De Bijbel van Spirituele Verlichting

Wordt al een tijdje vroeg wakker door de energie . Ook nu werd ik om 6:00 wakker door de blokkade die het dromen veroorzaken. Het wordt ervaren als een vorm van actief denken dat mijn energie blokkeert en ophoopt.
Als ik wakker wordt, wordt het ervaren als teveel. Als seks energie. Het wil ontladen. (heb nu een week geen seks gehad).
Er wordt ervaren dat het zelf en de wil om te ontladen een afwijzing zijn.
Door niet alleen toeschouwer te zijn , maar door actief bewust te zijn en te voelen wordt de afwijzing omgezet in acceptatie. Dat is iets waarvoor ik kies. Zonder die keuze veranderd er volgens mij niks en blijft de afwijzing in stand (via ontladen).
Hoe ? Geen idee. Door gewoon proberen, gewoon doen.

Van doen naar niet-doen. Maar dat vereist een keuze, iets wat ik lijk te doen. Zelfs moet doen.
Maar verder kan er niks gedaan worden. Het gaat in zijn eigen tempo. Alhoewel tempo misleidend is omdat het suggereert dat er een ik is die ergens op wacht. Maar wachten is weer geen acceptatie. Dus ook dat wordt omgezet door bewust te zijn.

(net zo lang keuzes maken totdat je gedwongen wordt te accepteren, totdat je tot volledige overgave gedwongen wordt)

10:00

Moet opeens weer aan de eindscene van The Matrix denken.
Why, why, why ?
Because i choose too.

Ik heb dat in mijn dagboek volgens mij geïnterpreteerd als kiezen tegen overgave. Kiezen voor vechten.
Nu wordt er ervaren dat er gekozen moet worden voor de leegte voor de overgave mogelijk is.

Grappig, in films met de duivel worden mensen verleid, maar kunnen alleen hun ziel verliezen als ze vrijwillig voor hem kiezen.
Hetzelfde lijkt dus te gelden voor volledige verlichting. Het is iets waar je voor moet kiezen.

In het verleden heb ik de keuzes gemaakt waardoor het mogelijk is hier te zijn, zodat deze keuze mogelijk is.
Ook nu kies ik ervoor familiedag af te zeggen en kies ik ervoor geen seks te hebben etc. Om alleen te zijn en niks te doen. Zodat ik nu hier ben, waar ik kan kiezen voor de leegte, voor niks.

Werd weer vroeg wakker door de energie. Maar had deze keer geen ochtenderectie en de energie probeerde niet via seks naar buiten te gaan. Gaat er nog wel heftig aan toe in mijn hoofd. Lijk nu echt moeite te moeten doen om mijzelf nog te ervaren. Lijk rust nodig te hebben om dit te laten gebeuren.

Het gaat er niet om wat ik wil (de ervaring). Het gaat erom wat ik weet! En de keuzes die ik maak.

Geloof dat ik eindelijk bereid ben om de rest van de wereld los te laten. Dat er niks voor mij te doen is.

Ik weet niet wat ik morgen moet gaan doen. Ik weet wat ik nu kan doen en moet kiezen.

20:00

Waarom maak ik mij eigenlijk druk om hoe en wat ik me voel ? Het is toch allemaal een leugen.
Misschien tijd om gewoon schijt te hebben aan wat en hoe ik mij voel.
Gevoel is slechts weer een poging tot controle en ik was er weer ingetrapt. Het is slechts weer een poging tot keuzes beoordelen.

Snap eindelijk waarom ik het internet ben opgegaan om iemand te vertellen dat hij met zijn spirituele verlichting onzinnig bezig was. Dat zijn guru fake was. Waarom ik samen met hem ook andere Goeroes heb ontleed als onzinnig en nutteloos. Nutteloos omdat je niks aan ze hebt om verlicht te worden.
Hoe geen enkele guru het erover heeft de illusie van je gevoelens te doorzien. Altijd via je gedachten. (die dan altijd soms waar zijn volgens hun (praktische gedachten/denken) -> dus een onmogelijk pad)
Ook Eckhart heeft het daar over. Ons denken wordt beter en efficiënter voor praktische problemen. Bla bla bla.
Weer die paradoxale denkfout

Mensen voelen een probleem, een blokkade en geloven die praktische gedachten om dit probleem op te lossen.
Terwijl het voelen, het probleem, gewoonweg niet bestaat. Niet dat wat je voelt niet bestaat, maar elke interpretatie op gevoelsniveau (zonder gedachten) is ook onzin. Ik heb dit ook allemaal eens geschreven. Maar ik bleef mijzelf ermee voor de gek houden.

Dus in mijn contact (via email) met die gozer heb ik hem kunnen laten inzien dat zijn Goeroe een fake is. Dat zijn kennis over verlichting onzin was en verkeerd toepaste. Het volgen van zijn inner-weten werkt en hij heeft nu ook zijn pijnlichaam losgelaten en is nu waar ik was in dagboek 2.
Hoera, ik heb succesvol guru gespeeld! haha

Nu snap ik waarom. Het heeft mij geholpen om in te zien dan IK de Guru ook alleen maar onzin lul. Het lijkt alsof het heeft gewerkt, het lijkt alsof het mij verlichting heeft gebracht. Zelfs als dat waar is, dan zit dat wat heeft gewerkt nu juist in de weg.

Ik ervaar nog een eenpuntige energie in mijn hoofd achter mijn derde oog. Die regelmatig voor energie zorgde om mij dingen te laten doen, waar ik dan doelen bij verzon. Zoals dit dagboek, het zelf oplossen/loslaten, anderen helpen verlicht te zijn etc.
Het is die energie die mijn Goeroe speelt, naar mijzelf en anderen. Die zegt:
Er is geen doener, doe niks.
Accepteer, volledige zelfacceptatie.
Doorzie de illusie.
Wees bewust van de zelfdestructiviteit.
Dualiteit is een illusie, alles is non-duaal.
Die constant vraagt: Is dat waar ?
M.a.w. een Goeroe die vertelt wat ik het beste kan doen om verlicht te zijn, om die energie-blokkade niet meer te voelen.

Het heeft heel goed gewerkt tot nu toe. Maar daarom zat ik maar in mijn dagboek te schrijven over hoe Mooji een onderdeel van het probleem is met zijn “er is twee” gelul en satsangs. Hoe Osho geen handvatten bied en geen verlichten voortbracht. Hoe geen enkele verlichte dat eigenlijk doet. Voor een deel omdat mensen dat niet willen natuurlijk, maar voor het andere deel omdat ze onzin lullen en deel zijn van het probleem.
Hetzelfde geld voor mijzelf. Ondanks dat ik iemand succesvol geholpen heb, hoe verder hij komt de komende jaren hoe meer ik het probleem zal zijn. Al die nep Goeroes die alleen maar nutteloos lullen omdat mensen ze niet kunnen begrijpen, omdat ze het zelf niet begrijpen, snappen niet dat ook al zie je de illusie, ervaar je de illusie; nog steeds ben je zelf het probleem.

Dus ook mijn Goeroe die ikzelf ben , die mij gebracht lijkt te hebben tot waar ik nu ben. Die zo succesvol lijkt, is een illusie. Daarom blijf ik maar schrijven hoe het allemaal onzin is.
Letterlijk. Er zijn geen nuttige praktische gedachten die mij helpen het probleem op te lossen. Die nuttige praktische gedachten zijn nml. zelf het probleem. De laatste paradox.

Als je Goeroe je heeft geholpen zelfmoord te plegen, dood hem. Laat hem volledig los en alle onzin die hij je vertelt heeft. Ook al lijkt het te hebben gewerkt. De laatste stap is doorzien van de onzin van je innergoeroe. Dat is dus ook die Goeroe die al jaren dit dagboek schrijft om te vertellen dat het allemaal onzin is 🙂

Wat is verlicht zijn ?
Niemand die het weet. Leven zonder zelf, zonder lijden, zonder conflict. Zonder iets dat je vertelt wat je moet doen etc.

Wat is de heilige graal van verlicht zijn ?
Verlicht zijn is een keuze. Door te kiezen voor je inner-weten. Elke keer weer.

De heilige graal is de theorie die ik al meer dan 6 jaar geleden verzonnen heb. Tot mij gekomen is. Hoe ? Weet ik niet meer. Ik wist iig niks van verlichting, had er nog nooit van gehoord. Maar het deed mij zoeken naar “het geheim van gelukkig zijn” naar “het geheim van verlicht zijn”. Ik heb het geheim gevonden. Het is wat ik nml al die tijd al wist hahaha. Geweldig.
Nu hoef ik niet meer te kiezen, want er is geen keuze meer. Inner-weten is alles wat er is.

Het is het probleem wat zichzelf tot probleem bestempeld om zichzelf betekenis en bestaansrecht te geven. Het zoeken van een oplossing. Waar de oplossing is dat er helemaal geen probleem is. Dus is er ook geen oplossing.
De oplossing = het probleem

Geen zelf = geen oplossing = verlichting

Goeroes kunnen je alleen maar vertellen: ” Er is een oplossing”

Er is geen oplossing :-))

Ik ga nu echt beseffen: Er is geen probleem

De illusie is ook een illusie. Immers dat waar je de illusie op projecteert is echt. De energie.
Daar komt dan een verhaal en gevoel/emotie uit die je bestempelt als illusie.
Maar dat doe je met je denken door iets eerst te identificeren en daarna te beoordelen (als illusie). Maar dit is het mechanisme van de illusie.
Dat is weer de paradox.
Zolang je een ego ervaart , een zelf, een illusie, zit je zelf ook nog vast in de illusie.
Alleen het zelf kan het zelf zien, alleen het ego kan het ego ervaren, alleen de illusie kan iets als illusie bestempelen.

Als er niets geïdentificeerd wordt, wordt er niks beoordeeld en is er geen illusie, ego, zelf, ik.

11:30

Wennen aan de stilte. Ik ga mijn vriendje missen. Mijn trouwe bondgenoot die de wereld beter wilde maken en er alles aan deed om mij proberen gelukkig te maken. Helaas zie ik nu in dat het tijd is om afscheid te nemen. Ik ben excuses blijven verzinnen om hem bestaansrecht te geven, een functie. Hem te belonen voor al zijn inspanningen, ook al leidde dat juist tot zelfdestructief gedrag. Zijn intentie was goed en dus bestempelde ik hem als goed. Ik wilde graag dat hij zou slagen, elke keer mijn ideeën aanpassen om het maar te laten slagen. Verlicht worden zou de ultieme oplossing zijn.
Maar er is geen oplossing en het is tijd om van mijn goede vriend , met al zijn goede intenties afscheid te nemen. Is dat eerlijk ? Gerechtvaardigd ? Zou ik er niet alles aan moeten doen om hem te laten leven ipv zomaar dood te laten gaan ? Zou ik niet gewoon mijn eigen leven moeten opofferen om de zijne te redden ?
Nee, dat is niet eerlijk naar mij, naar de wereld. Ik kies nu voor mijzelf en mijn verantwoordelijkheid. Niet meer voor de ander en zijn destructiviteit, ondanks zijn gouden hartje , goede bedoelingen, zijn nobele streven waar hij echt in geloofd.
Het is een sprookje. Een excuus om niet de verantwoordelijkheid voor mijzelf te hoeven nemen. De ander heeft mij nodig vertel ik mijzelf.
Nee, de dood hoort bij het leven. Het is juist iets moois. Hij wil mij graag gelukkig maken en de wereld een betere plek ? Dat kan maar op een manier en dat is door te sterven. Door zijn dood te accepteren zal hij eindelijk doen waar hij heel zijn leven naar gestreefd heeft.
Het is niet nobel om hem te laten leven. Hem te laten sterven is het nobelste wat ik kan doen.
Laten we wel wezen. Al die nobele ideeën zijn gewoon een excuus om niet los te laten.

14:30

Heb net een aflevering zitten kijken van Star Trek: Voyager, Seizoen 5 afl 14, “Bliss”.
Hierin ontmoet Voyager een of andere levensvorm die ruimteschepen eet. Hij doet dit door telepathie en doet alsof hij een wormhole is waardoor de bemanning terug kan naar aarde. Seven is niet beïnvloed door deze illusie en probeert samen met een aliën het schip te redden. De aliën zit al 40 jaar achter het beest aan als referentie naar de voor Amerikanen klassieke boek Jona en de Walvis. Jed Mckenna heeft in zijn boeken uitgelegd hoe dat gaat over de zoektocht naar verlichting. De aflevering vond ik een geweldige parallel hebben met het verlichtingsproces. Het ego houd zichzelf in stand door het elke keer weer te geven wat we willen. In de aflevering van Star Trek creëert het monster de illusie en de aliën zegt dan: Ze willen het zien (de illusie), ze willen niet naar je luisteren. (en doen het daarom niet). Ze geloven liever de illusie.

Dan verzint de Dokter een manier om te ontsnappen, terwijl ze bezig zijn denkt Seven dat het gelukt is. Maar deze keer wordt zij misleid door het wezen.(door haar verlangen naar ontsnapping) Gelukkig heeft de Alien het door met de Dokter samen en ontsnappen ze alsnog.

Het ego verleid mij met zijn verlichtingsproces met zijn oplossingen. Dan laat het mij geloven dat ik verlicht ben (en ontsnapt ben). Ik neem echter nog de illusie waar, maar toch luister ik naar mijn “vriend” , want hij vertelt wat ik wil horen.
Zo gaat dat ook met al die guru’s. Ze zijn verlicht en toch ook niet. Nog gevangen in de illusie , het ego vertelt dat ze guru zijn en dat is wat ze willen horen. Het nobele streven om andere mensen te helpen bij hun verlichting. Maar er gebeurt niks. Volgers worden niet verlicht. Het is weer de zoveelste illusie van het zelf, het wezen hahahaha. Ze denken het beest verslagen te hebben, maar hebben dat niet. Daarom zijn ze ook niet in staat andere mensen te helpen het beest te verslaan. Want om dat te kunnen , moet ze vertellen dat ze een onderdeel zijn van de illusie, alleen sprookjes kunnen vertellen. Guru’s rationaliseren het wel, zo van daar moeten de zoekers vanzelf achter komen. Maar dat is weer het ego dat vertelt wat ze willen horen. De leugen, de illusie die ze zo graag willen zien. Hahahaha.
Dus heb ik al meer dan een jaar de drang om naar Mooji e.a. te gaan en te zeggen. Jullie zijn een onderdeel van het probleem, jullie zitten deels nog in de illusie. Het zelf weet weer precies te vertellen wat ik wil horen. Guru van de Guru’s hahahaha.

Verhalen en sprookjes, wat zijn ze toch mooi ! 🙂
Waarom eindigt dit dagboek niet ? Omdat ik dat niet wil en dus kies ik ervoor er niet mee te stoppen. Ik begeer nog de mooie verhalen en sprookjes omdat ze zo mooi zijn haha. De leegte roept mij, maar ik wil het niet zien, ik wil er niet naar luisteren hahaha. Ik geloof liever de illusie.

22:30

Dus die gozer die ik help en waar ik leraartje bij speel, stuurt mij vanmiddag een email met een vraag over begeerte n.a.v deze post in mijn dagboek. Hierin schrijf ik hoe begeerte zowel gevolg als oorzaak is. Ik was dat helemaal vergeten. Ik bedacht mij opeens dat de enige reden waarom het denken mij kan verleiden met zijn mooie illusies en kan geven wat ik zo graag wil (oplossingen/volledige verlichting) , is omdat ik die begeertes nog heb ! hahaha. Die levensvorm in Star Trek kon Voyager en zijn bemanning alleen misleiden vanwege hun grote verlangen naar huis te kunnen. Wat dus geen vat had op Seven die dat verlangen niet had. Dus die mooie verhalen en sprookjes hebben nog vat op mij omdat ik dus nog wat verlangen ernaar heb. Immers als ik niks wil, kan het denken/ego/zelf mij ook niet verleiden hahaha door te geven wat ik wil.
Dus ik wil weer 2 dingen tegelijk; volledige verlichting (lees geen zelf voelen/ervaren) en mooie verhalen/sprookjes, begeertes bevredigen. (ik wil plezier maken, een mooie ervaring beleven etc etc)

Het is weer een versie van dat streven naar een goed gevoel, naar een mooi einde. Naar iets. Het proces gaande te houden, door mijn verhalen aan te passen, mijn streven aan te passen. Want ondanks alle nadelen van het zelf, bied het natuurlijk ook vele voordelen. De nadelen kan ik alleen loslaten als ik ook de voordelen loslaat. Ze gaan hand in hand.
Guru spelen , mooie verhalen vertellen ; het is gewoon leuk om te doen. Dus dan ervaar je nog een zelf. Dan wordt niemand verlicht van je verhalen. So what. Alles is te rationaliseren in verlichting. Als je de illusie ziet van de nadelen, zijn die er dan nog wel echt ? Waarom dan loslaten van de voordelen ?

Nu begeer ik weer een mooi einde. Het verhaal kloppend te krijgen. Bewust te worden waarom ik de begeerte van volledige verlichting nu wel los kan laten. Dus weer de vraag “waarom” te beantwoorden. Kan ik er nu voor kiezen, omdat er ik mij er nu pas bewust van ben ?
Maar als ik er zo lang geleden al bewust van was, waarom kon ik er toen niet voor kiezen ? Heb ik die bewustheid weer verloren ? hahaha.

Ik schreef al tientallen keren er kan geen einde zijn. Ik kan niks vertellen over volledige verlichting, ik weet niet wat ik ervaar. Ik “weet”. Maar onbewust begeerde ik dus nog dat begrip. Waardoor er elke keer weer momenten komen dat het denken/zelf met mooie verhalen komt die het huidige moment doen begrijpen. Zo lijkt het tenminste. Dat lijkt zo omdat ik het begeer. Omdat ik het begeer ben ik bereid het te geloven. Mensen geloven wat ze willen geloven.
Ik dacht dat ik de onzin van dingen willen had ingezien. Dat het “ik wil” aan het wegvallen was en weggevallen was wat uit het zelf kwam. Ik was echter de begeerte die niet te voelen en te ervaren is uit het goddelijke vergeten hahaha. Dom.
Ik voelde en ervaarde alleen de gevolgen ervan, die niks met mij te maken hebben rationaliseer ik dan. Of juist leuk dan heb ik weer wat te doen dacht ik dan. 🙂
Ik “weet”, maar de realiteit daarvan is dat ik laat zien het niet te weten. Anders had ik niet begeert naar iets wat niet bestaat hahaha. Ik pretendeer te weten. Wat een nep zeg hahaha. Maar ook dat wist ik wel, daarom wilde ik geen guru zijn, ik voelde dat het nep zou zijn.
Ik weet, maar ik weet niet, wat ik wel weer weet. whahahahaha.

Jezus, wat een onzin weer allemaal. Ik lig weer dubbel. :-))

“er is geen doener.” Dus kan je niks doen om verlicht te zijn. Dat is wat bijna alle gurus zeggen over verlichting. Waardoor zowel zij als de zoekers vastzitten in deze paradox en dus niet verder komen.
Maar dat geld alleen vanuit het zelf. Vanuit de doener. Het zelf kan niks doen en dus moet het leren niks doen.
Het geheel kan en moet zelfs wat doen, alleen omdat het uit het geheel, van het geheel is, is er geen dualiteit en dus geen blokkade en wordt er niks ervaren. Waardoor het lijkt alsof er niks wordt gedaan. Ook dat is slechts een illusie.
Het is leren doen vanuit het geheel, wat wordt ervaren als moeiteloos en niet-doen. Maar nog steeds iets wat moet gebeuren. (een keuze die gemaakt moet worden)
Laat je dus niks wijsmaken. Onderzoek het zelf.

12:30

Elke oplossing die gegeven wordt door goeroes is een illusie van het zelf;

Je moet je overgeven aan…
De controle loslaten…
Er is geen vrije wil…..
Accepteer wat is….
Wees bewust….
Doorzie de illusie…
Herken de waarheid….
Leef in het hiernu
Duik je angsten in…
Wees compassievol….
Begeer niks….wil niks….
Weet de waarheid…
Weet dat alles een is…
Weet dat er geen zelf is….
Weet dat je niks kan doen….
Etc etc.

Allemaal een illusie vanuit het zelf.

Het lijkt alsof “dat wat voelt”, “de waarnemer” aan het wegvallen is. Alsof er niet meer naar binnen gekeken kan worden. Het lijkt alsof “dat wat interpreteert” aan het wegvallen is, waardoor het ook lijkt alsof er niks meer is om te interpreteren.
Alsof er geen “binnen” meer is, geen interne belevingswereld.

Het is vandaag de laatste echte zomerdag van het jaar en dus schitterend weer. Ik was van plan lekker naar het strand te gaan. Maar ik heb het best zwaar de laatste tijd.
Ik hoop dat het valt onder ” de laatste loodjes zijn het zwaarst”

Er wordt opgemerkt hoe moeilijk het is om mezelf los te laten. Om het proces los te laten. Om niet meer te ervaren vanuit de zoeker, vanuit het zelf. Constant de drang naar het oude vertrouwde ervaren van iets doen en verhalen vertellen.

Ik mediteer elke ochtend weer 50m. Daarna wandeling, maar zelfs dat valt zwaar psychisch gezien. Zit veel achter de computer.

Ik heb de drang om op de oude manier door te gaan, maar lijk nu gedwongen te worden stil te zitten en niks te doen, zodat ik mezelf kan loslaten. Wordt denk ik dus geen strand vandaag.

11:30

Ervaring van tijd lijkt weer weg te vallen.

Zonder tijd geen betekenis.

Geheel logisch. Tijd is relatief en heb je dus 2 referentiepunten nodig. Dualiteit nodig. Een observeerder en het geobserveerde.