Ik ben zelf de oorzaak

Zitmeditatie:
Zouden anderen die dit pad volgen gewoon hele andere ervaringen hebben als ik omdat ze zichzelf op hele andere dingen projecteren.
Ik zag bewustzijn als iets wat ik moest doen, energiestromen die ik moest begrijpen, analyseren. Ik moest voelen en stoppen met blokkeren. Dit alles vanuit het ego. Ik deed iets fout en moest blijven voelen en analyseren om te weten wat ik fout deed zodat ik ermee kon ophouden.
 
Het zelf kan je op vele manieren projecteren en ik vereenzelvigde me ook nog steeds met mijn lichaam. Energie die mijn lichaamsvorm aannam en dacht dat die de controle had, bepaalde wat mijn lichaam deed. Ik was niet mijn denken, dus ging ik van denken naar lichaam, naar voelen. Alsof het 2 verschillende entiteiten zijn ipv een geheel.
 
Toen kwam de realisatie, ik ben de fout, ik ben de blokkade. Dat is het ego, het zelf waar ik mij mee identificeer.
Al het voelen en doen, al het onaangename wat ik ervaarde is het ego wat zichzelf probeert waar te nemen, te begrijpen etc
Dit schreef ik 3 jaar geleden ook al volgens mij. Dus het principe is bij elke diepere laag nog steeds hetzelfde.
Maar toch ervaar ik alles anders; geen angst, geen haast, geen twijfel. Maar toch nog hetzelfde mechanisme, door dat ego dat mij zo voor de gek kan houden, zo slim is, zo geslepen is.
Ik bleef zoeken naar wat ik niet-was en dus naar wat ik wel was. Naar de fout die ik maakte en de blokkade die ik veroorzaakte.
 
Dat is weer de dualiteit van het denken, het oorzaak-gevolg denken. Er is een ego en dus een oorzaak, iets gaat fout. Ik identificeer mij met vorm. Het ego blokkeert de boel etc
Maar ik ben de fout zelf, ik ben de blokkade zelf. Het zijn geen 2 dingen. Dat is de vorm waar ik mij mee identificeer. Het zelf.
 
Er is geen zelf of ego die alles veroorzaakt, die verantwoordelijk is.
Het goddelijke begeert.
Het goddelijke identificeert zich met…
 
Geen zelf, geen blokkade, geen fout, geen lijden, geen stress.
 
Ik ben de blokkade, de fout, het zelfdestructieve mechanisme , het lijden die motiveert. Niks wat ik doe zal dat veranderen, het is mijn aard, wie ik ben. Ik kan mezelf niet verbeteren, niet beter maken. Ik kan het kwaad niet verslaan, mijn lijden op laten houden. Het is wat ik ben.
Ik ben dat wat ik probeer los te laten.
Er is maar 1 oplossing, zelfopoffering.
 
Op het moment dat ik inzie dat ik totaal nutteloos ben, zal ik mezelf opofferen. Op het moment dat ik inzie dat ik de blokkade zelf ben, het lijden zelf ben, zal ik mezelf loslaten.
 
Ik kan mezelf (of de ander) dus niet gelukkig maken, lijden/zelfdestructief/blokkade van de levensenergie is wat ik ben. Alles wat ik doe is negatief, ik maak mezelf alleen wijs dat ik ook goed doe, uit liefde. Maar dat is mezelf voor de gek houden.
Ik maak mezelf wijs dat ik ben waar ik ben door alles wat ik gedaan heb, maar ik ben hier ondanks wat ik gedaan heb. Ik kan ook nergens anders zijn en ben hier ook de hele tijd geweest. Ik hield mezelf alleen voor de gek dat dat niet zo was.
 
Ik ben zelf de oorzaak