De Bijbel van Spirituele Verlichting

Hahahahahahaha

Er is niks meer te leren.
(proces gaat door)

Ik vind…….
 
-> weg ermee. Heb je niks aan.

Als iets constant nieuw is, dan zal ook dat vanzelf vertrouwd zijn. (en dus niet meer constant als iets nieuws ervaren worden)

Er wordt opgemerkt hoe het ego constant excuses verzint om nodig te zijn in het proces of om zichzelf in stand te houden met een proces als excuus.
Heel vernuftig en het wordt al jaren geloofd.
 
Het kan niks doen. Maar niks doen is weer een excuus. Doorzie de paradox.

“maar daar heb ik geen zin in” = weer excuses van het ego.
Het is wat verwarrend afgelopen tijd om nou te weten wat ik wil doen met mijn leven. Want ik weet niet anders of ik deed dingen omdat het mij iets zou moeten brengen, zoals een bepaald gevoel.
Toch laat ik mij nog leiden door mijn gevoelswereld en dus ego, heel raar eigenlijk. Alsof er nog steeds die bevestiging nodig is op gevoelsniveau dat ik het juiste doe. Dus onbewust nog steeds met een reden. Nog steeds op zoek naar dat goede gevoel. Weird.
 
Op zich weet ik wel wat ik wil doen. Maar ik kan het niet meer rationaliseren met een verhaal. Geen goede reden verzinnen. Geen bevestiging krijgen. Daar bleef ik dan toch intrappen. Als antwoord op de vraag:” Hoe weet ik dan wat ik wil, wat ik moet doen ?”  er is dus in feite geen antwoord op die vraag, behalve dat je het gewoon weet.
Op dit moment wil ik weer krachttraining gaan doen (pilatus en opdrukken) . Dagboek afmaken en op internet zetten. Wandelen in de natuur en wat gaan reizen. Meer mediteren. (net als vroeger) etc
Ik ga ook met de vriendin op vakantie naar Egypte. Heb nog geen zin om weer te dansen. Misschien pianospelen ? Ff proberen en dan merk ik het vanzelf. Afhankelijk hoeveel tijd ik over heb, als ik de rest heb gedaan.
 
Zal toch apart zijn om mijn leven te leven zonder het te kunnen rationaliseren, te bevestigen, zonder goed/slecht vanwege een bepaald doel. Toch is het heel simpel: Gewoon doen.
 
Want dat is de valkuil, omdat ik niks kan rationaliseren, kon ik alles rationaliseren; ook alle excuses van het ego. “ik kan toch niks doen” , “ik kan er toch niks mee bereiken” , “gewoon kwestie van afwachten” , “kwestie van de tijd doden, terwijl de tijd mij dood” etc. ” wat gebeurd dat gebeurd” , ” ik heb er geen controle over”
Allemaal maar halve waarheden, die waar en onwaar zijn tegelijkertijd. Net als het tegenovergestelde.
(4 vragen byron kytie)
 
Voelt ook alsof ik weer op dezelfde plek ben als toen ik dit dagboek begon. Toen ik ging stoppen met extern reizen om intern te reizen. Alsof ik weer er volledig voor moet gaan en moet stoppen met alle excuses die het leven bied. Apart.
 
Kwa relatie merk ik dat ik er deze keer heel anders insta. Ik stel er geen eisen aan hoe het zou moeten zijn. Ik probeer haar niet teveel te helpen (alleen daar waar ze er zelf om vraagt en accepteer dat het langzaam en geleidelijk gaat).
Ik geniet gewoon van de seks (nu zonder zelf klaar te komen) en samen zijn. Ik merk dat ze mij geweldig vind en we zien elkaar 2 keer in de week gemiddeld. Doen leuke dingen samen. Meer zou ik niet eens willen. Ze is ook voor latten.
Ik leef mijn eigen leven en maak ook reisplannen voor mij alleen en dat is prima.
Ze heeft natuurlijk genoeg issues en last van angsten zoals iedereen. Maar op gemiddeld niveau en ze vind de dingen waar ik over praat erg interessant. Maar ik hou het oppervlakkig. Ze weet dus nog niks van verlichting en verlicht zijn.
Wel zei ze een keer: Maar je ziet zo normaal, ik denk daarbij normaal aan die monniken in een klooster enzo die daar mee bezig zijn. Daar moest ik wel om lachen. Vertelde haar dat die monniken zichzelf voor de gek hielden 🙂 haha.
 
18:00
 
Wat is vrijheid ? Om te kunnen doen wat je wil zonder een slaaf te zijn van een bepaald doel wat bereikt zou moeten worden: Zoals “gelukkig zijn” .
Of elk ander verzonnen doel zoals : Liefde zijn. Onvoorwaardelijk houden van. Verlicht zijn. Zonder ego zijn. Of wat dan ook.
Paradoxaal zijn die doelen pas mogelijk als je echt in vrijheid leeft en ze niet meer als doel hebt.
Hahaha

Ik ervaar een dualiteit op energieniveau. Daar kan ik verder niks aan doen en heb ik geen invloed op. Ook niet op het verdwijnen ervan. (wat weer de halve waarheid is, ik kan het voeden en blokkeren)
Ik had altijd het idee dat dit “het zelf” was. Dat het zelf zou verdwijnen met het verdwijnen van de dualiteit.
Maar wat als ook dat gewoon een overtuiging is. Dat “het zelf” slechts een reactie is op het ervaren van die dualiteit en mijn ideeen en verhalen hierover. (dit dagboek bv)
Wat als mijn reactie hierop (mijn observatie) , dus “het zelf” , mijn projectie , nou zorgt voor de dualiteit.
Dat ik weer een verband dacht te zien die er niet is.
 
Wat als alle verhalen over proberen te begrijpen, over wat ik zou willen, over wat ik zou ervaren, alle verhalen, die ik ook allemaal voel en dus ervaar op gevoels niveau. Dat is het belangrijke deel, wat gevoelt wordt. Wat als die nou onafhankelijk zijn van de energiestromen en gedachtes en zelf zorgen voor de dualiteit, “het zelf” wat ervaren wordt met alle verhalen. (over die interne wereld van energiestromen en gedachtes en over de externe wereld)
 
 
Stil
 
………..
 
11:00
 
Ik ben er.
…..
Wie ben ik ?
Hoe ben ik hier gekomen ?
Wat gebeurt er ?
-> heb geen flauw idee
 
Hahahahaha

Verlicht zijn is niet iets waar je je bewust van kan zijn. Immers op het moment dat je denkt er bewust van te zijn ben je het niet.
 
Toch kan je weten dat je verlicht bent. Niet doordat je het ervaart of voelt. Maar je merkt de indirecte effecten. Het wegvallen van wat ik het ego mechanisme noem, of het wegvallen van je zelf.
 
Zoals dat je een zwart gat niet direct kan waarnemen, maar alleen door zijn effecten op de omgeving.
Tuurlijk zijn er dan veel fakes die dit proberen te faken. Tuurlijk proberen mensen het dan te herkennen door het gedrag wat iemand laat zien.
Maar beide is onmogelijk. Er zijn immers geen regels, er is niks.
 
Daar is maar een oplossing voor. Je eigen inner weten te volgen, altijd. Wat een verlichte ook zegt, of juist omdat een verlichte dat zegt. Hahahaha

De verhalen stoppen (het zelf verdwijnt) en daarmee ook dit dagboek.

Ik laat mij eindelijk niet meer definiëren door mijn gevoelens en ervaringen. Ze verliezen hun waarde en gewicht. (het zijn ook niet mijn gevoelens en ervaringen, dat zijn ze nooit geweest)