Iemand proberen te zijn.
Iemand die aardig en liefdevol is
Iemand die zich goed voelt
Iemand die zich niet verzet
Iemand zonder blokkade
Iemand die vrij is
Iemand zonder negatieve gedachten
Iemand die wat betekent voor anderen
Iemand die het goede voorbeeld geeft
Iemand die bepaalde dingen doet
Iemand die zijn zelf zijn toekomst bepaald
Iemand die de juiste keuzes maakt
Iemand die van het leven geniet
Iemand die dingen beleefd
Iemand met een mooi verhaal
Iemand die gewoon ontspannen is
Iemand die helpt
Iemand zonder ego
Iemand die niet iemand probeert te zijn
Iemand die verlicht is
Geen begrijpend verhaal meer
Heel vreemd nu ik er geen begrijpend verhaal meer van kan maken.
Mijn keuzes bepalen niet wie ik ben
Niks bepaald wie ik ben. Dus ook niet wat ik doe, welke keuzes ik maak en zeker niet wat ik denk (daarover).
Het zijn gewoon suggesties
“De enige echte blokkade is geloven in een ik dat blokkades heeft. Het zal zichzelf altijd zien als behept met blokkades. Er komt geen een moment waarop het ik zichzelf niet ziet als behept met blokkades. De grootste blokkade is de misvatting dat er een ik is dat blokkades heeft.”
Deze quote van Adyashanti schreef ik al meer dan een jaar geleden op in dit dagboek. Toch bleef ik erin trappen. Bizar weer.
Die innerlijke entiteit die je lijkt te vertellen wat je moet doen. Het zijn gewoon suggesties, meer niet. Je hoeft er dus niks mee te doen. Kan wel, hoeft niet. Dat is de vrijheid die je hebt.
11:00
Ik voelde vanochtend in bed (werd om 5:00 wakker) weer een verschuiving plaatsvinden. Het voelde alsof ik mij eindelijk realiseerde dat ikzelf het probleem was en nu volledig de controle kon loslaten. (daarmee de blokkade) Het voelde alsof ik nu niks anders kon doen dan het maar toe te laten (de energie). Ik verwachte een hele dag dan maar niks te doen, gewoon de energie ervaren. Alleen maar zitten in interne ervaringen hebben. Het tegenovergestelde gebeurd. Ik ben sinds tijden niet zo “productief” en actief bezig geweest. Grappig is hoe ik opmerk hoe het zelf de neiging heeft om hier tegenin te gaan. Hoe het de boel wilt analyseren wat ik het beste kan doen, in welke volgorde, mijzelf niet te moe maken, doe ik wel het juiste voor mijzelf om dit goede gevoel te behouden hahaha. M.a.w. de neiging om de boel weer te blokkeren. Het gebeurt tot nu toe niet.
Grappig hoe dat weer werkt haha. Die paradox. Jaren leef ik in angst dat de controle/blokkade loslaten zal resulteren in deze overweldigende ervaring, waarin ik niet meer normaal kan leven en functioneren. Waarin ik niet meer productief en actief zal zijn etc. Ik weet natuurlijk niet hoe het morgen is, maar op dit moment gebeurt het tegenovergestelde hahaha.
(oppassen het niet als excuus te gebruiken om niet door te gaan)
Het proces en een “normaal leven”.
Ben eergister een avondje wezen salsa dansen met een vriendin. Was leuk en gezellig. Hierdoor werd ik wel gewezen op het feit waarom ik gestopt ben met salsa dansen. Dit proces gaat om het volledig loslaten van de controle en proberen iemand te zijn. Dit is gewoon erg moeilijk als ik ga salsa dansen. Salsa dansen is iets wat ik aan het leren ben en dus vooral vanuit mijn denken doe, vanuit controle. Tevens de vele interactie met mensen zorgt er toch voor dat ik automatisch iemand probeer te zijn, denk als afspiegeling tegenover andere mensen. Ik merk dat zoiets dus mijn proces in de weg zit, het is te zwaar om beide te doen en dus moest ik kiezen.
Ik merk hoe zwaar het nu weer is en een “normaal leven” gewoon niet mogelijk is. Merk hoe ik de behoefte heb op mijzelf te zijn. Denk dat ik zelfs de vriendin ff op een laag pitje moet zetten. Denk ook dat ik seks even moet laten voor wat het is. (geen idee hoe lang, misschien is het maar kort, dat weet je nooit met dit soort dingen, het is zo veranderlijk per dag) Zo was die ervaring van 9 aug ook maar 1 dag.
Toen ik aan het begin van dit pad stond en las hoe verlichten dus hiermee bezig waren (Katie, Eckhart) vroeg ik mij altijd af hoe ze dat deden. Hoefden ze niet te werken ? Hoe kwamen ze aan geld ? Etc. Maar ondertussen is het duidelijk dat je gewoon je inner-weten moet volgen en dan regelt dat zich vanzelf. Ik ben ondertussen wel van mening dat een standaard leven wat in onze maatschappij normaal wordt gevonden; een fulltime baan met een gezin, gewoon niet mogelijk is met dit pad. Dat is gewoon te zwaar om te combineren. Je inner-weten lost dit probleem vanzelf op. Het zal gaan om het loslaten van verantwoordelijkheden die je normaal jezelf oplegt. Ook een gezin met jonge kinderen lijken mij geen probleem. Het zal dan gewoon iets langer duren dat is alles. Nu duurt het ook 6 jaar. Dan zal het misschien 10 jaar of iets langer duren. Dan zijn de kinderen ook oud genoeg om meer tijd voor jezelf te hebben, dus dat regelt zichzelf. Ik denk bv dat een verlicht iemand zelfstandige kinderen met een goed zelf probleem oplossend vermogen zal opvoeden, waar ze veel aan zullen hebben later. (je moet alles in het leven toch zelf doen en succes in het levenn hangt af hoe je met tegenslag/verlies om kan gaan) Het voordeel is dus dat je snel veel tijd voor jezelf hebt omdat je kinderen je niet meer zoveel nodig zullen hebben. (wat het doel van echt opvoeden is: jezelf overbodig maken) Ik zie hetbv bij de vriendin hoe ze haar zoon van 5 opvoed. Ze zegt graag een zelfstandig kind op te willen voeden, maar doet het tegenovergestelde en houd hem afhankelijk. Ze heeft dat niet door. (zoals vrijwel alle ouders) Van binnen willen ze graag nodig zijn, willen ze graag dat hun kinderen ze nodig heeft.
Zoals altijd denk ik weer bijna bij het eind te zijn.