De Bijbel van Spirituele Verlichting

Die energie was na een uur weer terug. Heb het zo heftig dat het niet te omschrijven is. Voelt alsof het lichamelijk niet vol te houden is, maar probeer nog steeds het proces te begrijpen, te volgen, zodat ik het kan uitleggen. Moet nou alles loslaten. Alles, forums, leren om het leren, begrijpen, willen, doen, sociale contact verplichtingen, filmpjes, vluchten.
Alles
Ook dit dagboek, het is niet te begrijpen, niet te volgen, moet alles loslaten. Hopelijk hou ik het vol, kan nog amper functioneren op dit moment, wou dat ik de hondjes niet had om voor ze te zorgen. Denk dat ik hier afscheid moet nemen, het is immers de bedoeling dat ik verdwijn.
Tijd om alles los te laten, ik moet wel, het is tijd.

Voor iedereen die ook zo ver is gekomen, gefeliciteerd. We hebben bijna het doel van het leven bereikt, de dood 🙂 . We hebben de wereld verbeterd door te beginnen bij onszelf. We hebben gezocht en gevonden, de waarheid, hij bestaat. We hebben al korte momenten van het goddelijke mogen voelen. We hebben zoveel geleerd en begrijpen hoe de wereld werkt, dat er niks te begrijpen is. Dat wetenschap de rol van geloof heeft overgenomen. Dat is goed, want het leid naar de waarheid. Het bevestigd wat Jezus en Boeddha 2000 jaar geleden al vertelden en dat kan ook niet anders. Het is immers de waarheid. De waarheid is niet te beschrijven, kan ik niet uitleggen, Jezus noemde het de hemel en Boeddha noemde het Nirvana , Osho noemde het extase, het niets. Eckhart noemde het het “Hiernu”. Het is allemaal hetzelfde. Dezelfde God, want hij is synoniem aan het universum, hij is alles en dus niks. Net als wij dat zijn. We zijn niemand maar tegelijkertijd iedereen !
Het is tijd om los te laten, afscheid te nemen.

Pap: Tot ziens, hopelijk heb je op tijd door dat de salsa en bevestiging van de vrouwen zal stoppen en je in een diep gat gaat vallen als je geen andere invulling van je leven erbij gaat zoeken. Niet zo gek dat je bang bent eenzaam te eindigen, maar zoek dan ook gewoon vrienden. Heb eigenlijk nooit gevraagd waarom je dat niet doet. Aandacht van de vrouwen is leuker ? Het komt wel ? Misschien ook wel, vrienden zijn op zich snel gemaakt als je wil, dus dat komt wel goed. Op mij hoef je iig niet te rekenen 😉 we zijn te verschillend.

Mam: Mijn bange moeder die niet buiten haar comfortzone kan komen, maar het leven verder neemt zoals het is en binnen haar beperkte grenzen wel gelukkig lijkt. Je durft niks nieuws te proberen, maar je bewijst maar weer eens dat dat niet noodzakelijk is om binnen je routine prettig te kunnen leven. Al zou het voor mij persoonlijk natuurlijk een hel zijn. Ik wens je het beste.

Zus: Dezelfde jeugd hebben we gedeeld en ermee om moeten leren gaan. Hopelijk lukt het je om uit de O.V.B. Te komen en niet zo bang voor jezelf te zijn. Ik ben ervan overtuigd dat als je eenmaal die drempel over gaat je heel ver gaat komen.

Amanda: Mijn liefste vriendin, was tot je aangetrokken het eerste moment dat ik je zag. Je begrijpt van nature het leven beter dan anderen en ik ben zo blij voor je dat je eindelijk je kind/zoon hebt. Hopelijk kan je hem net zo behandelen als anderen en hem zonder angst en met acceptatie opvoeden. Ben blij dat je zo gelukkig bent en hoop dat het lang zo zal blijven.

Ilsepiels: We zijn nooit echt dicht tot mekaar gekomen, ondanks alle “geheimen” die je met mij gedeeld hebt. Hoop dat je net als ik snel door zal krijgen dat die horizon nooit dichterbij zal komen, hoe hard je ook probeert daar te komen. Je bent een goede meid en het succes heb je in mijn ogen al behaald met je bedrijf.

Catja: Mijn lieverd met een gouden hartje. Maar kan geen liefde geven. Je blijft liever vluchten in spelletjes, tv-series etc. Toch hebben we een leuke tijd gehad, had ik je bijna jezelf laten worden :-). Sorry nogmaals dat ik niet sterk genoeg was om door te zetten, om van je te blijven houden zodat je eindelijk ook zelf liefde kan geven. Heb het toch even meegemaakt en je zelfs horen lachen en jezelf even zien overgeven. Ik weet dat het dus kan, het beste in een mens naar boven halen. Maar alleen door liefde te geven en helaas was ik te zwak om te blijven geven, sorry.

Eleonora: Mijn boef, het was me wat, wat we hebben meegemaakt. Maar zonder jou had het veel langer geduurd voordat ik mezelf had leren kennen. Liefde op het eerste gezicht. Maar zo in de knoop. Door jou ben ik erachter gekomen dat ik iemand niet kan geven wat zij zoekt. Dat mensen alleen zichzelf gelukkig kunnen maken. Ik hoop dat je je angsten kunt loslaten en al die beschermings-lagen kan oplossen. Als het goed is werk je er nu aan, je bent er slim genoeg voor. Voor jou zal de verslaving nog veel groter zijn en dus moeilijker. Hoop dat het gaat lukken dat je eindelijk echt van jezelf zal gaan houden.

Chantal: Lekker sex gehad, maar nooit echt wat gehad. Konden goed met elkaar praten. Je hebt je gezin, je politieke carrière , je werk, zolang alles in het plaatje blijft passen houd je jezelf wel bezig 😉

Nanouk: Ben blij dat we elkaar weer gesproken hebben, dat ik mijn excuses heb kunnen aanbieden voor hoe ik was in onze relatie. Eerst wilde ik het doen voor mezelf en toen dat niet meer nodig was, deed ik het voor jou. Geloof dat je er wel blij mee was. Hopelijk heb je op tijd door dat wat je met Macho had je niet opnieuw zal kunnen krijgen. Hoop dat jij (en je familie) ook alle negatieve dingen in je leven zal gaan accepteren, want alleen dan kan je jezelf accepteren.

Sander: 20 jaar mijn beste vriend, maar spiegelde wie hij was ook op anderen en kon daardoor nooit een echte vriend zijn. Was meer bezig met wat iedereen vond ipv te doen wat hij zelf wilde. Het was voor mij een eye-opener dat je er niet kon zijn op het ene moment dat het nodig was. Je wilde zo graag meer op mij lijken (schijt hebben aan anderen) , maar vocht tegelijk er zo tegen om vanwege wat anderen er van zouden denken. Op het eind voelde ik wel dat je enigszins zelf wilde veranderen en het door kreeg waarom dat moest, maar het was al te laat voor ons. Je hebt een fantastisch gezin en leuke familie, geniet ervan.

Jeffrey: Onze jongen met het gouden hart, net als ik lieg je nooit. Weet je wat je aan hem hebt. Maar durft geen vriend te zijn omdat hij denkt dat hij er niet waardig genoeg voor is. Jammer, goede jongen.

Jorden: Onze onzekere vriend, die zo onzeker is dat hij zijn ego ego in stand wil houden ten koste van anderen. Ik heb dat veel te lang toe gelaten, mijn fout. Grappig dat jij nou loyaal was geweest als het echt nodig was geweest. (als er maar niet gevochten hoefde te worden 😉 )

Daisy: De onbekende waar ik ook liefde op het eerste gezicht zag. Die haar leegte ontdekte na vele jaren buitenland en waardoor ik eindelijk wist waar de aantrekking vandaag was gekomen. Ik hoop dat je jezelf zal gaan leren kennen, je bent er geknipt voor, je snapt altijd gelijk wat ik tegen je zei. Al ben ik bang dat je zal blijven streven naar aardse dingen: reizen, carriere, vrienden etc.

Charley: Mijn kleine zusje uit Canada, weet wat ze moet doen, naar haar grote broer luisteren, hem volgen 🙂 , maar maakt er nog geen tijd voor vrij. Is nog te hard op zoek naar liefde die ze hopelijk ooit in zichzelf zal vinden.

Nevra: Blijft maar vastzitten in haar kleine denk cirkeltje, hopelijk zal ze er een keer kunnen uitbreken, Blijft me een raadsel waarom ze al zo lang niet verder komt. Al denkt ze misschien zelf van wel. Ze verdient het om eruit te komen, gouden hartje, geeft zonder er wat voor terug te verwachten: behalve aan zichzelf.

Bob&Louise: Fijne mensen die altijd klaar staan voor anderen. Anderen helpen zonder er wat voor terug te willen. Het universum zal ze wel belonen 😉 Was altijd fijn om met jullie samen te werken.

Medeforummers: Heb veel tijd met jullie doorgebracht. Altijd leuk om al die conflicten te zien. Was gezellig om met z’n allen de hele tijd tegen onszelf te praten. Was blij met deze uitlaatklep. Probeer het echter nooit als vervanging van het echte leven te zien zoals velen van jullie doen. Het is een uitlaatklep, wat niet betekent dat het niet beschaafd, respectvol en intellectueel kan blijven. Al heb ik geleerd dat ook dat nooit zal veranderen.

De zoektocht naar de waarheid was indrukwekkend. Kreeg bevestigd wat ik zelf had gevoeld: Alles is energie en met elkaar verbonden.
Heb bewijs gevonden dat God niet kan bestaan.
Een definitie van onze vrije wil gevonden.
De beperking geleerd van woorden, concepten.
Hoe ons ego ons afsnijd van onze bron, ons thuis, van liefde en dat we daarom altijd zullen blijven zoeken en lijden.
De wereld lijd door ons ego, doordat we afgesneden zijn van de bron.
We willen de wereld redden omdat we onszelf willen redden. We kunnen alleen onszelf redden en daar zullen we de wereld mee redden.
Onthoud: als je geen onderdeel van het probleem meer bent, pas dan ben je de oplossing!

(ps ook weer einde v/h schrift. Zo toevallig weer!!! Een trilogie ! :-)) Ik heb ook een trilogie geschreven ! Hahahaha)

14:45

Vergeet ik helemaal afscheid te nemen van mezelf ! 🙂
Edwin jongen, het was me wat. Aan de ene kant heeft het je in je jeugd aan niks ontbroken, kleding, school, vrienden, eten, rust, een prima jeugd. Maar wel een met emotionele verwaarlozing door 2 ouders die hun gevoelens niet kunnen uiten. (niet zo gek gezien hun jeugd) Waar je zusje een psychose kreeg, werd het bij jou depressiviteit. Gelukkig duurde dat niet te lang nadat je dat eenmaal doorhad. Je hebt veel ellende meegemaakt in relaties en ook veroorzaakt. Jaagde mensen tegen je de kast op, ging tegen de geldende systemen in. Mensen ergerden zich vaak omdat je zo stronteigenwijs was, maar dat was juist je kracht. Je nam niks aan van wat anderen tegen je zeiden na een bepaalde leeftijd. Je deed altijd zelf je huiswerk en dat heeft je gered.
Je probeerde net als de rest van de wereld mensen te helpen en je vriendin gelukkig te maken. Maar hoe harder je probeerde, hoe erger je het maakte. Eerst was je gewoon egoïstisch, je dacht dat je alles wist, toen dat niet bleek te kloppen stortte je wereld in. Toen ging je alsnog op zoek naar de waarheid. Nu weet je alsnog alles en is je doel bereikt. Je hebt je verleden afgesloten en de toekomst bestaat niet. Ik moet in het hiernu gaan leven waar ik thuis hoor. Daar is geen plaats voor jou Edwin.
Ik heb zoveel ontdekt en zoveel geleerd. Het bewijst dat God niet bestaat, het euvel van ons Politiek en Economisch systeem. Het feit dat je anderen niet gelukkig kan maken en dat je de wereld niet kan redden. Jij bent de wereld Edwin. Je hebt jezelf gered en het is tijd voor verlossing uit de vicieuze cirkel van het leven ( → denken → gevoel/emoties → denken ) en de dood te accepteren. Ik zal dan ook de wereld hebben gered en geen onderdeel van het probleem meer zijn. Met jou dood, zal ik de hemel/nirvana/hiernu bereiken, bedankt voor alles wat je gedaan hebt, voor het eerlijk zijn naar jezelf, voor het feit dat je jezelf bent gaan accepteren voor wie je bent. Dat je geleerd hebt mij te vertrouwen en mij verlost uit de hel van het afgescheiden zijn van de bron. Aanvaard de dood en breng mij verlossing !

The Matrix, het einde:

Smith:

Why Mr Anderson, why ? Why ? Why do you do it ? Why, why get up ? Why keep fighting ? Do you believe you’re fighting for something ? For more than youre survival ? Can you tell me what it is ? Do you even know ? Is it freedom ? Or truth ? Perheps peace ? Could it be for love ? Illusions, mr Anderson, varies of perception, tempory constructs of a feeble human mind trying desperately to justify an existence that is without meaning or purpose. And all of them as artifical as the Matrix itself. Although only a human mind can invent something as insipiel as love.

You must be able to see it, Mr Anderson, you must know it by now. You cant win, it is pointless to keep fighting. Why Mr Anderson, why, why you persist ?

Neo:

BECAUSE I CHOOSE TO !

Kern:
Zonder denken is er geen tijd, leven is eeuwig, geen begin, geen eind.
Gedurende het leven hoop je energie op via het denken in de vorm van je oude pijnen en het ego. Dit zorgt ervoor dat het hiernu beangstigend is, je voelt de angst van het ego, maar dit is extra beangstigend door het geen besef van tijd, geen begin, geen eind, bang dat die angst eeuwig is. Je moet wat doen om ervoor te zorgen dat je je weer goed voelt.
Je creëert een toekomst zonder die angst om jezelf gerust te stellen, maar dan wordt de toekomst ook eng (oude pijne) etc, wil je meer controle (vicieuze cirkel)

Heb afgelopen dagen het boek van Ingeborg weer gelezen. Het heeft mij er goed op gewezen hoe ik vast zat in de afweer van valse hoop.
Als ik maar zou lezen, zou mediteren, zou snappen, het inzicht zou hebben, dan zou ik krijgen wat ik dacht nodig te hebben.
Maar ik heb niks nodig, ik hoef niks te leren of wat dan ook. Het enige wat ik moet doen is voelen.

Maar is dat dan ook weer geen afweer ? “Ik moet voelen” ?
Nee, voelen kan je alleen als je niks doet, alleen door niks te doen, te willen, kan je voelen.
Door te voelen zit je automatisch in het “hiernu”.
Door te voelen zit je automatisch in de no-mind , het niet denken.
Het inner-geluk, de inner-vrede is alleen te bereiken door te voelen.
Door te stoppen met vluchten voor jezelf.
(→ niet reageren op vluchtgevoel → residu van gedachten uit het verleden)

Je moet mensen accepteren zoals ze zijn.

Ik accepteer sowieso we ze zijn. Ik heb allen nog problemen met wie ze denken dat ze zijn. Ik heb moeite te accepteren dat ze zichzelf niet accepteren, wie ze echt zijn. (dit zal uiteraard een bespiegeling zijn met het feit dat ik daar zelf ook moeite mee heb)

Als ik volledig leer accepteren dat mensen zichzelf niet accepteren, zichzelf afwijzen, betekent dit dan dat ik ze daar niet meer op mag wijzen ?
Als ze er niet om vragen is dat onzinnig om te doen, dat zal ik gewoon moeten accepteren.
Maar als ze vragen of dingen stellen dan moet ik accepteren wie ze zijn, dus ook dat ze zichzelf niet accepteren. Door ze te wijzen op dat feit, door te zeggen wat ze meestal niet willen horen, accepteer ik juist wie ze zijn. Ik accepteer hun dualiteit en hou ze een spiegel voor zonder te oordelen. “Accepteren” is niet-oordelen, niet alles laten zoals het is.
Acceptatie betekent niet dat ik anderen moet helpen in hun niet-accepteren. Het betekent slechts dat ik niet oordeel erover. (zoals ik altijd over mezelf heb gedaan)

Ja mensen zullen kwaad worden, maar ze worden alleen maar kwaad op hun eigen spiegelbeeld die ze zien in de spiegel die ik ze voor houd.

Een belangrijk nuanceverschil bij leren hoe jezelf in elkaar zit:

– Ik moet niet mijn gedachten onderzoeken, ik moet mijn gevoel onderzoeken.

Je gedachten zijn zowel de oorzaak als gevolg, oorzaak en symptoom tegelijk.
Ze veroorzaken echter indirect, door de energie-residu die ze in je lichaam achter laten. Deze veroorzaakt angst (oude pijnen) en vluchtgevoel (ego) in je lichaam. Dus alhoewel het belangrijk is je gedachten te onderzoeken en te herkennen als afweer, het uiteindelijke doel is het onderzoeken van je gevoelens. Het ontmaskeren van je oude pijnen en ego als illusies, omdat ze behoeften uit het verleden zijn. Ze voelen echt, maar als je ze weet te herkennen voor wat ze zijn, zullen ze vanzelf oplossen.
Hier kan je echter niet iets voor doen. Niet-doen is de enige oplossing.
Voelen is het enige wat je moet doen.
Negeer het gevoel van je oude pijnen/ ego.
Luister naar het gevoel van het geheel.

Vage ervaring voor de spiegel weer vandaag. Heb al heel lang dat ik me ongemakkelijk voel bij het in de spiegel kijken. Vandaag kon ik bewust ervaren wie ik was, door te voelen wie ik was, terwijl ik naar mijn spiegelbeeld keek en dat ook echt als spiegelbeeld zag. Normaal zit ik in mijn denken en zie ik het spiegelbeeld ook als mijzelf. Dan laat ik via het denken het spiegelbeeld dingen doen alsof ik dat zelf ben. Nu voelde ik mezelf en voelde hoe ik iets deed en zag dat gebeuren in de spiegel. Het is moeilijk uit te leggen.
Het is alsof dat wanneer je via je denken leeft, dat dat spiegelbeeld bij je “zelf” hoort. Een onderdeel van je is. Je ziet de externe wereld als onderdeel van je “zelf”. → het hebben van een “look”, een “identiteit”.

Maar het is natuurlijk niet meer dan een reflectie, een spiegelbeeld. Je denkt dat te weten, maar ondertussen doe je alsof je dat zelf bent.

Zou het omgekeerd ervaring kunnen zijn ? Als kind:
Je kijkt in de spiegel en denkt:
“He, dat ben ik”!
I.p.v.
“He , dat is mijn spiegelbeeld” !

16:30

Ik had een beetje hetzelfde gevoel toen ik net mijn dagboek aan het overtikken was op mijn computer. In eerste instantie denk je dat je over jezelf leest, dat jij dat geschreven hebt, maar opeens realiseerde ik me, dat ben ik niet. Dit is het verleden, dat bestaat niet meer. Ik ben in het hiernu. Het verleden is niet wie ik ben, dat is al geweest.

We hebben dus een heel vervormd zelfbeeld. We zijn zo primitief dat we niet doorhebben dat het verleden is geweest en niet meer bestaat en dat dat dus niet kan zijn wie wij zijn. Ik kan namelijk alleen bestaan in het hiernu, niet in het verleden of toekomst !