De wereld een bespiegeling van onszelf

Zou hij bedoelen dat het universum dat wij ervaren slechts een projectie van de (dualistische) hersenen is ?
(en dus een illusie van het denken)
 
Zoals het zelf een zelfverzonnen projectie is in een dualistische tijd en ruimte is het hele universum een zelfverzonnen projectie. Daarom is hoe wij de wereld zien een bespiegeling van hoe wij onszelf zien. Daarom proberen wij de wereld beter te maken zoals wij onszelf beter proberen te maken. De wereld te redden zoals wij onszelf proberen te redden. En denken sommige dat ze de wereld of anderen kunnen opofferen om zichzelf te redden ipv zichzelf op te offeren om de wereld te redden (meestal is het beide natuurlijk). De wereld te controleren zoals wij onszelf willen controleren. De wereld onze ideeën willen opleggen zoals we onszelf dat opleggen. De wereld gelukkig willen maken zoals wij onszelf gelukkig proberen te maken.

Er is geen waarnemer.

Er is geen waarnemer.
 
Er is niks. Als er niks is, is er ook niks om waar te nemen, dus hoe kan er dan een waarnemer zijn ? Hahaha
 
19:00
geweldig, lees net blz 195 uit Mckennas boek en daarin vertelt hij nav de Truman show precies wat ik vanochtend tikte.
Mooi dit.

21:00

Dus ik ga op het beurskings forum om het boek van Jed aan te raden aan iemand waar ik mee over verlichting heb gepraat op dat forum. Lees ik mijn laatste post over dat onderwerp van bijna een jaar! Geleden, 28-5-2015 , staat daarin eigenlijk precies hetzelfde wat mckenna ook omschrijft.
Dus ik denk getriggerd te worden en weer iets beter te beseffen, terwijl ik deze kennis een jaar geleden ook al had. Te bizar voor woorden dit. Ik zeg al heel lang, ik weet alles, ik besef het alleen nog niet. (of ik weet niks en ik besef het nog niet)
 
Kennis is mijn Bhoedda, dood het.
Dood alle kennis.
 
Ik maak mezelf dus wijs dingen te leren en tot inzicht te komen. Maar ik wist het een jaar geleden ook al. Het enige wat anders is, is mijn ervaring. Kennis zelf doet dus niks voor mijn ervaring nu. Het is dus een proces waar kennis geen invloed op heeft.
 
Op zich logisch, want Eckhardt wist niet eens wat hem overkomen was. De kennis kwam pas veel later. Na een zoektocht om erachter te komen wat er gebeurt was.
Kennis is dus eigenlijk waardeloos.
We weten niks.

Kennis nodig om “de ander” te helpen.

Besef mij opeens weer een overtuiging die mij in de weg zit.
Ik schreef al, het gaat zo geleidelijk omdat ik wil dat het zo geleidelijk gaat. Zo heb ik het idee dat ik er controle over blijf houden en dat heb ik in feite ook, immers daarom gaat het zo geleidelijk. Logisch, ik heb immers de controle om te blokkeren, deze is echter alleen onzinnig om te doen. Je hebt niks aan die controle.
Het gaat om begrijpen, om kennis.
Ik schreef al Kennis is mijn Boeddha. Begrijpen is mijn Boeddha.
Wat is de basis van mijn ego-mechanisme ? De basis-behoefte die het gecreëerd heeft om zijn dood uit te stellen, vast te houden aan zijn overleving ? Het ego volledig begrijpen (theorie van alles) , volledige kennis. Het “ik ben klaar” gevoel creëren. (wat uiteraard ook weer een illusie is)
Ik heb echter al heel lang geen vragen meer. Ik weet al heel lang alles al. Ik ben al heel lang klaar. Ik ben al heel lang verlicht.
Het ego heeft zichzelf echter wijsgemaakt dat hij zichzelf nodig heeft om zichzelf te kunnen begrijpen. Ik heb misschien geen vragen meer, maar “de ander” heeft nog heel veel vragen. “de ander” is nog steeds op zoek.
Om “de ander” te kunnen uitleggen hoe ze zichzelf kunnen helpen, zichzelf kunnen begrijpen, hun ego kunnen loslaten, heeft het ego de overtuiging dat het zichzelf nodig heeft om de vragen van anderen te kunnen beantwoorden.
Maar die vragen die ik de anderen geef, zijn weer een bespiegeling van de vragen die ikzelf bedenk. Het zijn niet vragen die ik NU heb, maar vragen uit mijn verleden die ik spiegel op de ego’s van anderen. Dat is weer zelfherkenning.
Alhoewel ik begrijp dat het onzinnig is om mijzelf te helpen, had ik kennelijk nog niet volledig door hoe onzinnig het is om de ander te helpen. Beter vertaalt , om de ander te helpen op basis van mijn eigen ego.
Jed vertelt ook dat hij geen idee heeft wat die mensen in zijn huis doen en waarom ze daar zijn. Elk ego is anders, maar tegelijkertijd ook hetzelfde.
De overtuiging dat ik mijn eigen ego-mechanisme nodig heb om de ander te blijven begrijpen is onzinnig. Immers als je de ander wil geven wat hij denkt nodig te hebben, of de onzin ervan te laten inzien, heb ik niet mijn ego nodig, maar het ego van de ander. Die alhoewel heel anders zal zijn dan mijn ego en andere dingen nodig denkt te hebben, toch precies hetzelfde is en precies hetzelfde nodig denkt te hebben: Een Doel, Motivatie, Controle, Streven naar het goede, Streven naar betere overlevingskansen cq overleving veilig stellen, Kennis, Begrijpen, Goed Gevoel, Gelukkig zijn, Liefde, Betere wereld. Wat weer allemaal omschrijvingen van hetzelfde zijn hahaha.
 
Om een of andere reden is er dus nog de overtuiging dat als het ego-mechanisme helemaal is stilgevallen dat ik dan het ego niet meer goed kan uitleggen en onbegrijpelijk wordt voor anderen. (bedenk me nu dat dit waarschijnlijk een bespiegeling, een projectie is van mijn denken voor mijn eigen toekomst. Dat ik voor mijzelf onbegrijpelijk wordt hahaha)
Dat ik het doel in mijn leven. Een theorie van alles, M-theory of happiness, geheim van gelukkig zijn, moet loslaten. De betekenis die ik het heb gegeven moet loslaten. Dat IK er dan niet meer toe doe.
Maar ik heb mijn ego-mechanisme sowieso helemaal niet nodig. Ik heb immers die van de ander. Ik moet ook die van de ander gebruiken.
(Katie, Is dat waar ? Draai het om ! )
Een toekomst waar het ego-mechanisme is stilgevallen is onbegrijpelijk omdat ik het nog niet ervaren heb en dus zijn verlichte mensen altijd onbegrijpelijk omdat anderen het niet ervaren hebben. Als je het zelf ervaren hebt is het opeens heel logisch en begrijpelijk wat ze zeggen, maar ook onzinnig want je ervaart het zelf al.
Een verlichte kan dus niet anders als onbegrijpelijk zijn. Streven naar zo begrijpelijk mogelijk zijn is weer het ego-mechanisme wat zichzelf een doel, betekenis etc geeft, onderdeel van de identiteit die met het andere ego praat.
Mijn hele wens om het ego-mechanisme zo begrijpelijk mogelijk te maken voor anderen is dus slechts een excuus om het actief te houden te blijven voeden.
 
En wat ik nu schrijf is slechts weer een andere versie van wat ik al 2 jaar geleden heb geschreven. Dat ik anderen pas moet gaan helpen als ik mijzelf geholpen heb. Dat die drang slechts uit het ego komt.
(Jed gaat hier ook op in , in boek 2)
Ik schrijf dus weer kennis op, wat ik allang weet. Maar net doe alsof het nieuwe inzichten zijn. Ik geloofde dat ook eventjes.
Ik geloof dat alles wat ik nu tik nieuw is tov wat ik vorig jaar heb geschreven. Maar het is tevens precies hetzelfde.
Uiteraard is het weer beide.
Het is compleet nieuw, maar tevens precies hetzelfde.
 
Ik kan er ook zo tegenaan kijken. Zolang het ego-mechanisme actief is, zal het proberen zichzelf te begrijpen, een excuus verzinnen waarom het er nog is. Een reden geven voor zijn bestaan, een oorzaak, een begin. Daar zit het euvel van zichzelf blijven herhalen.
Aan de ene kant is het ego-mechanisme sinds mijn verlichting 3 jaar geleden aan het stilvallen, maar is het tevens actief en blijft het dus excuses, oorzaken etc verzinnen voor het feit dat hij nog actief is. (die liggen echter in het verleden en bestaan dus niet)
Het is weer een vicieuze cirkel. De slang die zijn eigen staart op eet.
Het ego is zijn eigen oorzaak, zijn eigen begin en eind.
Het ego zal altijd zichzelf proberen te begrijpen zolang het actief is.
Dus dit dagboek zal eeuwig zichzelf blijven herhalen zolang mijn ego-mechanisme actief is.
Totdat het natuurlijk inziet hoe onzinnig dat is hahaha. Maar is dat echt een inzicht ? Of slechts weer een verzonnen verklaring voor het feit dat het ego-mechanisme aan het stilvallen is ????
Immers komt dat inzicht eigenlijk niet pas nadat het ego-mechanisme meer is stilgevallen ? Aan het loslaten is.
 
Als je die redenatie volgt en het begin punt neemt zoals Jed Mckenna, de eerste stap noemt. Dan is verlichting zelfs binnen een paar maanden mogelijk. In mijn geval zat tussen het besluit er volledig voor te gaan en de verlichting dan dus 3 maanden.
Nu is dat mechanisme al die tijd bezig met stilvallen. En komt er overeenstemming tussen wat ik al weet en wat ik ervaar cq besef. Dat lijkt dan weer nieuwe kennis, nieuw inzicht. Maar het is het stilvallen wat die nieuwe kennis cq inzicht veroorzaakt en niet andersom.
Het opschrijven van dit dagboek maakt het stilvallen gewoon gemakkelijker, het maakt het loslaten gemakkelijker.
Maar eigenlijk schrijf ik helemaal niks nieuws tov wat ik 2 jaar geleden al schreef en wist. Alleen de ervaring is anders.
Want de ervaring is wat aan het stilvallen is.
Dus dat de zogenaamde kennis, leraar of wat dan ook komt op het moment dat je het nodig hebt is helemaal niet bijzonder.
Dat die boeken op mijn pad kwamen op het moment dat ik ze nodig had etc etc
Immers het is niet de kennis, leraar, inzicht die het persoonlijke pad voor je vormen. Het is het pad wat je kennis, leraar en inzicht vormt !
Een leraar bestaat niet. Iedereen is mijn leraar. Immers je kan ze positief (hoe het wel moet) of negatief (hoe het niet moet) gebruiken. De regel die ik omschrijf, wat je het meest irriteert aan anderen is wat je bij jezelf het hardst aan moet werken. Maw het is kennis wat je al lang bezit. Ik was mij er alleen nog niet bewust van hahahaha.
 
Dat is dus wat bedoelt wordt met het is niet nodig om kennis te vergaren, immers je bezit alle kennis al.
Bizar weer hahaha. Die kennis heeft weer alleen betekenis tov het ego. Het ego is dus kennis.
 
Mijn overtuiging dat ik kennis nodig heb, is dus weer een truc van het ego om zichzelf bestaansrecht te geven. Een reden om zichzelf nut te geven.
Zo is het dus constant in strijd met zichzelf, zelfs bij zijn eigen ontmanteling.
 
Het ego is niet alleen zijn eigen oorzaak, zijn eigen begin. Het is ook zijn eigen reden, zijn eigen doel, zijn eigen eind.
 
Ik ben mij ook al heel lang bewust van het feit dat ik mijn perceptie niet kan veranderen. Immers ik ben niet het ego. Ik schreef al heel lang geleden, geniet gewoon van de rit, wees gewoon gelukkig terwijl het gebeurt, ervaren wordt etc etc.
Ik weet al heel lang de onzin er van, hoe onzinnig het is. Dat schreef ik ook al heel lang geleden.
 
Ik schreef dus van alles als verlicht persoon, zonder zelf volledig te beseffen wat ik schreef WHAHAHAHAHA.
Ik had de kennis al, maar besefte het niet, omdat het niet mijn ervaring nog was/is.
Verlicht zijn is ook gewoon een overtuiging. Ik weet al lang dat het niet bestaat, dat het geen betekenis heeft.
Ik weet al heel lang dat er niks is.
Maar omdat het ego-mechanisme nog niet helemaal is stilgevallen, is dat nog niet volledig mijn ervaring.
 
Wel grappig dus dat eigenlijk al mijn ervaringen nieuw lijken, maar toch hetzelfde zijn. Humor.

Multi en Parallel Universum

In zijn boek van de theorie van alles gaat Jed McKenna ook in op de vraag of er andere entiteiten/bewustzijnen zijn als hijzelf. Hij begint om te stellen dat hij het niet kan weten, immers meer weten als “ik ben” is onmogelijk.
 
Echter speculeren over jij-bewustzijn doet hij via de theoriën van Multiversum en parallelle universums. Hij concludeert dat parallelle universums het meest voor de hand liggend is, maar het minst waarschijnlijk.
Multiversum is een wereld van single-spelers in hetzelfde universum met ieder zijn eigen werkelijkheid waar gebeurtenissen voor de een los staan van de ander. In parallelle universums hebben verschillende entiteiten verschillende perspectieven van dezelfde spelomgeving en beinvloed de gebeurtenis van de een de ander.
Hij eindigt met dat het leuk is om te speculeren over deze dingen, maar dat het nooit sluitend is te krijgen.
 
Ik wil hier toch verder op ingaan. Want wat ik niet snap is dat hij niet snapt dat de keuze een illusie. Immers uit zijn eigen theorie Alles is bewustijn moet je concluderen dat alles 1 is, er is immers maar 1 waarheid. Elke poging tot onderscheid kan alleen gemaakt worden vanuit het denken, in concepten van de realiteit. Dat is ook logisch.
Denken dat er een theoretische keuze te maken is tussen de theorie van Multi of parallel universums is een illusie. Alles is 1. Dus als de een waar is, moet de ander ook waar zijn. Als de een onwaar is, moet de ander ook onwaar zijn.
Ze zijn beide onwaar is vanwege het feit dat ze slechts concepten zijn van het denken en dus niet de waarheid zelf zijn. Echter als theorie zijn beiden waar. Je hoeft niet te kiezen. Alleen het denken denkt dat er een keuze gemaakt dient te worden tussen de 2. Maar beide bestaan prima naast elkaar.
We zijn allemaal het middelpunt van het universum, van ons eigen universum. Ik heb al wetenschap gezien die dit visueel kan laten zien. Het universum breid uit, het wordt steeds groter. Maar het doet dit op zo’n manier dat je hiervoor elk punt in het universum als middelpunt kunt nemen van waaruit het groter wordt, uitdijt. Het universum heeft dus niet een middelpunt, maar elk punt is een middelpunt.
Het multiversum, iedereen is het middelpunt van zijn eigen universum.
Tevens is het zo dat we allemaal entiteiten van bewustzijn zijn in een gedeelde omgeving. Alles beinvloed alles en dus is er sprake van parallelle universums.
 
Zijn poging tot een onderverdeling is ook een slechte, immers zijn omschrijvingen overlappen ook. Dus de reden dat het niet sluitend te krijgen is, is in dit geval gewoon zijn slechte poging om een theorie te creëren.
 
Ik vind het niet meer dan logisch dat universum zowel multi als parallel is.
 
Het is net als wat ik eerder schreef over of het universum er een is van supersymmetrie of chaos:
Heb net een docu zitten kijken over de Higgs particle. De waarde van de Higgs moest bepalen welke theorie de juiste zou zijn. Een universum van suppersimmetry of chaos. Terwijl ik zat te kijken zei ik uiteraard dat beide theorieën juist zijn. Het is de dualiteit van het denken die er 2 theorieën van maakt, maar het is 1 geheel. Halverwege kwamen ze met een eerste meting van 140 Tgev wat zou moesten duiden dat de Chaos-theorie de juiste zou zijn. Toen wist ik al gelijk dat dat niet waar kon zijn. 110 was de waarde voor supersimmetry. Mooie is dat de waarde dus precies tussen de 2 eindigd op ongeveer 125. De middenweg van de realiteit 🙂
Schitterend.
Een bevestiging dat het universum een chaotische symmetrie is. 🙂
 
Het is beide.
 
Op het laatst komt hij met de suggestie : Kan het bewustzijn holografisch zijn. Hij geeft aan dat dit geen eigenschap is en dus prima kan. Het is slechts een omschrijving om het oneindige te beschrijven waarin je altijd verder in- en uit- kan zoemen zodat elk deel gelijk is aan het geheel.
Ik begrijp dit nog niet helemaal. Maar volgens mij is het waarschijnlijk een oplossing voor iets waar ik ook al een tijd mee zit. Immers hoe komt het dat we oneindig kleine deeltjes hebben. Vanuit het oogpunt van quarks zijn wijzelf een universum op zich. Geloof dat er meer deeltjes in ons zitten dan zonnen in het universum ? Zoiets. Maar tevens zijn wij weer slechts miniscuul in het geheel van het universum.
Het lijkt erop dat we dus precies in het midden zitten van het oneindig kleine en oneindig grote. (ter verstaan oneindig bestaat niet, net als niks) Dat wij precies in het midden zitten is mijn inziens zeker geen toeval. Dat heeft weer te maken met hoe onze hersenen werken, onze perceptie.
Die is dus kennelijk holografisch. Wat op zich logisch is.
 
Het is dus dat we in alle opzichten het middelpunt het universum zijn. In alle dimensies. Weird 🙂
 
Ik heb al gelezen dat als bepaalde krachten tussen deeltjes er niet zouden zijn we vnml bestaan uit leegte. Ik zou dan zo door een muur kunnen lopen zonder dat 1 atoom van mijn lichaam een atoom van de muur zou raken.
Ook zijn er de eerste theorieën ontwikkeld voor een holografisch universum, zal daar eens wat meer over gaan lezen, misschien wel leuk. De eerste keer dacht ik iig, wat een onzin. Wie weet denk ik er deze keer anders over.
 
(hersenen: linker en rechter hersenhelft:  parallel en seriël processer)
 
Ook Jill Taylor omschrijft in haar “stroke of insight”, hoe het wegvallen van haar linker hersenhelft ervoor zorgde dat ze geen onderscheid meer kon maken tussen haar lichaam en omgeving. Alles bestond gewoon uit moleculen-energie. (en het was schitterend, alle denkbeelden vielen weg en alles was stil en perfect)
 
Jed zijn term voor verlichting: Onwaarheid-onrealisatie vind ik trouwens echt geweldig !
 
22:00
 
Jed zegt eigenlijk dat het punt is dat je verlicht bent, hetzelfde is als het punt dat je geen vragen meer hebt.
Zo wat nu in mij opkomt was de vraag waar ik mij de afgelopen 3 jaren mee bezig hield, de vraag: wat is echt en wat is illusie. Het antwoord is dus: alles is illusie. Er is niks.
Dat schrijf ik al een tijdje.
Onlangs werd ik mij bewust dat Ik de illusie was en waar ik het ego op projecteerde het echte. In de zin dus van bewustzijn. Alleen de illusie is wat hier buiten kan staan en dit kan doen.
Alles is 1 en onderscheid proberen te maken tussen wat echt is en wat niet is dus onzinnig.
Is een droom en de droom waarin wij leven dan hetzelfde ? Ik zou zeggen nee, omdat de droom tijdens ons slapen niet dezelfde regels heeft als de droom die we hebben als we wakker zijn. Maar behalve het verschil in regels is er eigenlijk geen verschil.
 
Jed omschrijft het als: Ik ben klaar.
Nu ik dat zo lees, heb ik eigenlijk ook wel het gevoel: Ik ben klaar.
Zou het echt zijn ? Hahahahaha
Ben benieuwd.
 
22:45
 
In het eerste deel van zijn eerste boek heeft hij het vooral over hoe weinig mensen er verlicht zijn en hoe belangrijk het is je te beschermen tegen misinformatie van alle mensen die zeggen de kennis te hebben over verlichting, maar zelf helemaal niet verlicht zijn.
Hier herken ik me gelukkig heel erg in. Dit heb ik van begin af aan gedaan. Alleen gelezen uit de bron (Katie, Eckhart, Osho) . Gelukkig had ik het vermogen om die gelijk te herkennen.
Ik heb echt het gevoel alsof dit het is, alsof zijn boeken het zijn wat ik zocht. Het antwoord op alle vragen. Gewoon een omschrijving van het leven van een verlichte. Alsof ik mezelf heel erg herken in wie hij is (of niet is ;-).
Bedenk me nu opeens dat mijn dagboek een mooie prequal zou kunnen zijn op zijn trilogie. (net als bij star wars)
Grappig dat ik me deze dingen bedenk voordat ik de boeken gelezen heb en toch twijfel ik er om een of andere reden niet om. Eigenlijk wist ik het al toen ik zijn laatste boek (theorie van alles) reserveerde. Vreemd hoe dat werkt.
 
23:15
 
Hij legt aan een “volgeling” DE techniek uit. Hij noemt het autolyse. Hij zegt letterlijk: schrijf het op voor een andere persoon, geef uitdrukking aan wat je weet zodat iemand anders er zijn voordeel mee kan doen. Schrijf alsof je het wilt gaan publiceren, alsof de hele wereld het zal lezen. Gebruik het proces om het allerhoogste kennis te uiten ten gunste van iemand anders en verbeter natuurlijk steeds totdat je de waarheid heb vastgelegd.
“Wat ik nooit zal doen ? ” “Wat ? De waarheid vastleggen ? Nee, natuurlijk niet”
 
Hahaha, geweldig dit. Dit is voor mij precies de omschrijving van dit dagboek. Hij is mijn leraar en meester zonder dat ik hem ooit ontmoet heb hahaha. Ik kom hem tegen via zijn boek op het moment dat ik klaar ben hahahaha.
Onwerkelijk 🙂
Grappig is wel dat ik zo al heel mijn hele leven in elkaar heb gezeten. Ik heb alles zelf gedaan, zelf uitgezocht en het pad bewandeld (zoals ik ook met beleggen bv heb gedaan en toen pas een boek erover las, wat een dagboek had kunnen zijn van mijn doorlopen stappen om een goede belegger te worden) , maar op het eind heb ik toch nog even die bevestiging nodig, iemand (uiteraard wel iemand die recht van spreken heeft) die even zegt: Het is goed. En op dat moment is alles goed. 
 
1:30
 
Het is echt alsof ik een boek zit te lezen van mijzelf. Het lijkt totaal niet op mijn leven, maar toch herken ik volledig mijzelf erin. Of zoals ik me al altijd had voorgesteld hoe ik zou (willen) zijn als verlicht persoon. De reis, de motivatie, doel. Hij zegt net dat het boek wat ik nu zit te lezen zijn doel en zijn leven betekenis moet geven. Ik heb al heel vaak gezegd dat mijn dagboek is wat ik gebruik om mijzelf en mijn leven betekenis te geven.
De overeenkomsten zijn ongelofelijk. Ik lig ook constant dubbel bij het lezen van het boek. En om toe te geven, de gedachten “wat een geweldig persoon, gevolgd door, ik ben ook zo leuk” komt regelmatig opgeborreld.
Ik heb alleen geen herkenning in de mystieke ervaringen waar hij het over heeft, maar dat kan nog komen natuurlijk. Al is dat verder ook niet van belang. Alhoewel…. Nu ik er even over nadenk kan ik wel kleine ervaringen noemen. Ik hechte er eigenlijk alleen nooit echt belang aan besef ik me nu. Maar het zijn wel mooie ervaringen geweest inderdaad. Al zou ik het net iets anders omschrijven als hij dat doet. Ach de uitzondering die de regel bevestigd 😉
 

We ervaren iets omdat dat onze overtuiging is

07:00
Zware nacht gehad, weinig geslapen. Geloof dat ik echt aan het oplossen ben.
 
Humor: Op 1 april 2016 begin ik echt te beseffen dat het leven een grote grap is. Haha
 
13:00
Behalve dat de energie die mijn verzonnen persoonlijkheid voed minder wordt, gebeurt er verder niks. Er veranderd ook niks. Heb op dit moment alleen even geen vragen meer, das alles.
 
15:00
De waarheid ongeacht de gevolgen 🙂 hij praat zelfs als ik hahaha. Ook de referenties naar films en boeken, hondenliefhebber, zijn directheid, anti politiek correct etc. Geweldig dit. Hij noemt the matrix als eerste film. Geweldige smaak 🙂
En ook fan van osho hahaha.
 
Hij eindigt met de zwaarte die ontstaat als hij zijn rol moet spelen. Dat ervaar ik dus ook heel erg. Dat is de reden dat ik gestopt ben met salsa, het was te zwaar om 3 avonden per week mijn rol te spelen om normaal te lijken. (en de behoefte om nieuwe vrienden te maken is nu weggevallen)
 
Vraag me wel af waarom hij byron katie niet noemt ? Kan zijn dat ze toen nog niet bekend was. Maar haar vraag: “Is dat waar?” Is natuurlijk precies ook wat hij zegt dat je moet doen.
 
Hij heeft ook een zwak voor meisjes met een negatief zelfbeeld hahaha.
 
17:00
Onze hersenen creëren een holografisch universum op basis van signalen , maar vooral op basis van ervaring en overtuigingen en dat wat heeft gewerkt. (door bv anderen te kopiëren in gedrag etc) onze werkelijkheid wordt dus per definitie gecreëerd op basis van onze ervaringen en overtuigingen.
We ervaren iets omdat dat onze overtuiging is, iets is onze overtuiging omdat dat is wat we ervaren. Hahaha
 

Mijn ego haten

Heb gisteravond tot 1:30 boek 2 van Jed gelezen, waarin hij alweer naar voren brengt hoe hij het niet fijn vind om onder de mensen te zijn. Alhoewel ik dat zelf ook heb, triggerde dat toch iets bij mij. Waarom zou een verlicht iemand toch hebben dat hij mensen vaak niet mag. Uiteraard heeft dat niks te maken met wie ze zijn, maar met het egomechanisme en identiteit die ze spelen te zijn.
Toen bedacht ik mij een opmerking in zijn boek, het gaat erom je ego te haten en het ander…. Ik weet de quote niet meer precies. Maar ook dat is precies wat ik ook heb gedaan. Ik vond hem helemaal geweldig en nu opeens vond ik die kant niet zo geweldig. Beide uiteraard een bespiegeling van mezelf op hem. (niks wat hij doet is wie hij is, hij speelt ook slechts een rol)
Maar het irriteerde me lichtjes op een of andere manier en nu tijdens de ochtendmeditatie denk ik te begrijpen waarom. Het is onderdeel van het nog steeds op de achtergrond draaiende egomechanisme, de verzonnen identiteit die hij speelt om te functioneren in de maatschappij met andere mensen. Dit doet hij op basis van zijn oude identiteit, die waarin hij zichzelf geleerd heeft zijn ego te haten als motivatie voor zijn zoektocht. Precies zoals ik heb gedaan en ook nog steeds wel aanwezig is. Onderdeel van de illusie van motivatie.
Dus hij heeft nog steeds niks met andere egos (mensen) omdat hij altijd zijn eigen ego heeft afgewezen. Het is nog steeds een vorm van zelfafwijzing.
Uiteraard niet persoonlijk, het heeft niks te maken met wie hij is. Maar het is nog steeds onderdeel van het mechanisme van de identiteit die hij speelt met andere mensen. Een rol die hem een zwaar (en dus onprettig) gevoel geeft.
 
Ik vraag mij af of we dan altijd een slaaf van onze gevoelens blijven, ook al is dat niet persoonlijk.
Uiteraard is dit ook weer een bespiegeling. Dat kan niet anders.
 
Toch heb ik ook vaak dat ik moet lachen. Dubbel lig om alle ego verhalen van andere mensen. Dan kijken ze mij vaak raar aan en vragen soms of ik ze uitlach. Terwijl ik natuurlijk alleen maar lach om hun verhalen. Verhalen waar zij zich mee identificeren, maar niet zijn.
Dus uiteraard kunnen we ook Jed niet identificeren op basis van de verhalen in dit boek. Immers hij vertelt deze verhalen met een reden, dat is zijn inschatting van wat hij denkt dat mensen nodig hebben om wakker te worden. Het zijn slechts anekdotes.
Bedenk mij opeens anekdotes die juist mensen stimuleren er echt voor te gaan. Immers het gaat erom jezelf buiten de maatschappij te plaatsen. (het spel niet mee te spelen, niet te strijden voor het goede)
 
Grappig terwijl ik dit tik realiseer ik mij weer dat het allemaal onzin is. Mijn ervaring van het lezen van die passages is alleen een herinnering hoe ik mijn eigen ego-mechanisme nog steeds afwijs voor een klein deel, heel subtiel op de achtergrond nog aanwezig is. Das alles.
 
Zo zijn er mensen die hem arrogant vinden, waar ik hem juist erg grappig vind. Zo heb ik gisteravond weer heel veel hardop gelachen tijdens het lezen van zijn boeken. De brief die hij aan het begin van boek 2 heeft gezet, echt geweldig. Ik heb ruim 5 minuten dubbel gelegen, moet er nu weer om lachen hahahaha.
Elke eigenschap die we aan andere mensen geven is natuurlijk een projectie van ons en die kan alleen zijn op basis van onze eigen ervaringen en overtuigingen en hebben in feite niks te maken met wie de ander werkelijk is. Op basis hiervan leeft iedereen in feite in zijn eigen wereldje en is het eigenlijk onmogelijk om elkaar echt te ontmoeten. Wat ook weer logisch is, want voor een ontmoeting zijn er 2 nodig en die bestaan niet, alles is 1.
 
Is alles in feite zelfherkenning ? Hahaha. Alles is zelf, dus alles wat je ziet is zelf , dus is alles wat je denkt te zien is zelf, en elke eigenschap die je denkt te zien is niks anders als zelfherkenning. Hahahaha.
Dat kan ook niet anders, immers het universum heeft geen eigenschappen. Anderen hebben geen eigenschappen. Ook dat zijn bedenksels van ons denken. Iedereen is slechts een bespiegeling van wie we zelf denken te zijn.
Ja, maar we zien toch hoe mensen zich gedragen en bepalen op basis daarvan eigenschappen toe ? Dus dan zijn het toch hun eigenschappen op basis van hun gedrag ?
We zien echter alleen het gedrag zoals wij die projecteren, een invulling gemaakt door onze hersenen op basis van onze ervaringen en overtuigingen. Onze ervaringen worden bepaald door onze overtuigingen en onze overtuigingen bepalen onze ervaringen.
Ook Jed kan niet anders als mensen geven wat hijzelf nodig heeft gehad om te ontwaken. Zelfs alle inschattingen die hij maakt wat andere mensen zelf denken nodig te hebben (wat ik ook doe) is niks anders als ervaringen uit het verleden bespiegelen op de huidige situatie.
Daarom heeft iedere verlichte zijn eigen insteek.
Katie (-> de 4 vragen, is het waar ?)
Eckhart (-> leef in het hiernu)
Mooiji (-> wat is daar gewaar van ?)
Osho (->zoektocht zelf van alle kanten bekijken)
Mckenna (-> autolyse, zoek de waarheid)
 
Uiteraard kom je overal op hetzelfde uit. Er is niks.
 
Ze kunnen anderen alleen helpen zoals ze zichzelf geholpen hebben. Daarom zijn ze zo onbegrijpelijk. Dat is iets wat ik wel van begin af aan goed heb gedaan. Ik heb nooit aangenomen dat ik wist wat ze bedoelden en als ik wel wist wat ze bedoelden had ik er geen probleem mee om dat later weer als onzin terzijde te schuiven en het opnieuw een betekenis te geven. (een proces die Jed ook duidelijk omschrijft op zijn eigen manier)
Zo kan ik alleen mensen helpen zoals ik mijzelf geholpen heb. De enige manier waarop ik anderen kan helpen is dus via dit dagboek, immers dat is hoe ik mijzelf geholpen heb.
Das mooi, dan hoef ik verder niks meer te doen om de wereld een betere plek te maken hahahaha.
Wat een onzin weer allemaal hahahaha.
 
Daarom is het zo zinloos om je op een bepaalde manier te gedragen. De ene helft van de mensen zal je mogen en de andere helft niet. Als je je op een andere manier gedraagt dan is het de andere helft die je dan mag en niet mag. Dan kan je net zo goed jezelf zijn (of niet-zelf haha) . Ik heb dit wel eens tegen Sjoukje gezegd herinner ik me nu.
Daarom kijken we naar dezelfde persoon (lees lichaam) en zien we toch een heel ander persoon. Ieder van ons geeft dat lichaam een identiteit cq persoonlijkheid op basis van de overtuigingen en ervaringen van ons eigen leven.
Uiteraard zal er veel overlap zijn. Want ook al leven we allemaal in onze eigen wereld, toch delen we dezelfde wereld en meestal hetzelfde soort biologische lichaam, al is ook elk lichaam weer anders hahahaha.
Het is altijd beide.

Hoe lang duurt het pad naar verlichting ?

Hoe lang duurt het pad naar verlichting ?
Het kan dus in 3 maanden. Daarna is het ego-mechanisme uit zichzelf aan het stilvallen.
 
Ik ben mijn dagboek aan het teruglezen. Op 15-12-2012 heb ik de ervaring dat er voor het eerst iets gebeurt:
Vannacht een vreemde ervaring gehad. Ik lag gewoon te slapen in bed toen ik opeens een soort van hik had. Het voelde als dat er opeens een luchtbel van energie ontstond in mijn kern en dat deze plofte en de inhoud ervan door mijn lichaam verspreidde en opsteeg. Ik voelde me helemaal warm en vredig voor een paar seconden.
Maar toen nam mijn verstand het al gelijk weer over, die probeerde gelijk het fenomeen te verklaren. Het begon gelijk te ratelen: zou je dit voelen als je verlicht bent ? Zal op die manier je denken worden uitgeschakeld ? Dit zorgde tegelijkertijd voor een beangstigend gevoel.

 
En de volgende dag schrijf ik:
Als ik alles over het pad van verlichting koppel aan moderne psychologie (zoals PRI) en Natuurkunde, de nieuwste wetenschap over hoe het universum in elkaar steekt dan zou ik een boek kunnen schrijven over het ultieme ware geloof.
Het boek dat spiritualiteit en verlichting uitlegt onderbouwd door wetenschappelijk bewijs. Ik zou het de titel geven: “Het ware geloof” de pad naar verlichting via de wetenschap. 

 
Het is die ervaring wat mijn angsten deed losmaken en liet wegstromen. Met gevolg dat ik ruim een maand bang ben geweest, of een angstgevoel heb ervaren.
 
Totdat ik op 19-01-2013 schreef:
Maar pas op het moment dat je beseft dat alles een illusie is, dat het nooit een deel van je is geweest,
 
Nu de oude pijnen zijn opgelost en mijn identificatie daarmee is gebroken, is de volgende logische stap om de identificatie met het ego, het denken op te lossen.
 
Ik voel dat daar ook een afweermechanisme omheen zit. Volgens mij werkt die hetzelfde.
 
– Als ik dan toch verhaaltjes aan het verzinnen ben. Dan kan ik dus hier aan het begin van mijn dagboek al stellen dat ik alles al wist, dat dat het moment was dat ik doorhad dat alles een illusie was.
Alhoewel alles daarna steeds nieuw lijkt, is het toch hetzelfde.
 
Ik lees meer terug, op 17-11-2012 schreef ik:
Ik wil meer werk gaan maken van de 4 vragen van Katie. Dus ik heb een apart schrift gekocht om daar elke dag of om de dag in te schrijven om gedachten te onderzoeken, dit dus naast de meditatie. Ik heb er nml een goed gevoel bij dat dat heel goed gaat werken. Ze zegt immers hetzelfde als Boeddha, lijden komt voort uit je gedachten.En net als de schrijver van dat boek over HSP zegt ze dat gedachten gewoon ophouden en dus niet bewust gemaakt moeten worden. De studie stopt trouwens niet als je het idee hebt jezelf te hebben bevrijd. Zo zegt Osho dat je gewoon moet blijven mediteren en Katie heeft nog een jaar lang al haar gedachten onderzocht en de 4 vragen op haarzelf toegepast daar in de woestijn. Kennelijk net zo lang totdat het een automatisme wordt en ze het onderzoek dus automatisch doet op het moment dat een gedachte opkomt en ze haar gedachten dus niet meer zal geloven. Daarna transformeer je je gedachten zo dat ze meegaan op het ritme van het leven en dus niet meer een bewust product zijn van ons denken.
 
– Hier zeg ik dus al dat studie niet stopt als ik verlicht cq bevrijd ben. Gewoon een omschrijving dat het ego-mechanisme langzaam stilvalt.
Het is weer een duidelijk voorbeeld hoe ik alle kennis al heel lang heb.
 
Al ik die bubbel als begin neem, waardoor mijn energie eindelijk begon te stromen:
 
(“zolang een deel van je zelfgevoel verbonden is aan je emotionele pijn, blijf je bij elke poging om die pijn te genezen onbewust geneigd je daartegen te verzetten en haar te saboteren. En waarom ? Heel eenvoudig omdat je jezelf intact wil houden en de pijn een essentieel onderdeel van jezelf is geworden. Het is een onbewust proces en de enige manier om het te overwinnen is het bewust te maken.
Het inzicht dat je aan je pijn gehecht bent of bent geweest, kan heel schokkend zijn. Op het moment dat je het inziet, is de band verbroken. Het is opgesloten energie, energie die niet meer stroomt.”)

 
Ervan uitgaande dat het vanaf dat moment vanzelf gaat, dan is het zelfs 1,5 maand !

Ik kan mij ook nog een goed moment herinneren dat ik tijdens mijn werk met de uitlaatservice in mijn Busje zat en de honden aan het ophalen was en dat was toen mijn zusje haar psychose kreeg. Ik wilde al zo lang mijn leven een bepaalde kant opsturen wat maar niet werkte door alle externe gebeurtenissen in de wereld, dat ik op dat moment het inzicht kreeg. “Dit kan geen toeval zijn, het probleem moet dan in mijzelf zijn”.  Dat was het moment dat ik naar een psycholoog ging, die mij hielp om het verleden een plekje te geven. Tijdens dit had ik al geleerd dat ik moest leren mijn gevoel te volgen. Ik ontsloeg mijn psycholoog omdat ze niet geloofde dat wat ik zei het pad was wat mijn gevoel mij vertelde. Ze vertelde dus tegen mijn gevoel in te gaan en toen wist ik al , dat dat nooit juist kon zijn. Toen wist ik al dat mijn gevoel altijd goed was. Dat heeft geleid tot haar ontslag en toen een half jaar later begon ik dit dagboek en 1,5 maand later was mijn blokkade weg en begon die energie te stromen.
 
Dus je kan ook stellen dat 15-12-2012 het moment van mijn verlichting is. Dat is 2 maanden nadat ik het boek van Byron Katie in handen kreeg.
Hoe kreeg ik dat in handen, omdat ik het besef had gekregen dat ikzelf het probleem was. Ergens daarna heb ik geleerd mijn inner-gevoel te volgen en die leidde me naar Kathie .
 
(op 14-12-2012 schreef ik al op een internet forum: God = alles, het universum. Daar ben ik een deel van en dus ook god.
Dus toen schreef ik al dat alles bewustzijn is. Toen schreef ik al de theorie van alles. Ongelofelijk dit weer !
En:
Geloof zoals de Bijbel, Koran of ander georganiseerd geloof is per definitie niet waar omdat het zichzelf tegenspreekt en dus niet waar kan zijn. Kan je wel in de illusie geloven dat er “geen waarheid” zou zijn, maar daarmee hou je jezelf alleen maar voor de gek. Want dat er “geen waarheid” zou zijn betekent niet dat sommige dingen waar zijn en sommige dingen niet waar.
– Dat is precies hoe Jed zijn Theorie van alles begint. Dat zeggen dat er “geen waarheid” zou zijn niet klopt.
– Ik moest ook erg lachen om een reactie op mij in deze discussie op dat internet forum:
  Een discussie met jou is altijd vermoeiend. En ook een beetje voorspelbaar, ongeacht het onderwerp; geloof, global heating  of beleggen. Het antwoord op elke vraag is al gegeven en het probleem van alle andere is dat ze niet genoeg moeite hebben gedaan om dat te vinden.
-> wel, dat klopt nog steeds hahaha. )
 
Op 5-02-2012 schreef ik op dat forum al mijn theorie over het volgen van mijn gevoel:
 
Naar mijn mening zijn er 3 entiteiten waarmee we onze constante beslissingen in het leven maken. Beslissingen die beinvloeden hoe ons leven verloopt en hoe we reageren op dingen. Die weer bepalen hoe we ons voelen.
De eerste is: Je Gevoel, luisteren naar je gevoel is altijd goed.
De tweede is: Je Emoties, luisteren naar je emoties is altijd fout.
De derde is: Je Verstand/Intellect, luisteren naar je verstand is soms goed, soms fout.
Veel mensen zijn op zoek naar het antwoord op de vraag, hoe wordt ik gelukkig. Het grappige is, dat het antwoord hierop heel simpel is; Leef naar je gevoel.

 
Dat is eigenlijk al het antwoord op : Wat is het geheim van gelukkig zijn ?
 
Gelukkig zijn leid automatisch naar de waarheid. Dat kan niet anders.
Alhoewel ? Is dat waar ? Zijn mensen binnen Maya niet al heel gelukkig ? Eigenlijk niet, immers mensen blijven er naar op zoek. Dat zoeken stopt pas als je de waarheid weet. Dat gelukkig worden niet mogelijk is, alleen gelukkig zijn.
 
Ik kan me helaas niet meer herinneren hoe het besef in mij op is gekomen om te weten dat ik alleen maar mijn inner-weten hoef te volgen. Jammer.
 
Ik schrijf bv ook in mijn dagboek over mijn ervaring hoe het besef tot mij kwam dat alles energie is. Dit besef kwam tot mij zonder enige vorm van kennis. Ik kan tot op de dag van vandaag nog steeds niet verklaren hoe ik dat wist, hoe ik dat kon weten. Wetenschappelijk gezien, onmogelijk. Toch wist ik het.
 
Grote kans dat het luisteren naar je inner-weten ook gewoon in mij opkwam.
 
Kennis is dus helemaal niet nodig. Het is gewoon het volgen van je inner-weten. Dat is de kennis die al lang aanwezig is en tegelijk geen kennis is. Het is het universum, bewustzijn zelf. Bewustzijn heeft dus zijn eigen intelligentie.
 
Is intelligentie slechts een verzonnen eigenschap voor het feit dat energie zijn eigen weg gaat, automatisch de balans zoekt ?
Eigenlijk komt het volgen van je inner-weten neer op het niet meer blokkeren van energie. Meegaan in de flow.
 
Dat is dus waarom iedereen alle wijsheid bezit en alle kennis al bezit om verlicht te zijn. Ze hoeven alleen maar hun inner-weten te volgen. (wat geen gevoel is)
 
Wat is dan het verlichtingsproces ? Het onderscheid leren maken tussen emoties/ervaringen en het geheel. Niks anders als het ego wat zichzelf probeert te begrijpen.

Wat is dan mijn eerste stap ?
– Erkenning dat het leven niet mijn kant opgaat dat ik wil gaan komt omdat het probleem in mijzelf zit ?
– Het besef dat het geheim van gelukkig zijn, het volgen van je inner-gevoel is ?
– Mijn eerste aanraking met een product van een Verlichte: nml het boek van Byron Katie ?
 
Het doet er natuurlijk niet toe. Ik kan ook nog verder terug gaan. En dat is  tijdens mijn eerste relatie, die van 7 jaar en 6 jaar samenwonen. Toen ik klaar was met het VWO en ik voor het eerst zelf moest nadenken over waar ik heen wilde. (ik ging samenwonen op mijn 18e) Wat langzaam in een ontmanteling volgde van onwaarheden wat mij gelukkig kon maken: Vrienden, Familie, Geld etc. Het laatste wat overbleef was liefde, mijn relatie. Toen ook dat wegviel , eindigde ik in een diepe depressie voor 2 weken. Dat was de eerste echte realisatie van mijn ego dat alles nutteloos was. Dat zijn bestaan nutteloos was. Na die 2 weken nam Valse Hoop het over, maar begon ik wel te zoeken naar de zin van het leven. Accepteren dat het nutteloos was kon ik niet. Maar de kennis had ik wel !!!!!!!!!!! Ik accepteerde die kennis alleen niet en kon hem ook niet goed interpreteren.
Dus zelfs het feit dat we alle kennis hebben, is nutteloos, omdat we dat niet goed kunnen interpreteren. (oplossing: stop met proberen te interpreteren hahaha. Dont play the game)
 
Wat was het begin van mijn proces dat alle onwaarheden wegviel ? Ik zou het kunnen omschrijven als het einde van het VWO toen ik voor het eerst zelf over mijn toekomst ging en moest nadenken. Daarvoor deed ik gewoon wat de maatschappij en mijn ouders mij opdroegen.
Alle kennis is dus aanwezig, het enige wat er hoeft te gebeuren is gewoon zelf na te denken.
 
Dat is inderdaad een belangrijke reden waarom we zo graag leiders hebben of ons over geven aan een externe macht (God) ook gelukkig kan maken, nep-geluk dat wel, maar toch. Het bevrijd ons van de noodzaak om zelf na te denken, om zelf wat te verzinnen, om zelf overal achter te komen.
Het is mijn natuurlijke eigenwijsheid geweest dat ik overal zelf wil achter komen. Denk wel dat het mijn natuur is geweest om nooit zomaar wat van anderen aan te nemen. Zelfs binnen de context dat ik gewoon deed wat mijn ouders en maatschappij van mij wilden. Ik was altijd al stronteigenwijs en ging mijn eigen weg. Ook binnen die context.
En omdat mijn ouders eigenlijk niet in staat waren mij (ons) echt op te voeden (de zogenaamde liefde-loze opvoeding waar ik (we) zo kwaad om ben geweest, is dat van begin af aan gestimuleerd.
Ik nam nooit zomaar de antwoorden van anderen aan. Ik zocht altijd het antwoord zelf.
En zelfs als ik het antwoord geloofde (zoals van Kathie en alle andere boeken die ik las) Dan ging ik alsnog door om zelf uit te zoeken wat dat antwoord dan precies betekende.
 
Dus op mijn 18e moest ik voor het eerst zelf gaan nadenken.
Dan resulteerde in een depressie na het uitgaan van mijn relatie, waarschijnlijk op 25.
Toen ging ik op mijn 27ste een half jaar naar Canada waar ik lopend op de West-Coast-Trail onder een schitterende blauwe hemel , schitterende natuur, met een schitterend mooie meid, dat ik voor mezelf besefte. Dit , dit is het doel van het leven, gewoon hier lopen,  gewoon hier lopen en genieten van de ervaring.  Ik weet dat moment nog heel goed.
Dat was in het voorjaar van 2004. (toen was ik dus 27 ! Heb ik net opgezocht, jezus wat een slecht geheugen)
Het zal wel geen toeval zijn dat ik aan mijn muur in de woonkamer foto’s van die vakantie heb hangen. De plek van dat moment hangt dus als foto aan mijn woonkamermuur hahaha.
 
De 2e helft van 2010 ga ik weer na de psycholoog , na mijn besef dat het probleem in mijzelf zit. Let wel, ik ben in die 6 jaar van 27-33 niet ongelukkig geweest. Heb toen een goed leven geleid. Het was pas op het eind dat er een besef kwam dat ik dezelfde fout maakte. Ik kwam dus in actie omdat ik voelde aankomen dat het de foute kant opging, door mijn ervaring met mijn depressie. Dan ben ik dus 33.
Ergens in dit proces realiseer ik mij dat het geheim van gelukkig zijn is, je inner-gevoel te volgen. Wat ik dan moet leren toepassen.
Dat brengt Byron Katie op mijn pad, die mij mij verlichting brengt met 4 simpele vragen. -> Is het waar ?

Theorie van alles

Grappig, het is altijd zo dat ons verleden heeft gebracht waar we nu zijn. Dat kan ook niet anders. Alle gebeurtenissen in het verleden hebben ons gebracht tot waar we nu zijn, dat kan niet anders en is altijd zo. Grappig hoe het geheugen werkt. Hoe het nu patronen ziet en ook concludeert, dat alles wat ik gedaan heb tot verlichting heeft geleid en het lijkt alsof het sowieso gebeurt zou zijn, ongeacht wat er gebeurt zou zijn.
Immers ik heb veel, leuke en goede vrienden gehad. Leuke knappe meiden achter me aan en relatie mee gehad. Ik was sociaal en mensen mochten mij (ook niet natuurlijk) , familie was ieder voor zich, maar zeker zeer vriendschappelijk. Prima jeugd. Eigenlijk zat alles gewoon mee. Ik heb een geweldig leven gehad. Mensen zijn vaak jaloers op de verhalen die ik kan vertellen, vooral van alle reizen natuurlijk. Maar ik heb ook alles gedaan, feesten, relaties, vrienden, seks,-> allemaal spannend en volledig. Door mijn instelling: als je het doet doe het dan goed.
Eigenlijk zijn een van de vragen over het leven allemaal hetzelfde, of leiden tot hetzelfde:
Bestaat God ?
Bestaat de waarheid ?
Wat is het doel van het leven ?
Wat is het geheim van gelukkig zijn ?
 
Simpel voorbeeld:
Bestaat God ? Als hij bestaat moet hij de waarheid zijn en het doel van het leven en dus het geheim van gelukkig zijn.
Dus dan komt het tot de juiste interpretatie. Wat is God ?
Dan moet je dus leren dat jezelf God bent hahaha. Grappig.
 
Ik heb en kan dus niks geven aan anderen , ook niet in de vorm van kennis. Ze zijn de kennis die ze zoeken. Gewoon je inner-weten volgen hahaha.
 
Mijn theorie van alles heb ik dus allang opgeschreven, zonder enig boek te hebben gelezen over verlichting, zonder te weten wat het was of waar het naar toe zou leiden. Mijn theorie van alles is: http://www.hetgeheimvangelukkigzijn.org/

Een belangrijke kanttekening die ik wil maken, is dat ik gevoel zou vervangen door inner-weten en daar bij vermelden dat het niet iets is wat je kan voelen. Alleen indirect. Immers emoties voel je, dus daar luister je niet naar. Als je denken iets doet wat tegen je gevoel ingaat levert dat stress op. Dat voel je.
Als dus je emoties en stress wegvallen, dan leef je naar je inner-weten, immers dat is wat je bent. (maar dan voel je niks meer) Je gedachten zijn er wel, maar soms luister je daar naar en soms niet hahaha. Het is niet van belang en heeft geen betekenis.
 
Grappig. Aan het einde van mijn zoektocht kom ik dus letterlijk weer helemaal uit in het begin.
De eerste stap is ook de laatste stap hahaha. 
 
Eigenlijk kan je de theorie van alles: Alles is bewustzijn. Dus ook herleiden tot zijn begin:
Denk zelf na, wees compleet eigenwijs, volg je inner-weten en als je dat doet, doe het dan goed, volledig. (en leer wat dit betekent)
Als je dit doet, is er maar 1 uitkomst mogelijk.
Alles is bewustzijn
Er is niks.
 
Dit proces kan trouwens ook gewoon in stilte.
Het is slechts een onware overtuiging dat dit via gedachten/denken gaat. Het is immers gewoon wat gebeurt, gedachten zijn een interpretatie daarvan. Dat gebeurtenissen gedachten veroorzaken waardoor het lijkt alsof het via gedachten tot je komt is slechts weer verkeerde verbanden leggen.
 
Nog een extra toevoeging. Het lezen van Jed zijn boeken lijkt eigenlijk op de ervaring toen ik het HSP boek ging lezen dat ik had gekocht om mijn ex beter leren te begrijpen. Toen ik het las dacht ik: He, dat ben ikzelf.
Nu lees ik Jed zijn boek om verlichting beter te leren begrijpen. Toen ik het las: He, dat ben ikzelf. !!
🙂
 
22:00
In zijn 2e boek heeft Jed het over het verschil tussen verlichting en (egoloze?) volwassenheid. Een hoger zelf wat onze natuurlijke staat is, maar geen verlichting.
Maar ik snap echt niks van wat hij daar mee bedoelt.
Hoe kan er nou een zelf zijn zonder ego ? Geen verlichting zonder ego. In mijn ogen is dat allemaal hetzelfde. Hij geeft saroya als voorbeeld van een egoloze staat. Iemand die alles doet voor haar god Krishna en dus niet verlicht is, maar wel in haar onbewogen natuurlijke staat ? Ik zat me al af te vragen wat het verschil zou zijn.
Als je alles doet voor een God dan is er nog een begin en dus nog een zelf en dus nog een ego. Dat is allemaal hetzelfde. Dus waarom hij dan als egoloze staat omschrijft is mij een raadsel. Misschien kan ik dit niet snappen omdat hij het schrijft voor zoekers die iets zoeken waarvan ik het bestaan niet weet. Ik ken natuurlijk geen andere zoekers, behalve uit enkele boeken.
Ik begin ook te vermoeden , dat al lijkt het verhaal weer echt wat hij schreef, een omschrijving van zijn leven. Dat het gewoon weer allemaal fictie is. Doet het er toe ? Eigenlijk niet, het is slechts een verhaal. Het is natuurlijk sowieso allemaal onzin 🙂
 

Een bevestiging

Ben halverwege het boek. Na mijn ochtend meditatie begint het mij te dagen waarom ik weinig snap van zijn 2e boek. Ik vergat de titel, nml spiritueel Incorrecte verlichting. Hij beveelt namelijk ook opeens deepak Chopra aan voor een gelukkig leven ofzo. Nou als er een een charlatan is, dan is hij het wel.
 
14:00
Begin nu pas een beetje echt het briljante van zijn eerste boek te snappen. In boek 2 zegt hij ook dat het boek over mij als lezer behoort te gaan. Dat ik dus dacht te lezen dat hij mij was, was dus precies zijn bedoeling haha.
 
Ergens zegt hij, ik hou niet er teveel van bij mensen te zijn, liever observeer ik een beetje, tv , boeken, spelletjes. Dat is ook wat ik nu doe. (alleen geen spelletjes) hij zegt dan , ik heb geen doel meer. Ik dood gewoon een beetje de tijd, tot de tijd mij dood.
Ik nam dat eerst weer letterlijk. Maar ook dit is figuurlijk. In mijn woorden: Ik dood de tijd totdat het egomechanisme is stilgevallen.
Het hele boek is volgens mij bedoeld (o.a.) om mensen als ik te bevestigen dat we allang verlicht zijn. Iets wat ik al wist, maar toch erg fijn om die bevestiging te krijgen.
 
22:00
 
Nou in zijn 2e boek heeft hij het uitgebreid over de lijdensweg van jezus voor zijn kruisiging. De hel of lijden die men door gaat in het proces van onwaarheid ontmanteling. Zijn proces duurde 2 jaar , omdat hij geen informatie of boeken kende van verlichte mensen, wat ik vreemd vind. Hij had toch iig osho ? Kan net na zijn tijd zijn ofzo dat die boeken in de VS kwamen ? Ik weet het ook niet.
Maar iig ik heb daar gelukkig nooit echt last van gehad. Maandje een angst gevoel was het ergste. Daarna onbehaaglijke gevoelens , maar nooit erg. Moet zeggen dat ik mijn hele proces altijd als spannend en leuk heb ervaren. Mag mijzelf dus gelukkig prijzen. Heb ook redelijk normaal leven geleid, niet standaard natuurlijk, wel op mezelf. Maar ik heb gewoon relaties gehad tussen door bv. Ben nu gestopt, omdat ik nu echt wel even op mezelf wil zijn, maar deed tot voorkort gewoon 3 avonden per week salsa dansen, bijna jaar lang. (pauze in de zomer van paar maanden) .
Hij zegt dat mensen daar nooit voor kunnen kiezen. Ik snap wat hij bedoelt en dat is ook zo, maar toch heb ik er gewoon voor gekozen vanuit maya gezien. Ik vond mijn reis juist mooi en wonderbaarlijk en verwonderde om wat ik ging beseffen. Zelfs alle teleurstelling die ik heb opgeschreven zijn dat allemaal maar half. Of frustraties etc
Ik kan je zeggen, dat ik een normaal leven in maya van veel mensen (niet mijn, ik heb veel plezier gehad) die ik observeer veel zwaarder vind dan de reis die ik heb gemaakt. Dus ik zou het heel logisch vinden als mensen daar voor zouden kiezen. Ook al is er de deceptie dat er geen oneindige gelukzaligheid is op het eind. Ik zou niet anders willen. (kan ook niet natuurlijk hahaha)
 
Wel grappig dat ik itt Jed wel een duidelijke mening of omschrijving heb over een zogenaamde vrije wil die nmm heel bruikbaar is. (al weet ik uiteraard dat bij dieper kijken ook daar weinig van overblijft. Maar toch)
 
Ook grappig dat we veel dezelfde inzichten delen, zoals dat iedereen eigenlijk nog steeds 12 jaar is.

Alles is energie

22:00
 
Lees net weer een zin waarin hij zegt alles is bewustzijn en alles is energie. Ik blijf het nog steeds bijzonder vinden hoe het antwoord “alles is energie” zomaar tot mij kwam. Uit het niets, zonder dat er enige kennis of bewuste aanwijzingen waren gegeven. Terwijl ik nog niks gelezen had, over dit onderwerp. Op mijn vraag: God bestaat niet, maar er moet een verklaring zijn voor alle bijzonderheden die gebeuren in het dagelijks leven. Was het antwoord: Alles is energie en daarom beïnvloed alles alles via bewustzijn.
Ook die openbaring kan je de eerste stap noemen.
En dat was in een zeer gemiddeld gewoon leven, gevolgd door een zeer gemiddeld gewoon leven. Totdat ik de echte eerste stap ging zetten. Weird.
De theorie van alles kwam dus tot mij, zonder kennis of moeite. Het werd mij zo gegeven, het enige wat ik deed was erom vragen. Het heeft misschien 7 jaar ofzo gekost totdat ik besefte wat die theorie van alles inhield, maar toch…..
 
Ik besef dat ik niet meer bang ben voor de leegte. Ik snak er naar, het roept mij. Niet meer bang voor de dood, omdat ik besef dat ik allang gestorven ben.