Nu en de dood.
Het is echter allemaal tijdelijk, kan allemaal tijdelijk zijn als je dat echt wil.
Daarna komt de permanente staat van het eeuwige zelf.
 
Hoe weet je dat dat het echte einde is ? Simpel, er zijn geen vragen meer. Geen twijfel, over wat echt en niet echt is. Geen gevoel meer dat er iets niet klopt, of iets verbeterd moet worden. Geen conflict meer, geen inspanning, geen moeite, geen wil.
Als alleen het geheel er is, dan voel je het vertrouwen, dit ben ik altijd al geweest.
(wat waar en niet-waar is tegelijkertijd)

Hele effect van gister is weer weg, kennelijk mocht ik alleen even een glimps ervan opvangen. Na 3,5 jaar went dat wel. Wel apart hoe het eeuwige zelf weer helemaal weg lijkt te zijn. Gelukkig weet ik nu beter door er niet naar te gaan zoeken op geen enkele manier. Komt vanzelf wel weer tevoorschijn.

Weer opnieuw over geven aan de leegte
 
Wat is onze grootste angst ?
– om te sterven, helemaal alleen.

Over het pad naar verlichting wordt vaak geschreven over acceptatie. Accepteren van de realiteit. Ook heb ik wel geschreven dat het is alsof de hersenen “gewoon gelukkig zijn zonder reden” niet kunnen accepteren.
Dat hier veel verwarring over is, is omdat er dus 2 werelden zijn. Het tijdelijke zelf en als die gestorven is, het eeuwige zelf. Ze zijn echter gescheiden.
Dat gevoel en ervaren van afgescheiden zijn is dus echt, het is alleen een illusie dat dat permanent is. Het kan tijdelijk zijn, als je dat wilt tenminste. Dus de illusie is echt.
De ene wereld kan niks accepteren van de andere wereld. Het tijdelijke zelf kan niks accepteren van het eeuwige zelf. Het bekende blijft altijd gescheiden van het onbekende.
Acceptatie is dus erg misleidend. Het is het accepteren van het onbekende en het accepteren van het tijdelijke.
Het zelf accepteren als eeuwig is weer jezelf voor de gek houden, want je accepteert de verkeerde zelf. Dat is van het tijdelijke het eeuwige proberen te maken.
Accepteer dus het tijdelijke, de vergankelijkheid, de dood. Accepteren is slechts niet-vluchten.
Het is niet iets wat je kan doen, het is weer slechts iets niet doen. Niet vluchten van, niet vasthouden aan, niet streven naar iets etc etc.
 
Het is toch ook wel bevrijdend. Wetende dat ik er niks aan kan doen en dat het vanzelf gebeurd, nu soort van wetende wat er gaat komen. Wetende dat de dood slechts een illusie is. Tijdelijk. Dat ik herboren zal worden. (zie het als het eeuwige zelf/leven in de hemel, of als een reïncarnatie. Jezus=Boeddha  🙂
 
Herboren worden is ook misleidend. Het lijkt dan alsof dat iets is wat jou overkomt, maar dat is niet zo. Jij sterft en er komt iemand anders voor in de plaats terug. Het eeuwige zelf heeft niks met het tijdelijke zelf te maken.
Het is iets compleet nieuws 🙂

Ben mijn dagboek aan het overtikken en op 07-09-2014 schrijf ik al wat ik nu bijna 2 jaar later al kort heb ervaren en waarschijnlijk ga ervaren.  Toch wel bijzonder.

Wees bewust van niks.