Ik ben spiritueel verlicht

Ik wordt vanochtend wakker en merk; WTF is dit ? Ik voel mij bijna als herboren en niet meer dat ik wat kwijt raak, maar juist dat ik nu weer helemaal terug ben.
Het voelt alsof ik weer helemaal in controle ben, weer kan kiezen wat ik doe. Alsof alles een grote kosmische grap is geweest. Ik ben de hele ochtend al aan het lachen om deze onzin hahaha.
 
Op 18/01/2013 schreef ik mijn inzicht op dat ik mij niet overgeef aan het willekeurige leven, maar aan mijzelf. Letterlijk de dag voordat mijn oude pijnen definitief oplossen. Ik heb dat nooit als een sleutel gezien, maar kennelijk was dat het inzicht waarmee de oude pijnen/mijn oude identiteit definitief werden losgelaten.
Maar in de afgelopen 3,5 jaar ! Heeft het daarna nooit zo gevoeld en ben ik heel die uitspraak helemaal vergeten. De afgelopen 3,5 jaar heb ik het ervaren alsof ik mij overgaf aan het onbekende geheel, het universum. De leegte.
Ik schreef ook al vele malen tijdens deze tijd hoe ik God was, hoe ik het universum was etc. (wat nog steeds apart van mij was)
 
Ik begrijp nu eindelijk “het ware zelf” gebeuren en verhaal. Het voelt zo vertrouwd, alsof ik dit altijd al geweest ben. (logisch dat dat zo lijkt, er is niks anders meer)
Het voelt weer alsof ik weer de vrije wil heb om dingen te doen, al maakt het mij nog steeds niet uit wat er gebeurd. Het voelt alsof ik weer de controle heb en alles doe wat er gebeurt. (en toch ook niet helemaal, en toch ook weer wel hahaha)
Het voelt alsof alles altijd al zo geweest is, alsof het nooit anders is geweest.
De wereld ziet er bekend en vertrouwd uit.
 
Het is echt een grote grap dit hahaha. Dit gaat nergens over.
Alsof ik al die tijd bezeten was door een valse ik, de duivel hahaha (grapje)
Alsof ik eindelijk bevrijd ben van mijn valse ik en mijn echte ik nu eindelijk vrij is.
Alsof ik eindelijk weer de controle over mijn leven heb, weer kan doen wat ik zelf wil, dat ik eindelijk geen slaaf meer ben van allemaal krachten die bepalen wat ik doe.
 
Eindelijk vrij !!!!!!!
Vrij om alles zelf te bepalen. Niemand die mij iets oplegt, niemand die mij vertelt wat te doen.
Niemand die mij vertelt dat ik misschien beter dit of dat kan doen.
Die voor mij nadenkt welke beslissing ik moet nemen, welke de beste zou zijn.
Die voor mij bepaalt welke doelen ik in het leven moet nastreven om dingen zogenaamd beter te maken.
Niemand die aan mij twijfelt of wat ik doe wel het juiste is.
 
Dit is echt geweldig, wat een grap.
Dit is de hemel.
Niet doordat ik mij euforisch voel, of iets anders wat ik ervaar.
Het is puur de wetenschap dat ik vrij ben !
Eindelijk vrij ben !!!
 
Ik dacht te sterven, mijzelf kwijt te raken.
Te moeten leven in de leegte, het grote onbekende.
 
Ja, alles is nieuw. Maar het nieuwe is elk moment heel vertrouwd.
Ik heb geen vertrouwen, ik ben vertrouwen.
Ik ben niet bevrijd, ik ben vrijheid.
Ik voel mij niet gelukkig, ik ben gelukkig
 
Al die tijd heb ik mij helemaal druk zitten maken om niks !!! Hahahaha
Ik ben het al die tijd zelf geweest 🙂
 
Wat een grap !!
Whahahaha
 
(weet ik eindelijk wie ik ben 😉
 
Ik heb in mijn dagboek hele verhalen vertelt over dat verlichting niet bestaat, hoe ik nooit verlicht kan zijn, er nooit een moment zou komen dat ik zou kunnen zeggen dat ik verlicht ben, zeker omdat ik allang verlicht was.
 
Wel vandaag 19-06-2016 benoem ik de dag van verlichting.
 
Vandaag is de dag dat ik zeg: Ik ben verlicht !
 
Het is mij eindelijk gelukt, ik heb gevonden wat ik zocht. Ik ben verlicht ! 🙂 hahahaha
 
Maar tevens weet ik dat het geen enkele betekenis heeft en heb ik geen flauw idee wat het is.
En toch…..
Ik ben verlicht , whoehoe !
:-))
Whahahahaha
 
23:00
 
Ok,ok, ik was iets te voorbarig. Het gaat natuurlijk weer in golven en vanochtend was dus even weer de bovenkant van een golf.
Ben nu weer ff mediteren om alle energie de ruimte te geven.
Maar ben er duidelijk bijna. Nog even geduld.
Er zal een punt zijn waarop het tijdelijke zelf volledig is weggevallen (nu niet meer dan een intense energiepunt in mijn hoofd dat zijn weg naar buiten probeert te vinden) en alleen het eeuwige zelf er nog is.
Lijkt mij dat dat ook het einde zal zijn van dit dagboek. Ben benieuwd.
 
Besef mij nu ook, al weet ik dit ook al een tijdje. In dit dagboek spreek ik de hele tijd van een illusie. Overgenomen zoals anderen erover praten. Maar in feite is het geen echte illusie natuurlijk. Het is wat echt ervaren wordt.
We zijn echt afgescheiden. We zijn echt in dualiteit. We zijn echt in angst en constant conflict. De dood is ook echt in zekere mate.
Beter is om illusie te vervangen door het woord tijdelijk.
Wat wij ervaren (ervaarden) lijkt een permanente staat zoals dingen zijn. Wij en de rest. Nu en de dood.
Het is echter allemaal tijdelijk, kan allemaal tijdelijk zijn als je dat echt wil.
Daarna komt de permanente staat van het eeuwige zelf.
 
Hoe weet je dat dat het echte einde is ? Simpel, er zijn geen vragen meer. Geen twijfel, over wat echt en niet echt is. Geen gevoel meer dat er iets niet klopt, of iets verbeterd moet worden. Geen conflict meer, geen inspanning, geen moeite, geen wil.
Als alleen het geheel er is, dan voel je het vertrouwen, dit ben ik altijd al geweest.
(wat waar en niet-waar is tegelijkertijd)