De Bijbel van Spirituele Verlichting

Er is geen verband tussen gedachten hebben en energiestromen. Ik kies ervoor om te reageren op de energiestromen met gedachten.
“het zelf” kan dus gezien worden als een gekozen reactie op interne energiestromen waar we dan een mening over hebben en doelen voor hebben. Hoe het zou moeten zijn.

Zonder reactie is er stilte met energiestromen. Dan wordt er gemerkt dat energiestromen zelf tot zekere hoogte ook een keuze zijn via intentie. Intentie kan gedachteloos, in stilte.
Het proces wordt dan in stand gehouden door de intentie het proces in stand te houden in de overtuiging dat dat “het probleem” oplost. De blokkade oplost.
Vicieuze cirkel dus.

Heb je nou eigenlijk wat aan deze informatie ? Niet echt, omdat het een paradox blijft. Dus die zal je zelf moeten doorzien.

Lees mijn dagboek van 5 jaar geleden. Hierin schrijf ik elke keer: “wees bewust”.
Dat wordt nu vervangen 5 jaar later met:
“wees stil”. Compleet stil.
-geen mening
-geen bestempeling
-geen analyse
-geen verhaal
-geen inspanning
Gewoon stil. (hele dag door)

18:30

Precies 5 jaar gelden schreef ik op 15 nov 2013: “Dus ik moet eerst mijn gedachten loslaten. Dan mijn concentratie, het concentreren op iets in het hiernu, wat daardoor dus niet hiernu is, maar daarnu. En als laatste mijn ver op de achtergrond nog mijn analyserende deel.
Dan voel ik de stilte en de leegte.
Helaas nog wel incl de energie-blokkade van dat ego in mijn hoofd, dus val nog snel terug.”

– Nu 5 jaar later ben ik nog steeds bezig met dit proces, wat ik toen dus al doorhad. Maar later verloren gaat in alle verhalen. In de verslaving van het proces, wat ik dan nog verslaving van analyseren noem. Dat laatste ver op de achtergrond analyserende deel is nu op de voorgrond en de overheersende ervaring. Dat deel zal nu langzaam stilvallen.

In oktober 2012, de allereerste dag in mijn dagboek schrijf ik:“Merk nu ook duidelijk dat ik helemaal wil gaan voor dit pad. Om iig die gestilde concentratie te behalen en eventueel gaan voor de verlichting die in 10 jaar te halen moet zijn naar mijn gevoel als je er volledig voor gaat. “

– Nu 6 jaar later snap ik eindelijk wat verlichting is (dat het niet te snappen is) en heb ik door dat die “gestilde concentratie” helaas een valkuil is vanuit het boeddisme/zen of wat het ook alweer was. (ik wist nog vrijwel niks van verlichting toen ik dit begon).
– Het gaat om gestilde ontspanning. Of gestilde niet-concentratie. Dat is een belangrijke reden waarom het niemand lukt. Stilte zoeken vanuit een inspanning is jezelf voor de gek houden. Je gaat verschillende fases door zoals omschreven in dit dagboek. Dan, in mijn geval, kom ik 6 jaar later in de situatie dat ik een stilte kan omarmen vanuit een volledige ontspanning. Niet als doel, maar als dat wat er is voordat er een doel is. Waar nog geen doel is. Immers zo gauw je een doel hebt is de stilte al verdwenen. Heb je die stilte nog niet, dan is er ook geen reden om je daar druk over te maken of dat als doel te stellen 🙂

Wel grappig nadat ik het idee omarmde dat er niks is zoals een stilte zonder gedachten, omdat die altijd terugkomen (wat ook zo is en blijft tot zekere hoogte) , blijkt die er nu alsnog te zijn. Wel mooi.

Dat wat intern dingen duid lijkt ook weg te vallen.

Het verleden en de toekomst is meer dan alleen een gedachte of idee in je hoofd. Het is ook het bijbehorende gevoel wat ervoor zorgt dat je het niet alleen denkt, maar ook ervaart. Daarom is het ontmantelen van de illusie en het zoeken naar de waarheid zo verwarrend. Het is relatief makkelijk om de meeste gedachten als niet-waar te bestempelen. Maar om dat wat we voelen als niet-waar te bestempelen is lastiger. Immers wat we voelen is de realiteit en niet-waar tegelijk. De energie is echt, de informatie/onze interpretatie voelt ook echt. Deze is echter zelfdestructief. We ervaren trauma’s uit het verleden via ons pijnlichaam/angsten. We ervaren onze toekomst via onze energiestromen. Zonder de ervaring van een toekomst (nadat we ons verleden al hebben losgelaten) is er niks om je druk om te maken. Zelfs niet enige onprettige gevoelens/blokkade die er nog zijn.
Tot nu toe was er een drukte maken om de toekomst en hoe dingen konden worden. (angst voor de leegte en stilte) Maar zonder het gevoel van toekomst worden er geen ervaringen of gevoelens meer geprojecteerd op een toekomst. De toekomst wordt (net als het verleden) iets zonder lading. Een puur rationeel concept zonder enig belang of zwaarte.

Er is dan niks meer om zich druk om te maken. Normaal maakte het zich druk om wat allemaal verdween, maakte het zich druk om de leegte en stilte. Maar ook dat zijn slechts projecties. Alles is relatief. Het een bestaat niet zonder de ander. Dus ook de leegte en de stilte is een illusie. Een projectie op een niet bestaande toekomst op basis van een relatieve ervaring in het hiernu. Valt het een weg, valt het ander ook weg.
Grappig is dat wat zich druk maakt om het wegvallen van dit alles nu onderdeel is van dat wat wegvalt hahaha. Dat is wel vreemd. Nu wordt dat weer ervaren als rust. Maar met het verdwijnen van de onrust zal ook de rust verdwijnen.

De observeerder lijkt te verdwijnen

Onze grootste angst:
Sterven, helemaal alleen, zonder iets bereikt te hebben, zonder nalatenschap, zonder een mening, zonder enige betekenis, zonder te begrijpen, zonder rust, in complete stilte.

Wat is daar bewust van ?

Bewustzijn zonder observeerder en zonder identificatie.

Een normaal leven is op dit pad niet alleen onmogelijk. Een normaal leven is juist het hele probleem.

Dat wat dit dagboek wil schrijven lijkt (eindelijk) zijn gewicht (gevoel van belang) te verliezen.

*maar als ik nergens belang meer aan hecht, als alles mij niks meer kan schelen. (incl het proces/verlichting) Dan kan dat toch nooit goed gaan?? – we zullen zien 🙂
-> ik weet natuurlijk al dat het onzin is haha.
-> het is onderdeel van de illusie van motivatie. Dat als iets niet belangrijk voelt, dat er dan ook niks meer belangrijk zou zijn. Maw ons gevoel/ervaring zou onze realiteit bepalen. Die overtuiging moet juist losgelaten worden.