De Bijbel van Spirituele Verlichting

Verlichting is ook een illusie

Bevrijding van het stemmetje dat mij constant vertelt wat ik zou moeten doen en bereiken. Denkt te weten hoe ik mij zou moeten voelen en wat ik daarvoor moet doen om dat te bereiken.
Het stemmetje dat denkt dat mijn gevoel de realiteit is.

Nu het gevoel zelf nog. Heb het alweer een tijdje best zwaar. Vervelend en blijf stiekem toch uitkijken naar het einde.

In begeerte naar een einde, een “normaal leven” en een begeerte in het vervullen van gevoelde begeertes bleef er onbewust een weerstand tegen wat is, gebeurt en ervaren wordt.
Werd vanochtend wakker en had deze gedachte , nu lijkt er eindelijk (weer?) acceptatie te zijn.

Of ik verspil mijn energie aan feestje, drugs en seks(met liefde). Waardoor het leven zwaar voelt. (en je kan hunkeren naar feestje, drugs en/of seks) of ik behoud die energie waardoor het leven licht en mooi aanvoelt zoals een feestje, drugs en seks(met liefde).

(begin nov naar techno feestje geweest. Was geweldig. Maar het gebruik van benzofury heeft zeker voor 1,5 maand terugval gezorgd. Ook (regelmatig) seks (met orgasme) met de vriendin zorgt voor energetisch leeg en zwaarder gevoel de dagen erna).
Met drugs heb ik al besloten 100% klaar te zijn. Kan ik niks meer mee. Geen toegevoegde waarde meer. Seks met de vriendin moet ik nog wat op vinden. (seks zonder klaarkomen lukt maar in de helft van de gevallen, laat me teveel meeslepen in het moment)

Ben er klaar mee.

Ik ben niet alleen zelfdestructief, ik ben onnodig cq overbodig.
Alleen inzien dat ik destructief ben impliceert misschien dat ik dat kan veranderen naar constructief. Maar het is mijn aard, dat niet te veranderen is.

Klaar

=

Geen ideeën, overtuigingen of gevoelens! hebben over hoe iets (ik, leven, realiteit) zou moeten zijn.

Niet alleen weten, maar ook ervaren/voelen.
(een ontbreken aan ervaren/voelen om precies te zijn -> ontbreken van een drang om dingen anders te willen dan ze zijn -> de illusie van motivatie die we zo bang zijn om kwijt te raken)

Ik ben mij er nu extreem bewust van hoe gedachten ontstaan uit de begeerte om iets te willen veranderen. (inter of extern)
Zonder die begeerte is er stilte.
Ik heb het al jaren geleden geschreven in dit dagboek door Osho. Nu ervaar ik het direct.

Niks

Stilte

Weird, hoe verleden en toekomst niet meer bestaan omdat ze niet gevoelt/ervaren wordt. Er wordt geprobeerd dat ik mij zorgen maak om de toekomst, maar het lukt niet eens. Er is niks om zich zorgen om te maken haha. Wel vreemd.
Moet ik mij geen zorgen maken dat ik mij geen zorgen meer kan maken ? -> “Dan laat ik alles op zijn beloop, dat kan nooit goed gaan”. Er wordt gelachen. Hahaha.
Wat is het leven toch een vreemd iets.

Er wordt geprobeerd een verhaal te vertellen om de ervaringen betekenis te geven. Een punt van continuïteit die alles begrijpelijk maakt en alles overkomt en ervaart om het verhaal te kunnen vertellen. Tegelijk wordt er begrepen dat dit onzinnig is, het zelf is, de kern van het destructieve ego.

Dan maar acclimatiseren in een nieuwe wereld. Eentje zonder verhalen en waar dingen geen betekenis hebben. Zonder verleden en toekomst.
Dan wordt er gerealiseerd dat Edwin ophoud te bestaan. Er wordt nog geprobeerd het nieuwe te duiden, maar dat wat probeert te duiden en betekenis te geven is juist wat ophoud te bestaan hahaha.

-> het is schitterend mooi lente weer vandaag, ik ga zo lekker in de duinen wandelen en er van genieten.

Deze gedachte wordt om gelachen haha. Over wie gaat dat ? Heb geen idee. Haha. Ergens van genieten ? In de toekomst ? Hahaha, wat een onzin.

Toch zal er zo opgestaan worden en naar de duinen worden gegaan en zal er gewandeld worden in een heerlijk zonnetje die ik nu zie terwijl ik uit het raam kijk.

Tijd voor stilte

………

14:00

Er is een hunkering naar het geheel, om heel te zijn. Tegelijkertijd is er een hunkering om gescheiden te blijven, omdat je anders ophoud te bestaan. Een drang naar zelfdestructie en zelfmoord en een drang naar controle, creatie en overleving. Een drang naar vrede en conflict.