In zijn boek van de theorie van alles gaat Jed McKenna ook in op de vraag of er andere entiteiten/bewustzijnen zijn als hijzelf. Hij begint om te stellen dat hij het niet kan weten, immers meer weten als “ik ben” is onmogelijk.
Echter speculeren over jij-bewustzijn doet hij via de theoriën van Multiversum en parallelle universums. Hij concludeert dat parallelle universums het meest voor de hand liggend is, maar het minst waarschijnlijk.
Multiversum is een wereld van single-spelers in hetzelfde universum met ieder zijn eigen werkelijkheid waar gebeurtenissen voor de een los staan van de ander. In parallelle universums hebben verschillende entiteiten verschillende perspectieven van dezelfde spelomgeving en beinvloed de gebeurtenis van de een de ander.
Hij eindigt met dat het leuk is om te speculeren over deze dingen, maar dat het nooit sluitend is te krijgen.
Ik wil hier toch verder op ingaan. Want wat ik niet snap is dat hij niet snapt dat de keuze een illusie. Immers uit zijn eigen theorie Alles is bewustijn moet je concluderen dat alles 1 is, er is immers maar 1 waarheid. Elke poging tot onderscheid kan alleen gemaakt worden vanuit het denken, in concepten van de realiteit. Dat is ook logisch.
Denken dat er een theoretische keuze te maken is tussen de theorie van Multi of parallel universums is een illusie. Alles is 1. Dus als de een waar is, moet de ander ook waar zijn. Als de een onwaar is, moet de ander ook onwaar zijn.
Ze zijn beide onwaar is vanwege het feit dat ze slechts concepten zijn van het denken en dus niet de waarheid zelf zijn. Echter als theorie zijn beiden waar. Je hoeft niet te kiezen. Alleen het denken denkt dat er een keuze gemaakt dient te worden tussen de 2. Maar beide bestaan prima naast elkaar.
We zijn allemaal het middelpunt van het universum, van ons eigen universum. Ik heb al wetenschap gezien die dit visueel kan laten zien. Het universum breid uit, het wordt steeds groter. Maar het doet dit op zo’n manier dat je hiervoor elk punt in het universum als middelpunt kunt nemen van waaruit het groter wordt, uitdijt. Het universum heeft dus niet een middelpunt, maar elk punt is een middelpunt.
Het multiversum, iedereen is het middelpunt van zijn eigen universum.
Tevens is het zo dat we allemaal entiteiten van bewustzijn zijn in een gedeelde omgeving. Alles beinvloed alles en dus is er sprake van parallelle universums.
Zijn poging tot een onderverdeling is ook een slechte, immers zijn omschrijvingen overlappen ook. Dus de reden dat het niet sluitend te krijgen is, is in dit geval gewoon zijn slechte poging om een theorie te creëren.
Ik vind het niet meer dan logisch dat universum zowel multi als parallel is.
Het is net als wat ik eerder schreef over of het universum er een is van supersymmetrie of chaos:
Heb net een docu zitten kijken over de Higgs particle. De waarde van de Higgs moest bepalen welke theorie de juiste zou zijn. Een universum van suppersimmetry of chaos. Terwijl ik zat te kijken zei ik uiteraard dat beide theorieën juist zijn. Het is de dualiteit van het denken die er 2 theorieën van maakt, maar het is 1 geheel. Halverwege kwamen ze met een eerste meting van 140 Tgev wat zou moesten duiden dat de Chaos-theorie de juiste zou zijn. Toen wist ik al gelijk dat dat niet waar kon zijn. 110 was de waarde voor supersimmetry. Mooie is dat de waarde dus precies tussen de 2 eindigd op ongeveer 125. De middenweg van de realiteit 🙂
Schitterend.
Een bevestiging dat het universum een chaotische symmetrie is. 🙂
Het is beide.
Op het laatst komt hij met de suggestie : Kan het bewustzijn holografisch zijn. Hij geeft aan dat dit geen eigenschap is en dus prima kan. Het is slechts een omschrijving om het oneindige te beschrijven waarin je altijd verder in- en uit- kan zoemen zodat elk deel gelijk is aan het geheel.
Ik begrijp dit nog niet helemaal. Maar volgens mij is het waarschijnlijk een oplossing voor iets waar ik ook al een tijd mee zit. Immers hoe komt het dat we oneindig kleine deeltjes hebben. Vanuit het oogpunt van quarks zijn wijzelf een universum op zich. Geloof dat er meer deeltjes in ons zitten dan zonnen in het universum ? Zoiets. Maar tevens zijn wij weer slechts miniscuul in het geheel van het universum.
Het lijkt erop dat we dus precies in het midden zitten van het oneindig kleine en oneindig grote. (ter verstaan oneindig bestaat niet, net als niks) Dat wij precies in het midden zitten is mijn inziens zeker geen toeval. Dat heeft weer te maken met hoe onze hersenen werken, onze perceptie.
Die is dus kennelijk holografisch. Wat op zich logisch is.
Het is dus dat we in alle opzichten het middelpunt het universum zijn. In alle dimensies. Weird 🙂
Ik heb al gelezen dat als bepaalde krachten tussen deeltjes er niet zouden zijn we vnml bestaan uit leegte. Ik zou dan zo door een muur kunnen lopen zonder dat 1 atoom van mijn lichaam een atoom van de muur zou raken.
Ook zijn er de eerste theorieën ontwikkeld voor een holografisch universum, zal daar eens wat meer over gaan lezen, misschien wel leuk. De eerste keer dacht ik iig, wat een onzin. Wie weet denk ik er deze keer anders over.
(hersenen: linker en rechter hersenhelft: parallel en seriël processer)
Ook Jill Taylor omschrijft in haar “stroke of insight”, hoe het wegvallen van haar linker hersenhelft ervoor zorgde dat ze geen onderscheid meer kon maken tussen haar lichaam en omgeving. Alles bestond gewoon uit moleculen-energie. (en het was schitterend, alle denkbeelden vielen weg en alles was stil en perfect)
Jed zijn term voor verlichting: Onwaarheid-onrealisatie vind ik trouwens echt geweldig !
22:00
Jed zegt eigenlijk dat het punt is dat je verlicht bent, hetzelfde is als het punt dat je geen vragen meer hebt.
Zo wat nu in mij opkomt was de vraag waar ik mij de afgelopen 3 jaren mee bezig hield, de vraag: wat is echt en wat is illusie. Het antwoord is dus: alles is illusie. Er is niks.
Dat schrijf ik al een tijdje.
Onlangs werd ik mij bewust dat Ik de illusie was en waar ik het ego op projecteerde het echte. In de zin dus van bewustzijn. Alleen de illusie is wat hier buiten kan staan en dit kan doen.
Alles is 1 en onderscheid proberen te maken tussen wat echt is en wat niet is dus onzinnig.
Is een droom en de droom waarin wij leven dan hetzelfde ? Ik zou zeggen nee, omdat de droom tijdens ons slapen niet dezelfde regels heeft als de droom die we hebben als we wakker zijn. Maar behalve het verschil in regels is er eigenlijk geen verschil.
Jed omschrijft het als: Ik ben klaar.
Nu ik dat zo lees, heb ik eigenlijk ook wel het gevoel: Ik ben klaar.
Zou het echt zijn ? Hahahahaha
Ben benieuwd.
22:45
In het eerste deel van zijn eerste boek heeft hij het vooral over hoe weinig mensen er verlicht zijn en hoe belangrijk het is je te beschermen tegen misinformatie van alle mensen die zeggen de kennis te hebben over verlichting, maar zelf helemaal niet verlicht zijn.
Hier herken ik me gelukkig heel erg in. Dit heb ik van begin af aan gedaan. Alleen gelezen uit de bron (Katie, Eckhart, Osho) . Gelukkig had ik het vermogen om die gelijk te herkennen.
Ik heb echt het gevoel alsof dit het is, alsof zijn boeken het zijn wat ik zocht. Het antwoord op alle vragen. Gewoon een omschrijving van het leven van een verlichte. Alsof ik mezelf heel erg herken in wie hij is (of niet is ;-).
Bedenk me nu opeens dat mijn dagboek een mooie prequal zou kunnen zijn op zijn trilogie. (net als bij star wars)
Grappig dat ik me deze dingen bedenk voordat ik de boeken gelezen heb en toch twijfel ik er om een of andere reden niet om. Eigenlijk wist ik het al toen ik zijn laatste boek (theorie van alles) reserveerde. Vreemd hoe dat werkt.
23:15
Hij legt aan een “volgeling” DE techniek uit. Hij noemt het autolyse. Hij zegt letterlijk: schrijf het op voor een andere persoon, geef uitdrukking aan wat je weet zodat iemand anders er zijn voordeel mee kan doen. Schrijf alsof je het wilt gaan publiceren, alsof de hele wereld het zal lezen. Gebruik het proces om het allerhoogste kennis te uiten ten gunste van iemand anders en verbeter natuurlijk steeds totdat je de waarheid heb vastgelegd.
“Wat ik nooit zal doen ? ” “Wat ? De waarheid vastleggen ? Nee, natuurlijk niet”
Hahaha, geweldig dit. Dit is voor mij precies de omschrijving van dit dagboek. Hij is mijn leraar en meester zonder dat ik hem ooit ontmoet heb hahaha. Ik kom hem tegen via zijn boek op het moment dat ik klaar ben hahahaha.
Onwerkelijk 🙂
Grappig is wel dat ik zo al heel mijn hele leven in elkaar heb gezeten. Ik heb alles zelf gedaan, zelf uitgezocht en het pad bewandeld (zoals ik ook met beleggen bv heb gedaan en toen pas een boek erover las, wat een dagboek had kunnen zijn van mijn doorlopen stappen om een goede belegger te worden) , maar op het eind heb ik toch nog even die bevestiging nodig, iemand (uiteraard wel iemand die recht van spreken heeft) die even zegt: Het is goed. En op dat moment is alles goed.
1:30
Het is echt alsof ik een boek zit te lezen van mijzelf. Het lijkt totaal niet op mijn leven, maar toch herken ik volledig mijzelf erin. Of zoals ik me al altijd had voorgesteld hoe ik zou (willen) zijn als verlicht persoon. De reis, de motivatie, doel. Hij zegt net dat het boek wat ik nu zit te lezen zijn doel en zijn leven betekenis moet geven. Ik heb al heel vaak gezegd dat mijn dagboek is wat ik gebruik om mijzelf en mijn leven betekenis te geven.
De overeenkomsten zijn ongelofelijk. Ik lig ook constant dubbel bij het lezen van het boek. En om toe te geven, de gedachten “wat een geweldig persoon, gevolgd door, ik ben ook zo leuk” komt regelmatig opgeborreld.
Ik heb alleen geen herkenning in de mystieke ervaringen waar hij het over heeft, maar dat kan nog komen natuurlijk. Al is dat verder ook niet van belang. Alhoewel…. Nu ik er even over nadenk kan ik wel kleine ervaringen noemen. Ik hechte er eigenlijk alleen nooit echt belang aan besef ik me nu. Maar het zijn wel mooie ervaringen geweest inderdaad. Al zou ik het net iets anders omschrijven als hij dat doet. Ach de uitzondering die de regel bevestigd 😉
