Categorie: Dagboek 2

Geplaatst op

Bijna-dood-ervaring

Ben om 00:30 gaan slapen na de hele avond over BDE gelezen te hebben. Heel boeiend.
Was om 7:30 wakker, maar heb elke ochtend moeite met opstaan. Ik verklaar het voor mezelf dat ik geen zin heb om de kou van mijn huis in te gaan (15-16C) , maar dat is natuurlijk slechts een excuus. Als ik eenmaal ben opgestaan gaat alles automatisch en vind ik dit pad bewandelen heel boeiend. Maar zit nog steeds in die 2 strijd met aan de ene kant in het “hier en nu” leven , de waarheid zien en aan de andere kant het denken, dat ik in mijn geval nu opvul met leren. Leren is zo leuk en boeiend, het is makkelijk om dat als excuus te gebruiken om te blijven denken de hele dag. Het is echter nog steeds mijn ego die in opstand komt. Het een sluit het ander natuurlijk niet uit. De hele dag in het hier en nu leven, betekent niet dat je niet meer kan leren. Sterker nog je leest juist beter omdat je denken niet in de weg zit met allemaal valse verklaringen.

Wat dat betreft is het boek over BDE wel goed om te lezen nu. Het geeft nml antwoord op de vraag wat wij nu eigenlijk zijn, wat ons bewustzijn nou eigenlijk is. Het antwoord is, dat wij er nooit een antwoord op zullen vinden via het denken, dat is me nu wel duidelijk. Ik wist het al, ik had me al gerealiseerd dat al dit nutteloos is, maar die realisatie was weer weggezakt en na het lezen van de cover van “eindeloos bewustzijn” had ik weer hoop. Hoop op een antwoord wat we zijn, wat ik ben. Ik ben niet mijn denken. Ik ben niet mijn hersens, niet mijn lichaam, wat ben ik dan wel ? Ik ben bewustzijn ? Maar wat houd dat in ? Wat is bewustzijn ?

Hier is door de wetenschap onmogelijk een antwoord op te geven. Dit is alleen zelf te ervaren, dat is me nu wel duidelijk. Het bevestigd de nutteloosheid van het bestaan slechts.

Al die BDE verhalen zijn heel boeiend, maar je kan er echter niks mee. Zo zijn er mensen die hun eigen toekomst gezien hebben en dat klopt ook met hun leven. (vrouw die ziek wordt en wit iets aanheeft wat ze van een vriendin kreeg) Maar op dit moment ben ik er heilig van overtuigd dat de toekomst niet vast staat. Dat is gewoon onmogelijk. Er zijn oneindig veel reacties en interacties op aarde en dat kan niet de toekomst bepalen. Het weer, de economie, etc onmogelijk dat. Maar dat iemand ziek wordt en sterft is natuurlijk wel onvermijdelijk. Ongeacht de keuzes die je maakt, de interacties die je hebt, ziek worden en sterven zal gebeuren.

Misschien staat de toekomst voor sommige dingen wel redelijk vast ? Als in dat is de meest waarschijnlijke uitkomst ? Zo van het is 80% zeker dat dat gaat gebeuren.
Dat is iets waar gewoonweg niet achter te komen is. Het lijkt aannemelijk dat bepaalde persoonlijke gebeurtenissen een grote kans hebben om uit te komen. We kunnen nooit onderzoeken of het altijd uitkomt, door bv bewust zo te kiezen dat het niet uit kan komen. Er is via het denken iig niet uit te komen. Zwart/wit denken is altijd fout bedenk ik me. Dus dat niks vast staat is dat dan ook. Het is best redelijk dat bepaalde gebeurtenissen een grote waarschijnlijkheid hebben om uit te komen. De periodes van vooruitzien zijn vaak ook kort.

Maar ook verhalen van mensen die andere dode mensen zien, waarvan ze bv niet kunnen weten dat ze dood zijn. Zoals een kind met een zusje die voor haar geboorte gestorven was dat ze niet kon weten.
Dat zijn bizarre dingen. Het zet mij toch aan het twijfelen over leven na de dood. Maar het valt niet te beredeneren.
In hoeverre is het bv een reflectie van de mensen om hun heen waarmee ze in contact staan ? Die naast hun bed zitten ? Ik zal er nooit een antwoord op krijgen in mijn denken.
Ik heb ook opgezocht voor zelfmoord. Staat maar heel kort wat over in. Er staat dat BDE bij iemand die zelfmoord wilde plegen, dat hij/zij dan besefte dat het geen oplossing was en zijn problemen mee zou nemen en zonder lichaam moeilijker op te lossen zouden zijn.

Maar dat is in tegenspraak met andere belevenissen die totale acceptatie en wijsheid ontvingen. Wat voor problemen kunnen er dan nog zijn ?
Of anderen die zeggen dat er idd geen goed en fout is, alleen lessen om te leren (zolang je nu in je ego zit) , maar iemand anders had het over levensgebeurtenissen die als goed of minder goed werden beoordeeld. Hij zei dat ze daar heel anders over dingen oordeelden. Wat vreemd is bij totale acceptatie.
Ook is geen een BDE hetzelfde natuurlijk, elke zal een bepaalde mate van bewustzijn/ ontkoppeling meemaken. Hierdoor blijft het onverklaarbaar.
Mijn inziens kunnen we er dus niks mee, gewoon afwachten.

Waar ik ook over zat te denken is die verbondenheid die we zouden moeten gaan voelen als je verder komt in je meditatie. Ik dacht eerst dat ik daar nog helemaal niks van gemerkt had, op zich niet gek gezien de identificatie met mijn ego. Maar mijn hooggevoeligheid is hier natuurlijk al een uiting van. Ik kan al voelen wat mijn ex voelde, wat mijn andere ex voelde, wat mijn nichtje tijdens onze rondreis voelde. Of soms ook andere mensen, vaak had ik het niet door, later wel. Alleen nooit heel duidelijk. Of dat ik heel erg opkeek tegen een afspraak of die zonder reden wilde afzeggen, dat bleek het gevoel van de andere kant te zijn. Dat is natuurlijk ook al voelen dat we allemaal met elkaar verbonden zijn.

Ik mediteer nu ’s ochtends en ’s avonds 20 min, maar ben overgestapt op de birmese houding. Kreeg teveel last van mijn benen in de halve-lotus houding. Ook nu moet ik wel even de benen goed strekken na die 20 min, dus opbouwen naar langere zit-meditatie zal ook gepaard moeten gaan met lichamelijke opbouw, gewenning.

Had vanochtend ook weer een vreemde ervaring terwijl ik lag te slapen. Ik lag nog te dromen en voelde onbewust mijn ochtenderectie. In mijn droom wilde ik me gaan aftrekken, ik wist dat ik droomde van, ik had een hele grote lul die ik met 2 handen moest vastpakken om er stevig aan te rukken. Op het moment dat ik daar in mijn droom aan wil beginnen, lijkt het alsof er een soort gedempt kanonschot afgaat met een felle lichtexplosie, daarna voelde ik weer energie door heel mijn lichaam en tintelde heel mijn lichaam. Gelijk ging mijn denken aan, “wat is dit ?” wat gebeurd er ? Ik probeerde nog alleen te voelen, maar het ebte ook gelijk weer weg daarna, net als de ochtenderectie haha. Was geen orgasme ofzo. Niet eens in de buurt, maar heb weer geen idee wat het wel was. Iig weer een bijzondere ervaring al is het maar de vraag of ik die ooit met iemand kan delen 🙂

Geplaatst op

Boos op mezelf

Gister bewogen dagje. Het begon met een posting op facebook die ik poste over dat verbod op godslastering zou worden afgeschaft. Mijn vader reageerde ook dat vrijheid van meningsuiting geen excuus mocht zijn om onnodig en opzettelijk te kwetsen. Heb met hem wel eerder discussie met hem hier over gehad. Hij begrijpt maar niet dat je dat niet in de hand hebt, er zullen altijd mensen zich gekwetst voelen en vaak is het noodzakelijk om andere terecht te wijzen, zeker gelovigen die van alles willen opdringen.

Het irriteerde mij heel erg dat hij met zijn zogenaamde iq van 140 zoiets simpels niet wilde begrijpen. Ik werd er zelfs een beetje kwaad om. Soort van gefrustreerd zelfs. Toen ging ik dat gevoel onderzoeken. Waarom was dat ?
Waarom kan ik niet accepteren dat hij dat niet wilde snappen ? Was het omdat hij mijn vader was ? – nee . Toen dacht ik, misschien wel omdat als ik zoiets simpels zelfs mijn eigen vader niet kan laten begrijpen. Dat als hij dat al niet eens kan begrijpen, dat ik dan nooit iets van wat ik geleerd heb kan delen met anderen.
Maar ik had al geleerd dat ik die kennis alleen kan delen met mensen die ervoor open staan en er al naar op zoek zijn, dezelfde vragen stellen als ik heb gesteld.
Zoals in de film de matrix, je kan alleen mensen helpen die er zelf uit willen.

Dus verder graven. Ik wilde graag die kennis delen, maar waarom was ik nou kwaad/boos geworden ?
Ik zat dus nog in de valse hoop, dat de wereld beter zou worden als mensen begrepen wat ik geleerd heb. Ik was gefrustreerd dat mensen het niet wilde begrijpen, maar ik was weer aan het spiegelen. Ik was gefrustreerd dat ik het maar niet wilde snappen. Dat ik mezelf voor de gek bleef houden door maar alles te willen begrijpen.
Ik was al tot het inzicht gekomen dat het allemaal nutteloos is. Maar stiekem gebruik ik dit dagboek als excuus om als bron te gebruiken om later mijn website mee te maken en als excuus om alles te willen begrijpen. Ik deed het niet voor anderen, ik deed het voor mezelf, omdat ik alles wilde begrijpen.
Ik was dus boos, boos op mezelf dat ik mezelf nog steeds voor de gek bleef houden. Ondanks alles wat ik geleerd heb, bleef ik mezelf voor de gek houden. Ik schreef dit dagboek vooral voor mijn ego.

Geplaatst op

kan het niet goed doen

Nou ben 2 dagen van slag geweest. Het begon met het besef dat ik boos op mezelf was dat ik nog steeds maar alles wilde begrijpen (=controle op je omgeving) , terwijl het allemaal een illusie is, nutteloos is.
Daarna kwam een kennis langs die wilde even wat vragen over het hebben van een uitlaatservice. Die heeft echt een hele negatieve instelling tov het leven en daar zei ik dan ook af en toe wat over. Toen maakte hij de opmerking “jij vind dat ik alles fout doe he ? “
Dat raakte me gelijk heel hard, dat ik weer zo bezig was dat ik al anderen gelijk weer negatief over zichzelf ging laten denken, dat ik met mijn betweten daar aan mee zou helpen. Daar heb ik me de hele middag rot onder gevoeld. Totdat ik me realiseerde, dat is niet mijn verantwoordelijkheid, ik geef gewoon mijn mening en hoe ik tegen dingen aankijk. Ze zitten vast in een vicieuze cirkel waar ze niet uitkomen.
Ze kijken overal negatief tegen aan, zien alleen problemen en laag zelfbeeld. Als je zegt dat ze perfect zijn zoals ze zijn en alles goed doen dan geef je ze bevestiging dat er overal problemen en gevaar is. Geef je aan dat ze anders tegen dingen aankijken dan zien zij hier bevestiging in dat ze alles fout doen. Ik kan het dus niet goed doen wat dat betreft.

Maar nu realiseer ik me, ik vind dat hij alles fout ziet, niet omdat ik dingen beter weet, maar omdat hij zelf denkt dat hij alles fout doet. Daarom ziet hij overal problemen en voelt hij constant angst. Niet omdat ik denk dat hij alles fout ziet, maar omdat hij dat zelf denkt. Dan ziet hij in mijn uitspraken daar een bevestiging in. Maar niet mijn mening is fout, dat is immers slechts een mening, maar het feit dat hij dat zelf denkt is fout.
De volgende keer als ik weer zoiets naar mijn hoofd krijg moet ik me niet klote voelen. Ik moet gewoon vertellen dat ik anders in het leven sta en ik anders tegen dingen aan kijk. Ieder moet voor zichzelf bepalen wat goed en fout is.
Hij denkt zelf negatief , over zichzelf en zijn omgeving en daar ben ik het dan idd niet mee eens. Ik geloof meer in zijn capaciteiten dan hij zelf doet en dat heeft hij maar te accepteren. Anders gaat ie maar lekker met iemand anders praten die wel gewoon overal op zegt hoe zwaar en vervelend zijn leven is.

Heb daardoor gister weer 2 films gehuurd bij de BIB en een zak chips gehaald en de hele avond weer voor de tv gelegen. Moest dus weer even vluchten. Heb gister ook geen meditatie gedaan. Toen ik me echter realiseerde dat de opmerking van die kennis helemaal mijn fout niet was (trapte ik toch mooi weer in) en ik gewoon los moest laten om alles te begrijpen met als excuus dat ik daar anderen mee help. (ipv dat ik dat gewoon wil om de illusie van controle over het leven in stand te houden !) voelde ik me wel gelijk weer een stuk beter. Ging om 1:30 slapen geloof ik en ben pas om 11:30 opgestaan en heb goed geslapen. Geen excuus meer verzonnen en vanochtend gewoon 20 min meditatie en pilatus gedaan.
Mijn gewicht is nu trouwens 76 kg met vetpercentage onder de 10% en vochtpercentage van 70% , dus dat is heel erg gezond ! 🙂

Geplaatst op

verleiden met inzichten

Las gister in het boek van van Lommel over de drugs DMT en hoe deze ervaring overeen kwam met een BDE. Toen was ik ook gelijk heel geïnteresseerd. Lijkt me nml heel cool om dat te ervaren en dacht dat het wel eens eens voor extra motivatie zou kunnen zorgen ? Dus gelijk achter mijn computer gedoken en er over proberen te lezen. Het is echter niet makkelijk om aan te komen en zomaar te gebruiken een keer. Hoe meer ik erover ging lezen hoe meer ik me realiseerde dat het gewoon drugs bleven en dat het daarom niks blijvend kan toevoegen. Het zou heel goed kunnen dat je anders tegen het leven gaat aankijken na zo’n ervaring. Maar zoals met alles heb je positieve en negatieve kanten. Het blijft voor mij toch vals spelen en daarmee houd je alleen jezelf voor de gek. Ik weet al hoe het zit en heb wat dat betreft geen ervaring nodig, ik moet het gewoon doen !

Ik merk trouwens dat ik nu wel 2* per dag 20 min zitmeditatie doe en smiddags de wandelmeditatie. Maar dat door alle gebeurtenissen van afgelopen tijd , de kwaliteit heel erg achteruit is gegaan. Omdat ik zo bezig was met alle inzichten die ik kreeg, heeft mijn denken zich weer sterker in mijn bewustzijn weten te worstelen. Ik moet dat dus loslaten en me weer focussen op de kwaliteit van de meditatie, de rest is toch nutteloos. Was nog aan het twijfelen om de tijd van de meditatie terug te brengen, maar heb dat niet gedaan. Het is immers gewoon training om het bewustzijn elke keer naar het hier en nu terug te laten keren en het denken los te laten. Dat elke keer weer. Dus ben gewoon 20 min weer gaan zitten en door deze focus was de kwaliteit idd een stuk beter. Stiekem wil het denken me weer verleiden met ideeën en inzichten, maar ik deed er niet meer aan mee nu, het is toch een illusie, nutteloos. Het antwoord is onmogelijk te vinden via het denken, onmogelijk !

Geplaatst op

Lunch

Gister gelunched met mijn zusje en vader voor zijn verjaardag. Was wel gezellig. Werd nog ff gefrustreerd toen paps weer niet wilde begrijpen dat je niet – niet kan kwetsen. Maar daarna gewoon weer gezellig verder gepraat. Mijn zusje zag er iets minder goed uit. Beetje dode vermoeide ogen, ik hoop dat ze snel die medicijnen gaat afbouwen of er helemaal mee kapt. Onzin dingen, placebo’s werken beter.

Had met mijn vader nog gesproken over dat we constant in het verleden en toekomst leven door ons denken. Vlak voordat we weggingen gingen we allebei naar de wc. Mijn vader eerst en ik rekende alvast af. Toen ik daarmee klaar was ging ik ook naar de wc en passeerde mijn vader. Toen ik weer beneden was aan het tafeltje was mijn vader helemaal geschokt. Bleek dat hij mij niet herkent had toen we elkaar passeerden en zich dat realiseerde toen ik niet bij het tafeltje was. Ik vertelde hem dat dat nou een mooi voorbeeld was hoe we constant afwezig zijn van het “nu” door ons denken. Hij was er helemaal ondersteboven van haha.
’s Avonds ben ik weer begonnen aan een verhalen boek , de opvolger van “De Magiër” . Ik realiseerde me dat alles proberen te begrijpen toch kansloos is en lees nu daar alleen over voor het slapen gaan. Val beter in slaap op die manier en als ik na dit boek weer over “niks” en “stilte” ga lezen blijf ik zo gewoon mezelf elke avond primen voor het slapen gaan.

Lag op tijd in bed. Had vanochtend om 5:00 weer een hik met energiestroom door mijn lichaam. Ga dit niet meer proberen te verklaren, misschien oude pijnen die ik heb opgebouwd afgelopen tijd die nu weer loskomen ? Het was maar een korte energie golf.
Heb daarna wel weer 2 uur wakker gelegen , zo vroeg opstaan kon mijn denken nog niet aan 🙂
heb daarna nog een uurtje geslapen met oordoppen in.

Ben van plan om meer meditatie te doen en meer moeite wil doen om de hele dag meditatief te zijn. Heel apart om te proberen, alsof je opnieuw moet leren lopen zo voelt het.
Wil nu 3* per dag zitmeditatie doen+wandelen.
Voel geen urgentie meer om aan de websites te werken, komt vanzelf wel denk ik zo. Heb nog 1 maand vrij en wil dit de hoogste prioriteit geven. Heb ik tijd over dan komen die websites vanzelf.
Heb nu ook de laatste oefeningen van de pilatus dvd gedaan. Doe nu alle oefeningen (op 2 na die niet goed voelen/lukken) maar dan nog wel het halve aantal herhalingen.

Geplaatst op

Herrie

heb gister 3* 20 minuten meditatie gedaan en de wandelmeditatie van 1,5 uur. Die was best lastig omdat ik het er in had laten sluipen dat ik meer nadacht dan bewust was tijdens het wandelen. Maar over het algemeen ben ik veel bewust gebleven gedurende de dag.
Wel vervelend dat mijn neus weer dicht zit , kennelijk weer iets opgelopen na de lunch met mijn pa en zus. Zo lijk ik bijna elke keer wel weer verkouden te worden na een bezoek aan openbare gelegenheden als ik weer een grote stap wil zitten. Maar goed ik probeer me er niet tegen te verzetten en gewoon te accepteren en er dus verder geen aandacht aan te besteden. Dus gewoon rustig door de mond ademhalen. Al denk ik dat ik zo wel een neus-spray ga halen. Voel me verder wel goed gelukkig.

Gister om 23:30 gaan slapen en heb wel weer rare golven gevoeld ’s nachts. Merkte dat ik deze keer juist niet in mijn lichaam moest voelen, want dan verdween het gelijk weer. Dus dat is anders dan de vorige keer. Moet nu soort van los van mezelf voelen, maar wel vanuit de kern van mijn lichaam. Snap het nog niet helemaal maar dat komt vanzelf wel. Werd om 7:00 wakker met een raar energie gevoel, alsof heel mijn huid tintelde. Deze keer bleef dit lichte gevoel aanhouden. Heb bijna nog een uur in bed gelegen voordat ik opstond en bijna dat hele uur heb ik dus zo’n lichte vorm van energie gevoeld. Tegelijk in mijn lichaam, maar er toch los van.

Ze zijn alweer een paar dagen flink aan het werk hier in de straat. Grind van het dak zuigen en nieuwe dakbedekking erop leggen. Dit gaat gepaard met flinke herrie en vrachtwagens die de hele tijd aanstaan om de zuigers aan te sturen.
Zo is er altijd wel wat en wordt er altijd wel ergens aan gewerkt. In oude huizen zonder isolatie zal ik daar mee moeten leren leven.
Maar gaat best goed om me er niks van aan te trekken. Al wordt mijn bewustzijn snel naar die herrie getrokken als ik weer slap wordt. Zo wordt ik me wel gelijk bewust als ik me dus weer laat afleiden, dus kan ik die herrie dus ook in mijn voordeel gebruiken. Al is dat natuurlijk niet altijd even makkelijk.

Geplaatst op

Vanaf waar observeren?

Lag normale tijd in bed en werd iets voor 8:00 wakker, wetende dat het tijd was om op te staan, terwijl ik daar nog geen zin in had. 5 minuten later wist ik waarom, ze gingen weer aan het dak werken. Toch bijzonder zoiets, ik wordt 5 minuten voordat ze gaan beginnen al wakker wetende dat ik moest opstaan omdat ze gaan beginnen, terwijl ik me op dat moment niet realiseerde dat ze weer zouden beginnen vandaag. Maar ja, je hebt er verder geen reet aan dat je dit soort dingen van te voren voelt, dus niet iets om mee bezig te zijn.

Gister weer me best gedaan meditatief te wandelen. Dat is best moeilijk en apart. Alsof je opnieuw probeert te lopen. Nu merk ik dat als ik loop dat ik mijn torso of de romp van mijn lichaam stil moet houden, terwijl mijn armen en benen synchroon bewegen. Dit doe ik dus bewust, wat alleen goed lukt in een langzaam tempo. Dus ik ben me bewust van heel mijn lichaam, mijn benen die lopen, mijn armen die meebewegen en mijn hoofd die ook recht probeert te blijven, maar ook wel om zich heen wil kijken.
Dan concentreer ik me nog nog op mijn ademhaling, zodat ik mijn longen echt voel ademhalen, maar ook deze bewegen onafhankelijk van mijn romp, dus niet ademhalen vanuit mijn romp wat ik nog wel eens wil doen als ik weer krampachtig probeer te vluchten van mijn gedachten (wat dus fout is).

Bleef nog even in mijn bed liggen na 8:00, had nog geen zin om op te staan. Ik betrapte mezelf er weer op dat ik van mijn gedachten weg ging om weer in mijn gevoel te zitten, maar dit gevoel zijn eigenlijk emoties en dus een product van het ego. Ik merk ook dat ik mijn gevoel probeer te sturen ipv andersom. Het zijn dus echter emoties van het ego nog grotendeels.
Toen besefte ik me weer wat ik gelezen had. Je moet bewust blijven en getuige zijn van je denken en emoties /gevoel en elke keer weer terugkeren naar het hiernu. (dus niet terugkeren naar mijn gevoel/ emoties en die proberen te sturen)
Toen bedacht ik me, maar vanaf waar moet ik mezelf dan observeren ? Ik kan niet in mijn denken zitten en niet in mijn emoties gaan zitten, vanaf waar moet ik mezelf dan observeren ?
Een rare vraag natuurlijk, weet nog niet wat ik ermee moet.

Merk dat het heel lastig is om in het hiernu te verblijven. Ik merk dat ik, ook al denk ik niet te denken, dan toch nog in mijn denken zit, of in het gevoel van mijn denken. Daardoor blijft het subtiel op de achtergrond meedraaien met alles wat ik doe.
Ik merk dat ik subtiel van alles loop te “willen”. Ik merk dat mijn denken alles denkt te moeten aansturen door dingen te “willen”. Allemaal kleine dingen die weer de volgende actie in werking moet stellen.
Ook merk ik dat ik steeds de kleinste dingen aan het overwegen ben. Zal ik nu gaan wandelen of over een uur. Wat zal ik eten ?, wat zal ik hierna doen ?, het is onnodig en geeft weer die illusie van controle op het leven. Mijn gevoel besluit gewoon een daar bedenk ik dan overwegingen bij, maar dat is zo subtiel dat ik dat niet bewust door heb op dat moment.
Ik merk maar dat ik constant dingen “wil”. Ik wil me goed voelen, ik wil geen ego meer, ik wil niet constant overwegen, ik wil weten vanaf waar ik mezelf moet observeren etc etc
En nu wil ik niet meer dat ik constant dingen wil 🙂

Geplaatst op

verkouden

Gister goed dagje gehad kwa meditatief zijn gezien. Leek het goed vol te houden de hele dag. ’s Avonds voelde ik weer een verandering bij de meditatie, het was alsof ik bij het concentreren op de ademhaling en houding ik weer bezit moest nemen van mijn eigen lichaam. Alsof mijn bewustzijn nu niet in goed contact daar mee staat en er maar een beetje omheen bungelt ipv op zijn plek in mijn lichaam te zijn. Apart.
Ik merk ook tijdens het wandelen dat ik soms moeite heb met het door mijn ogen kijken, met de informatie die daar door heen komt. Niet als in letterlijk anders zien, dat is gewoon hetzelfde, maar meer alsof het niet geïntegreerd is met wie ik ben, met mijn bewustzijn, alsof ik de informatie via een omweg krijg. Weet verder niet wat ik van die dingen moet maken.

Toch nog nog wel echt verkouden geworden. Werd vanochtend met een dichte neus wakker om 7:00 en heb daarna niet echt meer geslapen. Maar omdat ik nog een tijd in bed heb gelegen met die dichte neus, ben ik me wel ziek gaan voelen. Ik merk dat ik er weer tegen ga vechten. Dat ik baal dat ik voor de zoveelste keer verkouden ben, baal dat ik niet gewoon gezond blijf, baal dat ik niet voorzichtiger ben als ik in openbare plaatsen ben met handen wassen en aan mijn gezicht en neus zitten.
Bij elke overgang is het weer raak.
De hele dag meditatief zijn voelt alsof je de hele dag aan het inspannen bent. Nu ik dus verkouden ben zegt mijn denken dat ik de hele dag rustig moet zijn, hier ontstaat dus een conflict.
Ik merk dat zich dat gelijk laat gelden op andere gebieden. Als ik de beurskoersen kijk en het nieuws lees dan ga ik veel meer oordelen en analyseren. Balen dat ik D.E. niet heb gekocht bij opening toen er al geruchten waren voor een overname. Dat ik geen KPN-opties heb geschreven toen die koers nog op 3 euro stond , dat ik toen weer naar mijn verstand heb geluisterd door het niet doen. Beginnen gelijk weer die angsten te spelen omdat de koers weer hard aan het dalen is. Ben ik weer bang om die controle te verliezen. Dan wil ik zo handelen dat ik dat gevoel van controle weer terug kan krijgen. Vaker naar de koersen kijken, analyseren, toekomstscenario’s bedenken etc, alles om weer dat gevoel van controle terug te hopen krijgen, met alle frustrerende gevoelens die daar bij horen.
Maar het is allemaal zinloos, heeft allemaal geen zin, het zal die illusie van controle niet tot rust brengen en het leven niet veranderen.
Het heeft allemaal geen zin om er tegen te vechten. Mijn overleving staat niet op het spel, al denkt mijn ego van wel, ik kan dat nu voelen. Mijn ego denkt dat mijn overleving in gevaar is en wil weer controle over de situatie hebben. Het wil weer niet-verkouden zijn en betere beurskoersen hebben, het maakt allemaal angstige toekomstscenario’s die niet bestaan. Maar juist omdat de toekomst niet bestaan en zo onzeker is geloof ik heftig dat het mogelijk is en dat het heel erg is voor mijn toekomst. Maar dat is het niet. Het maakt niet uit, het zal fundamenteel niks veranderen, het is totaal zinloos om me druk erover te maken.
Daardoor ga ik weer constant alles beoordelen. Terwijl ik nou net gisteravond in Osho’s boek “ Niets” heb gelezen dat je juist niet moet oordelen, niet goed, niet slecht, alles is gewoon zoals het is.

Al die herrie op het dak, het geeft soms onrust, voelt bedreigend soms, schrik soms van de herrie als ze wat laten vallen. Maar het is juist het tegenovergestelde, het is eigenlijk herrie dat mij steunt. Ze leggen een nieuw dak aan waardoor ik weer veiliger in mijn huis ben tegen de element van de natuur , de regen. Het is herrie van mensen die mij steunen en dat snapt mijn ego niet.

22:00

Was dus door vanochtend wat van slag af en wilde ’s middags bijna naar de bibliotheek om weer een dvd te huren. Maar had er toch geen zin in. Ben gaan wandelen en dat ging best goed meditatief. Na het eten weer Feist zitten lezen op de bank (deel 3 van de scheuroorlog), ik voelde weer sterke onbehaaglijke gevoelens, zelfs weer een soort van angst, ik ging duidelijk in dat gevoel zitten en liet me er door meeslepen. Gedachten als “ het is het niet waard” , “ hier wordt ik ongelukkig van” , “ deze negatieve gevoelens zullen nooit weg gaan” etc etc.
Totdat ik me weer opnieuw realiseerde dat dit gevoel gewoon emoties waren, weer een illusie. Ik was er toch weer even ingetrapt. Ik wilde te graag van alles.
Toen ik me de illusie realiseerde liet ik het gevoel/ de emoties gewoon toe. Ik kan niet denken dat het veilig was, want dan zou ik de ene illusie met de ander omarmen. Dus liet ik de emoties gewoon toe en ze losten vanzelf op. Ik merk dat ze af en toe terug komen , zonder dat ik bewust denk. Maar ik merk de laatste tijd steeds meer hoe het denken van het ego steeds meedraait op de achtergrond zonder dat ik het bewust door heb. Ik merk het alleen aan de emoties die ik voel en heb constant opkomen van gedachten uit het niets als ik me daar bewust van wordt.
Het is voor het eerst dat ik weer een soort angst voelde. Of dit hetzelfde is als de oude angst illusie kan ik niet meer zeggen. Het iig vreemd dat ik me hier bijna weer of iig toch even weer door liet meeslepen.
Die angst om controle los te laten , of niet meer bewust “ te willen” gedurende de dag.
Om mijn denken niet meer constant te koppelen aan mijn acties, de illusie creerend dat ik alles stuur met mijn denken, terwijl ik steeds meer merk dat mijn denken er gewoon achteraan hobbelt ipv sturend is.

Geplaatst op

De middenweg

Nog steeds flink verkouden en heb pilatus overgeslagen vanochtend. Ga vanavond ook weer bij een vriendin langs, dus ff rustig aan doen. Heb wel weer wat uitgeslapen tot 9:30. Had om 7:00 oordoppen ingedaan en merkte daardoor ook weer rare energiestromen in mijn lichaam. Had al eens eerder gemerkt dat oordoppen meer als alleen geluid blokkeren.

Heb wel mijn meditatie gewoon gedaan , alleen 15 min ipv 20. Merk dat ik in mijn houding mijn lichaam moet spannen en ontspannen tegelijk. Spannen in het onderste deel van mijn krachtcentrum, bij mijn heupen om goed rechtop te zitten en mijn bovenlichaam ontspannen, net als mijn benen die niet te gespannen mogen zijn.
Hierdoor ben ik nu constant op mijn houding geconcentreerd om dit te bewerkstelligen ipv mijn ademhaling. Dit lijkt nu verder geen probleem. Zolang je maar geconcentreerd in het hiernu aanwezig bent. De techniek is niet bepalend en ik heb nu gewoon het gevoel dat ik op mijn houding moet letten en daarbij op heel mijn lichaam geconcentreerd moet zijn en niet alleen op mijn ademhaling.

Voor het slapen gaan weer in het boek van Osho zitten lezen, daar werd ik deze keer er nog eens op gewezen hoe belangrijk de middenweg is. Ik zeg regelmatig dat we niet zwart/wit moeten denken, het leven is grijs. Toch betrap ik mezelf er nog steeds op zwart/wit te denken af en toe, vooral als mijn ego zich bedreigt voelt. Ook zeker op het vlak als boeddha’s het over verlichting hebben, een concept wat niet met woorden uit te leggen is en daarom zelf onderzocht dient te worden, begrijpend dat alles grijs is.

– Als ze zeggen dat ik niet moet oordelen, dan betekent het niet dat ik dan geen voorkeuren meer heb.
– Als ze zeggen dat ik het leven moet accepteren zoals het is, omdat het perfect is, dan betekent dat niet dat ik alles maar op zijn beloop moet laten gaan.
– Als ze zeggen dat je alleen jezelf kan veranderen betekent dat niet dat je niks in je omgeving zou mogen veranderen.
– Als ze zeggen dat alleen het innerlijk belangrijk is en materiële zaken er niet toe doen, dan betekent dat niet dat je niet gewoon geld zou mogen verdienen.

Geplaatst op

spaghetti eten

Gisteravond bij een vriendin langs geweest en daar lekker spaghetti gegeten. Hele avond gepraat over van alles en nog wat, maar wel altijd over ons, hoe we met dingen omgaan en beleven en geleerd hebben. Normaal een avond waar ik daarna veel over nadenk en analyseer, of ik het wel goed gezegd heb, had ik dingen anders kunnen zeggen, begreep ze me wel goed etc Maar dat is deze keer wel achterwege gebleven, dus dat is een goed teken. Ook of de vriendin iets met de informatie doet denk ik niet meer bij na. Dat is aan haar. We hebben over zoveel gepraat dat het meeste toch vergeten wordt, maar dat is niet erg. Hopelijk onthoud ze gewoon dat wat ze nu nodig heeft om weer een stapje verder te komen. Ze had me nog gevraagd om dat pri boek op te sturen. Er is kennelijk een weerstand om boeken te lenen uit de bib, god mag weten waarom. De logica van illusies ;-0 Maar goed ik denk dat ze heel veel baat bij dat boek zou kunnen hebben, omdat ze leeft in een wereld vol angsten, dus zal het vandaag maar naar der opsturen.

Kon niet gelijk slapen toen ik thuis was, zoals altijd en heb tot 1:30 weer youtube filmpjes zitten kijken. Wel lekker uitgeslapen tot 12:00. ben nog steeds flink verkouden en heb daarom geen zin in actieve dingen. Toch maar even extra tripje naar de bibliotheek voor extra leesmateriaal.