Intentie is als een zwart gat. Je kan het niet op een directe manier waarnemen cq identificeren. Alleen door de gevolgen die het veroorzaakt weet je dat het er is.
Het gaat dus niet via het denken of de illusie van motivatie. Met de juiste intentie is er geen enkele motivatie nodig.
Het was als toen ik stopte met roken. In een opwelling besloot ik na de gedachte: ” waarom doe ik dit eigenlijk ? Wat brengt het mij nou ? (->niks) ” besloot ik te stoppen.
Vanwege de juiste intentie had ik verder geen motivatie nodig en had ik er ook geen moeite mee. Het gebeurde gewoon.
Weten zonder het te weten.
Geloof dat ik ben vergeten te zeggen dat er geen enkele reden is waarom ik alleen wil zijn. Ik dansde 4 avonden in de week en dat was juist erg gezellig. Begon ook weer hele leuke vriend(inn)en te maken. Dus wat dat betreft was juist alle reden om niet alleen te willen zijn.
Mijn vriendin zie ik 2 avondjes in de week en dat is prima. Ik spreek haar wel vaker.
Dus ik heb geen flauw idee waarom ik nu graag alleen wil zijn. Ik vind het heerlijk iig en elke gedachte die zegt dat het anders hoort te zijn geloof ik niet.
Ik merk wel dat er een grote verandering weer bezig is en dat ik weer aan het uitstellen ben. Deze keer door te vluchten in een computer spelletje. Ik mediteer alleen nog 50 min sochtends terwijl ik weet dat vaker beter zou zijn.
Het deel dat stilvalt probeert nog dingen te blijven bereiken, op de meest makkelijke manier. Via een computer spelletje.
In de echte wereld heb ik daar geen behoefte aan, daar snap ik de zinloosheid.
Uiteraard is een spelletje ook zinloos als doel, maar het bied toch een korte termijn bevrediging dat ik iets heb gedaan en bereikt. Hahaha
Zelfs nu nog, bizar……..
Intentie
Intentie is de basis van alles. Als daar iets verkeerds zit, zal er niks veranderen.
Als je intentie een denkfout bevat zal je eeuwig vast blijven zitten in de vicieuze cirkel van je denkfout.
Is je intentie om:
– alles te begrijpen
– iets te bereiken
– iets te ervaren
Etc etc
Dan zal je eeuwig een zoeker blijven. Ik weet al dat mensen niet verlicht zijn omdat ze niet verlicht willen zijn. Ze willen conflict om zichzelf bestaansrecht te geven, zodat ze niet hoeven te sterven.
Daarom vind maar 1 op de 10.000 zoekers volgens Mckenna verlichting. Dat zijn de enige met de juiste intentie.
Toen ik begon met zoeken, zocht ik zonder te weten wat ik zocht. Ik las over verlichting en wist dat dat was wat ik zocht, zonder nog steeds te weten wat dat was, zonder te begrijpen wat verlichten mij vertelden.
Ik heb dus voor een belangrijk deel altijd mijn onwetendheid geaccepteerd.
Wat de waarheid ook was, ik was elke stap bereid om wat ik op dat moment geloofde los te laten. Ongeacht de kosten.
Dat is de juiste intentie.
Weten zonder het te weten 🙂
Inzien dat ik die vraag niet stel
Heb een paar dagen alleen maar spelletje gespeeld (simcity) tot diep in de nacht en de volgende dag weer. Vandaag lijk ik er klaar mee te zijn. Helemaal klaar, dus niet voor 1 dag. Geloof dat ik weer overal klaar mee ben hahaha. Wel mooi.
Wie ik denk te zijn. Is dat wat identificeert. Het mechanisme in de hersens dat onderscheid maakt en elk onderdeel identificeert. Het identificeert zichzelf dus als wie hij is, of niet. Maar iets identificeren als “dat ben ik niet” komt uit datzelfde mechanisme.
Je kan dus nooit jezelf loslaten of iets doen.
Het is het mechanisme van het identificeren wat stopt met de wereld onder te verdelen in “ik” en “niet ik”. Het stopt met de vraag te stellen.
Maar gezien het nooit ik was die die vraag stelde, kan ik er dus ook nooit mee stoppen om die vraag te stellen hahaha.
Het is een inzien dat de vraag onzin is. Het is een inzien dat ik die vraag niet stel. Het is een inzien dat ik niet degene ben die het inzie.
Het is het mechanisme zelf wat stopt zijn eigen staart op te eten.
Het vragen stellen en de wereld identificeren is zodat er keuzes gemaakt kunnen worden. Zodat ik denk dat ik keuzes kan maken (en dus de controle heb) .
Maar ook iets belangrijk vinden is een keuze. Op basis van een overtuiging of gevoel, wat we voelen.
Stoppen dat belangrijk te vinden wordt gemaakt door datzelfde mechanisme.
We denken dus onze frontale cortex te zijn in de hersenen.
En als dat mechanisme stopt, wat dan ? Dat is het mechanisme wat vraagt wat er is als hij er niet meer is om het waar te nemen en te identificeren, onder te verdelen in goed en slecht.
Wie schrijft dit dagboek ? Dat is het mechanisme wat zichzelf ontrafelt. En het geheel helpt daarbij, waardoor het kan lijken of het mechanisme bepaald en de controle heeft.
Rondjes rennen, rondjes rennen, rondjes rennen. Proberen in mijn eigen staart te bijten hahaha hahaha hahaha hahaha
Wat is dan de oplossing?
……..
Wat is het probleem dan ????????
Hahahahaha
Wat een grap 🙂
Het is het mechanisme dat redenen geeft voor wat er gebeurt, voor wat het lichaam doet, zodat het de illusie in stand kan houden dat het in controle is en de keuzes maakt en dus verantwoordelijk is voor wat gebeurt.
Maar het is niet in controle, het is niet verantwoordelijk en maakt niet de keuzes.
Het mechanisme probeert goed te doen, maar als het inziet dat dat onmogelijk is, dan pas stopt het ermee. Dat is niet iets wat ik kan doen. Want het idee dat ik dat kan doen of bereiken is onderdeel van datzelfde mechanisme.
Hahaha, echt humor dit.
Maar hoe dan ? Hoe zit het dan ? Ik snap het niet ? Ik kom er niet uit ? Wat moet ik nou doen dan ? Ik kan toch niet niks doen ? Of moet ik dan juist niks doen ? Welke kant moet ik nou op ? Ik weet zeker dat ik er nog niet ben ? Of wel ? Nee, dat kan niet. Ik voel toch dat het niet zo is.
Hahaha, ik lig dubbel.
:-))))))))))))))))
Mooi hoe dit weer allemaal nieuw lijkt, weer nieuwe inzichten. Nu snap ik de echte betekenis ervan denk ik dan. Ook dat is iets waar ik niks aan kan doen. Dat is nou eenmaal wat gebeurt. Terwijl ik ergens weet dat het allemaal onzin is. Toch is dit wat er ervaren wordt.
Dat is nou humor.
Hahahaha.
Niet zo gek dus dat ik humor altijd zo mooi heb gevonden en waarom ik zelfspot en maatschappelijke spot als de hoogste kunst zag. Het is nou eenmaal een grote grap.
Hahaha
Geen doel meer hebben
Lijkt weer een nieuwe schil stil te vallen: Het (constant) stellen en (proberen) bereiken van doelen. Ook intern, zoals een bepaalde ervaring of gevoel als doel hebben.
Inner vrede (voorbij ervaring en gevoel)
Vandaag tijdens de meditatie eindelijk weer eens bewust van een Inner vrede (voorbij ervaring en gevoel) vanwege het besef dat het hele proces niks met mij te maken heeft.
Zonder het waar te nemen als waarnemer, van een afstandje.
Betere omschrijving is een bewustzijn die bewust is van het proces, gevoelens en ervaringen zonder daar onderdeel van te zijn of afgesloten van te zijn.
Wat ik voel/ervaar is niet de waarheid.
Wat ik voel/ervaar is niet de waarheid.
Wat ik voel/ervaar is niet belangrijk
Het lijkt erop dat er geen belang meer wordt gehecht aan wat ik voel/ervaar en daarbij denk.
Het doet er niet meer toe.
(omdat er geen doelen meer worden gesteld)
Via de juiste intentie
Praten over de waarheid kan alleen in negatieven. Zeggen wat het niet is.
De waarheid zijn kan alleen via positieve intentie, door het wel te zijn.
(immers het is ja zeggen tegen alles en dus niet meer blokkeren en controleren via negatieven)
Controle over je leven via negatieven, is zelfsabotage. Controle over het leven via de juiste intentie is …………. Tja, wat is dat ? Geen idee, gewoon zoals het is denk ik.
Wat is belangrijker ? Intern dingen leren ? Of extern dingen leren ? Ik kan maar 1 ding tegelijk.
(en dat zou wel eens de reden kunnen zijn waarom ik vorige maand ben gestopt met dansen bedenk ik mij nu.)
Het heeft geen zin om een korte termijn goed gevoel na te jagen. Maar het heeft wel zin om op lange termijn een goed welzijn na te streven; lichamelijk en geestelijk. Dit uiteraard dan niet via externe dingen, maar via de juiste intentie. (gezond eten, bewegen, meditatie etc)
Probeer niet het oude te veranderen, wees iets compleet nieuws. Elke keer weer.
Inzichten
Ik moet al die inzichten die ik denk te ervaren gewoon ook niet serieus nemen.
Geen gevoel en/of ervaring
Tevredenheid, vreugde, liefde, vrijheid of wat dan ook hoeft helemaal geen gevoel en/of ervaring te zijn. Ook dat kan gewoon een inner-weten zijn. Een (nieuw) gevoel of ervaring komt daarna pas. Dat uiteraard allemaal zonder reden/oorzaak.
