Energieblokkade is identificatie met vorm. Door identificatie met vorm blokkeert de energie.
Door het ego niet meer te voeden brengt het universum zichzelf weer in balans en wordt je in feite gedwongen de identificatie met vorm los te laten, doordat de blokkade wordt opgeheven. Dit gaat geleidelijk. Hierdoor komt inzicht en ga je beseffen wat je soms al weet maar nog niet ervaren hebt.
Dus door in het balans komen van de energiestromen kom je tot inzicht.
Door meditatie kan je ook tot inzicht komen en identificatie loslaten. Dit kan kennelijk in stappen, in lagen. Pijnlichaam, oude pijnen, angst, daarna haast, daarna twijfel, daarna ????
Elke poging tot “doen”, “willen/begeren”, analyseren en zoeken komt vanuit identificatie met vorm. Elke poging vanuit die hoek zal de blokkade in stand houden. Net als ik nu doe proberen mijn hersenen overal verbanden in te zien, oorzaak-gevolg etc.
Oorzaak: identificatie met vorm -> gevolg blokkade levensenergie
Maar door die identificatie leek/lijkt het alsof “Ik” van alles heb gedaan, geleerd etc waardoor ik ben gekomen waar ik nu ben. Hierdoor blijf ik overtuigd van een voordeel van het hebben van een zelf, illusie van controle, illusie van motivatie etc en blijf ik vasthouden aan die identificatie met vorm.
Tegelijkertijd komt er die balans waardoor ik inzie dat het allemaal een illusie is en wordt ik gedwongen die identificatie los te laten. De onzin inzien is loslaten. Immers je gaat iets niet “doen” of “willen” als je eenmaal hebt beseft dat het onzin is. Zeggen te weten dat iets onzin is, maar het toch doen is jezelf voor de gek houden. Dan weet je het misschien, maar in werkelijkheid houd je jezelf voor de gek. Je weet het niet, want je beseft het niet, ervaart het niet en dus zeg je het te weten maar geloof je nog in de voordelen. Hierdoor blijf je in strijd met jezelf, blijft de twijfel. Totdat je het echt beseft, dan is er geen strijd meer, geen twijfel meer, dan laat je het vallen, direct. (of je wordt hier toe gedwongen door het in balans komen van het universum, de energiestromen)
“Ik” lijk te veranderen, door wat “Ik” doe. Maar dat lijkt maar zo door mijn identificatie met vorm. Daardoor lijkt het alsof “Ik” verander, maar dat is een illusie. Mijn levensenergie komt in balans, maar dat heeft niks met mij te maken, of wie ik ben. Alleen met wie ik denk te zijn. “Ik” denk voordeel te halen uit wie “Ik” ben, mijn zelf, mijn denken, want dat heeft ervoor gezorgd dat ik tot die inzichten ben gekomen, door wat “Ik” gedaan heb -> die overtuiging is dus weer een verband die de hersenen zien die er in werkelijkheid niet is. Het is ondanks…..
Zoeken naar wie ik werkelijk ben, analyseren wie ik werkelijk ben is onzinnig. Ik kan alleen zoeken naar vorm, alles wat ik analyseer is vorm, alles wat ik voel is vorm, alles wat ik ervaar is vorm. Ik ben vormloos.
Ik ben niet eens de ervaring, ik ben het ook niet degene die ervaart. Slechts dat wat er bewust van is.
Het is allemaal onzin, er is niks.
Het is ook de illusie van een “goed gevoel”. Het voordeel is het “goede gevoel” wat ons ego denkt te veroorzaken door de dingen die we doen. Dan is er geen lijden. Het is de diepste verslaving in wie we denken te zijn. Het uit zich op alle mogelijke manier: via drugs, drank, sex, eten, roken, sporten, feesten, films, tv, internet, relaties, dingen bereiken, doelen nastreven, denken etc
We koppelen “een goed gevoel krijgen, nastreven” aan gelukkig zijn. Of gelukkig worden.
We zijn dus overtuigd van de voordelen van ons ego, omdat het ons beschermt tegen onze angsten en ervoor zorgt dat we een “goed gevoel” kunnen krijgen, nastreven.
Het slechte bestrijden is makkelijk. De wereld beter proberen te maken door te strijden tegen het slechte is makkelijk. Maar een worden met het goddelijke/ de wereld red je pas als je “het goede” opgeeft. Pas als je opgeeft “een goed gevoel” na te streven (= begeren) zal je inzien hoe onzinnig dat eigenlijk is. Door in te zien hoe onzinnig het is zal je opgeven het goede na te streven.
(maar het gevoel is zo overtuigend, soms niet te negeren zo sterk)
Dan is er het inzicht; en dan komt weer dat gevoel(+gedachte?) en dan lach je erom, lach je erom dat je al die tijd naar die onzin heb geluisterd, op dat gevoel/die onzin heb gereageerd. Die overtuigingen hebt geloofd. Dat goede gevoel maar bleef nastreven waardoor je het lijden veroorzaakte en in stand hield.
Dat alles wat je je hele leven hebt nagestreefd, hebt gedaan, heb geweten eigenlijk een illusie blijkt te zijn, niet echt, gewoon complete onzin hahahaha.
15:00
Trucje van het ego? Nu wil ik nog steeds uitleggen aan een ander, een ander het inzicht geven. (afspiegeling aan mezelf?)
Door identificatie met mezelf kan ik me identificeren met de ander. Inzien dat ik een ander het inzicht niet kan geven. Inzien dat ik anderen kan helpen ondanks mijn identificatie met vorm. Of zelfs niet kan helpen omdat ik dan de ander blijf geven wat ik zelf nodig denk te hebben en dus de illusie in stand houd. Ik besef nog niet dat er geen ander is.
Realiseer je opeens dat de meeste gedachten, de meeste verhalen en dromen die ik heb gaan over anderen. Hoe ik anderen hun problemen oplos, de wereld beter maak, dingen laat inzien.
Hiervoor zat ik ook in een fase dat ik nieuwe vrienden wilde maken, nieuwe mensen wilde ontmoeten. Ik wilde de “ander” in stand houden. Ik had de identificatie met mijn zelf nodig om contact te kunnen maken met de ander. Ik denk de ander nog nodig te hebben kennelijk, waardoor ik een zelf nodig denk te hebben.
Omdat iedereen leeft vanuit zijn ego denk ik mijn ego nodig te hebben om “normaal” te kunnen functioneren in deze samenleving. Wilde ik “normaal” blijven functioneren, ik wilde immers bewijzen dat je verlicht kan zijn en toch normaal kan functioneren. Concepten van mijn denken, een illusie.
Ik besef dus nog niet dat de ander een illusie is, ook al heeft de ander dat niet door en is ervan overtuigd dat het echt is en ook bereid is daar alles voor te doen. Met alle dood en verderf tot gevolg hebbende.
Ik geloof dat ik anderen alleen kan helpen als ik ze serieus neem, hun problemen serieus neem, erken dat ze bestaan om dan te laten zien dat het niet echt is. Een vicieuze cirkel.
Is dat waar?
(daarom versterkt mijn omgang met anderen elke keer mijn identificatie met mijn ego,mijn zelf)
Ik voel de blokkade, ervaar hem, dus moet ie echt zijn. Moet ik het probleem erkennen om het op te kunnen lossen.
Maar bewust zijn van iets, betekent niet hetzelfde als iets in zijn bestaan erkennen.
17:00
Om een probleem op te lossen, moet je het eerst erkennen, serieus nemen en je aandacht schenken zodat je ernaar kan handelen om het op te lossen.
Het is mijn probleem, dus ik moet het oplossen. Ik heb het gecreëerd en heb dus iets verkeerd gedaan wat ik moet veranderen. Dat lukt alleen als ik het ook echt wil. Gemotiveerd ben om er echt wat aan te doen en begrijp hoe ik het moet oplossen. (moet loslaten)
Is dat waar ?
Ik heb die blokkade niet gecreëerd, dat was in het verleden en dat is niet wie ik ben. Dat is slechts een zelf concept van het denken. Het hiernu ervaart de blokkade, maar ook dat is geen probleem. Dat veroorzaakt geen lijden. Alleen mijn overtuigingen en gedachten daarover. De oorzaak was in het verleden , maar bestaat niet meer. Er is dus geen oorzaak, geen reden voor zijn bestaan.
Ik kan niks doen om die blokkade op te heffen, dat kan alleen uit zichzelf.
Er is dus geen probleem, geen oorzaak, geen oplossing.
PS
Wel grappig, door een update doen de advertenties het niet op mijn websites. Die moet ik allemaal opnieuw gaan doen om ze weer actief te maken. Ook op de beurs zakt olie verder als ik had verwacht. 2 jaar geleden had ik me hier de hele dag druk om gemaakt en zou ik mezelf allemaal dingen hebben opgelegd om dat in orde te maken.
Nu handel ik er ook naar, maar zonder mij druk erover te maken. Zonder haast. Dat kost een aantal dagen advertentie inkomsten bv, maar dat boeit me niet meer. Komt goed.