13:00
Mijn innergevoel heeft mij altijd gezegd, regel een inkomen via het internet en je kan heel je leven reizend doorbrengen.
Nu heb ik daar al een tijdje geen behoefte meer aan. Sterker nog, hoe meer landen ik zag, hoe meer ik Nederland en zijn cultuur ging waarderen. Op dit moment heb ik alleen de behoefte om gewoon alleen te zijn, alleen thuis te zijn en verder niks.
Vraag me nu af, of na dit proces het reizen alsnog gaat komen. Al kan ik mij het nu helemaal niet voorstellen. Ik heb er nu totaal geen zin in. Heb geen behoefte om ook maar ergens heen te gaan.
Wat ik mij als zoekende ook altijd heb afgevraagd hoe verlichte mensen de omstandigheden hebben kunnen vinden waarbinnen ze hun zoektocht hebben kunnen doen. Immers, er moet toch ook brood op te tafel komen.
Bij mij is dat eigenlijk vanzelf ontstaan door het volgen van mijn inner-gevoel. Ondanks dat ik op mijn 18e niks had en geheel voor mijzelf moest zorgen en al samenwoonde, heb ik door te sparen naast mijn baan als Pizza-manager en daarna het volgen van mijn gevoel, ben ik na studie en een hondenuitlaatservice en vele pogingen om een stabiele situatie te hebben waarin ik rond kan komen met alle vrijheid van doen, ben ik uitgekomen op waar ik was toen ik mijn dagboek begon en waar ik nu ben.
Ik heb het nooit overwogen om 40 uur te werken voor een baas op kantoor of iets anders. Ik was vrij aan het zoeken en stond voor alles open toen ik mijn uitlaatservice begon. Via een idee wat door een vriendin aan mij gegeven was. Het was niet eens mijn eigen idee.
Het is dus gewoon een kwestie van open staan en ontvankelijk zijn en bewust zijn van de kansen die op je pad komen en daar dan gebruik van maken.
Met mijn vrienden breken was gewoon een logische keuze op dat moment. Met familie breken was niet echt nodig, want die zag ik toch niet en mijn ouders slechts een paar keer per jaar en die relatie had ik allang verwerkt en een plek gegeven. Ik speelde gewoon een rol daarin. Dat koste mij geen energie verder. Zoals leven van €900 p.m.
Gezond leven, geen dingen meer najagen, rust voor jezelf creëren etc etc. Komt allemaal automatisch door gewoon je gevoel te volgen. Kijk dus niet naar hoe anderen of ik het doe of heb gedaan. Het universum heeft voor jou jou eigen pad. (ook al zal die precies hetzelfde zijn hahaha)
17:30
Ben nu bij het hoofdstuk demonentemmer en ik lig bij elk hoofdstuk dubbel. Het hele verhaal is verzonnen lijkt mij, maar het is echt geniaal. Helaas moet je zelf al verlicht zijn om dat te kunnen zien :-). Ik vind het geweldig dat hij een boek heeft geschreven voor elk niveau van ontwaakte, voor de beginner en bijna stervende. Iedereen kan zijn projectie erin kwijt.
Het is eigenlijk heel simpel. Wil je weten of je op weg bent naar verlichting ? Dan vind je de boeken van byron katie, osho en zeker Jed Mckenna gewoon geniaal. Niet gewoon goed, maar dan vind ze je tot diepst in je kern gewoonweg geniaal.
Zijn verhaal over 2 jaar spuitdiaree voor niks als resultaat, niks. Ik had het niet meer !! Hahaha
Hij geeft ook een mooi antwoord op de vraag waarom mensen als wij niks voor anderen kunnen doen. Idd gewoon omdat ze iets anders willen.
Dat is wat boeddha en dat hele geloof bedoelen dat je de juiste motivatie moet hebben. Dat is niet liefde, compassie, de wereld redden en al die ongein. (daar moet je juist mee stoppen) er is zoals hij zegt maar 1 juiste motivatie. De waarheid ten koste van alles.
Bedenk (en kan zijn dat ik dit al een keer opgeschreven heb) me dat het daar ook misgegaan is tussen Qonchita en mij. Ze zei op zoek te zijn naar het echte, de onvoorwaardelijke liefde (van het goddelijke) en dus dat is wat ik naar haar communiceerde. Maar later nadat ze het had uitgemaakt zag ik pas in dat ze gewoon op zoek was geweest naar een goed gevoel. Het is wel iets wat heel uitgebreid in mijn dagboek naar voren komt, dus wat dat betreft.
19:00
Ben nu op blz 474 waarin hij memento mori aanbeveelt. Dan schiet mij opeens te binnen. Ik kijk elke dag Netflix. Ik heb eerste de serie Dexter gekeken over een seriemoordenaar. Daarna over piraten , maar daarna had ik mijzelf voorgenomen om Game of Trones te kijken, waar ook veel dood in voorkomt. Ik kijk nu echter de serie Dead Like Me. Geen sterke serie, maar toch blijf ik meerdere afleveringen per dag kijken , iets wat ik normaal niet doe. (normaal 1 per dag) het gaat over Reapers, mensen die zielen moeten bevrijden als de mensen sterven. Dat zal dus wel geen toeval zijn hahaha. Zo grappig dit.
20:00
Bij het verhaal van de begrafenis van Brett moest ik lachen en huilen tegelijk. Dat heb ik nog nooit gedaan. Niet lachen van het huilen. Nee echt verdrietig huilen en erbij lachen tegelijk. Ik weet al heel lang dat het dezelfde energie is, maar ik wist niet dat het ook tegelijk kon. Bijzonder.
Geweldig, je kan als lezer dit boek lezen vanuit het perspectief wat je zelf wil. Alsof je Lisa bent of Bob. Ik herken mijzelf volledig in het personage Jed Mckenna. Het is ook wat dit dagboek is. Ja het geeft mijn leven betekenis, een doel, een reden. Context (net als Jed Mckenna die zijn boeken schrijft) waarbinnen ik mijzelf uitleg wat verlichting is en wat mij overkomen is en hoe het komt dat anderen niet hetzelfde zien en zoeken.
Het is echt geniaal gedaan.
20:30
Ik heb ook zijn 3e boek uit. Ik dacht echt bij zijn eerste boek nog dat het verhaal echt was. Maar het is gewoon geniaal verzonnen, zoals we alles verzinnen natuurlijk. (verwijzing shakespear op het eind bevestigd dit)
Vraag me af of ik hier nog wel iets aan toe kan voegen. Geloof nml dat mijn resterende vragen gingen over het volledig beseffen waarom ik anderen niet kan helpen. Wat natuurlijk een bespiegeling is van hoe het ego mij probeert te helpen. Het hele verhaal gaat erom in te zien hoe nutteloos het is om leraar te zijn. Ik kon die ander maar niet loslaten want ik bleef maar in mijn hoofd aan de ander uit te leggen wat ik zag. Ik probeerde zijn ogen te openen.
Het einde van Jed Mckenna als leraar in zijn verzonnen verhaal is het einde van het ego die aan zichzelf probeert uit te leggen wat hem is overkomen en snapt maar niet waarom anderen niet in staat zijn te zien wat hij ziet. Op de begrafenis begraaft hij zichzelf. Hij probeerde anderen (zichzelf) te laten zien wat hem is overkomen, maar dat lukte niet. Het hield de bechoogeling , maya juist in stand. Hahaha. Jezus wat geniaal dit. Hij realiseert zich dat hij al verlicht is, zoals ik mij in dit proces gerealiseerd heb dat ik al verlicht ben. Ik heb geen doel meer, behalve dit dagboek. Verder zit ik de tijd uit, tot de tijd mij dood zoals hij zo mooi heeft gezegd in zijn eerste boek.
Geniaal weer hoe zo’n geniaal boek weer op het juiste moment in mijn handen komt. Zal zijn einde overeenkomen met mijn eigen einde ? (zoals toen het einde van de Donkere Toren reeks van Stephen King samenviel met het einde van mijn relatie) Ik ben benieuwd. Spannend.
Grappig is dat ook deze kennis of ervaring weer nieuw lijkt, terwijl ik dit allang heb opgeschreven. Over dat andere mensen op zoek zijn naar een goed gevoel (vrede) ipv de dood cq verlichting. Dus ik ben mezelf weer allemaal dingen aan het vertellen die ik al lang weet hahaha. Wat een onzin is dit toch allemaal hahaha.
(nu half uur later moet ik hier nog om lachen. Loop al ruim 3 jaar dingen tegen mezelf te zeggen die ik al lang weet hahaha. Het lijkt elke keer nieuwe kennis, onzin. De ervaring is nieuw, de interpretatie blijft elke keer hetzelfde hahaha)
Ik zit in iig al in de memento mori fase , al was ik me daar nog niet bewust van. Al ben ik wel bewust gestopt met al mijn activiteiten (websites maken, salsa dansen, vrienden zoeken, relatie hebben (die was al uit) , honden oppassen heb ik zelfs weken niet gedaan (ik heb nu een paar dagen Bonnie weer, daarna weer 2 weken vrij, maar goed wandelen met de hond betekent verder niks natuurlijk) en mijzelf teruggetrokken in mijn huis en doe ik verder niks als schrijven, lezen en een serie over de dood kijken. Ik heb echter al zo vaak gehad dat ik dacht dat het einde er was. Lees maar na in dit dagboek hahaha. Nu denk ik het weer en ook deze keer heb ik geen flauw idee of het echt nabij is. Of ga ik nog maanden schrijven over de dood ? Ik heb geen idee, valt daar uberhaupt wel verder wat over te zeggen ? Ik heb geen idee en ben benieuwd.
Hij heeft iig 100% gelijk. Het is een mooie dag om te sterven.
22:00
Hoe meer het boek bezinkt hoe meer genialiteit er gesnapt wordt. Maar ik ga het verder niet uitleggen. Het is niet alleen zinloos, het is veel leuker om het zelf te ervaren en te ontdekken.
Geniaal einde toch ook. Het enige wat mij rest is mij terugtrekken hier in mijn nieuwe huis met mijn hond maya. Het zal vast ook metaforisch zijn. Maar ik zit hier letterlijk teruggetrokken in mijn huis met mijn oppashond Bonnie hahaha.
De missa solemnis, feestelijke dood haha.
Heb hem maar gelijk even opgezet. 🙂
De relatie met je meester opzeggen, is de relatie met je ego opzeggen. Boeddha zegt:”als mij tegenkomt, dood mij” . Boeddha is het ego en ik ben boeddha. Dood het ego, dood boeddha, dood mijzelf. Het is allemaal hetzelfde.
Werp je niet aan zijn voeten, dood hem. Vermoord hem.
Hahaha
(en ook dat is weer kennis die al lang beschreven is in dit dagboek hahaha)
De relatie met je meester opzeggen, is de relatie met je ego opzeggen. Boeddha zegt:”als je mij tegenkomt, dood mij” . Boeddha is het ego en ik ben boeddha. Dood het ego, dood boeddha, dood mijzelf (pleeg zelfmoord). Het is allemaal hetzelfde. Een verlichte meester is niks anders als een hoopje energie-bewustzijn. Als je hem ziet, zie je je eigen ego, dat kan niet anders. Immers energie-bewustzijn is leegte, het heeft net als het universum zelf geen enkele eigenschap. Elke eigenschap die je in een meester ziet, is jou eigen gecreëerde projectie. Als je zelf op houd te bestaan, als het ego ophoud te bestaan, houd ook de meester op met bestaan en wat overblijft is niks. Leegte.
Werp je niet aan zijn voeten, dood hem. Vermoord hem.
De ware meester is een dode meester hahaha.
Het zou me niks verbazen als Osho gelijk heeft en dat de dood een groot feest is hahaha. Ja, de dood is een groot feest.
Hij zegt: bidden, autolyse en memento mori. Naar mij vertaald is dat: leren mijn inner-gevoel te volgen, dit dagboek en wat ik nu doe, terugtrekken in mijn huis met een hond hahaha.
Jed McKenna’s boeken zijn gewoon hetzelfde als dit dagboek 🙂 Dus niet zo vreemd dat ik bij boek 1 al dacht: He dat ben ik ! Hahaha.
Het enige wat te ontrafelen valt is de onwaarheid.(onwaarheid-onrealisatie) Ik probeer al 3 jaar verlichting te begrijpen, is niks anders als het ego wat zijn eigen dood probeert te begrijpen. Iets wat ik in andere woorden ook al helemaal in begin van dit dagboek staat geschreven volgens mij.
Ik vertel hetzelfde verhaal opnieuw en opnieuw. Het lijkt elke keer nieuw doordat elke ervaring nieuw is. Maar de interpretatie ervan in woorden blijft keer op keer hetzelfde. Hahaha, wat een onzin allemaal.
Daarom zijn de woorden van een verlichte altijd onbegrijpelijk, we kunnen ze pas echt begrijpen als we het zelf ervaren. Want dan begrijpen we dat het al die tijd slechts een verhaaltje was, een sprookje. Woorden zonder betekenis.
De enige betekenis die ze hadden, is die we er zelf aan gaven. Voor hun zijn ze betekenisloos hahaha.
Zoals Jed ook zegt, wat is de waarde van deze boeken ? De waarde die de lezer er aan geeft. Zijn projectie. Hij helpt ons hoe hij zichzelf geholpen zou hebben. Dat is logisch, hij kan niet anders hahaha. Dit zijn de boeken die hij zelf gehad zou willen hebben.
Dit dagboek is wat ikzelf gehad zou willen hebben aan het begin van mijn zoektocht en toen ik hem niet kon vinden, besloot ik hem zelf te schrijven.
De overeenkomsten tussen het einde van zijn boek en het einde van de film The Matrix zijn ook erg mooi trouwens 🙂
Brett, Jed McKenna, dit dagboek, Edwin, ze hebben hun rol gespeeld. We danken hem voor de moeite. Danken hem voor een mooi leven. De kermis is gesloten hahaha.
Hoe vaak heb ik al geschreven dat dit allemaal onzin is, dat dit hele dagboek onzin is. Hoe vaak heb ik al tegen mezelf gezegd dat ik er net zo goed mee kan stoppen omdat het zinloos is. Ik kan er alleen maar om lachen hahahaha.
Een einde ?
Ben net wakker en alle betekenissen van het einde van Jed zijn boek en de Matrix blijven binnenkomen. Zoals Neo die zich op het eind in zijn eentje de strijd aangaat met de dood. Zichzelf buiten de maatschappij plaatst door naar het “hart van machine city” te gaan. Het spel van Zion in zijn conflict met machines niet meer meespeelt. Wat zoekt hij ? Vrede ? Vrede van de geest, hahaha. Het is niet mogelijk. Alleen via de dood. Hahaha.
Ik heb ook al vaker geschreven over het einde van de Matrix, hij blijft vechten omdat hij daar voor kiest. Pas bij volledige overgave, als hij zich realiseert dan hij niet anders kan, sterft hij.
Het gevecht op dezelfde plek als waar hij begon. De eerste stap is ook de laatste. Hahaha.
Hoe hij en Trinity al vaker bijna sterven, maar elkaar redden, de zoektocht gaat verder.
Etc etc. Ik zou hetzelfde kunnen doen met Jed zijn boeken.
Ik besef ook dat ik terugdenk en zie hoe alles in mijn leven heeft geleid tot waar ik nu ben. Logisch, kan niet anders, niks mystieks aan. Het is alle gebeurtenissen weer betekenis geven. Het moest uitgaan met Sjoukje omdat ik het verder in mijn eentje moest doen. Zij (haar ego) moest mij afwijzen, waardoor ik het uit moest maken. Ik moest dit alleen doen (Trinity die sterft). Alles in het leven leid en kan alleen maar leiden tot mijn dood. Alles in het leven heeft alleen betekenis in deze context, in de wetenschap dat je zal sterven. Het is onvermijdelijk! Hahaha (zegt Neo ook)
En kennelijk is het ook onvermijdelijk dat je je hele leven overdenkt voordat je sterft. Grappig hoe je hele leven voorbij flitst voordat je sterft hahaha.
Uiteindelijk kan je je herkennen in alle personages, omdat we ergens in ons leven die rol een keer gespeeld hebben. De crisis van Lisa was mijn tijd 15 jaar ofzo geleden toen ik mijn depressie kreeg. Dat was mijn eerste wedergeboorte.
Het was een mooi leven en uiteraard ben ik er dankbaar voor, want het heeft mij alles gegeven wat ik altijd al wilde. Mijn eigen dood hahaha. Er is niks mooiers dan dat.
Redding is niet mogelijk. Dat is wat we zoeken, vrede van de geest, salvation, we zoeken redding. Maar ontreddering moet je willen, daar ligt de verlossing. Zo ontredderd dat je kiest voor zelfmoord.
Ik heb al eens geschreven hoe heel veel mensen in Eckhardt zijn positie kiezen voor zelfmoord. Hij had gewoon mazzel. Net als Byron Katie die op de vloer lag in haar depressie, een bed niet waardig.
Uiteindelijk was dat het beste wat hun overkomen was. Complete ontreddering.
Eigenlijk kan je ook zeggen dat mijn depressie mijn verlichting was, het moment waarop het ego de nutteloosheid van zijn bestaan inzag. Dat ik daarna 15 jaar ben bezig geweest om te begrijpen wat mij toen is overkomen. Onzin natuurlijk, want dan gaan vele nog terug naar hun normale leven, zoals Jed tegen Lisa vertelt. Maar toch.
Het leven is mooi (geweest) 🙂
9:00
Bedenk mij net. Het einde van Jed Mckenna’s boek is het begin van mijn dagboek. Ik stop met reizen en trek mij terug in mijn nieuwe huis met mijn opvanghonden hahaha.
Dit dagboek, mijn trilogie, kan je zowel voor Jed zijn boeken plaatsen als erna. Hahaha. Het is zowel het begin als het eind. De eerste en laatste stap.
Dit is toch geniaal allemaal hahaha !
9:30
Ja, dankbaarheid is een mooie omschrijving.
Pure dankbaarheid. Voor alles.
Hoe meer ik terugdenk hoe meer overeenkomsten ik zie tussen de boeken en mijn eigen leven. Het is werkelijk geniaal. Teveel om allemaal op te noemen.
Ik bedenk mij net een einde voor dit dagboek:
POEF
Hier is het, een documentatie van het verlichtingsproces van begin tot eind. Gekregen omdat ik daar zelf om gevraagd heb, gegeven aan mijzelf omdat ik dat gevraagd heb. Wil je verlichting. Vraag er gewoon om. Maar dan wel de waarheid en niet de leugen.
Zoals bij elk goed verhaal komt er ooit een einde aan. Een einde waar iedereen die het leest op zit te wachten. Ik kan je nu vertellen wat het is, maar dat ga ik lekker niet doen. Dan verpest ik het voor jou. Dit is niet een verhaal wat je moet lezen, maar zelf moet beleven. Ik ga het einde niet verklappen, ik ga niet vertellen wat gebeurd op het eind, waarom zou ik ? Er is niks mooiers dan het mystery van het leven na de dood. Ik wil je het plezier niet ontnemen om het zelf te ervaren. Dit is wat ik er wel over kan vertellen, het einde ? Het is geweldig ! Een geweldig einde !
Epiloog:
Natuurlijk wist je het einde allang. De kennis had je al en ik had het ook al lang opgeschreven.
Er is niks en er gebeurt niks.
Heel mijn leven ben ik al verslaafd al comedy’s, zie ik comedy als de hoogste kunstvorm. Waarom ? Het is mij eindelijk duidelijk. Alleen daar wordt de waarheid vertelt, het is namelijk allemaal een grote kosmische grap.
Whahahahahaha
Het zou mij niks verbazen als Jed Mckenna geschreven is door Byron Katie. Weet het wel zeker.
Byron Katie is zowel mijn eerste als laatste stap hahaha.
19:30
Ben nu de film Harold en Maud aan het kijken, geweldige film, lig helemaal dubbel.
Angst voor het niet-zelf
12:00
Nog wat dingen die ik getikt heb in mijn online-discussie met mijn versie van Bob uit McKenna’s boek. Mooi dat zelfs de personen die we in ons leven tegenkomen hetzelfde zijn hahaha.
Handyman: Zoek een levende meester,als je het echt meent!
Bedankt voor je koan Handyman ! Dit is het inzicht wat ik er door gekregen heb. (icm het uitlezen van de trilogie van Jed McKenna. In zijn boek heeft hij het over de relatie tussen meester en leerling. Op het eind legt hij uit waarom een meester zijn leerling niks te bieden heeft. Ik kan een heel verhaal tikken, maar het is mooier om het zelf te lezen. Het inzicht gaat als volgt:
De relatie met je meester opzeggen, is de relatie met je ego opzeggen. Boeddha zegt:”als je mij tegenkomt, dood mij” . Boeddha(Osho) is het ego en ik ben boeddha. Dood het ego, dood boeddha(Osho), dood mijzelf (pleeg zelfmoord). Het is allemaal hetzelfde. Een verlichte meester is niks anders als een hoopje energie-bewustzijn. Als je hem ziet, zie je je eigen ego, dat kan niet anders. Immers energie-bewustzijn is leegte, het heeft net als het universum zelf geen enkele eigenschap. Elke eigenschap die je in een meester (of elk ander persoon) ziet, is jou eigen gecreëerde projectie. Als je zelf op houd te bestaan, als het ego ophoud te bestaan, houd ook de meester op met bestaan en wat overblijft is niks. Leegte.
Werp je niet aan zijn voeten, dood hem. Vermoord hem.
De ware meester is een dode meester hahaha.
Is het niet mooi hoe het universum werkt ? Je stelt een vraag en het antwoord komt vanzelf naar je toe. Daar hoef je niks voor te doen, alleen maar de vraag te stellen.
Jouw vraag was:
Handyman: Weer een item voor mijn avondmeditatie:waarom hij wel en ik….?
Het mooie is, je geeft daarna zelf het antwoord ! Je geeft al gelijk aan dat je zelf al de kennis bezit om de vraag te beantwoorden die je zelf gesteld hebt ! Het grappige is alleen dat je dat niet beseft. Het is in hetzelfde straatje, je bent al verlicht, maar je beseft het alleen niet. Je hebt geen kennis nodig, je bezit al alle kennis die je nodig heb. Je hebt je eigen vraag al beantwoord. Het enige wat daarna gebeurd is dat anderen het voor je herhalen, net zolang totdat je zelf beseft: Oh, dat is het antwoord en al die tijd wist ik het al !
Handyman: Er blijft in jouw visie zoweinig aan mens over.Zelf als ze “reborn” zijn.
Voor je het weet ,vreten we mekaar op ,want er is toch geen zelf:rondwandelende dieren zijn we eigenlijk ,zonder IK,en je weet hoelekker we die vinden,van de grill!
Je geeft hier het antwoord op je eigen vraag. Waarom hij wel en ik niet ? Je bent bang voor het geen-zelf. Daarom zijn boeken van verlichten zo mooi Handyman, ze staan niet vol met meningen. Ze hebben geen mening. Ze geven alleen maar antwoord op alle vragen die je hebt. Ze helpen je alleen maar beseffen wat je zelf al weet:
Angst
Angst voor de holle kern. Angst voor het zwarte gat binnenin. Angst voor het niet-zijn. Angst voor de afwezigheid van het zelf. De angst geen zelf te hebben is de moeder van alle angsten; de angst waarop alle andere gebaseerd zijn. Er is geen angst zo klein of onbeduidend, of de angst voor de afwezigheid van het zelf vormt daarvan de kern. Alle angst is terug te voeren tot de angst voor afwezigheid van het zelf. (ikzelf noem dat: de angst voor de dood) En wat is verlichting anders dan een duikvlucht in de afgrond waar geen zelf is.
En tot slot de 2 bladzijden die ik je net heb gegeven.
Daarom zijn die boeken zo schitterend. Daarom vind ik ze geniaal. Daarom vind ik het een feest om ze te lezen. Als je er open voor staat en echt de waarheid wil weten. Doen ze je beseffen dat je zelf het antwoord hebt op al je vragen. En dat het antwoord ook nog eens heel simpel is.
Waarom hij wel en ik niet ?
– Omdat ik bang ben voor het niet-zelf en hij niet.
Theorie van Alles
12:00
Het ego moet dus niet alleen inzien dat het voor mij niet nuttig is, maar ook voor de ander nutteloos is. Dat is de laatste les die een verlicht persoon moet leren. Dat je ook voor anderen nutteloos bent hahaha.
Wat logisch is, want de ander bestaat niet. Elke eigenschap die ik het geef komt van mij, zoals ik elke eigenschap die ik aan mijzelf geef verzonnen is.
En ik besta niet voor de ander. Elke eigenschap die anderen aan mij geven is slechts hun projectie. Ik kan alleen betekenen voor de ander wat zij willen dat ik voor ze beteken en daar heb ik geen invloed op.
12:05
En toen liet ik een diepvriesdoos met bevroren frambozen op de vloer vallen tijdens het maken van mijn ontbijtshake en opeens was ik verlicht whahahaha. (referentie naar een boeddhistisch verhaal)
13:20
Ben aflevering 2:12 aan het kijken van de serie Dead like me. Het thema: Hoe vertel ik iemand die het niet begrijpt dat de voorstelling is afgelopen. Hoe iemand die de woorden niet begrijpt vertel dat het goed is om verder te gaan.(dood gaan) ik kende haar verhaal niet, ik kon alleen mijn verhaal vertellen hahahaha
13:50
Zelfs de waarheid “Ik ben” is niet waar. “Ik” is een eigenschap. Als ik er een ik is, dan heeft dat alleen betekenis als er een ander is. Ik besta niet, omdat ik geen enkele eigenschap heb in de realiteit. Ik besta niet voor mijzelf en niet voor de ander.
De theorie van alles is:
“De waarheid bestaat”
Alles wat je er verder over zegt is onwaar. Alles is immers waarheid omdat onwaarheid niet kan bestaan.
Dus niks kan waar zijn. Iets kan alleen bestaan als er een eigenschap is. Het universum heeft geen eigenschap en kan dus niet bestaan.
De enige logische conclusie die er dan te trekken is:
De theorie van alles is:
De waarheid is dat niks kan bestaan.
“Niks bestaat”
Everything is nothing.
Niks = Alles schreef ik al heel lang geleden in mijn dagboek. Dus ik dacht dat niks niet kon bestaan, want alles bestaat. En dat is wat ik vannacht ervaarde in mijn slaap, toen energie stroomde en ik de ervaring had: Alles is binnenste te buiten. Ik ervaarde hoe alles omgekeerd werd.
Nu begrijp ik het pas.
“Niks bestaat”
“Ik ben niks”
En hierbij heb ik de Theorie van Alles van Jed Mckenna verbeterd.
Al zullen we vast hetzelfde bedoelt hebben.
Zoals altijd, het gaat om interpretatie. Projectie.
Alles = 0 , ik had al geschreven dat het universum bij elkaar opgeteld 0 is volgens quantemmechanica-theorie.
Grappig hoe ik alles had omgekeerd. Bijzonder die ervaring. Energie is zowel de projectie als de projector. Ik ervaarde hoe de energiestroom alles omkeerde, binnenste buiten keerde. Hoe alles = niks , niks werd.
Een theorie van alles moet dus op 0 eindigen. “Ik ben” = 1 en kan dus niet waar zijn. Je moet het vermedigvuldigen met 0 en dus er “Ik ben niks” van maken.
De theorie van alles:
De waarheid is dus: “Ik ben niks”
En dat is van Jed/Katie bedoelde met het fysieke universum bestaat niet, er is alleen energie, alles is energie.
Dat maakt mijn ervaring dat ik het antwoord binnen kreeg toen ik een antwoord kreeg op de vraag: God bestaat niet, wat verklaar dan wat hier gebeurt. Dat ik uit het niks het antwoord kreeg: Alles is energie.
Maar nou is ook dat logisch. Waar had het antwoord anders vandaan moeten komen ?
Het was een goddelijke ingeving, logisch want ik ben god en god bestaat niet. Ik was uitverkoren, waarom ? Omdat het niet anders kon. Hahaha. (ik lig helemaal dubbel)
Oh fuck, wat dat de laatste vraag die ik had ? Hahahahaha
Oh fuck, was dat de laatste overtuiging ? De overtuiging dat niks niet bestaat ?
De waarheid bestaat.
De waarheid is, er is niks.
De waarheid is energie.
Alles is energie.
Alles = niks
Alles is waarheid
Ik ben niks.
Ik ben oneindig.
Ik ben energie.
Energie is Oneindig
Energie is niks.
Energie is alles.
Alles = Niks = Oneindig = Energie = Waarheid = Ik
Grappig, de wetenschap zegt dat 0 niet bestaat. Het is juist precies het omgekeerde. 0 is het enige wat bestaat.
Al het andere is onwaar.
De waarheid bestaat.
Alles is energie.
Ik ben niks.
Ik ben alles.
Ik ben niks.
Ik ben oneindig.
Ik ben energie.
Ik ben waarheid.
Ik ben God
Wat is dan in mijn ogen de theorie van alles ?
De waarheid bestaat.
De waarheid is, dat er niks is.
Ik ben niks.
Gelukkig bestaat niks.
There is nothing and that is wat i am.
I am nothing.
Luckely nothing exists.
Niks = geen eigenschap hebben
Het antwoord op de vraag waarom is er iets is in plaats van niets is dus: Ze bestaan beide, ze zijn hetzelfde en hebben altijd al bestaan.
De waarheid bestaat, is ook een uitspraak zonder betekenis. Immers onwaarheid bestaat niet. Het is weer een poging om iets een eigenschap te geven realiseer ik mij.
Want “ik ben niks” kan alleen waar zijn als er iets is wat dat waarneemt, als ik besta.
Dus eigenlijk zeggen de drie woorden, ik ben niks, alles.
De theorie van alles:
“Ik ben niks”
Is dat falsificeerbaar? Nee, maar het is het enige mogelijke, omdat de rest bewezen niet waar is. Dus het is waar, omdat niks anders waar kan zijn.
Waarom is , ik ben niets, een veel betere theorie van alles ? Omdat alle ellende in de wereld gebeurt omdat mensen constant willen bevestigen en bewijzen; Ik ben …. Iets, of Ik leef. (want zo zou je “Ik ben” ook kunnen lezen. Ik Ben, ik leef, ik Ben iets.)
17:45
Dat is de valkuil van meditatie. Dan gaat het altijd om : “ik ben iets” . Je kan niet mediteren op “ik ben niets” . Meditatie gaat om ervaren, iets ervaren. Uiteindelijk is niks te ervaren of te observeren.
Gezien het feit dat er niks is, is er ook geen einde.
🙂
Het derde oog
Kwa energie gaat het er weer heftig aan toe. Het gebeurt allemaal in mijn hoofd en merk dat ik het beter kan handelen als ik bewust ademhaal vanuit het middenrif. Dat laatste is al heel lang zo, viel me op dat Jed er ook over schreef.
Ik realiseer mij bij het wakker worden dat het tijd is om een samenvatting van mijn leven te schrijven.
Geloof weer dat ik klaar ben met meditatie, ben benieuwd. Maar ben duidelijk nog niet klaar met schrijven.
21:00
Holy shit, lijkt erop dat dat openen van het derde oog gewoon waar is. Ik begin te voelen hoe mijn energie er doorheen begint te stromen. Alsof het zich er doorheen moet wringen, voel alles samentrekken.
Uiteraard geef ik mij er gewoon aan over.
Merk het wel.
Heftig. Het is niet te volgen wat er gebeurd. Ik voel heftige energiestromen en mijn kaken worden keihard op elkaar geklemd (nog erger als bij xtc gebruik haha) . Verder is er niks over te zeggen. Het veranderd verder niks.
22:30
Lijkt erop dat energie zowel in als uit tegelijk stroomt en zo samensmelt. Alsof zo de dualiteit van heen en weer, vroeger en later, hier en daar, samensmelt tot….. Alles is goed.
Kaken zitten nog steeds op elkaar haha.
Op vakantie
Heb vandaag besloten 10 dagen naar Egypte te gaan, lekker niks doen aan strand en zwembad. Gewoon alles laten gebeuren. Ben hier overal wel ff klaar mee.
Elk moment kan het over zijn
Heb gisteravond mijn eigen dagboek zitten lezen. Dat triggerd net zoveel als Jed zijn boeken. Logisch, er staat precies hetzelfde.
Wordt vandaag wakker met een angst gevoel en besef, het is angst om te sterven wat moet sterven. Dat is wat ik ben, ik heb geen angst om te sterven, ik ben angst om te sterven.
Gaat dit dagboek uitgegeven worden ? Ik heb geen idee. Ik ben er klaar mee, klaar met de overtuiging dat het betekenis moet krijgen, nut moet hebben etc.
Het is nu allemaal in de handen van god. Als ik morgen moet sterven, waarmee alles verloren gaat, dan is dat maar zo.
(ja, ik weet het, maar zo voelt het echt. Dat als ik sterf, dat alles wat ik gedaan heb, ook zal verdwijnen. Er is dan geen motivatie meer, dus wie zal zeggen wat er dan gebeurt? Of ik al deze onzin nog wel wil publiceren, wetende dat het onzinnig is. Ik heb ze immers niks te bieden. Typisch, ik schrijf al jaren hoe ik mezelf betekenis geef via dit dagboek, nu pas begin ik het ook echt te beseffen. Wat er gaat gebeuren is niet aan mij en dat is ok.)
Dat is wat volledige zelfacceptatie is. Volledig angst voor de dood accepteren. Volledig accepteren dat het elk minuut afgelopen kan zijn en dat er niks is wat je daar aan kan doen. Niks alles is goed. Niks vrede. Niks hemels. Elk moment kan het allemaal over zijn. Heel mijn leven gezocht naar gelukkig zijn en als ik het zou vinden heb ik er niks aan, het volgende moment is het zo weer weg.
Jed schrijft in zijn boek hoe hij een is met het universum door zich via micro aanpassingen aan te passen. Door het plan te doorzien. Dat hij niet zal sterven voor het boek af is. Zij is het boek, zij is de aanpassingen.
Het is jezelf voor de gek houden. Er valt niks te doorzien, er valt niks aan te passen.
Er is niks. Nee.
Ik ben niks.
Leven is de grootste illusie
Keuze is een illusie, er is niks te kiezen, niemand die kan kiezen. Keuze bestaat alleen in de dualiteit van het denken. Verlichting kan niet gekozen worden, het gebeurt gewoon. Elke keuze komt voort uit de moeder alle keuzes, leven of dood. De dood is een illusie. In feite zijn leven en dood hetzelfde. Ik had al geschreven dat kiezen tegen de dood is kiezen tegen het leven. Etc.
Ik vergat de meest logische conclusie. De dood is een illusie omdat leven een illusie is. Als beide niet bestaan, wat valt er dan nog te kiezen ? Zelf of niet-zelf ? Die keuze is er alleen bij het bestaan van een zelf, bij de illusie van leven. Leven is de grootste illusie.
Meditatie heet vanaf nu gewoon zitten.
Helemaal alleen sterven
Heb net ruim 12 uur in bed gelegen en grotendeels geslapen. Heb mijzelf wel ook even ontladen midden in de nacht, want energie werd weer teveel. Vanochtend vroeg hoorde ik opeens een harde knal terwijl ik raar lag te dromen. Heb het idee dat het uit mijzelf kwam. Voel een energie van moeheid door heel mijn lichaam op dit moment. Komt dus goed uit dat ik de komende week letterlijk niks hoef te doen op dit allin resort.
Tijdens mijn ochtend gewoon zitten realiseer ik me dat ik niet voor de dood kan kiezen, zoals altijd heb ik alleen de vrije wil om te blokkeren. De dood te blokkeren door te kiezen voor het leven.
Daarom irriteerde mij die anti-abortus geouwehoer in Amerikaanse series mij zo, zelfs in een zombie apacolipsch vinden ze het kennelijk niet kunnen, mongolen.
Maar goed het irriteerde mij zo omdat ik (onbewust) steeds blijf kiezen om te leven, te blijven deelnamen aan het spel, ipv mijzelf te accepteren , door te accepteren dat het elk moment over kan zijn. Dat er elk moment gestorven kan worden.
Hier had ik gister op zich wel mooie ervaring mee, toen ik over de snelweg door een dichte mist naar Dusseldorf reed. Energie was hoog, en het bizarre gevoel dat het elk moment over kon zijn i.c.m. door de mist te rijden en niet kunnen zien wat er voor mij lag. Alsof ik met xtc op mijn dood tegemoet reed met 120 km uur zonder te zien waar ik heen ging. Net een pretpark 😉
12:30
Waarom eigenlijk niet gewoon sterven in stilte. Alsof er een verband is tussen deze zichzelf herhalende sprookjes en het sterven van het ego, mijn sterven. Slaat weer eens nergens op.
Een motivatie om de wereld een betere plek te maken door zelf niet meer aan alle conflicten mee te doen is dan eigenlijk het enige mogelijk. Maar ook daar heeft niemand in feite wat aan want ze zitten gevangen in hun eigen sprookjes en daar kan ik niks aan doen of veranderen.
Al die sprookjes zijn zo nutteloos.
Typisch hoe elke ervaring nieuw is en daarom ook het sprookje nieuw doet lijken. Het is gewoon precies hetzelfde sprookje.
Er valt niks nieuws meer te vertellen, alleen te ervaren.
13:30
Begrijp nu ook nog een verhaal van Katie, over een man die graag zijn vrienden erbij heeft als hij sterft. Hij voelt het aankomen en roept elke keer vrienden erbij om erbij te zijn als het moment daar is.
Want is dat eigenlijk een niet nog grotere angst ? Niet alleen sterven zelf, maar om helemaal alleen, in stilte, zonder nagedachtenis of wat dan ook , geheel eenzaam te sterven ??
(de reacties ook van al die Egyptenaren als ik zeg dat ik hier alleen ben. Grappig gewoon. Vind het nu niet erg meer om de dorpsidioot te zijn 😉 )
Dat verklaart wel waarom er elke keer zo die drang was om nieuwe vrienden te maken. Dat ik toch weer een relatie kreeg. Waarom ik moeite heb om dit dagboek los te laten. Waarom ik blijf doen alsof ik nieuwe verhalen die betekenis zouden hebben te vertellen heb. Waarom Jed mcKenna niks anders te doen heeft dan zichzelf alleen terug te trekken in een hutje met zijn hond maya.
Beter zou zijn, als hij ook zijn hond los zou hebben gelaten. Oh nee dat kan niet. Want dan was het verhaal al gestopt natuurlijk. Nou ja, het gaat er iig om, je toch eenzaam terug te trekken om te sterven.
(op een resort in Egypte hahaha)
Klaar met denken
Klaar. Klaar met denken.
Lijkt erop dat energie nu bij de kruin is aangekomen. Gaat benieuwen.
