Bizar, het egomechanisme/denken maakt 2 entiteiten, een ego en een ik.
Het lijkt dan alsof ik bewust moet zijn van het egodenken om de illusie te doorzien, om te beseffen dat er niks is.
Maar het is een grote truc !
Het is het EGO dat bewust probeert te zijn, dat de illusie probeert te zien, te begrijpen, dat verlicht wil worden. Het creëert een zelf als alter ego, iets om tegen te vechten om mee in conflict te zijn. Om zichzelf zo bestaansrecht te geven. Het is dus allemaal omgedraaid, precies andersom van wat ik geloofde en overtuigd van was.
IK ben zelf de illusie!!
IK ben de illusie en het ego is echt. Waar ik het ego op projecteerde, wat ik identificeerde als het ego.
Wat een grap !
Onze persoonlijkheid is niet wie we zijn
Grappig begin opeens te snappen dat wat ik denk, denk te willen, denk te moeten doen etc, maw wat ik denk dat mijn persoonlijkheid is, niks met mij te maken heeft. Mijn persoonlijkheid is niks persoonlijks. Het is gewoon een aangeleerd gedrag van reacties op mijn omgeving zoals geïnterpreteerd door het denken dat de juiste zou moeten zijn. Uiteraard beïnvloed en bepaald door diezelfde omgeving.
Hoe we de wereld proberen te veranderen is weer een bespiegeling hoe we onszelf proberen te veranderen. We bepalen toch zeker zelf wel wie we zijn ? Welke mening en moraal we hebben ? Zoals we onszelf proberen te perfectioneren en veroordelen, zo proberen we de wereld te perfectioneren en veroordelen. Wij schapen de wereld, hij bestaat alleen in ons hoofd. Maar het is ook de wereld, onze omgeving die ons geschapen heeft. Te ingewikkeld om dat verder te kunnen uitleggen.
We proberen iets van onszelf te maken. Maar dat is onzinnig, onze persoonlijkheid is niet wie we zijn. Conflict en verdeeldheid is zijn aard.
Het is niet persoonlijk.
Ik probeer te veranderen wie ik ben. Maar wie ik ben is niet te veranderen, is onveranderlijk. En dat wat wel veranderd heeft niks met mij te maken, niks te maken met wie ik ben.
Geen energiestroom = geen ervaring = de dood
Het is niet persoonlijk, het is slechts een overtuiging.
Ik voel een energiestroom in mijn lichaam die zich omhoog beweegt en dan botst of geblokkeerd wordt bij mijn kruin. De oplossing is niet die blokkade in mijn kruin op te heffen of te laten verdwijnen. Het is zorgen dat die energiestroom überhaupt niet ontstaat (en dus botst) .
Gewoon door te ontspannen. Totale ontspanning.
Geen energiestroom = geen ervaring = de dood
Het is dus niet dat er wat verdwijnt, het wordt gewoon niet meer gecreëerd.
(het ego wordt niet meer gevoed)
Iets willen is wat gelukkig zijn in de weg staat, je kan niet gelukkig zijn en tegelijk iets willen.
16:00
Het besef dat het al die tijd omgedraaid was, dat ikzelf de illusie was en het ego echt (wat ik identificeerde als ego (en zelf)). Dat is wel heel belangrijk en ook nog steeds erg grappig. Wat een grote grap hahaha
Wat is gewaar van het besef dat je bewust bent ?
Wat is gewaar van het besef dat je bewust bent ?
Besef dat ik de illusie ben
Nu ik besef dat ik de illusie ben en daarmee alles wat ik creëer (doelen, oorzaken, betekenissen, ervaringen etc) valt er verder niks meer te zeggen.
Dit hele dagboek is een grote illusie.
22:00
Dit hele dagboek is een grote illusie.
Niks is gewaar
Niks is gewaar
What a strange game.
What a strange game.
The only way to win, is to not play the game at all.
Ben ik bereid om de consequenties te accepteren van verlichting?
Las gisteravond de paar eerste bladzijden van Jed Mckenna’s “Theorie van alles” en volgens mij is hij ook de real deal. Dat zou nr5 zijn. Mooji omschrijft in zijn boek dat hij in India ook een levende boeddha heeft ontmoet en dat die ontmoeting de laatste stap triggerde, van tevredenheid naar verlichting. Dat idee heb ik eigenlijk ook gehad. Uiteindelijk besloten dat ik aan mijzelf wilde bewijzen dat dat helemaal niet nodig is, of die gedachte wilde ik geloven omdat ik gewoon uiteindelijk, ondanks het idee, niet de drang kreeg om op reis te gaan.
Erg grappig ook dat Jed McKenna ook dit boek schreef naar aanleiding van hetzelfde idee wat ik een tijd terug ook had. Een verlichte moet een goed boek kunnen schrijven over de theorie van alles. Ik zou mijn boek de titel “M-theory of happiness” geven. Ben nu dus erg benieuwd naar zijn boek, zijn versie.
Op de backcover, staat dat hij een anonieme schrijver is. Iets wat ik ook heb zitten overwegen. Lekker rustig 🙂
13:00
Als ik eerlijk naar mijzelf ben, ben ik dan wel bereid om de consequenties te accepteren van verlichting. Is dat niet een belangrijk obstakel. Zogenaamd iets willen, maar eigenlijk niet bereid de consequenties daarvan te aanvaarden.
M.a.w. wat ik zogenaamd wil is in strijd met elkaar. Een keuze moet gemaakt worden, kan niet van beide walletjes eten.
Als er gewonnen wil worden, kan dat alleen door het spel niet meer te spelen.
* Als mensen mijn kennis zouden hebben, dan zou de wereld een mooie plek zijn om in te leven. Daarom is het belangrijk (mijn morele plicht) om mijn kennis actief te delen en anderen deze kennis te laten begrijpen. Actief deel te nemen aan deze maatschappij om mijn steentje bij te dragen en het een betere wereld te maken.
– Is dat waar ?
21:30
Ik had zelf al geschreven dat bewustzijn alleen kan bestaan als er iets om bewust van te zijn. Maar de uitleg van Mckenna is veel beter: Waarnemer, waarneming en waargenomene = bewustzijn.
Ondanks mijn eigen omschrijving bleef ik toch weer vastzitten in mijn dualistische denken en zag ik bewustzijn als iets aparts. Dom natuurlijk hahaha.
Tuurlijk is het alledrie, net zoals tijdruimte ook apart niet bestaat.
Dat is ook wat ik onlangs schreef met dat er geen afstand zit tussen energie, lichaam (wat in feite ook energie is) en bewustzijn.
Bewustzijn is bewust van bewustzijn. Hahaha.
Mooi.
Bewustzijn schept dus zijn eigen realiteit
05:00
Hij zegt dat er geen fysiek universum is, dat kan ik nog niet bevatten.
Zou dat hetzelfde zijn als “er is niks” ? Als de leegte ?
En is mijn verlichting slechts beperkt door het begrip ervan, door identificatie met kennis.
Dat kennis het enige is wat in de weg staat ?
Wel heel grappig dat hij ook refereert naar de matrix en bv de theorie dat we in een virtuele wereld zouden leven ook grappig vind. Ik kan ook niet wachten om zijn trilogie te lezen. Ik zie veel overeenkomsten, zeker hoe hij vertelt erover.
6:00
Kennis is mijn Boeddha. Dat is wat er gedood moet worden.
(zelfs kennis is een illusie)
8:00
Levendood, als de dood een illusie is, dan is het leven dat ook.
Realiteit en illusie/dromen, dualiteit in non-dualiteit. Als dromen/illusies niet bestaan , dan bestaat de realiteit ook niet. Dus bestaan ze beide.
23:00
Alles is een illusie. (maya zoals Mckenna het noemt)
Alles is bewustzijn. Daar ging ik nog fout. Ik ben bewustzijn, maar zag het vormloze als iets apart van de vorm en dacht dat bewustzijn de realiteit kon ervaren.
Maar bewustzijn zelf is de realiteit. Bewustzijn is bewust van bewustzijn. Zoals hij simpel zegt, waarnemer/waarnemen/waargenomene is bewustzijn. Maar je kan niet bewust zijn van jezelf, je kan jezelf niet ervaren, je kan jezelf alleen zijn.
Dat betekent dat er geen realiteit is om te ervaren. Het is wat we zijn.
Dat betekent dat alles wat we ervaren een illusie moet zijn.
Zelfs dit lichaam en de zintuigelijke waarnemingen. Zoals in zijn omschrijving van maya. Dat is nieuw voor mij.
Ik wist wel dat ik niet het lichaam ben, maar dacht het wel te ervaren. Het is echter niet de realiteit, maar een illusie.
Ik besef nog niet helemaal wat ik zeg, maar ik weet wel dat het klopt. Het is denk ik een begin van het besef dat er geen fysiek universum is.
Zijn boek is erg goed. Denk veel van mijzelf in de schrijver te herkennen. Ook leuke humor, lig regelmatig dubbel om wat hij vertelt. En zijn idee voor dit boek is in principe op dezelfde manier ontstaan als mijn idee voor een zelfde soort boek, erg grappig. Ook krijg ik het idee dat zijn motivatie voor zijn zoektocht naar de waarheid overeenkomt. Hij had een hekel aan mysteries en ik wilde het geheim van gelukkig zijn weten en later of “de waarheid” bestond. Dat laatste is precies de invalshoek van zijn boek. Ben benieuwd of zijn trilogie ook hetzelfde idee is als wat ik had met dit dagboek bv. Dan heeft het misschien geen echte toegevoegde waarde om het nog te doen, dan heeft Mckenna alles al voor mij gedaan. Hahaha.
Er is niks meer los te laten. Dat wat ik los moest laten, had ik losgelaten een maand nadat ik serieus begon aan mijn innerlijke reis. Het loslaten van mijn oude pijnen, dat was het echte ego.(=angst) Daarna bleef het denken mij voor de gek houden en creëerde gewoon een nieuwe. In feite was dat al mijn verlichting, in 1 maand hahaha. er is niks meer om los te laten, niks om te verdwijnen.
Er is niks.
Het kost gewoon tijd om dat te bevatten, das alles, maar dat gaat vanzelf.
Bewustzijn schepte dus zijn eigen realiteit (god schiep de wereld) en denkt dan dat het zijn eigen creatie is, haalt zijn identiteit er uit. “ik ben”. Het denkt zo te leven, dit leven te controleren en te scheppen en te verbeteren. Het is echter niet in balans en dus constant in strijd met zichzelf en uit angst voor zijn dood moet het deze strijd voeden om te overleven.
En zo zal de mens altijd blijven strijden, vechten voor zijn leven om zijn bestaan te voeden en in stand te houden. Zonder strijd, zonder problemen → geen leven. Het zelfdestructieve mechanisme van het ego, vanuit angst om dood te gaan, dood het zichzelf en anderen. Het is de paradox en wiel van het leven in zijn strijd voor het goede, een betere wereld. In zijn poging een eigen paradijs te creëren.
Het paradijs is echter daar, waar de poging tot creatie stopt. Dan is er niks meer.
