Ware zelf zal altijd onbekend blijven

Ik begin nu pas te snappen wat ze bedoelen met het “ware zelf”. Ik begreep dat nooit, omdat er geen zelf is. Het is echter weer perceptie. Zolang je leeft vanuit je illusionaire zelf is er geen zelf. Als je sterft, wordt de ware zelf geboren.
 
Termen als transcenderen, transformeren, overstijgen, bewustzijn verruiming, hoger bewustzijn etc etc. Allemaal onzin. Dat impliceert namelijk dat de zelf die je denkt te zijn, behouden kan worden en gewoon moet veranderen. Dat de zelf die je denkt te zijn een connectie moet maken, of wat moet laten vallen om de ware zelf te worden.
Het is allemaal onmogelijk.
 
Het “ware zelf” kan nooit gekend worden, kan nooit ervaren worden. Kan nooit gelokaliseerd worden, begrepen worden, gedefinieerd worden, geïdentificeerd worden. Je weet gewoon “Ik ben” en verder niks, je hebt geen flauw idee wat dit betekent, of wat er ervaren wordt. Het is en zal altijd onbekend blijven. 
 
Zolang je nog niet gestorven bent heb je echter niks aan deze informatie. Het tijdelijke zelf kan het eeuwige zelf niet kennen, ervaren of wat dan ook.
Het tijdelijke zelf kan niet transformeren in het eeuwige zelf, het tijdelijke zelf kan geen connectie maken met het eeuwige zelf.
 
Als mensen hun zoektocht naar geld, macht etc hebben opgegeven. Blijft meestal alleen nog de zogenaamde pure zoektocht over. Die naar de onvoorwaardelijke liefde. De connectie die we willen maken met de ander, als bespiegeling van de connectie die het tijdelijke zelf met het eeuwige zelf wil maken.
Dit is echter onmogelijk.
Het is een connectie waar ik al jaren naar op zoek was, in mijn relaties. Op zoek naar iemand om een echte connectie mee te hebben. Een bespiegeling van de connectie die ik met mijzelf wilde maken.
 
Nu weet ik echter; die connectie is niet mogelijk. Het bekende tijdelijke zelf, kan geen connectie maken of overgaan in het onbekende eeuwige zelf. Het bekende tijdelijke zelf moet eerst sterven en na deze dood, komt er het onbekende eeuwige zelf. Ja, je wordt soort van herboren. Het leven na de dood. Het eeuwige leven na de dood. De hemel, in Koninkrijk Gods. Nirvana. De leegte die vol is van alles.
Daarom is zoeken kansloos, kan het nooit gevonden worden. Dit gebeurt altijd vanuit het tijdelijke zelf. Zolang er geleefd wordt uit het tijdelijke zelf, is alles wat je doet zinloos. Is er dualiteit.
 
Pas als je gestorven bent, kan je leven in de non-dualiteit van het eeuwige onbekende zelf.
Het is dus geen verbeteren, zelfacceptatie, inzicht, transformatie of iets anders. Het is iets compleet nieuws. Het heeft niks met het bekende te maken, met wie je dacht te zijn, met je tijdelijke zelf.
Het is een compleet nieuwe zelf, een compleet nieuw leven, een compleet nieuw zijn, wat niks te maken heeft met wie je heel je leven geweest bent.
Heel je leven ben je je tijdelijke zelf geweest. Een illusionaire zelfdestructieve lijden en conflict veroorzakende zelf.
 
Pas na een volledige zelfopoffering, zelfmoord, doodgaan. Dan is er het eeuwige onbekende nieuwe zelf.