Ben om 00:30 gaan slapen na de hele avond over BDE gelezen te hebben. Heel boeiend.
Was om 7:30 wakker, maar heb elke ochtend moeite met opstaan. Ik verklaar het voor mezelf dat ik geen zin heb om de kou van mijn huis in te gaan (15-16C) , maar dat is natuurlijk slechts een excuus. Als ik eenmaal ben opgestaan gaat alles automatisch en vind ik dit pad bewandelen heel boeiend. Maar zit nog steeds in die 2 strijd met aan de ene kant in het “hier en nu” leven , de waarheid zien en aan de andere kant het denken, dat ik in mijn geval nu opvul met leren. Leren is zo leuk en boeiend, het is makkelijk om dat als excuus te gebruiken om te blijven denken de hele dag. Het is echter nog steeds mijn ego die in opstand komt. Het een sluit het ander natuurlijk niet uit. De hele dag in het hier en nu leven, betekent niet dat je niet meer kan leren. Sterker nog je leest juist beter omdat je denken niet in de weg zit met allemaal valse verklaringen.
Wat dat betreft is het boek over BDE wel goed om te lezen nu. Het geeft nml antwoord op de vraag wat wij nu eigenlijk zijn, wat ons bewustzijn nou eigenlijk is. Het antwoord is, dat wij er nooit een antwoord op zullen vinden via het denken, dat is me nu wel duidelijk. Ik wist het al, ik had me al gerealiseerd dat al dit nutteloos is, maar die realisatie was weer weggezakt en na het lezen van de cover van “eindeloos bewustzijn” had ik weer hoop. Hoop op een antwoord wat we zijn, wat ik ben. Ik ben niet mijn denken. Ik ben niet mijn hersens, niet mijn lichaam, wat ben ik dan wel ? Ik ben bewustzijn ? Maar wat houd dat in ? Wat is bewustzijn ?
Hier is door de wetenschap onmogelijk een antwoord op te geven. Dit is alleen zelf te ervaren, dat is me nu wel duidelijk. Het bevestigd de nutteloosheid van het bestaan slechts.
Al die BDE verhalen zijn heel boeiend, maar je kan er echter niks mee. Zo zijn er mensen die hun eigen toekomst gezien hebben en dat klopt ook met hun leven. (vrouw die ziek wordt en wit iets aanheeft wat ze van een vriendin kreeg) Maar op dit moment ben ik er heilig van overtuigd dat de toekomst niet vast staat. Dat is gewoon onmogelijk. Er zijn oneindig veel reacties en interacties op aarde en dat kan niet de toekomst bepalen. Het weer, de economie, etc onmogelijk dat. Maar dat iemand ziek wordt en sterft is natuurlijk wel onvermijdelijk. Ongeacht de keuzes die je maakt, de interacties die je hebt, ziek worden en sterven zal gebeuren.
Misschien staat de toekomst voor sommige dingen wel redelijk vast ? Als in dat is de meest waarschijnlijke uitkomst ? Zo van het is 80% zeker dat dat gaat gebeuren.
Dat is iets waar gewoonweg niet achter te komen is. Het lijkt aannemelijk dat bepaalde persoonlijke gebeurtenissen een grote kans hebben om uit te komen. We kunnen nooit onderzoeken of het altijd uitkomt, door bv bewust zo te kiezen dat het niet uit kan komen. Er is via het denken iig niet uit te komen. Zwart/wit denken is altijd fout bedenk ik me. Dus dat niks vast staat is dat dan ook. Het is best redelijk dat bepaalde gebeurtenissen een grote waarschijnlijkheid hebben om uit te komen. De periodes van vooruitzien zijn vaak ook kort.
Maar ook verhalen van mensen die andere dode mensen zien, waarvan ze bv niet kunnen weten dat ze dood zijn. Zoals een kind met een zusje die voor haar geboorte gestorven was dat ze niet kon weten.
Dat zijn bizarre dingen. Het zet mij toch aan het twijfelen over leven na de dood. Maar het valt niet te beredeneren.
In hoeverre is het bv een reflectie van de mensen om hun heen waarmee ze in contact staan ? Die naast hun bed zitten ? Ik zal er nooit een antwoord op krijgen in mijn denken.
Ik heb ook opgezocht voor zelfmoord. Staat maar heel kort wat over in. Er staat dat BDE bij iemand die zelfmoord wilde plegen, dat hij/zij dan besefte dat het geen oplossing was en zijn problemen mee zou nemen en zonder lichaam moeilijker op te lossen zouden zijn.
Maar dat is in tegenspraak met andere belevenissen die totale acceptatie en wijsheid ontvingen. Wat voor problemen kunnen er dan nog zijn ?
Of anderen die zeggen dat er idd geen goed en fout is, alleen lessen om te leren (zolang je nu in je ego zit) , maar iemand anders had het over levensgebeurtenissen die als goed of minder goed werden beoordeeld. Hij zei dat ze daar heel anders over dingen oordeelden. Wat vreemd is bij totale acceptatie.
Ook is geen een BDE hetzelfde natuurlijk, elke zal een bepaalde mate van bewustzijn/ ontkoppeling meemaken. Hierdoor blijft het onverklaarbaar.
Mijn inziens kunnen we er dus niks mee, gewoon afwachten.
Waar ik ook over zat te denken is die verbondenheid die we zouden moeten gaan voelen als je verder komt in je meditatie. Ik dacht eerst dat ik daar nog helemaal niks van gemerkt had, op zich niet gek gezien de identificatie met mijn ego. Maar mijn hooggevoeligheid is hier natuurlijk al een uiting van. Ik kan al voelen wat mijn ex voelde, wat mijn andere ex voelde, wat mijn nichtje tijdens onze rondreis voelde. Of soms ook andere mensen, vaak had ik het niet door, later wel. Alleen nooit heel duidelijk. Of dat ik heel erg opkeek tegen een afspraak of die zonder reden wilde afzeggen, dat bleek het gevoel van de andere kant te zijn. Dat is natuurlijk ook al voelen dat we allemaal met elkaar verbonden zijn.
Ik mediteer nu ’s ochtends en ’s avonds 20 min, maar ben overgestapt op de birmese houding. Kreeg teveel last van mijn benen in de halve-lotus houding. Ook nu moet ik wel even de benen goed strekken na die 20 min, dus opbouwen naar langere zit-meditatie zal ook gepaard moeten gaan met lichamelijke opbouw, gewenning.
Had vanochtend ook weer een vreemde ervaring terwijl ik lag te slapen. Ik lag nog te dromen en voelde onbewust mijn ochtenderectie. In mijn droom wilde ik me gaan aftrekken, ik wist dat ik droomde van, ik had een hele grote lul die ik met 2 handen moest vastpakken om er stevig aan te rukken. Op het moment dat ik daar in mijn droom aan wil beginnen, lijkt het alsof er een soort gedempt kanonschot afgaat met een felle lichtexplosie, daarna voelde ik weer energie door heel mijn lichaam en tintelde heel mijn lichaam. Gelijk ging mijn denken aan, “wat is dit ?” wat gebeurd er ? Ik probeerde nog alleen te voelen, maar het ebte ook gelijk weer weg daarna, net als de ochtenderectie haha. Was geen orgasme ofzo. Niet eens in de buurt, maar heb weer geen idee wat het wel was. Iig weer een bijzondere ervaring al is het maar de vraag of ik die ooit met iemand kan delen 🙂