Categorie: Dagboek Slot 10

Wordt mij opeens bewust hoe ik mij irriteerde aan klagende mensen en hoe er geluisterd wordt naar klagende mensen. De gevolgen die het met zich meebrengt omdat mensen altijd wat te klagen hebben. Hoe luisteren daarnaar vaak ten koste gaat van anderen.
Allemaal een bespiegeling hoe ik mijn eigen klagende gedachten en mijn lijden nog serieus nam. Alsof die eerst moest wegvallen voordat ik gelukkig/verlicht kon zijn. Het is/was weer een denkfout, een paradox. Slechts het lijden/ego wat zichzelf betekenis geeft.
(een identiteit)

Het lijkt erop dat mijn identiteit met het proces wordt losgelaten, hierdoor soms momenten van vrijheid, maar gaat er soms ook weer heftig aan toe met die eenpuntige energie in mijn hoofd. Ik heb geen andere keus dan het te ondergaan.
Ik heb wel de keus het te interpreteren als lijden of niet. Het voelt(de) alleen zo , omdat ik dat geloof(de).

11:00

Ervoor kiezen om ergens niet op te reageren(,-> niet reageren op interne drang/begeerte/lijden), kan alleen omdat ik dat waar ik bewust niet op reageer gewicht geef door het serieus te nemen.(cq betekenis te geven) = vorm van controle.

15:00

IK (zelf/ego) kan alleen bestaan door mijn interne belevingswereld serieus te nemen. Door er betekenis aan te geven ; negatief of positief.
Serieus of niet serieus; beide zijn oordelen
Persoonlijk of onpersoonlijk; beide zijn oordelen

………..

Wie ben ik ? -> de vraag is onzin

Er wordt gestopt iemand proberen te zijn.

Ik zit de hele dag op de bank (series kijken, muziek luisteren) en merk op hoe ik de hele tijd wil opstaan, wat gaan doen om mijzelf betekenis te geven. Wat kan betekenen voor anderen (=bespiegeling mezelf betekenis geven). Hoe ik met mijn kennis mooie dingen zou kunnen creeeren. Etc.
Hoe er dus een constante drang is om iemand te zijn.

Ik doe er niks (meer) mee.

Als je iets wil veranderen in je leven. Kies dan niet de negatieve vorm (onderdrukken) van: Ik ga dit of dat niet meer doen.
Maar kies de positieve vorm van wat je wel wil.
Bv ik wil niet meer constant mijzelf voorzien van externe prikkels; wordt dan ik kies voor stilte.

Er is niks dat blijft en het einde van het proces observeert of bewust van is. Alles moet sterven.
Wat er zal zijn is nieuw, opnieuw geboren.

Daarom is er ook niks wat ik kan doen, ik besta nog helemaal niet. (de verlichte versie) hahaha

Laat alles los, ik besta nog niet en moet nog geboren worden.
(ik weet dat dat nergens op slaat, net als dit hele dagboek, maar het verhaaltje helpt om het onbegrijpelijke begrijpelijk te maken. (wat in feite niet mogelijk is dus.))

Wie ik dacht te zijn is niks meer dan een echo uit het verleden wat zich in het nu probeert te manifesteren. Het is niet wie ik ben en ook nooit geweest.

Ondanks alles bleef er op zoek gegaan worden naar een oorzaak waarom er iets niet in orde leek, waarom het leek dat er iets mis was. Of werd er gezocht om iets te doen om alles goed te houden of beter te maken. Zoeken naar de juiste keuze, of beter gezegd, geprobeerd om niet de onjuiste keuze te maken.
Het lijkt erop dat dat nu eindelijk verdwijnt.
Ben benieuwd.

Wie ben ik ? -> een afweermechanisme tegen de waarheid/realiteit.

Wie ben ik ? -> een afweermechanisme tegen verlicht zijn.

Het voelde alsof er een subtiele verschuiving plaatsvond tijdens de ochtendmeditatie. Alsof ik niet meer gebonden ben aan mijn toekomst, aan wat veranderd. Alsof ik altijd weer terug kan naar het begin, de oorsprong.
Kan het nog niet echt bevatten.

Eerste moment van verlichting is het loslaten van je verleden. Volledige verlichting is het stoppen met creëren van een toekomst. Hierna bevind je je weer in de oorsprong 🙂

De toekomst bestaat niet. Er is nog geen keuze gemaakt, nog geen beslissing genomen. Ik kan altijd weer terug naar de oorsprong. (en opnieuw beginnen)

Eerst loslaten van je verleden, dat wat je denkt dat bepaald wie je nu bent en gemaakt heeft. Dan loslaten van de toekomst, dat wie je probeert te zijn/ te worden. Terug naar de oorsprong, naar wie je altijd geweest bent en zal zijn.