Bericht

Geplaatst op

Roze wolk

Gister zowel ’s ochtends als ’s avonds 20 min zitmeditatie gedaan, kreeg daardoor wel wat last van mijn benen. Dus vanochtend een andere positie aangenomen. Beide benen liggen nu op de mat, als ik er nu ook op let niet met mijn polsen op mijn benen te drukken dan blijft het bloed goed stromen. Zo stijf zijn is dan wel een nadeel, maar als je je aanpast maakt het dan weer niet uit. De perfecte manier van mediteren is immers een concept van het denken en dus een illusie.
Ik merk dat ik net zo vaak bewust mijn gedachten opmerk en weer terugkom bij mij ademhaling als dat ik mijn lichaamshouding corrigeer (subtiel) en weer terug ga naar de ademhaling of probeer bewust houding en ademhaling te voelen.
Het voelt als een goed iets, mijn krachtcentrum is nog niet sterk genoeg om 20 min helemaal in de goede houding te blijven. Dus ik merk het op en zonder mijn aandacht af te leiden corrigeer ik het weer. Ik doe dit in een automatisme, dus zonder na te denken. Puur en alleen door er bewust van te worden dat mijn houding een beetje ingezakt is.

Ben gisteravond zo om 00:30 gaan slapen. Werd vanochtend lekker wakker en kon gewoon blijven liggen zonder dat mijn denken begon te ratelen. Pas toen ik echt wakker was begon het denken weer een beetje in actie te komen. Dit was een fijne gewaarwording om me hier bewust van te zijn. Ben om 10:00 opgestaan.

Denk dat het tijd wordt om de ketel met het ego erin maar eens echt aan de kook te brengen en dus zoveel mogelijk de hele dag meditatief door te brengen. Ook wordt het wel weer tijd om weer wat aan de websites te werken en dus weer eens wat aan het werk te gaan om een inkomen te verdienen.

Roze Wolk

Heb gister mijn beste vriendin nog gesproken via de telefoon. Dat is alweer lang geleden dat ik die gezien of gesproken heb. Ze is net moeder geworden van een zoontje. Dus was ff nieuwsgierig hoe het met haar ging. Ze vertelde een mooi verhaal dat ze als nieuwe moeder echt op een roze wolk zat. Dat als ze aan het uitrusten of pauzeren was en op de bank zat, dat ze dan daar gewoon kon zitten terwijl ze helemaal niks deed. Geen tv, geen radio, tijdschrift of breiwerkje etc. Ze kon gewoon daar zitten en vinden dat alles goed was.
Nou dat vind ik dus mooi om te horen. Om ff het gevoel van verlichting te voelen moet ik dus gewoon een kind nemen 😉 . Ze noemen dat gevoel een roze wolk waar je op zit. Had dit nog nooit gehoord van iemand.

Geplaatst op

Waar blijf ik dan ?

Had gister opeens het idee om later een boek te schrijven met dit dagboek, Dat zou nml 2 vliegen in 1 klap slaan. En de boodschap/kennis verspreiden en heb iets om van te leven.
Kan ik daarna altijd nog mijn website maken.
Toen ging ik lezen wat ik al had uitgetikt voor Ingeborg, om haar te vertellen hoe ze die laatste essentiĂ«le stap verkeerd doet. Toen ik het de eerste keer terug las was het redelijk onsamenhangend, dus leek het me geen goed idee meer om dat als basis om te gebruiken om te vragen of dat een goed idee zou zijn voor een boek. Dat betekent dat ik het helemaal zou moeten uitwerken en dan hopen dat er interesse is. Het zou dan alleen gaan over hoe je van je oude pijnen af kan komen. Maar daar heb ik helemaal geen tijd voor, heb amper een vast inkomen en desidentificatie met het ego is gewoon belangrijker. Nu zo’n boek schrijven zou niks anders zijn dan het voeden van het ego wat zich bedreigt voelt.

Ik heb wel de laatste 2 dagen verder uitgetikt om dat verhaal naar Ingeborg te sturen. Daarna ging ik weer wandelen in het park. Heel meditatief was het niet, omdat ik vooral nadacht of het wel verstandig zou zijn om dat op te sturen. Ik ging allemaal scenario’s bedenken die konden ontstaan.
Zou het conflicteren met het idee voor een eigen boek ?
Zou ik niet gewoon beter zelf een boek erover kunnen schrijven ?
Zou ze het uberhaupt wel lezen ?
Zou ze er dan wat mee doen ? Of op reageren ?
ALS ze het leest en ALS ze het begrijpt en dan ALS ze reageert zou dit dan positief of negatief zijn ? Zou dit dan invloed hebben op mijn eigen ideeën ?

Na een tijdje besefte ik dat al dat denken nergens op sloeg. Het is onmogelijk om maar enigszins in te schatten wat het voor invloed zal hebben en dan nog. Ik moest ook weer aan die film “Mr Nobody” denken. Dat zelfs als we de consequenties van onze keuzes van te voren wisten, dat we dan nog steeds niet zouden kunnen kiezen.

De hele reden dat ik het op wilde sturen is om Ingeborg te helpen van haar oude pijnen af te komen. Die dan haar therapeuten/collega’s weer kan helpen en die weer alle patienten die ze hebben. Dat zou toch een geweldig iets zijn ?
Dus daarom ga ik het sturen, al het andere wat mijn denken erbij haalt is weer niks anders dan het proberen te controleren van mijn leven, die illusie in stand te houden. Ik moet gewoon mijn gevoel volgen en doen wat juist is en dat is Ingeborg hartelijk bedanken voor wat ze betekent heeft met haar boek, hoe me dat geholpen heeft en probeer hetzelfde voor haar te doen. Gezien ik nu geen boek ga schrijven of in de toekomst kan zien of dat gaat gebeuren is het beste om mijn ervaringen gewoon op te sturen.
Of ze het leest en of ze er wat mee doet ? Geen idee en het maakt ook niet uit, wat gebeurd dat gebeurd. Ik heb iig het juiste gedaan en dat is het enige wat belangrijk is. De rest heb ik geen controle over.

Wat ik me wel realiseerde is dat dit hele proces wel bewust afspeelde. Zonder emoties. Er zaten geen emoties in het proces, geen angst, niet percee iets willen. Puur afwegen wat de mogelijkheden waren en proberen in te schatten wat de beste beslissing zou zijn, zonder daarbij van te voren iets perse te willen.
Dat is op zich wel weer positief.

Merk nml wel dat ik daar op andere gebieden meer moeite mee heb. Nu ik besloten heb me meer te richten op de dag meditatief door te brengen, ga ik opeens doelen daarin stellen, in mijn meditatie-zitten. Over de juiste houding zo goed mogelijk vasthouden, wat ik wil bereiken met pilatus etc etc.
Dus nu verschuift het “willen” van mijn ego alleen maar van eerst de doelen op de beurs/websites etc, naar meditatie/pilatus.

Ook merk ik dat ik dit dagboek en de website die ik in de toekomst wil maken als excuus gebruik om mijn denken te gebruiken. Ik moet alles begrijpen en inzien, niet eens alleen voor mezelf, maar ook voor de toekomstige website die ik wil maken. Maar het is alleen maar weer een excuus voor het ego om zich bestaansrecht te geven. Het is sowieso niet nodig, alle informatie is al beschikbaar in vele boeken en op vele websites, dit is al lang bekend bij mensen die er naar zoeken. Ik moet accepteren dat je andere mensen niet kan uitleggen, ze moeten er zelf achter komen. Ik kan het mezelf niet eens uitleggen, want er valt niks uit te leggen. Je moet juist niks doen, gewoon niks. Dan ben je je essentie. Zo gauw je jezelf probeert te doorgronden zit je nog in je illusie. Je moet dus doorgronden dat er niks te doorgronden valt. Bedenken dat het denken een illusie is.

Toen ik mijn dagboek stukken herlas die ik voor Ingeborg had uitgetikt. Daarin schreef ik al dat je voor het opheffen van je “angst-illusie” niks hoefde te doen, gewoon omarmen en erkennen als illusie, maar dat ik voor de “controle-illusie” bewust moet zijn in het “hier en nu” om die op te heffen.
Dus 4 maanden geleden wist ik dat al en nu ben ik nog steeds bezig om daar achter te komen. Ook omdat mijn ego natuurlijk zo sterk is geworden na het verdwijnen van de “angst-illusie”.

Zoals ik al omschreef een paar dagen geleden is alles analyseren en uitleggen aan jezelf nutteloos. “Zen-meesters” hebben wat dat betreft gewoon gelijk, het enige wat je hoeft te doen of wat er is, is in het “hier en nu” aanwezig zijn, al het andere is een illusie, nutteloos.

Ik merk dat ik vaak de neiging heb om bij het denken het onderwerp van mijn denken de schuld te geven. Maar dat onderwerp is natuurlijk alleen maar een excuus voor het denken, het ego om zichzelf te voeden. Het ego is het probleem, niet het onderwerp.
Jezelf in een hutje terugtrekken om alle onderwerpen te laten verdwijnen zal niet je ego laten verdwijnen. Ze zijn slechts een excuus.

Het probleem blijft, zoals ik al eerdere keren geschreven heb, dat de illusie nu leuk is. Het veroorzaakt geen lijden. Tenminste dit deel van de illusie. De rest wel natuurlijk.
Zo zat ik nu weer te denken over hoe leuk het zou zijn om een boek te schrijven over hoe Jezus en veel bijbel verhalen eigenlijk dezelfde boodschap hebben als Boeddha. Zo betekent het weder opstaan verhaal van Jezus en het naar de hemel gaan, niks anders dan het sterven van het ego waarna je wedergeboren wordt in de waarheid, de hemel, de verlichting. Het is dus een symbolisch verhaal, net als reĂŻncarnatie.
Het punt is dat ik niet moet blijven denken om losse ideeën op te schrijven waarvan ik nu nooit zal weten of ik er echt wat mee ga doen.

Het ego creëert zo weer een niet bestaande toekomst in het nu en probeert zo weer te vluchten uit het echte leven naar een fictieve toekomst. Die lijkt leuk , maar dit mechanisme veroorzaakt dus ook al het lijden en wijst het echte leven af uit angst voor de dood.
Ik zal het echte leven moeten accepteren om de angst voor de dood te kunnen overwinnen.

Als ik echt zou willen, dan moet ik gewoon gaan beginnen met het maken van die website, want dan is het geen illusie meer, maar werkelijkheid in het “hier en nu”.
Punt is alleen dat ik eerst een inkomen moet verdienen, dat is nou eenmaal gegeven.
Ik weet al als ik de tijd achter de computer heb besteed aan mijn geld-verdien websites, dat ik dan geen zin meer heb om achter de computer te blijven werken voor de spirituele website. Ik moet dus kiezen. Gezien dat ik het inkomen niet kan missen (ik leef al onder bijstand niveau) zal ik dat idee dus moeten uitstellen en moeten loslaten.
Net als op de beurs, die ideeën/kansen zullen altijd blijven komen, nu, maar ook in de toekomst.
Die ideeën kan je niet alleen krijgen door mezelf te observeren, maar misschien juist wel beter door anderen te observeren.

15:00

Realiseer me nog iets. Juist omdat een deel van de illusie een goed gevoel geeft, verwacht ik dat me bewustzijn in het hier en nu mij dit gevoel ook gelijk moet geven. Immers het pad er naar toe is het doel en niet het doel zelf.
Daarnaast is wilskracht alleen maar een product van het ego en die heb je nodig of gebruik je om dingen vast te houden die je niet leuk vind dacht ik. Maar het gaat niet om dingen die je niet leuk vind, maar om dingen die je eigenlijk niet wil doen. Het gaat om de motivatie weer.

Meditatief zijn moet niet leuk zijn om het vol te houden. “moet leuk zijn” is weer een illusie van de geest, daar zit een emotie aan vast die op zichzelf goed lijkt te voelen , maar ook voortkomt uit het lijden en dit in stand houd.
Het is dus niet wilskracht, maar discipline wat nodig is. Discipline betekent gewoon elke keer weer doen. De motivatie komt uit het gevoel, maar omdat het ego zich zal verzetten kan het onmogelijk de hele tijd vreugde brengen, want het ego zal proberen zichzelf te redden. Er tegen vechten is een truc van het ego , omdat ertegen vechten vanuit het ego komt en zo geeft het zichzelf weer bestaansrecht.
Elke keer weer terugkeren naar het hier en nu en bewust zijn van wat is, dat is alles, het enige.
Ik moet niet in de valkuil vallen dat het wat moet opleveren !!

18:30

Ik weet dus al dat ik probeerde de identificatie met het denken van mijn ego te vervangen door het gevoel van mijn ego, het gevoel dat het veroorzaakt.
Als de illusie prettig is, is ook het gevoel prettig.

Ik heb sinds ik aan mezelf begon te werken, geprobeerd meer te voelen.
Nu ben ik echter op het punt dat ik weet dat ik niet mijn denken ben, maar dus ook niet mijn gevoel ben.
Nu het ego begint door te krijgen dat het totaal nutteloos is, geeft dit een onbestendig gevoel. Dit heb ik kennelijk proberen te vermijden met positieve illusies, inzichten, analyses, ideeën voor dit dagboek en toekomstige website, alles beter begrijpen. Nu geloof ik wel dat we in het westen dit nodig hebben, het zit in onze aard. We moeten het snappen anders beginnen we er niet aan.

Maar nu ben ik mijn denken niet en kan ik ook niet bij mij gevoel blijven. Ik moet van mijn denken alleen bewust worden en dan weer terug gaan naar het “hier en nu”. Het voelen kan ik dus niks mee, behalve kennelijk observeren.
Dus nu ik mijn onbestendig gevoel, omdat ik mijn ego minder toelaat zich te voeden, nu ik steeds beter begin te beseffen hoe nutteloos dit allemaal is, moet ik dat onbestendige gevoel dus ook gewoon accepteren. Ik kan het niet vervangen met een ander gevoel, want dat kan alleen via het denken, het ego.
Ik moet het steeds meer beseffen dat alles alleen maar onzin is en het onbestendige gevoel dat daar bij hoort dus gewoon accepteren en observeren.
Wetende dat het goed is, slechts een product van de illusie.

Blijft heel vaag en weet niet helemaal wat ik ermee aan moet. Waar blijf ik dan ?

Geplaatst op

Bewustzijn

Nou het lijkt erop dat ik niks anders kan doen dan de hele dag in het “hier en nu” aanwezig te proberen zijn. De hele dag bewust zijn met waar ik mee bezig ben. Gewoon observeren en constateren, het leven accepteren hoe het is, terwijl je je gevoel volgt.
Maar accepteren hoe je je ook mag voelen.

Niet geheel toevallig natuurlijk (zo werkt het leven nu eenmaal heb ik ondertussen geleerd, vraag niet hoe het kan, maar profiteer er van) eindigde ik met het volgende stukje uit “meditatie nu of nooit” van Steve Hagen.

“Meditatie heeft niks te maken met het wegduwen, negeren of transcenderen van gevoelen. Het is eerder andersom. Als we mediteren ervaren we onze gevoelens ten volle, zonder ze met gedachten te versterken, ze te onderdrukken, ons eraan vast te klampen of te proberen er ook maar iets aan te veranderen. Als we mediteren analyseren we onze gevoelens en gedachten niet. We laten ze opkomen, observeren zonder er commentaar op te leveren, waarna ze gewoon weer verdwijnen. Dat is alles.”

Een bevestiging van wat ik gister schreef. Ik was de eerste keer wat kritisch op dit boekje. Maar moet hier op terugkomen. Het is juist een uitstekend boek. Kennelijk was het nog iets te vroeg en ben ik er nu wel klaar voor.

Merk wel dat Eckhart een foutje maakte in zijn boek. Het stelt nml dat er geen lijden kan zijn in het “hier en nu”, dat als je aanwezig bent dat er dan geen lijden is. Daar heeft hij wel gelijk in. Maar het is dus ook mogelijk om met je denken in het “hier en nu” te zijn.
Het beoordeelt dan constant het “hier en nu”
Het beoordeelt mijn gevoel, hoe ik me nu voel.
Het beoordeelt mijn handelingen die ik nu doe.
Het beoordeelt de dingen die ik nu zie.

Op deze manier ventileert het ego zich weer, hij voelt dat hij nutteloos is en probeert zich op alle mogelijke manieren nuttig te maken.
Het lijkt erop dat mijn ego niet alleen een onbestendig gevoel kan veroorzaken door het inzien van zijn nutteloosheid, maar dat het denken daar weer op reageert en dat gevoel negatief gaat uiten door het “hier en nu” negatief te beoordelen.

Dingen die ik tot nu toe nooit beoordeelde, laat staan dat ik ze negatief beoordeelde. Dagelijkse routine, zoals het maken van mijn ontbijtshake, gaan opeens alsof het niet op de juiste manier is. Dit terwijl er niks veranderd is, ik maak hem nog steeds op dezelfde manier.

Je lichaam voelt iets en het denken koppelt dat aan de huidige situatie.
Maar wat ik nu voel heeft daar niets mee te maken en zo creëer ik een dubbele illusie.

Ik moet dus steeds weer terugkeren naar het “hier en nu” naar bewust handelen, zonder te oordelen. Voelen wat ik nu voel, zonder te oordelen.

En dat de hele dag maar weer, elke keer weer terug. De hele dag die discipline hebben om niet mee te gaan in de illusie, dubbele illusie. Het onbestendige gevoel accepteren zoals het is. Dat specifieke gevoel is niet echt, een emotionele uiting van het ego. (alleen geen angst en dus moeilijk te identificeren als emotie. Iets wat mij nog nooit is opgevallen toen de emotie angst nog overheerste) (deze emotie komt ook voort uit angst, maar niet uit angst-gevoel en dat is apart, wennen)

Er is maar 1 manier waarop je niet-zoeken kunt beoefenen, namelijk door niet te zoeken.
(zoeken naar het “hier en nu” is onmogelijk, je bent er al)

Een tijd geleden vroeg ik me af wat beter zou zijn voor mijn meditatie, geconcentreerd blijven op alleen mijn ademhaling, of de concentratie uitbreiden naar ook voelen/houding, zien etc
Het antwoord lees ik net in het boekje “meditatie, nu of nooit”

Shikantaza: Objectloos en subjectloos mediteren, gewaarzijn omvat alles: beeld, geluid, gevoel gedachten, beweging.

Moet zeggen dat ik hier al naar neigde. Je natuurlijk drang , je gevoel stuurt je in die richting. Maar nu kan ik er zonder twijfel mee verder. Mijn denken had het toch redenen gevonden om diep geconcentreerd op 1 object te mediteren, dit nog dieper te doen. Je moet je gewaarzijn dus juist uitbreiden. (al is dat hetzelfde realiseer ik me nu ik zo opschrijf!)

16:00

Ik ga net naar de bib om wat boeken terug te brengen en een nieuw boek te halen over het belang van water drinken. (ben nieuwsgierig) Zat ik op de heenweg te bedenken dat ik ook wel dat boek over chakra’s kan halen om te lezen. Want meer lezen over niet-leren maar weten leek me nutteloos. Toen ik in de bib bij de chakra boeken stond viel mij een boek op over bijna-dood-ervaringen.
Gezien de you-tube filmpjes waarin ik denk dat BDE hetzelfde zijn als het nirwana zien, trok dat gelijk mijn aandacht.
De laatste zin op de back-cover van dit boek is: “er zijn goede redenen om aan te nemen dat ons bewustzijn niet altijd samenvalt met het functioneren van onze hersenen: het kan ook los van ons lichaam ervaren worden.”

Nou zijn wij kennelijk ons bewustzijn, wat logisch is. Maar we hebben nog geen idee wat dit inhoud. Nog maar een paar dagen geleden (18-03-2013) vroeg ik me als laatste af als ik niet mijn denken ben en niet mijn gevoel, waar blijf ik dan ?
Wie weet wat deze cardioloog te zeggen heeft en voor aanwijzingen gevonden heeft ?
Ben benieuwd. Zal dit weer zo’n geval zijn van een vraag stellen en het antwoord komt vanzelf naar je toe ? Zal wel heel snel zijn zo binnen 2 dagen 🙂
We gaan het merken.

Geplaatst op

Geen product van onze hersenen

Ook al ben ik erachter dat uitvogelen hoe alles werkt voor verlicht zijn compleet nutteloos is, blijft leren en daarover denken gewoon leuk om te doen. Hier moet ik dus een balans in gaan vinden. Maar heb gisteravond wel wat belangrijks geleerd voor mijn gezondheid.

Ik ben een tijd geleden begonnen met echt gezond te eten, dat nu 2 jaar terug ofzo. En ben daardoor zonder dat dat mijn bedoeling was 12 kg afgevallen in bijna een jaar tijd, van 90 kg naar 78 kg. (weeg nu zo’n 76-78 kg geloof ik)
Hoe beter ik in balans kwam hoe gezonder ik uit mezelf ging leven. Ik had geen behoefte meer aan alcohol, stopte helemaal met roken. (ik rookte nog af en toe, op feestjes op bepaalde dagen als ik niet lekker in mijn vel zat) Koffie dronk ik al niet.
En ben gestopt met melk na mijn vasten begin dit jaar. Drink al heel lang alleen maar water. (alleen ’s middags bij de lunch een sapje)
Nou merkte ik de laatste tijd dat ik ’s avonds soms wat trek had in zoute dingen en ik heb me wel eens half afgevraagd of ik niet te weinig zout eet.
Maar het gezond eten was voor mij uitgezocht en klaar mee. In onze maatschappij krijgen we juist te veel zout binnen is de algemene boodschap. Dus te weinig is onzin zei mijn denken.

Ik weet niet meer hoe dat boek precies op mijn pad kwam, maar het heet: “Water, het goedkoopste medicijn”. Ik wilde dit lezen, omdat ik voor mijn gevoel genoeg water dronk, of dat is onzin, mijn denken zei me dat ik genoeg dronk. Maar mijn lichaam had toch dorst. Ik voelde dat het dorst had, maar het hield me wel tegen om nog meer water te drinken. Ik heb al eens in mijn dagboek hierover geschreven. Ik verklaarde de dorst door alle energie die loskwam en afgevoerd moest worden.
Ik wilde dat boek dus lezen om mezelf ervan te overtuigen dat het goed was om meer water te drinken.

Het boek had idd toch een antwoord waarom mijn lichaam zo’n dorst bleef houden. Het was echter niet door te weinig te drinken (2 liter per dag is voldoende) , maar door te weinig zout !

Ik heb hier dus wel eens gedachten over gehad, maar weggerationaliseerd. Ook was ik zo bezig met het uitvogelen van de illusie van het denken, dat ik er gewoon geen tijd verder aan bestede.
Gelukkig luister ik wel naar mijn gevoel als die tot een bepaald boek wordt aangetrokken en daarin stond dus het antwoord 🙂

Alle vitaminen en mineralen zitten van nature in ons eten, behalve zout. Nou gooit de voedingsmiddelenindustrie overal zout op, dus krijgen we daar normaal teveel van binnen, echter niet als je zo gezond eet als ik !
Mooi is dat 🙂 , zo zie je maar weer hoe je overal altijd mee bezig moet blijven, altijd die balans vinden. Al moet dit wel het laatste puzzelstukje zijn in een gezonde levensstijl hoop ik. Ach, we merken het wel. Het is iig weer een bevestiging dat je goed naar je lichaam moet luisteren.

Het tekort aan zout is nml misschien de oorzaak dat ik zo vaak naar de wc moet, last blijf houden van mijn neus en dus dorst blijf houden de hele dag en ook misschien wel de lage bloeddruk, waardoor ik duizelig wordt bij te snel opstaan.

Ik had al eens door toedoen van mijn psycholoog zout als bron van mineralen uitgezocht. Dit was kennelijk de eerste hint op mijn pad om te wijzen op mijn zout tekort. Ik kwam erachter dat de hoeveelheden zo klein dat het niet echt te gebruiken is als bron van mineralen die we dagelijks nodig hebben.
Maar gister las ik ik wel 1 zinnetje. Dat als je vissen in zoutwater aquarium doet van tafelzout, dan sterven ze !
Dus heb daarom natuurlijk zeezout gekocht. We komen immers in een ver verleden uit de zee en dat is het zout dat we nodig hebben. Misschien niet als bron voor onze dagelijkse mineralen behoefte, maar waarschijnlijk wel het soort zout, die nodig is om verbindingen en balans te maken in ons lichaam. Daar hebben we gewoon natuurlijk zout voor nodig en dus geen tafelzout.

18:30

Heb gisteravond wat van het boek over BDE gelezen. Hierin komt naar voren dat die dus bewijzen dat het bewustzijn niet gekoppeld was aan de hersens. Ook had hij dus een verklaring voor eeuwig bewustzijn, ook mbv QM. Ik was dus gelijk enthousiast, helemaal in de wolken dat er via het denken misschien een oplossing was. Heel mijn ego ging dus weer tekeer. Zo sterk dat ik er wel in mee moest gaan. Nee, ik wilde er in mee gaan omdat het leuk was !
Had op het iex-forum gemeld dat bewustzijn niet aan de hersens gekoppeld is en daarin kwamen ze met informatie dat de verklaring die Lommel verzonnen heeft waarschijnlijk nergens op slaat. Zijn onderbouwing slaat nml nergens op en de QM heeft hij waarschijnlijk niet begrepen.
Een deceptie voor mijn ego, die toch weer de nutteloosheid van zijn bestaan moet accepteren.
En een deceptie voor mijzelf dat ik mezelf hier weer in liet meeslepen.
Het blijft echter boeiend om te lezen hoe we dus geen product van onze hersenen zijn, want daar was ik eigenlijk altijd van overtuigd gebleven.

Geplaatst op

Bijna-dood-ervaring

Ben om 00:30 gaan slapen na de hele avond over BDE gelezen te hebben. Heel boeiend.
Was om 7:30 wakker, maar heb elke ochtend moeite met opstaan. Ik verklaar het voor mezelf dat ik geen zin heb om de kou van mijn huis in te gaan (15-16C) , maar dat is natuurlijk slechts een excuus. Als ik eenmaal ben opgestaan gaat alles automatisch en vind ik dit pad bewandelen heel boeiend. Maar zit nog steeds in die 2 strijd met aan de ene kant in het “hier en nu” leven , de waarheid zien en aan de andere kant het denken, dat ik in mijn geval nu opvul met leren. Leren is zo leuk en boeiend, het is makkelijk om dat als excuus te gebruiken om te blijven denken de hele dag. Het is echter nog steeds mijn ego die in opstand komt. Het een sluit het ander natuurlijk niet uit. De hele dag in het hier en nu leven, betekent niet dat je niet meer kan leren. Sterker nog je leest juist beter omdat je denken niet in de weg zit met allemaal valse verklaringen.

Wat dat betreft is het boek over BDE wel goed om te lezen nu. Het geeft nml antwoord op de vraag wat wij nu eigenlijk zijn, wat ons bewustzijn nou eigenlijk is. Het antwoord is, dat wij er nooit een antwoord op zullen vinden via het denken, dat is me nu wel duidelijk. Ik wist het al, ik had me al gerealiseerd dat al dit nutteloos is, maar die realisatie was weer weggezakt en na het lezen van de cover van “eindeloos bewustzijn” had ik weer hoop. Hoop op een antwoord wat we zijn, wat ik ben. Ik ben niet mijn denken. Ik ben niet mijn hersens, niet mijn lichaam, wat ben ik dan wel ? Ik ben bewustzijn ? Maar wat houd dat in ? Wat is bewustzijn ?

Hier is door de wetenschap onmogelijk een antwoord op te geven. Dit is alleen zelf te ervaren, dat is me nu wel duidelijk. Het bevestigd de nutteloosheid van het bestaan slechts.

Al die BDE verhalen zijn heel boeiend, maar je kan er echter niks mee. Zo zijn er mensen die hun eigen toekomst gezien hebben en dat klopt ook met hun leven. (vrouw die ziek wordt en wit iets aanheeft wat ze van een vriendin kreeg) Maar op dit moment ben ik er heilig van overtuigd dat de toekomst niet vast staat. Dat is gewoon onmogelijk. Er zijn oneindig veel reacties en interacties op aarde en dat kan niet de toekomst bepalen. Het weer, de economie, etc onmogelijk dat. Maar dat iemand ziek wordt en sterft is natuurlijk wel onvermijdelijk. Ongeacht de keuzes die je maakt, de interacties die je hebt, ziek worden en sterven zal gebeuren.

Misschien staat de toekomst voor sommige dingen wel redelijk vast ? Als in dat is de meest waarschijnlijke uitkomst ? Zo van het is 80% zeker dat dat gaat gebeuren.
Dat is iets waar gewoonweg niet achter te komen is. Het lijkt aannemelijk dat bepaalde persoonlijke gebeurtenissen een grote kans hebben om uit te komen. We kunnen nooit onderzoeken of het altijd uitkomt, door bv bewust zo te kiezen dat het niet uit kan komen. Er is via het denken iig niet uit te komen. Zwart/wit denken is altijd fout bedenk ik me. Dus dat niks vast staat is dat dan ook. Het is best redelijk dat bepaalde gebeurtenissen een grote waarschijnlijkheid hebben om uit te komen. De periodes van vooruitzien zijn vaak ook kort.

Maar ook verhalen van mensen die andere dode mensen zien, waarvan ze bv niet kunnen weten dat ze dood zijn. Zoals een kind met een zusje die voor haar geboorte gestorven was dat ze niet kon weten.
Dat zijn bizarre dingen. Het zet mij toch aan het twijfelen over leven na de dood. Maar het valt niet te beredeneren.
In hoeverre is het bv een reflectie van de mensen om hun heen waarmee ze in contact staan ? Die naast hun bed zitten ? Ik zal er nooit een antwoord op krijgen in mijn denken.
Ik heb ook opgezocht voor zelfmoord. Staat maar heel kort wat over in. Er staat dat BDE bij iemand die zelfmoord wilde plegen, dat hij/zij dan besefte dat het geen oplossing was en zijn problemen mee zou nemen en zonder lichaam moeilijker op te lossen zouden zijn.

Maar dat is in tegenspraak met andere belevenissen die totale acceptatie en wijsheid ontvingen. Wat voor problemen kunnen er dan nog zijn ?
Of anderen die zeggen dat er idd geen goed en fout is, alleen lessen om te leren (zolang je nu in je ego zit) , maar iemand anders had het over levensgebeurtenissen die als goed of minder goed werden beoordeeld. Hij zei dat ze daar heel anders over dingen oordeelden. Wat vreemd is bij totale acceptatie.
Ook is geen een BDE hetzelfde natuurlijk, elke zal een bepaalde mate van bewustzijn/ ontkoppeling meemaken. Hierdoor blijft het onverklaarbaar.
Mijn inziens kunnen we er dus niks mee, gewoon afwachten.

Waar ik ook over zat te denken is die verbondenheid die we zouden moeten gaan voelen als je verder komt in je meditatie. Ik dacht eerst dat ik daar nog helemaal niks van gemerkt had, op zich niet gek gezien de identificatie met mijn ego. Maar mijn hooggevoeligheid is hier natuurlijk al een uiting van. Ik kan al voelen wat mijn ex voelde, wat mijn andere ex voelde, wat mijn nichtje tijdens onze rondreis voelde. Of soms ook andere mensen, vaak had ik het niet door, later wel. Alleen nooit heel duidelijk. Of dat ik heel erg opkeek tegen een afspraak of die zonder reden wilde afzeggen, dat bleek het gevoel van de andere kant te zijn. Dat is natuurlijk ook al voelen dat we allemaal met elkaar verbonden zijn.

Ik mediteer nu ’s ochtends en ’s avonds 20 min, maar ben overgestapt op de birmese houding. Kreeg teveel last van mijn benen in de halve-lotus houding. Ook nu moet ik wel even de benen goed strekken na die 20 min, dus opbouwen naar langere zit-meditatie zal ook gepaard moeten gaan met lichamelijke opbouw, gewenning.

Had vanochtend ook weer een vreemde ervaring terwijl ik lag te slapen. Ik lag nog te dromen en voelde onbewust mijn ochtenderectie. In mijn droom wilde ik me gaan aftrekken, ik wist dat ik droomde van, ik had een hele grote lul die ik met 2 handen moest vastpakken om er stevig aan te rukken. Op het moment dat ik daar in mijn droom aan wil beginnen, lijkt het alsof er een soort gedempt kanonschot afgaat met een felle lichtexplosie, daarna voelde ik weer energie door heel mijn lichaam en tintelde heel mijn lichaam. Gelijk ging mijn denken aan, “wat is dit ?” wat gebeurd er ? Ik probeerde nog alleen te voelen, maar het ebte ook gelijk weer weg daarna, net als de ochtenderectie haha. Was geen orgasme ofzo. Niet eens in de buurt, maar heb weer geen idee wat het wel was. Iig weer een bijzondere ervaring al is het maar de vraag of ik die ooit met iemand kan delen 🙂

Geplaatst op

Boos op mezelf

Gister bewogen dagje. Het begon met een posting op facebook die ik poste over dat verbod op godslastering zou worden afgeschaft. Mijn vader reageerde ook dat vrijheid van meningsuiting geen excuus mocht zijn om onnodig en opzettelijk te kwetsen. Heb met hem wel eerder discussie met hem hier over gehad. Hij begrijpt maar niet dat je dat niet in de hand hebt, er zullen altijd mensen zich gekwetst voelen en vaak is het noodzakelijk om andere terecht te wijzen, zeker gelovigen die van alles willen opdringen.

Het irriteerde mij heel erg dat hij met zijn zogenaamde iq van 140 zoiets simpels niet wilde begrijpen. Ik werd er zelfs een beetje kwaad om. Soort van gefrustreerd zelfs. Toen ging ik dat gevoel onderzoeken. Waarom was dat ?
Waarom kan ik niet accepteren dat hij dat niet wilde snappen ? Was het omdat hij mijn vader was ? – nee . Toen dacht ik, misschien wel omdat als ik zoiets simpels zelfs mijn eigen vader niet kan laten begrijpen. Dat als hij dat al niet eens kan begrijpen, dat ik dan nooit iets van wat ik geleerd heb kan delen met anderen.
Maar ik had al geleerd dat ik die kennis alleen kan delen met mensen die ervoor open staan en er al naar op zoek zijn, dezelfde vragen stellen als ik heb gesteld.
Zoals in de film de matrix, je kan alleen mensen helpen die er zelf uit willen.

Dus verder graven. Ik wilde graag die kennis delen, maar waarom was ik nou kwaad/boos geworden ?
Ik zat dus nog in de valse hoop, dat de wereld beter zou worden als mensen begrepen wat ik geleerd heb. Ik was gefrustreerd dat mensen het niet wilde begrijpen, maar ik was weer aan het spiegelen. Ik was gefrustreerd dat ik het maar niet wilde snappen. Dat ik mezelf voor de gek bleef houden door maar alles te willen begrijpen.
Ik was al tot het inzicht gekomen dat het allemaal nutteloos is. Maar stiekem gebruik ik dit dagboek als excuus om als bron te gebruiken om later mijn website mee te maken en als excuus om alles te willen begrijpen. Ik deed het niet voor anderen, ik deed het voor mezelf, omdat ik alles wilde begrijpen.
Ik was dus boos, boos op mezelf dat ik mezelf nog steeds voor de gek bleef houden. Ondanks alles wat ik geleerd heb, bleef ik mezelf voor de gek houden. Ik schreef dit dagboek vooral voor mijn ego.

Geplaatst op

kan het niet goed doen

Nou ben 2 dagen van slag geweest. Het begon met het besef dat ik boos op mezelf was dat ik nog steeds maar alles wilde begrijpen (=controle op je omgeving) , terwijl het allemaal een illusie is, nutteloos is.
Daarna kwam een kennis langs die wilde even wat vragen over het hebben van een uitlaatservice. Die heeft echt een hele negatieve instelling tov het leven en daar zei ik dan ook af en toe wat over. Toen maakte hij de opmerking “jij vind dat ik alles fout doe he ? “
Dat raakte me gelijk heel hard, dat ik weer zo bezig was dat ik al anderen gelijk weer negatief over zichzelf ging laten denken, dat ik met mijn betweten daar aan mee zou helpen. Daar heb ik me de hele middag rot onder gevoeld. Totdat ik me realiseerde, dat is niet mijn verantwoordelijkheid, ik geef gewoon mijn mening en hoe ik tegen dingen aankijk. Ze zitten vast in een vicieuze cirkel waar ze niet uitkomen.
Ze kijken overal negatief tegen aan, zien alleen problemen en laag zelfbeeld. Als je zegt dat ze perfect zijn zoals ze zijn en alles goed doen dan geef je ze bevestiging dat er overal problemen en gevaar is. Geef je aan dat ze anders tegen dingen aankijken dan zien zij hier bevestiging in dat ze alles fout doen. Ik kan het dus niet goed doen wat dat betreft.

Maar nu realiseer ik me, ik vind dat hij alles fout ziet, niet omdat ik dingen beter weet, maar omdat hij zelf denkt dat hij alles fout doet. Daarom ziet hij overal problemen en voelt hij constant angst. Niet omdat ik denk dat hij alles fout ziet, maar omdat hij dat zelf denkt. Dan ziet hij in mijn uitspraken daar een bevestiging in. Maar niet mijn mening is fout, dat is immers slechts een mening, maar het feit dat hij dat zelf denkt is fout.
De volgende keer als ik weer zoiets naar mijn hoofd krijg moet ik me niet klote voelen. Ik moet gewoon vertellen dat ik anders in het leven sta en ik anders tegen dingen aan kijk. Ieder moet voor zichzelf bepalen wat goed en fout is.
Hij denkt zelf negatief , over zichzelf en zijn omgeving en daar ben ik het dan idd niet mee eens. Ik geloof meer in zijn capaciteiten dan hij zelf doet en dat heeft hij maar te accepteren. Anders gaat ie maar lekker met iemand anders praten die wel gewoon overal op zegt hoe zwaar en vervelend zijn leven is.

Heb daardoor gister weer 2 films gehuurd bij de BIB en een zak chips gehaald en de hele avond weer voor de tv gelegen. Moest dus weer even vluchten. Heb gister ook geen meditatie gedaan. Toen ik me echter realiseerde dat de opmerking van die kennis helemaal mijn fout niet was (trapte ik toch mooi weer in) en ik gewoon los moest laten om alles te begrijpen met als excuus dat ik daar anderen mee help. (ipv dat ik dat gewoon wil om de illusie van controle over het leven in stand te houden !) voelde ik me wel gelijk weer een stuk beter. Ging om 1:30 slapen geloof ik en ben pas om 11:30 opgestaan en heb goed geslapen. Geen excuus meer verzonnen en vanochtend gewoon 20 min meditatie en pilatus gedaan.
Mijn gewicht is nu trouwens 76 kg met vetpercentage onder de 10% en vochtpercentage van 70% , dus dat is heel erg gezond ! 🙂

Geplaatst op

verleiden met inzichten

Las gister in het boek van van Lommel over de drugs DMT en hoe deze ervaring overeen kwam met een BDE. Toen was ik ook gelijk heel geĂŻnteresseerd. Lijkt me nml heel cool om dat te ervaren en dacht dat het wel eens eens voor extra motivatie zou kunnen zorgen ? Dus gelijk achter mijn computer gedoken en er over proberen te lezen. Het is echter niet makkelijk om aan te komen en zomaar te gebruiken een keer. Hoe meer ik erover ging lezen hoe meer ik me realiseerde dat het gewoon drugs bleven en dat het daarom niks blijvend kan toevoegen. Het zou heel goed kunnen dat je anders tegen het leven gaat aankijken na zo’n ervaring. Maar zoals met alles heb je positieve en negatieve kanten. Het blijft voor mij toch vals spelen en daarmee houd je alleen jezelf voor de gek. Ik weet al hoe het zit en heb wat dat betreft geen ervaring nodig, ik moet het gewoon doen !

Ik merk trouwens dat ik nu wel 2* per dag 20 min zitmeditatie doe en smiddags de wandelmeditatie. Maar dat door alle gebeurtenissen van afgelopen tijd , de kwaliteit heel erg achteruit is gegaan. Omdat ik zo bezig was met alle inzichten die ik kreeg, heeft mijn denken zich weer sterker in mijn bewustzijn weten te worstelen. Ik moet dat dus loslaten en me weer focussen op de kwaliteit van de meditatie, de rest is toch nutteloos. Was nog aan het twijfelen om de tijd van de meditatie terug te brengen, maar heb dat niet gedaan. Het is immers gewoon training om het bewustzijn elke keer naar het hier en nu terug te laten keren en het denken los te laten. Dat elke keer weer. Dus ben gewoon 20 min weer gaan zitten en door deze focus was de kwaliteit idd een stuk beter. Stiekem wil het denken me weer verleiden met ideeën en inzichten, maar ik deed er niet meer aan mee nu, het is toch een illusie, nutteloos. Het antwoord is onmogelijk te vinden via het denken, onmogelijk !

Geplaatst op

Lunch

Gister gelunched met mijn zusje en vader voor zijn verjaardag. Was wel gezellig. Werd nog ff gefrustreerd toen paps weer niet wilde begrijpen dat je niet – niet kan kwetsen. Maar daarna gewoon weer gezellig verder gepraat. Mijn zusje zag er iets minder goed uit. Beetje dode vermoeide ogen, ik hoop dat ze snel die medicijnen gaat afbouwen of er helemaal mee kapt. Onzin dingen, placebo’s werken beter.

Had met mijn vader nog gesproken over dat we constant in het verleden en toekomst leven door ons denken. Vlak voordat we weggingen gingen we allebei naar de wc. Mijn vader eerst en ik rekende alvast af. Toen ik daarmee klaar was ging ik ook naar de wc en passeerde mijn vader. Toen ik weer beneden was aan het tafeltje was mijn vader helemaal geschokt. Bleek dat hij mij niet herkent had toen we elkaar passeerden en zich dat realiseerde toen ik niet bij het tafeltje was. Ik vertelde hem dat dat nou een mooi voorbeeld was hoe we constant afwezig zijn van het “nu” door ons denken. Hij was er helemaal ondersteboven van haha.
’s Avonds ben ik weer begonnen aan een verhalen boek , de opvolger van “De MagiĂ«r” . Ik realiseerde me dat alles proberen te begrijpen toch kansloos is en lees nu daar alleen over voor het slapen gaan. Val beter in slaap op die manier en als ik na dit boek weer over “niks” en “stilte” ga lezen blijf ik zo gewoon mezelf elke avond primen voor het slapen gaan.

Lag op tijd in bed. Had vanochtend om 5:00 weer een hik met energiestroom door mijn lichaam. Ga dit niet meer proberen te verklaren, misschien oude pijnen die ik heb opgebouwd afgelopen tijd die nu weer loskomen ? Het was maar een korte energie golf.
Heb daarna wel weer 2 uur wakker gelegen , zo vroeg opstaan kon mijn denken nog niet aan 🙂
heb daarna nog een uurtje geslapen met oordoppen in.

Ben van plan om meer meditatie te doen en meer moeite wil doen om de hele dag meditatief te zijn. Heel apart om te proberen, alsof je opnieuw moet leren lopen zo voelt het.
Wil nu 3* per dag zitmeditatie doen+wandelen.
Voel geen urgentie meer om aan de websites te werken, komt vanzelf wel denk ik zo. Heb nog 1 maand vrij en wil dit de hoogste prioriteit geven. Heb ik tijd over dan komen die websites vanzelf.
Heb nu ook de laatste oefeningen van de pilatus dvd gedaan. Doe nu alle oefeningen (op 2 na die niet goed voelen/lukken) maar dan nog wel het halve aantal herhalingen.

Geplaatst op

Herrie

heb gister 3* 20 minuten meditatie gedaan en de wandelmeditatie van 1,5 uur. Die was best lastig omdat ik het er in had laten sluipen dat ik meer nadacht dan bewust was tijdens het wandelen. Maar over het algemeen ben ik veel bewust gebleven gedurende de dag.
Wel vervelend dat mijn neus weer dicht zit , kennelijk weer iets opgelopen na de lunch met mijn pa en zus. Zo lijk ik bijna elke keer wel weer verkouden te worden na een bezoek aan openbare gelegenheden als ik weer een grote stap wil zitten. Maar goed ik probeer me er niet tegen te verzetten en gewoon te accepteren en er dus verder geen aandacht aan te besteden. Dus gewoon rustig door de mond ademhalen. Al denk ik dat ik zo wel een neus-spray ga halen. Voel me verder wel goed gelukkig.

Gister om 23:30 gaan slapen en heb wel weer rare golven gevoeld ’s nachts. Merkte dat ik deze keer juist niet in mijn lichaam moest voelen, want dan verdween het gelijk weer. Dus dat is anders dan de vorige keer. Moet nu soort van los van mezelf voelen, maar wel vanuit de kern van mijn lichaam. Snap het nog niet helemaal maar dat komt vanzelf wel. Werd om 7:00 wakker met een raar energie gevoel, alsof heel mijn huid tintelde. Deze keer bleef dit lichte gevoel aanhouden. Heb bijna nog een uur in bed gelegen voordat ik opstond en bijna dat hele uur heb ik dus zo’n lichte vorm van energie gevoeld. Tegelijk in mijn lichaam, maar er toch los van.

Ze zijn alweer een paar dagen flink aan het werk hier in de straat. Grind van het dak zuigen en nieuwe dakbedekking erop leggen. Dit gaat gepaard met flinke herrie en vrachtwagens die de hele tijd aanstaan om de zuigers aan te sturen.
Zo is er altijd wel wat en wordt er altijd wel ergens aan gewerkt. In oude huizen zonder isolatie zal ik daar mee moeten leren leven.
Maar gaat best goed om me er niks van aan te trekken. Al wordt mijn bewustzijn snel naar die herrie getrokken als ik weer slap wordt. Zo wordt ik me wel gelijk bewust als ik me dus weer laat afleiden, dus kan ik die herrie dus ook in mijn voordeel gebruiken. Al is dat natuurlijk niet altijd even makkelijk.