Categorie: Dagboek 2

Geplaatst op

Het denken

Gisteravond zo tegen 1:00 gaan slapen. Heb na mijn avondmeditatie nog wat Eckhart zitten lezen en kijken op zijn tv. Daarnaast heb ik mijn hemelparadox idee op iex geplaatst om te zien of er reacties op komen. De eerste vond het maar onzin 🙂 Een ander vond over dat soort dingen nadenken maar onproductief 🙂 Herkenbaar natuurlijk, alles wat we doen moet productief zijn, we denken daarmee onze overlevingskansen te vergroten, wat natuurlijk onzin is.
Heb op zich prima geslapen, geen rare energieĂ«n, maar was wel weer vroeg wakker. Ben deze keer maar gewoon om 7:30 opgestaan. De pilatus lijkt nu goed te gaan. Dus de helft van het aantal herhalingen en niet alle oefeningen. Voelt goed om dat zo ’s ochtends te doen na de 15 m ochtendmeditatie. Pilatus zelf vereist goede concentratie en is daarmee ook gewoon een meditatie oefening.

Zat net een artikel op iex te lezen, wat weer bevestigde dat mijn pauze op de beurs een goed idee is.
Al volg ik de beurs nog wel elke dag, ik handel dus niet meer. Ik merk dat ik het leuk vind om te volgen en dat het waarschijnlijk met het verstrijken van de tijd steeds minder zal worden. Ik zit bv al niet meer op de forums, behalve in het ene filosofie-draadje wat ik zelf ben begonnen. Ik zie hier weer de beperking van onze vrije wil in. Gewoontepatronen doorbreek je niet zomaar. Kan je wel je wilskracht erin gooien, dan zou het me ook wel lukken, maar dan ga je tegen je gevoel in en doe je meer kwaad dan goed.
Doordat ik bewust heb besloten ergens anders meer waarde aan te hechten zal mijn gedrag hierin vanzelf geleidelijk veranderen. Het wordt immers nu beloond voor ander gedrag. Daarom moet het ook uit je gevoel komen, dan is de verandering in het gedrag nml echt. Wilskracht komt uit het ego en is een illusie , het conflicteert met het natuurlijke beloningssysteem van de hersenen en zal op lange termijn niet goed zijn. Waarom mensen vaak denken dat wilskracht iets goeds is, is omdat het normaal de ene illusie met de ander verdringt. Wilskracht kan je illusie van angst overwinnen, dat is soms handig. Maar onzinnig als je leeft vanuit je gevoel.

Dat artikel wat ik zat te lezen op ies ging over het feit dat politiek geen invloed heeft voor jou als belegger (of praktisch geen) Immers de invloed van de economie op de beurs is al niet zo groot en de invloed van politiek op de economie is al helemaal minimaal. Het feit dat ik zeg dat onze hulp aan Griekenland de boel juist erger zal maken, had ik nooit mijn handelen op de beurs moeten laten beĂŻnvloeden. Alhoewel ik nog steeds geloof dat de echte crisis nog moet komen, kan ik niet weten wanneer dat is, misschien pas over zoveel jaar en wat dat voor invloed heeft het op de beurs ? Ik had het dus nooit mijn handelen moeten laten beĂŻnvloeden. Maar ja, dat denken he, dat alles wil verklaren en overal verbanden wil zien zodat het denkt meer controle over het leven te hebben. Dat is met het verdwijnen van mijn oude pijnen natuurlijk alleen maar sterker geworden. De beurs loslaten is die illusie van controle loslaten.

Via de website van Eckhart, kwam ik op een Nederlandse website van een koppel dat training/meditatie gaf in Den Haag. In zijn verhaal vertelde hij dat zelfacceptatie voor hem de sleutel was. Dat op het moment dat hij zichzelf volledig accepteerde, dat hij ook geen behoefte meer had om het leven te proberen te controleren. Toen ik dat las vond ik die wel mooi, ik zag een herkenning in dit verband. Ik wil idd het leven nog controleren en werd me bewust dat ik mezelf nog steeds niet echt volledig accepteer. Nog steeds identificeer ik me met mijn denken die afvraagt of ik wel het juiste doe, of ik wel efficiënt ben, of ik wel wat of ga bijdragen aan de maatschappij.

Ik moet die onzin natuurlijk niet geloven, niet de rationele redenen en vragen die het denken bij mij handelen verzint. Ik handel, volg mijn gevoel, dat is het enige juiste. De rest zijn gedachten van een illusie.
Eckhart schreef op zijn website, of zegt in een interview dat hij wist dat hij, of voelde hij dat toen hij zijn boek “de stilte spreek” had geschreven. Voelde wat voor invloed het had op de wereld enzo voordat hij het geschreven had. Daarop ging hij dus het boek schrijven.
Kan je over gaan filosoferen wat er eerst was, maar je eigen toekomst voelen lijkt me wel mogelijk. Zeker met de regels van QM. Dat wil niet zeggen dat de toekomst vast staat, je zal ook vaak dingen voelen die niet uitkomen. Het zal alleen de meest waarschijnlijke uitkomst zijn denk ik.

Ikzelf heb dit op kleine schaal ook telkens. Vooral bij het vinden van antwoorden. Eerst verzin ik het antwoord op een belangrijke vraag en dan een week of maand of half jaar later krijg ik bevestiging van dit antwoord.
Zoals dat alles energie is, Jezus hetzelfde is als Boeddha etc
Of dat ik in de bibliotheek sta en elke keer weer dat boek mee naar huis neem, wat ik op dat moment nodig heb om weer een stapje verder te komen.

Daarnaast las ik iets op zijn website wat ik me nog niet realiseerde, waar ik me niet bewust van was. Dat is als je zijn teksten leest en snapt, je al een mate van bevrijding hebt bereikt, anders zou je het niet snappen, ongeacht je IQ. Dat is misschien wel een hele slimme. Dat ik dingen zie en snap is soms te verklaren met IQ, maar waarschijnlijk in de meeste gevallen in de mate van spiritueel ontwaakt zijn. Daarom snap ik nu nog meer van de film de Matrix dan toen ik hem de 2e keer zag en zag toen dingen die ik de eerste keer helemaal niet zag. Daarom begreep ik het einde van “De Donkere Toren” van Stephen King. Alhoewel ik dit nu schrijf, wat betreft de donkere toren en de matrix wist ik al dat het met kennis (of gebrek daaraan 😉 te maken had over hoe het leven in elkaar zit ipv IQ. Daarvan begrijp ik wel dat andere mensen dat niet zien, omdat ik dat soort dingen zelf ook nooit zag.
De herkenning of geruststelling zit hem dan vooral in het feit dat ik mijn eigen bevrijding teveel ontkende, dat omdat nmm het ego nog teveel macht heeft, mezelf er nog teveel mee identificeer. Maar het feit dat ik me daar bewust van ben is al een vorm van bewustzijn en dus een vorm van bevrijding.

Bevrijding is = Totale acceptatie van het leven = Totale acceptatie van jezelf ? = Totale acceptatie van de dood = Illusie van controle oplossen = Totaal bewustzijn = Totale aandacht in hier en nu = desidentificatie met je ego / oude pijnen.

Het Denken

Volgens mij ben ik weer een stapje verder met het probleem van het ego, van het denken. Je ego is een illusie van het denken, het is denken. Dus het ego=denken, maar denken is niet het ego, slechts een deel van het denken veroorzaakt het ego.
Het probleem waar ik mee dacht te zitten is sowieso met de visie dat je moet stoppen met denken en analyseren, maar dat is zwart/wit, 95% ofzo is gewoon onzin en daar moet je mee stoppen.
Dus ik dacht hoe weet ik nou met welk deel van het denken ik me niet meer mee moet identificeren?
Ik dacht dat als ik mij er niet meer mee zou identificeren dat het ego zou oplossen en daarmee het denken dat daar aan vast zit en dus “mijn denken”.

Het was mijn simpele denken in causaliteit, mijn simpele denken die verkeerde logica gebruikte. Normaal toch mijn sterke kant :-).
Omdat mijn oude pijnen zich oplosten en echt verdwenen waren toen ik mijn identificatie ermee opgaf, dacht ik dat mijn denken ook zou verdwijnen als ik mijn identificatie daar mee zou opgeven.
Maar het is geen entiteit in die zin, het beĂŻnvloed het technische deel van je denken niet, de capaciteit niet. Het veranderd alleen de bron van je denken. Je wordt de bron van je denken ipv dat het ego de bron is van het denken.

Ik moet dus niet de identificatie met bepaalde gedachten loslaten , maar met alle gedachten ! Daarmee verdwijnen mijn gedachten niet. Maar zal betekenen dat ik mijn gedachten zal sturen ipv dat mijn denken/gedachten mij aansturen!
Dan is het een kwestie van je denken alleen gebruiken als je ze echt nodig hebt (en dat is erg weinig).
In de plaats van dat je je identiteit eruit haalt, gebruik je het dan als instrument die je tot je beschikking hebt, precies daar waar het voor bedoelt is.

Zo vertelde Eckhart in een filmpje een verhaal over dat antropologen denken dat onze voorouders erg verward waren toen de eerste het vermogen tot denken kregen. Dat ze misschien wel dachten dat het goden waren die tot ze spraken en ze deden wat die gedachten tegen ze zeiden.
Maar dat doen we eigenlijk nog steeds. Het denken stuurt ons ipv dat wij het denken sturen. Dat komt omdat we denken het denken te zijn = ego. Zo houden we de illusie in stand dat we in controle zijn.
(de illusie die dus gecreëerd is uit angst voor de dood)

Geplaatst op

Verbeter de wereld begin bij jezelf

Na mijn inzichten over het denken gister, voelde ik me toch weer wat overweldigt. Wilde weer op de bank liggen niks doen en film kijken. Bij de Matrix was dat eigenlijk best een goed succes, dus dat zal er wel aan bijgedragen hebben. Heb in de kou nog wel een meditatiewandeling in het park gehouden. Maar aan het eind wist ik al dat ik ging toegeven aan de behoefte weer lekker op de bank te zitten met een filmpje. Ben weer naar de bibliotheek geweest en daar “avator” en “american gangster” gehuurd en dus hele avond tv gekeken. Ben ook pas weer tegen 2:00 naar bed gegaan. Maar weet je, het is niet erg. Ik geniet ervan en dat is belangrijk. Het moet wel leuk blijven, dat is immers het doel. Gewoon “zijn” en “accepteren”, dus ga ik er dan ook niet tegen vechten onder het mom van wilskracht en discipline.

Ja routine is belangrijk, maar strakke schema’s (zoals in kloosters) doen geen recht aan de aard van de natuur. Die is naast bepaalde vaste patronen, meestal gewoon een golf-beweging net als de oceaan waar we uit komen. Elementaire deeltjes of iig QM leert ons dat die deeltjes in golven bewegen, net als licht dat zich ook als een golf gedraagt. De wind en regen is ook en goed voorbeeld, het weer.

Werd wel gewoon om 9:00 wakker en heb mijn pilatus gedaan vanochtend. Voelt lekker om dat te doen. Ik merk nu ook hoe gecontroleerd je dat echt moet doen, hoe goed je je spieren in je lichaam moet voelen. Ook hoe zwak die nog zijn. Dus heb hier voorlopig wel een lange termijn doel mee.

Daarnaast merk ik dat het hebben van doelen elementair is, gewoon “zijn” in het “hier en nu” kan niet zonder dat dat binnen een doel is. Je kan niet 100% geconcentreerd zijn in het nu, als je geen doel hebt.
Het elementaire verschil is alleen dat je die doelen niet hebt om geluk te krijgen, om vrede te krijgen. Die doelen zijn juist een uiting van je innerlijke vrede en geluk.
Ipv dat je doelen nastreeft om er energie aan te onttrekken, om jezelf daar mee te proberen te vullen, streef je doelen na om uiting te geven aan de energie die je wil geven vanuit je innerlijke geluk en vrede.

Dit dagboek schrijven is een doel van mij, een inkomen verkrijgen om dit weer mogelijk te maken, sporten/eten voor een gezond lichaam. Maar vooral dit dagboek en mijn toekomstige website. Dit zodat als het mij lukt om gestilde concentratie te ontwikkelen en de identificatie met mijn ego op te geven, dat anderen kunnen leren hoe mijn pad is geweest, hoe ik hier gekomen ben.
Het is mijn denken dat dit saboteert. “wie wil jou verhaal nou horen?”, “mensen willen niet geholpen worden”, “lekker arrogant om dat te denken dat anderen daar op zitten te wachten” etc etc.
Maar ik doe het niet voor anderen. Ik doe dit om uiting te geven aan mijn gevoel, om mijn innerlijke energie uiting te geven. Het steunt de motivatie die je hebt op dit pad, of ontwikkeld op dit pad.
Ik begrijp nu wat boeddhisten zeggen als ze vertellen dat je motivatie puur moet zijn, je moet het doen om mens en natuur te helpen en te bevrijden.
Eerst begreep ik dit niet. Ik deed het voor mezelf en begrijp al dat iedereen het zelf moet doen, ik kan het niet voor ze doen. Er is dus niks mis mee om je motivatie te beginnen puur voor jezelf te doen, om er beter van te worden, meer geconcentreerd, gelukkiger.
Maar nu ik hier ben is dat niet meer voldoende, als dat nu mijn enige motivatie zou zijn, zou ik waarschijnlijk niet verder gaan. Maar mijn motivatie is nu ook om anderen te helpen, om de negativiteit van het ego te stoppen de omgeving te beĂŻnvloeden. Om andere mensen niet te besmetten. Net zoals Eckhart en anderen doen, bij mij gedaan hebben. Om deze golf van bewustzijn die de enige logische volgende stap is in onze evolutie is helpen te verspreiden. Dit zal de wereldvrede en eenwording met onze natuur bewerkstelligen waar iedereen zo hard naar op zoek is.

Maar de motivatie is nu totaal het tegenovergestelde. Ipv wereldvrede en eenwording met onze natuur op te leggen zoals ik denk dat het moet zijn (Nastreven van een ideaal). Om mij te bevredigen, zodat het mij geluk brengt en mij de kans zal geven om gelukkig te zijn, zal de motivatie niks anders zijn dan een uiting van wat je al bent. Vrede en onderdeel van je omgeving, een met je omgeving.

Verbeter de wereld begin bij jezelf.

Moet je dus letterlijk nemen. Wereldvrede en redding van de natuur op aarde kan je alleen bereiken door jezelf te bevrijden van het destructieve ego. Door je te ontdoen van je illusies en zien dat die wereldvrede en eenheid met de natuur al lang hier is.
De 2 stromingen in het boeddhisme waar je bij de een het einddoel is om jezelf te bevrijden en bij de ander om iedereen te bevrijden, zijn dus eigenlijk gewoon hetzelfde. Dit onderscheid bestaat alleen in het ego.

Terugkomend op dat je doelen nodig hebt om gewoon “te zijn”. Als ik ga mediteren is mijn doel om 20 minuten gewoon te zitten. Als ik ontbijt is mijn doel om de boterham te smeren en te eten. Als ik pilatus doe heb ik als doel een bepaalde beweging/ oefening te doen.
→ Dit doe ik weer met als doel een gezond lichaam te hebben en sterk lichaam
→ Of omdat ik wereldvrede wil en de natuur van de aarde wil redden. Daarom is het mijn doel om mezelf te bevrijden –> te mediteren → om dit te schrijven → om daarna die website te maken (gezond en sterk lichaam valt hier eigenlijk ook onder)
Allemaal uitingen van een innerlijke motivatie , een gevolg van het luisteren naar mijn gevoel.

Geef dus niet je ego-doelen op om dit (verlichting) te bereiken, door deze te ontwikkelen door naar je gevoel te luisteren , zullen die vanzelf oplossen.

Waar ik ook nog mee zat is het onderwerp “leren”.
Op zich lijkt het een uitdaging van het ego om alles te willen begrijpen, om te weten hoe de wereld in elkaar zit. Zo denkt het controle te krijgen op zijn omgeving en dus zijn angst voor de dood. (betere overlevingskansen) Is het dan nog wel goed om al die boeken te lezen ? Ook de wetenschappelijk en de spirituele.
Maar deze drang om alles te willen begrijpen is wat ervoor zal zorgen dat je het ego zal gaan opgeven. Mijn doel om te leren is gewoon anders. Mijn doel is nu niet meer om te weten hoe de wereld werkt om mijn illusie van controle te voeden, maar om dit juist op te geven. Je leert om te niet-leren om te on-leren. Te weten dat het allemaal een illusie is. Dat wat je dacht dat echt was, dat wat je dacht te weten is allemaal een illusie. Je leert om te on-leren.
Ook hier is de motivatie weer anders, ipv vanuit het ego , vanuit je gevoel.

Ironischerwijs zal dat mijn overlevingskansen zoveel groter maken 🙂 (ego is zelfdestructief)

Net als in oosterse vechtsporten waar je de krachten van de tegenstander gebruikt om hem te verslaan, zo moet je de krachten van het ego gebruiken om je identificatie ermee op te geven en dus te verslaan.

Geplaatst op

Redden van de wereld

Gisteravond toch weer tv gekeken. Gedurende de dag zoveel geschreven en inzichten gekregen dat het ook wat overweldigt. Dan ontstaat toch de behoefte om daar op een makkelijke manier aan te ontsnappen, om weer ff zombie te zijn van het illusionaire leven. Deze keer alleen niet tot laat blijven kijken en lag om 23:00 in bed. Goed geslapen en stond 10:00 weer op.
Door alle inzichten en bijhorend overweldigend gevoel kom ik amper aan meditatie toe. Gistermiddag tijdens de meditatiewandeling stopte ik elke 10-15 min wel weer om gedachten op te schrijven die ik daarvoor bedacht had. Ook mijn meditatie vanochtend onderbroken omdat ik me opeens bedacht dat ondanks alle inzichten ik me nog zo sterk identificeer met mijn ego, mijn denken.

Zo bedacht ik me waarom concentratie op de ademhaling zo’n goede concentratie techniek is. Via je ademhaling adem je lucht in waaruit je omgeving bestaat, een bron van al het leven op aarde, de zuurstof die je uit die lucht haalt breng je naar elke cel in je lichaam. En zo staat elke cel van je lichaam via je longen en ademhaling in directe verbinding met zijn omgeving. Je hierop concentreren herinnert je eraan hoe je onderdeel bent van die omgeving, hoe je onderdeel bent van het veranderlijke bestaan van de natuur.

Ook bedacht ik me over de subjectiviteit van het bestaan. We geloven nu dat er geen waarheid is, dat alles subjectief is, iedereen heeft slechts een mening. Dit kom omdat we door beginnen te krijgen dat iedereen zijn eigen werkelijkheid creëert, zijn eigen illusie.
Op het moment dat je dat inziet en die illusie weet te doorbreken, zal je de waarheid gaan zien. Dan zal iedereen hetzelfde zien, de werkelijke aard van het bestaan, de werkelijke essentie van wie je bent. En omdat iedereen dezelfde waarheid ziet, zal dat automatisch vrede brengen, er is immers geen conflict meer.

Nu zitten wij (in het westen) vnml in ons hoofd, maar voelen doe je niet met je hoofd, maar met je hele lichaam. Al is zien , horen en ruiken natuurlijk wel op je hoofd gesitueerd. Maar dat zijn slechts doorgeef luiken van informatie van onze omgeving.
Onze hersenen interpreteren en verwerken alle informatie en stuurt daarmee ons lichaam aan. Dit is waarschijnlijk wat je moet voelen, dat is je werkelijke ik, je onbewuste bewust maken.

Het leven wordt door velen als een tijdloos stromende rivier gezien. Gewoon zijn is dus niet in die rivier staan, dat is nml vechten tegen de stroming. Het is meedobberen op de rivier van het leven.

Wat betreft de filmpjes over de bijna-dood ervaring had ik het volgende bedacht. Die mensen hebben de werkelijkheid van het bestaan gezien. Ze dachten dat ze dood waren en accepteerden dat, er was geen plaats meer voor het ego die bestaat bij de gratie van de angst voor de dood.
Wat zij zagen is ook hoe verlichten het leven omschrijven. Zij hebben dus een glimp van hun essentie opgevangen, ze vertelden hoe mooi dit was, hoe dat vol liefde was, hoe er geen goed en slecht meer was. Eentje omschreef zelfs dat hij richting het zwarte ging, wat hij dacht dat de “hel” was. Hij wilde daar niet heen, hij wilde een nieuwe kans op leven, zich niet realiserend dat ons huidige leven die hel is.
Ons gevoel afgescheiden te zijn van de rest, op zoek naar liefde omdat we denken niet compleet te zijn.
Al die mensen vertelden dat ze zo graag terug wilden naar die dimensie, ze wilden niet terug naar het leven. Jammer genoeg realiseerden ze zich niet dat ze nooit weg zijn geweest.
(het enige dat gestorven was, was hun ego, hun angst voor de dood)

Dan heb je nog de groep mensen die full-time bezig zijn met het redden van de wereld. Die houden zichzelf ook voor de gek. Als zij daarmee stoppen zal dat 0,0 invloed hebben op de kwaliteit van het leven op aarde. Het is ook reëel om aan te nemen dat iemand haar plek zal vullen, het veranderd niks. Alleen als ze zichzelf redden zullen ze de wereld redden.

Tijdens het begin van mijn meditatie vanmorgen (die ik daarop afbrak) realiseerde ik me weer hoe sterk ik mij nog identificeer met mijn denken , met mijn ego. Ik merk nog heel sterk dat bij de handelingen die ik doe, erbij ga denken om die handelingen bestaan te geven vanuit mijzelf, vanuit mijn denken.
Ik loop ook tegen het probleem aan dat alleen voelen in mijn lichaam niet de vrede en liefde laat voelen, maar lichte hartkloppingen en angst om die illusie van controle over het leven op te geven. Dat voelt niet als “angst” in de normale zin, die voel ik niet meer sinds ik mijn oude pijnen heb opgelost, het voelt meer als een licht onbehaaglijk gevoel.
Maar dingen oplossen, begrijpen vanuit het denken geeft een goed gevoel. Hierdoor lijk ik meer baat te hebben bij identificatie in mijn denken, dan identificatie met mijn voelen.
Eckhart bv lag in angst en onbehagen toen hij zich de-identificeerde met zijn ego. Katie lag op de grond te slapen omdat ze het niet waard was om in een bed te slapen toen ze zich realiseerde dat haar denken een illusie is en ze haar identiteit daar niet uit moest halen.

Voordat ik mijn oude pijnen oploste, voelde ik een maand lang angst en moest ik mezelf ervan overtuigen dat dat een illusie was. Dat deed ik met mijn denken “ik ben veilig”, “de angsten zijn niet echt”. Maar ik kan niet denken dat mijn identificatie met mijn denken een illusie is. Ik moet gewoon voelen en het lichte onbehagen wat ik voel voor lief nemen, accepteren als onderdeel van het proces. (wat nog mijn vluchten af en toe stimuleert, vluchten in tv kijken en in mijn denken , waar ik fijn problemen kan oplossen en analyseren)

Het voelde alsof ik nu wel aan het eind van mijn denken en ontcijferen ben aangekomen en dat het nu tijd wordt om echt proberen te zijn en het denken geen bestaansrecht vanuit mijn zijn meer te geven, maar alleen sporadisch te gebruiken als instrument dat tot mijn beschikking staat.
Daar waar het voor bedoeld is.
Om de confrontatie met de angst voor de dood aan te gaan en om te gaan voelen hoe het lijkt alsof ik doodga waardoor ik eindelijk kan gaan leven. Herboren worden.

Geplaatst op

ReĂŻncarnatie

Heb gister geen meditatie meer gedaan en ook vandaag staat mijn hoofd er niet naar. Ik geef mezelf nog 1 overgangsdag en vanaf morgen wil ik weer mijn meditatie en pilatus doen, mijn meditatiewandeling. Geen tv kijken meer, geen beurskoersen kijken ipv tv, geen discussies meer op het forum om mezelf maar te overtuigen, te vluchten in denken ipv doen. Al die inzichten zijn mooi, maar daardoor blijf ik de hele dag in mijn denken ipv het voelen.

Gisteravond zo tegen 1:00 gaan slapen en heb wel weer lekker boekje gelezen op de bank. Vind het alleen jammer dat mijn bank niet lekkerder zit, de kussens zijn allemaal ingezakt en is daarom moeilijk om in een goede houding op de bank te zitten. Dat is eigenlijk het enige wat me er soms van weerhoud om dat niet te doen. Misschien moet ik daar maar eens wat op verzinnen ?

Ik voel dat het tijd wordt om weer serieus aan de meditatie te gaan. Om serieus dat denken en de illusie van controle over het leven los te laten. Om de angst voor de dood te laten verdwijnen door die te accepteren als onvermijdelijk en buiten de controle van mijn denken.
Tevens voel ik een enorme weerstand om dit te doen, een soort van angst voor de leegte. Voor het einde van mijn “echte” leven, voor het missen van alle prikkels van buiten die er nu voor zorgen dat het voelt alsof ik leef. Voor het wegvallen van het fijne gevoel om niet-bestaande problemen op te lossen, om situaties te analyseren waar ik geen invloed op heb.
Voor het gevoel dat een deel van mijn zal sterven als ik zal kiezen voor die leegte.

In mijn diepste gevoel weet ik echter dat het de enige logische volgende stap is. Dat ik eerst moet sterven om daarna wedergeboren te worden.

Snap nu dat reĂŻncarnatie ook symbolisch is. Je wordt herboren na de dood van je ego. Daar herinner je ook je vorige levens, je leven in je ego.
Osho heeft het dus over de dood van het ego en het eeuwige leven wat je voelt nadat je ego gestorven is. Omdat je niet meer bang bent voor de dood. (doorziet als een illusie)

Geplaatst op

Nutteloos

Gister weer redelijk in mijn oude ritme. Realiseerde me dat zo’n overgangsdag gewoon weer toegeven is aan het ego. Ik heb ’s middags mijn wandelmeditatie gedaan, ’s avonds lekker boekje gelezen en ook weer meditatie gedaan en lag op tijd te slapen. 23:30, uiteindelijk 8:30 opgestaan na ’s ochtends om 6:00 even wakker te zijn geweest , ook door de buurman denk ik.

Nou zit ik of loop ik weer tegen het volgende aan. Ben op het iex-forum een discussie gestart, beetje praten over wie we zijn , of we vrije wil hebben enzo. Dan blijkt het elke keer weer dat de meeste mensen vooral tegen zichzelf praten, zichzelf blijven herhalen.
Mijn denken wordt er de hele dag naar toe getrokken. Bedenken van oplossingen, analyseren etc. Ik wordt zelfs boos op hun, op mezelf, dat ik er zo mee bezig blijf. Je ego houd je voor de gek dat je kennis aan het delen bent, maar daar is helemaal geen sprake van. Niemand neemt wat aan van de ander, niemand luistert naar elkaar , het is allemaal zo nutteloos. Toch blijft die drang om er wat mee te doen. Dus is mijn reactie , hier moet ik mee toppen. Maar dat is natuurlijk slechts een symptoom, een uiting van de essentie van het ego. Het is dezelfde fout die boeddhisten maken. Dat stoppen met de symptomen van het ego ons zal veranderen, het ego zal oplossen. Maar niks is minder waar natuurlijk, het zal gewoon een andere uitlaatklep vinden.

Het enige wat ik probeer op deze manier is het ego zelf te veranderen, maar ik blijf me daarmee identificeren met het ego.
Ik probeer mezelf te veranderen, maar omdat ik denk dat ik het ego ben, probeer ik dus alleen het ego te veranderen.
De werkelijke ik, mijn essentie is natuurlijk onveranderbaar.

Ik moet dus de nutteloosheid van mijn bestaan erkennen, de nutteloosheid van mijn ego. Dat elke actie die ik doe, elk doel dat ik verzin nutteloos is. Het blijft maar dezelfde bezigheid, het creëren van mijn eigen werkelijkheid.

Al die kennis die ik opdoe, al het begrijpen , het is allemaal nutteloos en dat is moeilijk te accepteren gezien hoeveel ik daar mee bezig ben geweest en gezien dat ik er allemaal mee bereikt heb. Het blijft een fucking paradox die moeilijk te accepteren is.

Ik had al de hemelparadox bedacht die aankomt dat geloof is bedacht als antwoord op de vraag “waarom ? “.
Wetenschap is (grotendeels) natuurlijk ontstaan met dezelfde reden.
Dus behalve daar waar wetenschap een oplossing zoekt voor een praktisch probleem, is wetenschap hetzelfde als geloof, ontstaan om de vraag “waarom ?” te beantwoorden. Beide kunnen daar niet in slagen, de vraag is nml een illusie.

HET IS ALLEMAAL NUTTELOOS !!

Het denken is als wetenschap. Het is handig om een praktisch probleem op te lossen in het dagelijks leven dat je tegenkomt, maar nutteloos om de vraag “waarom ?” mee te beantwoorden.

Dat is wat “the Matrix” en de “Terminator” ons proberen te vertellen, we denken dat we onszelf kunnen redden met wetenschap, maar het enige waar we bescherming voor nodig hebben is de wetenschap zelf. Het is net zo goed onze neerval als onze redding.

Geplaatst op

Goed en slecht

Er is maar 1 juist pad !

De concepten goed en slecht, of goed en fout bestaan niet. Ze zijn een onderdeel van de illusie, een concept van het denken (→ illusies zijn echt)
Nu zie je steeds meer mensen dit zeggen en hier naar leven. Ze accepteren van alles vanuit de filosofie dat er geen goed en fout is, alleen lessen die geleerd moeten worden.

Maar zolang je nog in die illusie leeft, is er nog goed en fout, juist omdat je nog die lessen moet leren. Als er geen goed en fout was geweest, hoefde je ook niet meer te leren. Doen alsof er geen goed en fout is, terwijl je nog in die illusie leeft, is alleen maar een illusie in een illusie creëren !
(Je probeert de perfecte Matrix te bouwen (wereld) maar dat is onmogelijk. Je zal het nooit accepteren)

M.a.w. Mensen die dingen goedpraten of onderbouwen met er is geen goed en slecht terwijl je nog in die illusie leeft is jezelf voor de gek houden, er is maar 1 waarheid.
Dat is dat het juist pad leid naar de plek waar je begonnen was. Daarom voor iedereen anders, maar ook hetzelfde.
Jezelf accepteren is niet denken dat alles goed is aan jezelf. Het is accepteren dat de dingen zijn zoals ze zijn.
Vraag ik me alleen af of je bevrijding kan bereiken door volledige zelfacceptatie ? Want als je je identificeert met je ego, welke zelf accepteer je dan volledig ? Lijkt mij toch je ego en je illusie ? Of zal het volledige accepteren van jezelf en dus je ego er juist voor zorgen dat deze verdwijnt ? Ik weet het niet.

Voor Eckhart en Katie was het makkelijker om hun identificatie met hun ego op te geven, omdat deze zoveel lijden in hun leven veroorzaakte. Ze konden niet meer leven met zichzelf. Er was dus een overlevingsdrang paradoxaal om die identificatie met het ego op te geven.
In mijn geval is het ook het ego wat mijn lijden verminderd. Ik gebruik de kracht van het ego om zichzelf zwakker te maken. Nu mijn lijden zoveel is verminderd maakt dit de illusie aantrekkelijker. Nu kan ik ook andere mensen helpen om hun lijden te verminderen, wat weer een doel geeft aan het leven.

Dit doel om mensen helpen lijkt puur, lijkt gevoel, maar is eigenlijk niks anders dan een product van het ego om zo zichzelf in stand te houden. Het lijkt alsof ik dan alleen geef, ik hoef er niks voor terug, wat ze ermee doen moeten ze zelf weten, maar stiekem wil ik dat ik gelijk heb, alleen maar laten zien dat ik het snap en zij nog niet, dat mijn ego de illusie ontmaskerd heeft (zichzelf) en hun ego nog niet. Ondertussen identificeer ik me nog steeds met mijn ego.

Een leraar kent alleen zijn eigen pad, kan die van de ander niet kennen. Zolang je niet zelf verlicht bent kan je geen leraar zijn, je motivatie zal altijd uit je ego komen en daardoor altijd schade aanrichten.
Als je nog niet verlicht bent, je nog identificeert met het ego dan leef je door de motivatie van krijgen. Zonder ego leef je met de motivatie van geven.
Leven met de motivatie van geven terwijl je nog niet verlicht bent is niks anders dan een illusie in een illusie.

Ik heb nu het gevoel dat ik op het punt ben dat het ontmaskeren van het denken op zijn eind loopt. Ik heb begrepen dat het allemaal nutteloos is. Ik denk (!) dat de volgende stap moet zijn om de kracht van het ego te verminderen door te leven in het “hier en nu”.

Ik moet bezig zijn met de paradox van nutteloosheid. Het ego is nutteloos, maar overtuigd mij van zijn nut door mij te overtuigen dat het leven zonder hem nutteloos is. Vreugde is er alleen als het ergens toe dient. Iets doen wat nutteloos is zal geen vreugde brengen. Maar ik moet de nutteloosheid van het bestaan inzien om dat geluk in mezelf te kunnen voelen.

Op dit moment probeer ik mijn identificatie met het ego los te laten door me te identificeren met mijn gevoel. Dit gevoel in mijn lichaam is echter een product van mijn ego. Ik “weet” of “voel” dat mijn echte ik met liefde en geluk daar zit en wil geven, ik kan deze echter niet voelen, omdat ik nu nog alleen het gevoel veroorzaakt door het ego in mijn lichaam voel.
Ik probeer dus eigenlijk de identificatie met het denken van mijn ego los te laten door dit te vervangen met een identificatie met het gevoel van mijn ego.

(zouden boeddhisten dit bedoelen met je bent nog je geest/denken , nog je lichaam, je bent geen van beide ? )

Ik voel steeds meer hoe handig een sterk krachtcentrum is, zowel voor zitmeditatie , als loopmeditatie, als leven in het algemeen. (gezondheid) bevestiging hoe handig pilatus is. Met meditatie vraag ik me een beetje af of het beter is om je concentratie/bewustzijn zo specifiek mogelijk te houden. (bv alleen buikademhaling) of juist op alles. Op zien+horen+ademhaling+voelen / goed zitten. Of leid het een tot het ander, stapje voor stapje dus ?

MOE ZIJN

Ik ben heel lang bang geweest om mezelf maar moe te maken, daardoor wilde ik juist steeds dingen afdwingen, wat me natuurlijk weer vermoeide.
Lichamelijke moeheid is duidelijk, die is echt en dienst naar geluisterd te worden. Zelfs als deze veroorzaakt is door het denken, bv stress ofzo. Het denken maakt het echt. Je moet het op zo’n moment niet als illusie behandelen en het maar negeren. Het is dan al echt geworden. Om jezelf te bevrijden dien je in goede conditie te zijn nmm, tenminste als je op mijn manier doet. Als ik niet zo gezond at, voldoende sliep, elke dag beweeg, veel water drink etc vraag ik me af of ik dit wel gekund had. Denk dat je daarom deze stappen ook automatisch zet als je verder op je pad bent.

Maar kan ik ook geestelijk moe zijn. Ik ben nu van mening dat we gewoon ons bewustzijn zijn. Gezien het feit dat we niet weten wat dit bewustzijn precies is, geeft het dus nog geen antwoord op de vraag. Het geeft wel aan dat ik niet mijn denken of mijn lichaam ben.
De meeste moeheid is geestelijk, zeker in mijn geval nu ik niet meer van sporten een doel heb gemaakt, maar een middel. Behalve mijn pilatus en wandeling heb ik verder geen bijzonder lichamelijke inspanning.
Kan ik moe zijn geestelijk ? waar ik dan van moet rusten ?
Ik heb het idee dat dat slechts een illusie is. Je denken gaat toch wel door, al lijkt die te stoppen met tv kijken, computer, spelletjes, boeken lezen etc etc.
Het is natuurlijk alleen maar in het banen leiden van het denken wat altijd maar actief is, omdat het gestuurd wordt door je tv lijkt het alsof je lekker ff niks aan je hoofd hebt.
Maar kan het bewustzijn gedurende dag moe zijn ? Ik denk het niet, het is immers altijd aanwezig en altijd bewust. Vluchten in het denken lijkt moeiteloos en rustgevend en bewust aanwezig zijn lijkt vermoeiend. Maar dat is het niet. Mijn oordeel maakt het vermoeiend.
Als je voldoende slaapt zal dat nooit een probleem zijn, het oordelen is het probleem, dat zorgt voor de illusie van psychische moeheid. (wat lichamelijk kan worden).
Daarom omschrijven mensen als Eckhart het leven ook als moeiteloos. (dan is er geen oordeel meer die zorgt voor moeite)

Ricky Gervais en Carl Pinkelton

Ben fan van de youtube filmpjes van Ricky en Carl, waarin ricky carl interviewt over zijn leven en denken en hoe grappig dat is. Hoe absurd zijn denken is. Carl is wat je kan noemen een simpele ziel. Ziet verbanden die er niet zijn, of ziet juist geen verbanden waar die er wel zijn. Gelooft de grootste onzin en vind veel dingen maar onzin omdat hij het niet begrijpt. Hij doet verder niks en observeert dan maar gewoon het leven om hem heen, zoals insecten. Met de nodige idiote gedachten erbij.
Maar als je mij vraagt wie er dichter bij “de waarheid” zit, dan is dat wel carl en niet ricky. Carl vroeg zich nml al af wie er nou de baas is in zijn hoofd. Heeft heel vaak door dat woorden maar concepten zijn en dat alles relatief is. Je merkt dat hij zich soms wel afvraagt of hij wel is wie hij denkt dat hij is.
Nou lijkt het mij wel leuk als die 2 een wedstrijdje spirituele ontwikkeling gingen doen. Wie zou dan verder komen ? De simpele carl die daar nu duidelijke verder in is, maar zich dat niet bewust is. Of de slimmere ricky die gewoon eerder zal snappen waarom dingen een illusie zijn. ??

Geplaatst op

Roze wolk

Gister zowel ’s ochtends als ’s avonds 20 min zitmeditatie gedaan, kreeg daardoor wel wat last van mijn benen. Dus vanochtend een andere positie aangenomen. Beide benen liggen nu op de mat, als ik er nu ook op let niet met mijn polsen op mijn benen te drukken dan blijft het bloed goed stromen. Zo stijf zijn is dan wel een nadeel, maar als je je aanpast maakt het dan weer niet uit. De perfecte manier van mediteren is immers een concept van het denken en dus een illusie.
Ik merk dat ik net zo vaak bewust mijn gedachten opmerk en weer terugkom bij mij ademhaling als dat ik mijn lichaamshouding corrigeer (subtiel) en weer terug ga naar de ademhaling of probeer bewust houding en ademhaling te voelen.
Het voelt als een goed iets, mijn krachtcentrum is nog niet sterk genoeg om 20 min helemaal in de goede houding te blijven. Dus ik merk het op en zonder mijn aandacht af te leiden corrigeer ik het weer. Ik doe dit in een automatisme, dus zonder na te denken. Puur en alleen door er bewust van te worden dat mijn houding een beetje ingezakt is.

Ben gisteravond zo om 00:30 gaan slapen. Werd vanochtend lekker wakker en kon gewoon blijven liggen zonder dat mijn denken begon te ratelen. Pas toen ik echt wakker was begon het denken weer een beetje in actie te komen. Dit was een fijne gewaarwording om me hier bewust van te zijn. Ben om 10:00 opgestaan.

Denk dat het tijd wordt om de ketel met het ego erin maar eens echt aan de kook te brengen en dus zoveel mogelijk de hele dag meditatief door te brengen. Ook wordt het wel weer tijd om weer wat aan de websites te werken en dus weer eens wat aan het werk te gaan om een inkomen te verdienen.

Roze Wolk

Heb gister mijn beste vriendin nog gesproken via de telefoon. Dat is alweer lang geleden dat ik die gezien of gesproken heb. Ze is net moeder geworden van een zoontje. Dus was ff nieuwsgierig hoe het met haar ging. Ze vertelde een mooi verhaal dat ze als nieuwe moeder echt op een roze wolk zat. Dat als ze aan het uitrusten of pauzeren was en op de bank zat, dat ze dan daar gewoon kon zitten terwijl ze helemaal niks deed. Geen tv, geen radio, tijdschrift of breiwerkje etc. Ze kon gewoon daar zitten en vinden dat alles goed was.
Nou dat vind ik dus mooi om te horen. Om ff het gevoel van verlichting te voelen moet ik dus gewoon een kind nemen 😉 . Ze noemen dat gevoel een roze wolk waar je op zit. Had dit nog nooit gehoord van iemand.

Geplaatst op

Waar blijf ik dan ?

Had gister opeens het idee om later een boek te schrijven met dit dagboek, Dat zou nml 2 vliegen in 1 klap slaan. En de boodschap/kennis verspreiden en heb iets om van te leven.
Kan ik daarna altijd nog mijn website maken.
Toen ging ik lezen wat ik al had uitgetikt voor Ingeborg, om haar te vertellen hoe ze die laatste essentiĂ«le stap verkeerd doet. Toen ik het de eerste keer terug las was het redelijk onsamenhangend, dus leek het me geen goed idee meer om dat als basis om te gebruiken om te vragen of dat een goed idee zou zijn voor een boek. Dat betekent dat ik het helemaal zou moeten uitwerken en dan hopen dat er interesse is. Het zou dan alleen gaan over hoe je van je oude pijnen af kan komen. Maar daar heb ik helemaal geen tijd voor, heb amper een vast inkomen en desidentificatie met het ego is gewoon belangrijker. Nu zo’n boek schrijven zou niks anders zijn dan het voeden van het ego wat zich bedreigt voelt.

Ik heb wel de laatste 2 dagen verder uitgetikt om dat verhaal naar Ingeborg te sturen. Daarna ging ik weer wandelen in het park. Heel meditatief was het niet, omdat ik vooral nadacht of het wel verstandig zou zijn om dat op te sturen. Ik ging allemaal scenario’s bedenken die konden ontstaan.
Zou het conflicteren met het idee voor een eigen boek ?
Zou ik niet gewoon beter zelf een boek erover kunnen schrijven ?
Zou ze het uberhaupt wel lezen ?
Zou ze er dan wat mee doen ? Of op reageren ?
ALS ze het leest en ALS ze het begrijpt en dan ALS ze reageert zou dit dan positief of negatief zijn ? Zou dit dan invloed hebben op mijn eigen ideeën ?

Na een tijdje besefte ik dat al dat denken nergens op sloeg. Het is onmogelijk om maar enigszins in te schatten wat het voor invloed zal hebben en dan nog. Ik moest ook weer aan die film “Mr Nobody” denken. Dat zelfs als we de consequenties van onze keuzes van te voren wisten, dat we dan nog steeds niet zouden kunnen kiezen.

De hele reden dat ik het op wilde sturen is om Ingeborg te helpen van haar oude pijnen af te komen. Die dan haar therapeuten/collega’s weer kan helpen en die weer alle patienten die ze hebben. Dat zou toch een geweldig iets zijn ?
Dus daarom ga ik het sturen, al het andere wat mijn denken erbij haalt is weer niks anders dan het proberen te controleren van mijn leven, die illusie in stand te houden. Ik moet gewoon mijn gevoel volgen en doen wat juist is en dat is Ingeborg hartelijk bedanken voor wat ze betekent heeft met haar boek, hoe me dat geholpen heeft en probeer hetzelfde voor haar te doen. Gezien ik nu geen boek ga schrijven of in de toekomst kan zien of dat gaat gebeuren is het beste om mijn ervaringen gewoon op te sturen.
Of ze het leest en of ze er wat mee doet ? Geen idee en het maakt ook niet uit, wat gebeurd dat gebeurd. Ik heb iig het juiste gedaan en dat is het enige wat belangrijk is. De rest heb ik geen controle over.

Wat ik me wel realiseerde is dat dit hele proces wel bewust afspeelde. Zonder emoties. Er zaten geen emoties in het proces, geen angst, niet percee iets willen. Puur afwegen wat de mogelijkheden waren en proberen in te schatten wat de beste beslissing zou zijn, zonder daarbij van te voren iets perse te willen.
Dat is op zich wel weer positief.

Merk nml wel dat ik daar op andere gebieden meer moeite mee heb. Nu ik besloten heb me meer te richten op de dag meditatief door te brengen, ga ik opeens doelen daarin stellen, in mijn meditatie-zitten. Over de juiste houding zo goed mogelijk vasthouden, wat ik wil bereiken met pilatus etc etc.
Dus nu verschuift het “willen” van mijn ego alleen maar van eerst de doelen op de beurs/websites etc, naar meditatie/pilatus.

Ook merk ik dat ik dit dagboek en de website die ik in de toekomst wil maken als excuus gebruik om mijn denken te gebruiken. Ik moet alles begrijpen en inzien, niet eens alleen voor mezelf, maar ook voor de toekomstige website die ik wil maken. Maar het is alleen maar weer een excuus voor het ego om zich bestaansrecht te geven. Het is sowieso niet nodig, alle informatie is al beschikbaar in vele boeken en op vele websites, dit is al lang bekend bij mensen die er naar zoeken. Ik moet accepteren dat je andere mensen niet kan uitleggen, ze moeten er zelf achter komen. Ik kan het mezelf niet eens uitleggen, want er valt niks uit te leggen. Je moet juist niks doen, gewoon niks. Dan ben je je essentie. Zo gauw je jezelf probeert te doorgronden zit je nog in je illusie. Je moet dus doorgronden dat er niks te doorgronden valt. Bedenken dat het denken een illusie is.

Toen ik mijn dagboek stukken herlas die ik voor Ingeborg had uitgetikt. Daarin schreef ik al dat je voor het opheffen van je “angst-illusie” niks hoefde te doen, gewoon omarmen en erkennen als illusie, maar dat ik voor de “controle-illusie” bewust moet zijn in het “hier en nu” om die op te heffen.
Dus 4 maanden geleden wist ik dat al en nu ben ik nog steeds bezig om daar achter te komen. Ook omdat mijn ego natuurlijk zo sterk is geworden na het verdwijnen van de “angst-illusie”.

Zoals ik al omschreef een paar dagen geleden is alles analyseren en uitleggen aan jezelf nutteloos. “Zen-meesters” hebben wat dat betreft gewoon gelijk, het enige wat je hoeft te doen of wat er is, is in het “hier en nu” aanwezig zijn, al het andere is een illusie, nutteloos.

Ik merk dat ik vaak de neiging heb om bij het denken het onderwerp van mijn denken de schuld te geven. Maar dat onderwerp is natuurlijk alleen maar een excuus voor het denken, het ego om zichzelf te voeden. Het ego is het probleem, niet het onderwerp.
Jezelf in een hutje terugtrekken om alle onderwerpen te laten verdwijnen zal niet je ego laten verdwijnen. Ze zijn slechts een excuus.

Het probleem blijft, zoals ik al eerdere keren geschreven heb, dat de illusie nu leuk is. Het veroorzaakt geen lijden. Tenminste dit deel van de illusie. De rest wel natuurlijk.
Zo zat ik nu weer te denken over hoe leuk het zou zijn om een boek te schrijven over hoe Jezus en veel bijbel verhalen eigenlijk dezelfde boodschap hebben als Boeddha. Zo betekent het weder opstaan verhaal van Jezus en het naar de hemel gaan, niks anders dan het sterven van het ego waarna je wedergeboren wordt in de waarheid, de hemel, de verlichting. Het is dus een symbolisch verhaal, net als reĂŻncarnatie.
Het punt is dat ik niet moet blijven denken om losse ideeën op te schrijven waarvan ik nu nooit zal weten of ik er echt wat mee ga doen.

Het ego creëert zo weer een niet bestaande toekomst in het nu en probeert zo weer te vluchten uit het echte leven naar een fictieve toekomst. Die lijkt leuk , maar dit mechanisme veroorzaakt dus ook al het lijden en wijst het echte leven af uit angst voor de dood.
Ik zal het echte leven moeten accepteren om de angst voor de dood te kunnen overwinnen.

Als ik echt zou willen, dan moet ik gewoon gaan beginnen met het maken van die website, want dan is het geen illusie meer, maar werkelijkheid in het “hier en nu”.
Punt is alleen dat ik eerst een inkomen moet verdienen, dat is nou eenmaal gegeven.
Ik weet al als ik de tijd achter de computer heb besteed aan mijn geld-verdien websites, dat ik dan geen zin meer heb om achter de computer te blijven werken voor de spirituele website. Ik moet dus kiezen. Gezien dat ik het inkomen niet kan missen (ik leef al onder bijstand niveau) zal ik dat idee dus moeten uitstellen en moeten loslaten.
Net als op de beurs, die ideeën/kansen zullen altijd blijven komen, nu, maar ook in de toekomst.
Die ideeën kan je niet alleen krijgen door mezelf te observeren, maar misschien juist wel beter door anderen te observeren.

15:00

Realiseer me nog iets. Juist omdat een deel van de illusie een goed gevoel geeft, verwacht ik dat me bewustzijn in het hier en nu mij dit gevoel ook gelijk moet geven. Immers het pad er naar toe is het doel en niet het doel zelf.
Daarnaast is wilskracht alleen maar een product van het ego en die heb je nodig of gebruik je om dingen vast te houden die je niet leuk vind dacht ik. Maar het gaat niet om dingen die je niet leuk vind, maar om dingen die je eigenlijk niet wil doen. Het gaat om de motivatie weer.

Meditatief zijn moet niet leuk zijn om het vol te houden. “moet leuk zijn” is weer een illusie van de geest, daar zit een emotie aan vast die op zichzelf goed lijkt te voelen , maar ook voortkomt uit het lijden en dit in stand houd.
Het is dus niet wilskracht, maar discipline wat nodig is. Discipline betekent gewoon elke keer weer doen. De motivatie komt uit het gevoel, maar omdat het ego zich zal verzetten kan het onmogelijk de hele tijd vreugde brengen, want het ego zal proberen zichzelf te redden. Er tegen vechten is een truc van het ego , omdat ertegen vechten vanuit het ego komt en zo geeft het zichzelf weer bestaansrecht.
Elke keer weer terugkeren naar het hier en nu en bewust zijn van wat is, dat is alles, het enige.
Ik moet niet in de valkuil vallen dat het wat moet opleveren !!

18:30

Ik weet dus al dat ik probeerde de identificatie met het denken van mijn ego te vervangen door het gevoel van mijn ego, het gevoel dat het veroorzaakt.
Als de illusie prettig is, is ook het gevoel prettig.

Ik heb sinds ik aan mezelf begon te werken, geprobeerd meer te voelen.
Nu ben ik echter op het punt dat ik weet dat ik niet mijn denken ben, maar dus ook niet mijn gevoel ben.
Nu het ego begint door te krijgen dat het totaal nutteloos is, geeft dit een onbestendig gevoel. Dit heb ik kennelijk proberen te vermijden met positieve illusies, inzichten, analyses, ideeën voor dit dagboek en toekomstige website, alles beter begrijpen. Nu geloof ik wel dat we in het westen dit nodig hebben, het zit in onze aard. We moeten het snappen anders beginnen we er niet aan.

Maar nu ben ik mijn denken niet en kan ik ook niet bij mij gevoel blijven. Ik moet van mijn denken alleen bewust worden en dan weer terug gaan naar het “hier en nu”. Het voelen kan ik dus niks mee, behalve kennelijk observeren.
Dus nu ik mijn onbestendig gevoel, omdat ik mijn ego minder toelaat zich te voeden, nu ik steeds beter begin te beseffen hoe nutteloos dit allemaal is, moet ik dat onbestendige gevoel dus ook gewoon accepteren. Ik kan het niet vervangen met een ander gevoel, want dat kan alleen via het denken, het ego.
Ik moet het steeds meer beseffen dat alles alleen maar onzin is en het onbestendige gevoel dat daar bij hoort dus gewoon accepteren en observeren.
Wetende dat het goed is, slechts een product van de illusie.

Blijft heel vaag en weet niet helemaal wat ik ermee aan moet. Waar blijf ik dan ?

Geplaatst op

Bewustzijn

Nou het lijkt erop dat ik niks anders kan doen dan de hele dag in het “hier en nu” aanwezig te proberen zijn. De hele dag bewust zijn met waar ik mee bezig ben. Gewoon observeren en constateren, het leven accepteren hoe het is, terwijl je je gevoel volgt.
Maar accepteren hoe je je ook mag voelen.

Niet geheel toevallig natuurlijk (zo werkt het leven nu eenmaal heb ik ondertussen geleerd, vraag niet hoe het kan, maar profiteer er van) eindigde ik met het volgende stukje uit “meditatie nu of nooit” van Steve Hagen.

“Meditatie heeft niks te maken met het wegduwen, negeren of transcenderen van gevoelen. Het is eerder andersom. Als we mediteren ervaren we onze gevoelens ten volle, zonder ze met gedachten te versterken, ze te onderdrukken, ons eraan vast te klampen of te proberen er ook maar iets aan te veranderen. Als we mediteren analyseren we onze gevoelens en gedachten niet. We laten ze opkomen, observeren zonder er commentaar op te leveren, waarna ze gewoon weer verdwijnen. Dat is alles.”

Een bevestiging van wat ik gister schreef. Ik was de eerste keer wat kritisch op dit boekje. Maar moet hier op terugkomen. Het is juist een uitstekend boek. Kennelijk was het nog iets te vroeg en ben ik er nu wel klaar voor.

Merk wel dat Eckhart een foutje maakte in zijn boek. Het stelt nml dat er geen lijden kan zijn in het “hier en nu”, dat als je aanwezig bent dat er dan geen lijden is. Daar heeft hij wel gelijk in. Maar het is dus ook mogelijk om met je denken in het “hier en nu” te zijn.
Het beoordeelt dan constant het “hier en nu”
Het beoordeelt mijn gevoel, hoe ik me nu voel.
Het beoordeelt mijn handelingen die ik nu doe.
Het beoordeelt de dingen die ik nu zie.

Op deze manier ventileert het ego zich weer, hij voelt dat hij nutteloos is en probeert zich op alle mogelijke manieren nuttig te maken.
Het lijkt erop dat mijn ego niet alleen een onbestendig gevoel kan veroorzaken door het inzien van zijn nutteloosheid, maar dat het denken daar weer op reageert en dat gevoel negatief gaat uiten door het “hier en nu” negatief te beoordelen.

Dingen die ik tot nu toe nooit beoordeelde, laat staan dat ik ze negatief beoordeelde. Dagelijkse routine, zoals het maken van mijn ontbijtshake, gaan opeens alsof het niet op de juiste manier is. Dit terwijl er niks veranderd is, ik maak hem nog steeds op dezelfde manier.

Je lichaam voelt iets en het denken koppelt dat aan de huidige situatie.
Maar wat ik nu voel heeft daar niets mee te maken en zo creëer ik een dubbele illusie.

Ik moet dus steeds weer terugkeren naar het “hier en nu” naar bewust handelen, zonder te oordelen. Voelen wat ik nu voel, zonder te oordelen.

En dat de hele dag maar weer, elke keer weer terug. De hele dag die discipline hebben om niet mee te gaan in de illusie, dubbele illusie. Het onbestendige gevoel accepteren zoals het is. Dat specifieke gevoel is niet echt, een emotionele uiting van het ego. (alleen geen angst en dus moeilijk te identificeren als emotie. Iets wat mij nog nooit is opgevallen toen de emotie angst nog overheerste) (deze emotie komt ook voort uit angst, maar niet uit angst-gevoel en dat is apart, wennen)

Er is maar 1 manier waarop je niet-zoeken kunt beoefenen, namelijk door niet te zoeken.
(zoeken naar het “hier en nu” is onmogelijk, je bent er al)

Een tijd geleden vroeg ik me af wat beter zou zijn voor mijn meditatie, geconcentreerd blijven op alleen mijn ademhaling, of de concentratie uitbreiden naar ook voelen/houding, zien etc
Het antwoord lees ik net in het boekje “meditatie, nu of nooit”

Shikantaza: Objectloos en subjectloos mediteren, gewaarzijn omvat alles: beeld, geluid, gevoel gedachten, beweging.

Moet zeggen dat ik hier al naar neigde. Je natuurlijk drang , je gevoel stuurt je in die richting. Maar nu kan ik er zonder twijfel mee verder. Mijn denken had het toch redenen gevonden om diep geconcentreerd op 1 object te mediteren, dit nog dieper te doen. Je moet je gewaarzijn dus juist uitbreiden. (al is dat hetzelfde realiseer ik me nu ik zo opschrijf!)

16:00

Ik ga net naar de bib om wat boeken terug te brengen en een nieuw boek te halen over het belang van water drinken. (ben nieuwsgierig) Zat ik op de heenweg te bedenken dat ik ook wel dat boek over chakra’s kan halen om te lezen. Want meer lezen over niet-leren maar weten leek me nutteloos. Toen ik in de bib bij de chakra boeken stond viel mij een boek op over bijna-dood-ervaringen.
Gezien de you-tube filmpjes waarin ik denk dat BDE hetzelfde zijn als het nirwana zien, trok dat gelijk mijn aandacht.
De laatste zin op de back-cover van dit boek is: “er zijn goede redenen om aan te nemen dat ons bewustzijn niet altijd samenvalt met het functioneren van onze hersenen: het kan ook los van ons lichaam ervaren worden.”

Nou zijn wij kennelijk ons bewustzijn, wat logisch is. Maar we hebben nog geen idee wat dit inhoud. Nog maar een paar dagen geleden (18-03-2013) vroeg ik me als laatste af als ik niet mijn denken ben en niet mijn gevoel, waar blijf ik dan ?
Wie weet wat deze cardioloog te zeggen heeft en voor aanwijzingen gevonden heeft ?
Ben benieuwd. Zal dit weer zo’n geval zijn van een vraag stellen en het antwoord komt vanzelf naar je toe ? Zal wel heel snel zijn zo binnen 2 dagen 🙂
We gaan het merken.

Geplaatst op

Geen product van onze hersenen

Ook al ben ik erachter dat uitvogelen hoe alles werkt voor verlicht zijn compleet nutteloos is, blijft leren en daarover denken gewoon leuk om te doen. Hier moet ik dus een balans in gaan vinden. Maar heb gisteravond wel wat belangrijks geleerd voor mijn gezondheid.

Ik ben een tijd geleden begonnen met echt gezond te eten, dat nu 2 jaar terug ofzo. En ben daardoor zonder dat dat mijn bedoeling was 12 kg afgevallen in bijna een jaar tijd, van 90 kg naar 78 kg. (weeg nu zo’n 76-78 kg geloof ik)
Hoe beter ik in balans kwam hoe gezonder ik uit mezelf ging leven. Ik had geen behoefte meer aan alcohol, stopte helemaal met roken. (ik rookte nog af en toe, op feestjes op bepaalde dagen als ik niet lekker in mijn vel zat) Koffie dronk ik al niet.
En ben gestopt met melk na mijn vasten begin dit jaar. Drink al heel lang alleen maar water. (alleen ’s middags bij de lunch een sapje)
Nou merkte ik de laatste tijd dat ik ’s avonds soms wat trek had in zoute dingen en ik heb me wel eens half afgevraagd of ik niet te weinig zout eet.
Maar het gezond eten was voor mij uitgezocht en klaar mee. In onze maatschappij krijgen we juist te veel zout binnen is de algemene boodschap. Dus te weinig is onzin zei mijn denken.

Ik weet niet meer hoe dat boek precies op mijn pad kwam, maar het heet: “Water, het goedkoopste medicijn”. Ik wilde dit lezen, omdat ik voor mijn gevoel genoeg water dronk, of dat is onzin, mijn denken zei me dat ik genoeg dronk. Maar mijn lichaam had toch dorst. Ik voelde dat het dorst had, maar het hield me wel tegen om nog meer water te drinken. Ik heb al eens in mijn dagboek hierover geschreven. Ik verklaarde de dorst door alle energie die loskwam en afgevoerd moest worden.
Ik wilde dat boek dus lezen om mezelf ervan te overtuigen dat het goed was om meer water te drinken.

Het boek had idd toch een antwoord waarom mijn lichaam zo’n dorst bleef houden. Het was echter niet door te weinig te drinken (2 liter per dag is voldoende) , maar door te weinig zout !

Ik heb hier dus wel eens gedachten over gehad, maar weggerationaliseerd. Ook was ik zo bezig met het uitvogelen van de illusie van het denken, dat ik er gewoon geen tijd verder aan bestede.
Gelukkig luister ik wel naar mijn gevoel als die tot een bepaald boek wordt aangetrokken en daarin stond dus het antwoord 🙂

Alle vitaminen en mineralen zitten van nature in ons eten, behalve zout. Nou gooit de voedingsmiddelenindustrie overal zout op, dus krijgen we daar normaal teveel van binnen, echter niet als je zo gezond eet als ik !
Mooi is dat 🙂 , zo zie je maar weer hoe je overal altijd mee bezig moet blijven, altijd die balans vinden. Al moet dit wel het laatste puzzelstukje zijn in een gezonde levensstijl hoop ik. Ach, we merken het wel. Het is iig weer een bevestiging dat je goed naar je lichaam moet luisteren.

Het tekort aan zout is nml misschien de oorzaak dat ik zo vaak naar de wc moet, last blijf houden van mijn neus en dus dorst blijf houden de hele dag en ook misschien wel de lage bloeddruk, waardoor ik duizelig wordt bij te snel opstaan.

Ik had al eens door toedoen van mijn psycholoog zout als bron van mineralen uitgezocht. Dit was kennelijk de eerste hint op mijn pad om te wijzen op mijn zout tekort. Ik kwam erachter dat de hoeveelheden zo klein dat het niet echt te gebruiken is als bron van mineralen die we dagelijks nodig hebben.
Maar gister las ik ik wel 1 zinnetje. Dat als je vissen in zoutwater aquarium doet van tafelzout, dan sterven ze !
Dus heb daarom natuurlijk zeezout gekocht. We komen immers in een ver verleden uit de zee en dat is het zout dat we nodig hebben. Misschien niet als bron voor onze dagelijkse mineralen behoefte, maar waarschijnlijk wel het soort zout, die nodig is om verbindingen en balans te maken in ons lichaam. Daar hebben we gewoon natuurlijk zout voor nodig en dus geen tafelzout.

18:30

Heb gisteravond wat van het boek over BDE gelezen. Hierin komt naar voren dat die dus bewijzen dat het bewustzijn niet gekoppeld was aan de hersens. Ook had hij dus een verklaring voor eeuwig bewustzijn, ook mbv QM. Ik was dus gelijk enthousiast, helemaal in de wolken dat er via het denken misschien een oplossing was. Heel mijn ego ging dus weer tekeer. Zo sterk dat ik er wel in mee moest gaan. Nee, ik wilde er in mee gaan omdat het leuk was !
Had op het iex-forum gemeld dat bewustzijn niet aan de hersens gekoppeld is en daarin kwamen ze met informatie dat de verklaring die Lommel verzonnen heeft waarschijnlijk nergens op slaat. Zijn onderbouwing slaat nml nergens op en de QM heeft hij waarschijnlijk niet begrepen.
Een deceptie voor mijn ego, die toch weer de nutteloosheid van zijn bestaan moet accepteren.
En een deceptie voor mijzelf dat ik mezelf hier weer in liet meeslepen.
Het blijft echter boeiend om te lezen hoe we dus geen product van onze hersenen zijn, want daar was ik eigenlijk altijd van overtuigd gebleven.