Gister zowel ’s ochtends als ’s avonds 20 min zitmeditatie gedaan, kreeg daardoor wel wat last van mijn benen. Dus vanochtend een andere positie aangenomen. Beide benen liggen nu op de mat, als ik er nu ook op let niet met mijn polsen op mijn benen te drukken dan blijft het bloed goed stromen. Zo stijf zijn is dan wel een nadeel, maar als je je aanpast maakt het dan weer niet uit. De perfecte manier van mediteren is immers een concept van het denken en dus een illusie.
Ik merk dat ik net zo vaak bewust mijn gedachten opmerk en weer terugkom bij mij ademhaling als dat ik mijn lichaamshouding corrigeer (subtiel) en weer terug ga naar de ademhaling of probeer bewust houding en ademhaling te voelen.
Het voelt als een goed iets, mijn krachtcentrum is nog niet sterk genoeg om 20 min helemaal in de goede houding te blijven. Dus ik merk het op en zonder mijn aandacht af te leiden corrigeer ik het weer. Ik doe dit in een automatisme, dus zonder na te denken. Puur en alleen door er bewust van te worden dat mijn houding een beetje ingezakt is.
Ben gisteravond zo om 00:30 gaan slapen. Werd vanochtend lekker wakker en kon gewoon blijven liggen zonder dat mijn denken begon te ratelen. Pas toen ik echt wakker was begon het denken weer een beetje in actie te komen. Dit was een fijne gewaarwording om me hier bewust van te zijn. Ben om 10:00 opgestaan.
Denk dat het tijd wordt om de ketel met het ego erin maar eens echt aan de kook te brengen en dus zoveel mogelijk de hele dag meditatief door te brengen. Ook wordt het wel weer tijd om weer wat aan de websites te werken en dus weer eens wat aan het werk te gaan om een inkomen te verdienen.
Roze Wolk
Heb gister mijn beste vriendin nog gesproken via de telefoon. Dat is alweer lang geleden dat ik die gezien of gesproken heb. Ze is net moeder geworden van een zoontje. Dus was ff nieuwsgierig hoe het met haar ging. Ze vertelde een mooi verhaal dat ze als nieuwe moeder echt op een roze wolk zat. Dat als ze aan het uitrusten of pauzeren was en op de bank zat, dat ze dan daar gewoon kon zitten terwijl ze helemaal niks deed. Geen tv, geen radio, tijdschrift of breiwerkje etc. Ze kon gewoon daar zitten en vinden dat alles goed was.
Nou dat vind ik dus mooi om te horen. Om ff het gevoel van verlichting te voelen moet ik dus gewoon een kind nemen 😉 . Ze noemen dat gevoel een roze wolk waar je op zit. Had dit nog nooit gehoord van iemand.