Ik ervaar een dualiteit op energieniveau. Daar kan ik verder niks aan doen en heb ik geen invloed op. Ook niet op het verdwijnen ervan. (wat weer de halve waarheid is, ik kan het voeden en blokkeren)
Ik had altijd het idee dat dit “het zelf” was. Dat het zelf zou verdwijnen met het verdwijnen van de dualiteit.
Maar wat als ook dat gewoon een overtuiging is. Dat “het zelf” slechts een reactie is op het ervaren van die dualiteit en mijn ideeen en verhalen hierover. (dit dagboek bv)
Wat als mijn reactie hierop (mijn observatie) , dus “het zelf” , mijn projectie , nou zorgt voor de dualiteit.
Dat ik weer een verband dacht te zien die er niet is.
Wat als alle verhalen over proberen te begrijpen, over wat ik zou willen, over wat ik zou ervaren, alle verhalen, die ik ook allemaal voel en dus ervaar op gevoels niveau. Dat is het belangrijke deel, wat gevoelt wordt. Wat als die nou onafhankelijk zijn van de energiestromen en gedachtes en zelf zorgen voor de dualiteit, “het zelf” wat ervaren wordt met alle verhalen. (over die interne wereld van energiestromen en gedachtes en over de externe wereld)
Stil
………..
11:00
Ik ben er.
…..
Wie ben ik ?
Hoe ben ik hier gekomen ?
Wat gebeurt er ?
-> heb geen flauw idee
Hahahahaha
