Het ego is verslaafd aan verlicht worden, aan van alles identificeren om het verlicht worden te ervaren. Het kan niet accepteren dat ik het al ben.
Verslaving is wat overwonnen moet worden.
Het heeft geen zin om het doel zelf op te geven, want dan verzint het gewoon een nieuw doel om zijn verslaving op te richten en nieuwe ervaringen en gebeurtenissen om te identificeren en betekenis te geven.
Het gaat erom de verslaving zelf los te laten, dan valt het doel vanzelf weg en verschijnt de acceptatie van verlicht zijn.
Identificatie gaat niet alleen via het denken, via interpreteren. Het gaat ook via voelen. De overtuiging als ik het ego voel, de spanning voel, dan kan ik ontspannen en wordt ik verlicht.
De verslaving uit zich dus ook in het voelen van de spanning. Het denkt dat bewustzijn betekent dat je het moet voelen, iets dat je moet doen. Dus maakt het de spanning voelen tot doel, want dan ben ik bewust en zal ik verlicht worden.
14:00
Ik ben weer een boek van Ingeborg Bosch aan het lezen over PRI, lijkt mij wel wat om te onderzoeken of ik een therapeut kan worden, om te zien of dat een manier is om anderen te helpen. Ik heb alleen geen flauw idee of het kan gezien ik geen opleiding hierin heb gedaan. PRI lijkt me wel dicht aansluiten als methode om achter de waarheid te komen, om de zelfdestructieve mechanismen te ontrafelen. Ik heb mezelf in een maand tijd van mijn angsten af geholpen, ben erg benieuwd of anderen dat ook zal lukken. Itt verlichting is het loslaten van je angsten eigenlijk erg eenvoudig. Dat heeft me achteraf gezien weinig moeite gekost.
In het boek schrijft ze over een belangrijke valkuil, over dat je wel je oude pijnen moet voelen en toelaten, maar dat het niet de bedoeling is je afweren toe te laten en te voelen, want dat versterk je ze alleen maar.
Dat is volgens mij dus wel iets wat ik afgelopen jaar heb zitten doen. Wat ik bestempeld heb als ego, de spanning in mijn lichaam bewust opzoeken en voelen (-> zien als bewust worden) en toelaten, zodat ik het daarna kan bestempelen als iets wat mijn geluk in de weg zit. Maw het vinden van een oorzaak (die er niet is). Op deze manier heb ik de weerstand die het is, dus eigenlijk zitten versterken.
Heb ook via de salsa een afspraakje gehad met iemand. Iets in me zij dat ik haar uit moest vragen, ook al voelde ik me niet op de gebruikelijke sexuele manier aangetrokken tot haar. Blijkt dat we dus erg veel overeenkomsten hebben kwa ervaringen en ze met hetzelfde bezig is als ik. Ze lijkt dingen ook snel op te pakken. M.a.w. het is dus weer geen toeval dat ik haar uit vroeg. Toch typisch hoe die wet van aantrekkingskracht werkt. Want voordat ik haar vroeg om wat af te spreken hebben we het echt nergens over gehad wat erop wees dat zij of ik hiermee bezig is.
In een gesprek raadde ze me een boek aan, eentje waar zij heel veel aan gehad heeft en ze dus erg belangrijk vind, ze is erg nieuwsgierig naar wat ik er van vind. De titel is: Verslaafd aan liefde. Heb dat opgezocht en zo heeft hij nog een boek over verslaafd aan denken en verlichting. Dus ben erg nieuwsgierig hoever deze schrijver gekomen is. Verslaving is natuurlijk wel de kern van het probleem, het blijven zoeken naar een goed gevoel. Ik denk dat deze titel weer ff triggerde om bewust te worden van mijn eigen verslaving nog. Verslaafd aan verlicht worden.
Toch mooi hoe dingen zo op je pad blijven komen.
19:00
Je identificeren met: een bepaalde ervaring of gevoel identificeren en dat bestempelen als “dat ben ik” (of uiteraard “dat ben ik niet” )