Merk weer dat ik zelfs met de zitmeditatie de boel probeer te controleren. Het stilzitten, mijn ademhaling. Het is best overweldigend om dan de controle los te laten, krijg het gevoel dat ik het dan niet goed aan kan. Ook gedurende de dag blijf ik die controle behouden om het niet te heftig te laten worden, denk dat het daarom zo langzaam gaat. Het niet volledig durven overgeven.
Misschien toch maar eens kijken voor nog meer meditatie voor overgave.
ego energie = levens energie ?
Ik blijf ervoor kiezen om de energiestroom te onderdrukken omdat ik de overtuiging heb dat het anders te heftig zal zijn.
Te heftig om nog alert te zijn, na te kunnen denken, taken uitvoeren
Ik zie dat als oorzaak van het ego, maar het is mijn reactie erop, mijn overtuiging wat de oorzaak is. Ego zelf heeft geen begin, geen oorzaak.
Daarom wil ik die energiestroom weg hebben ipv gewoon te accepteren.
Daarom bestempel ik het als iets onaangenaams, iets wat niet hoort en voelt het dus onaangenaam, omdat dat mijn overtuiging is.
*Identificatie met iets (een IK) is proberen de oorzaak te identificeren. Zelfs als er geen IK meer is, kan je nog steeds verbanden/oorzaken zien die er niet zijn.
Wat als de energie die ik altijd heb omschreven als ego-energie, wat ik altijd gezien heb als de oorzaak van mijn ego en dat ik niet verlicht zou zijn, nou juist mijn levensenergie is. Mijn levensenergie in het hiernu.
Waar mijn ego bang voor is omdat er dan geen controle meer is, geen bestaansrecht, alleen de nutteloosheid van zijn bestaan. Iets wat ik moest verdienen ipv dat het zo voor niks naar binnen stroomt zonder reden.
De enige reden dat ik niet verlicht was, was de overtuiging dat ik dat niet was, waardoor ik het ook niet zo ervaarde, waardoor ik mijn levensenergie als ongewenst beschouwde en niet accepteerde ipv de controle/ blokkade op te geven en het gewoon te omarmen.
Zou dat nou echt houden van jezelf zijn ? De energiestroom die ik mijn hele leven heb lopen blokkeren, als ongewenst beschouwde, volledig accepteren, verwelkomen met liefde. Zou dat de totale zelfacceptatie zijn ?
het zelf is een verzonnen oorzaak
Ben het “7e zintuig” van Sheldrake begonnen te lezen. Een bioloog die bewustzijn als een zintuig ziet en niet beperkt tot de hersenen. Als je je erin verdiept dan is het bizar dat wetenschappers er niet aan willen dat bewustzijn geen functie en niet beperkt is tot de hersenen. Ik moet nu echt lachen om zulke onzin. Het boek wees mij op iets wat op zich al duidelijk is, maar nu meer begrijpelijk is geworden.
We hebben dus 6 zintuigen: 5 + bewustzijn. Op basis van de informatie die binnenkomt via onze zintuigen maken onze hersenen een projectie van de wereld. Ik bedoel deze keer niet via ons denken, dus een concept. Ik bedoel nu waarnemen zonder gedachten.
We beleven de wereld via onze zintuigen, maar ook bewustzijn. We pikken alleen dat deel van de realiteit op die wij kunnen waarnemen via onze zintuigen (+ bewustzijn) = lichtspectrum, geluid niveaus etc. Onze hersenen vullen deze informatie zelfs aan om een compleet beeld te krijgen, dat wat goed werkt. Maar niet feilloos en dus zijn de bekende illusies bv mogelijk. We beleven dus een projectie van de realiteit, maar zijn ons bewust van diezelfde realiteit via het bewustzijn.
Maar nou voelen we emoties en wat doen onze hersenen ? Ze zien dit als informatie dat via een zintuig binnenkomt en projecteren dat dus op de wereld. Ons denken vult deze informatie aan en verzint daarom een oorzaak. (zoals het constant informatie verzint om de projectie compleet te krijgen) Zo werk ons denken; alles heeft oorzaak-gevolg. Maar onze emoties, ons ego heeft geen oorzaak. Wij hebben geen oorzaak, het is onze aard, de oorzaak is alleen onze overtuiging, het feit dat onze hersens informatie aanvullen en een oorzaak verzinnen als het die niet zelf kan waarnemen en projecteert deze in ons wereldbeeld.
De wereld is liefde , maar via ons denken zijn we constant onze emoties (gevoelens) aan het analyseren, beoordelen. Onszelf beschermen tegen het voelen van oude pijnen.
We zien ze als vijandig, voelen angst etc.
Daarom is hoe wij de wereld beleven slechts een afspiegeling hoe we onszelf zien op basis van onze overtuigingen. Want dat is wat de hersenen doen, ze maken een projectie van de wereld en van onszelf op (duaal denken, in feite 1) basis van die informatie die binnenkomt. Daar bovenop komt dus ook nog eens de concepten van onze duale gedachten die daaruit voortkomen.
Hoe meer we onszelf saboteren, hoe angstiger we ons voelen, hoe bedreigender we de wereld zien. Hoe meer we onszelf accepteren en onszelf vertrouwen, hoe beter de wereld eruit ziet.
(er is een direct verband tussen de mate van vertrouwen in een maatschappij en welvaartsniveau)
Als je denkt dat de wereld tegen je is, komt dat omdat je tegen jezelf bent. Jij bent de wereld. Het is dezelfde projectie. Het zijn onze gedachten die het duaal maken en er 2 verschillende dingen van maken. Het zijn onze hersenen die onze emoties en gevoelens koppelen aan de wereld, terwijl ze niks met elkaar te maken hebben. Ze leggen dus een verband die er niet is. (zoals het constant verbanden legt die er niet zijn)
Zo maken de hersenen ook een concept van onszelf op basis van inkomende informatie. Het ziet de gevolgen en ons denken gaat op zoek naar een oorzaak.
Bv waarom voel ik mij gelukkig ? Waarom doe ik wat ik doe ?
Maar er is geen oorzaak, het is onze aard. Dus vullen onze hersenen die informatie zelf aan (zoals het constant met succes doet op andere vlakken) en verzint een oorzaak. Een IK (een “God”) , maar dat is dus allemaal een illusie. Het is zelfverzonnen informatie van onze hersenen op basis van onze overtuigingen over onszelf en de wereld, het universum.
Hoe verder je zelfverzonnen informatie van de realiteit komt te staan, hoe wantrouwender je kan worden. Tot het zover van de realiteit afwijkt dat je niet goed kan functioneren in de maatschappij en dan wordt je opeens als “ziek” bestempelt. Maar in feite zijn we allemaal “ziek”, het enige verschil is de gradatie waarin. Zijn we een beetje ziek, of heel erg ziek.
Je zit vast in een vicieuze cirkel waar moeilijk uit te komen is.
Zoeken naar iets wat niet bestaat
Ik blijf ervoor kiezen om de energiestroom te blokkeren om alle redenen die ik al genoemd heb. (al lijk ik niet meer bang voor de energie stroom zelf, begint zelfs goed te voelen!)
Moet nu aan het einde van de film de Matrix denken, aan het laatste gevecht:
Why do you keep fighting, why do you persist ?
*Because i choose to !
→ door overtuigingen
Plus: ik kies het goede korte termijn gevoel (zoals in drugs) van dit hele proces te begrijpen/ te analyseren, boven het onbekende structurele intense geluks/liefde gevoel.
Ik kies ervoor zelf te streven naar een goed gevoel door te blokkeren omdat dat vertrouwd is, is wat ik ben, een gevoel van controle geeft, een veilig gevoel geeft.
Dit verkies ik boven het onbekende, zonder controle, boven acceptatie, boven overgave.
Ik kies ervoor vast te houden aan mijn verslaving want dat is vertrouwd i.p.v. Te vertrouwen op de liefde van het universum, te vertrouwen in het onbekende.
Ik kies liever voor dit dagboek.
Ik merk wel dat nu mijn overtuiging zijn veranderd, de energiestroom goed begint aan te voelen en ik anders ga kiezen
Overtuigingen
Keuzes Gedachten Denken
Ervaringen
Er is geen begin, geen oorzaak, het is 1 geheel.
(Matrix: Everything that has a beginning has an end)
Verlichting heeft geen begin, geen eind. Het bestaat niet en ik ben het al.
Het moment dat ik zal kunnen zeggen: “het is gelukt, ik ben verlicht geworden” zal nooit komen. Het zal nooit waar zijn. Dat zou een begin impliceren, een oorzaak; onmogelijk.
Het enige wat ik kan doen is beseffen dat ik al verlicht ben.
Al jarenlang ben ik op zoek naar het geheim van menselijk geluk/ liefde, naar de ware bron, de ware oorzaak, de ware reden om gelukkig te zijn. Nu pas besef ik dat ik heb gezocht naar iets wat niet bestaat. Ik was en ben al die tijd al gelukkig, ik besefte het mij alleen niet 🙂
Het enige wat in de weg stond was de overtuiging dat ik het moest zoeken, moest verdienen, er wat voor moest doen.
Moest blijven zoeken tot ik besefte, ervaarde, stopte met kiezen, om te geloven dat ik al gelukkig ben en het zoeken naar de oorzaak het enige is wat in de weg staat.
Het enige wat ik heb gevonden is de reden waarom ik niet gelukkig was.
→ Nee, dat is niet waar. Ik was al heel lang op zoek naar de reden, de oorzaak waarom ik niet gelukkig was. Naar de oorzaak van IK, ego, van identificatie met. Ik was niet op zoek naar geluk, halverwege besefte ik al dat geluk de afwezigheid van niet-geluk is, dus ging ik op zoek naar de oorzaak, de reden van niet-geluk.
Tot ik ook hier tot de conclusie moet komen dat er geen oorzaak is.
Voor mijn geluk is er geen oorzaak en voor mijn niet-geluk is er geen oorzaak, behalve de overtuiging dat er voor 1 van deze 2 , geluk of niet-geluk, een oorzaak zou zijn !
Hahaha
En dat is nou onze vrije wil. Onze overtuigingen aannemen voor waar of niet-waar, terwijl beide niet kloppen hahaha. We kiezen daar waar niet te kiezen valt, beide zijn een illusie.
Stop dus gewoon met kiezen !
Er is dus ook geen eind. Je gedachten eindigen niet (je hebt alleen geen gedachtenstroom meer) , je denken eindigt niet. Er is niks wat ophoud te bestaan of eindigt, het transformeert. Ik wil nog steeds dingen, maar mijn motivatie is getransformeerd van ego naar liefde. Van willen krijgen, naar willen geven. Er veranderd niks, behalve je overtuiging dat je wat moet doen om gelukkig te zijn.
Je hoeft niet meer naar het goede te streven, alles is goed.
Energieopbouw en ontladen
Ik lees nu voor de 4e of 5e keer het “Book of Nothing” van Osho, voor mijn gevoel een bijbel voor verlichting. Gisteravond voor het slapen gaan ben ik een bladzijde met zeer specifieke informatie, die ik kennelijk de eerste 4 keren niet duidelijk heb opgepikt, niks mee heb gedaan of onbewust genegeerd heb.
Ik was het afgelopen jaar al bezig met Osho’s opmerkingen dat verlichting seks overstijgt en dat we moeten proberen energie niet te ontladen door “te doen” (seks of iets anders), maar de energie gewoon moeten toelaten. Probeer er zelf al heel lang achter te komen wat de functie van seks voor plezier/masturbatie is. Vraag me al minimaal een jaar lang (of langer) af of het goed zou zijn om energie niet via masturbatie/seks te ontladen.
Heb zo’n 1,5 jaar geleden een date gehad met iemand (kloon van een ex 😉 die het had over tantra-seks, waar ik maanden later van begreep dat het seks is zonder orgasme. (heb mij er niet goed in verdiept). Dat ik begreep waarom dat was, als doel om het energieniveau in je lichaam te verhogen zonder dat te ontladen (en weer in slaap te vallen na orgasme 😉
Heb het afgelopen jaar meerdere periode’s gehad waarin ik bewust ervoor koos geen porno’s te kijken, te masturberen. Maar de energieniveau in mij werd dan altijd zo hoog, zo intens dat ik het gevoel had dat ik mij er wel aan over moest geven (aan de drang om te ontladen). Dus dat is mij nooit langer gelukt dan 2 weken. (meestal 1 week, een enkele keer 3 weken)
De energie hoopte zich op, letterlijk. Zo kwam ik erachter dat seks ook een middel is tot controle, om ons gevoel, onze energie te controleren. Ik heb dat ergens geschreven in dit dagboek. Dat dit mechanisme de basis zou zijn waarom geestelijken geen seks zouden mogen hebben (om dichter bij de goddelijke energie te komen)
Maar het is mij dus nooit gelukt om dit heel lang vol te houden, de drang om die energie te ontladen was te groot. Daarnaast had ik geen duidelijke mening/ overtuiging over het feit of dat goed of slecht is. Ik was van mening dat je toch niks kan doen, niet moest onderdrukken, dus gaf ik gewoon toe zonder er verder wat achter te zoeken.
De energie was zo intens dat ik kon klaarkomen door alleen al porno te kijken , zonder daar verder wat voor te doen, zonder daadwerkelijk te masturberen.
De visuele stimulatie van seks zorgde ervoor dat de energie flink actief werd, intens werd. Het wilde naar buiten. Ik voelde dan duidelijk hoe de energie ook via mijn kroon (shakra?) naar buiten wilde, maar dat dat niet kon omdat het daar geblokkeerd werd.
Dus de energie bleef zich daar ophopen en geblokkeerd door een blokkade bovenop mijn schedel. Maar door de porno focuste ik mij natuurlijk op ontlading via een orgasme, wat dan ook gebeurde. Was wel apart om dat zo mee te maken, klaarkomen puur duur visuele stimulatie, door energie die letterlijk naar buiten wil, zonder verder te hoeven masturberen, gewoon puur op energiestromen.
Dit was voor mij een bevestiging in het geloof van die shakra’s en hoe die geblokkeerd zijn en de belangrijkste op onze kroon zit, bovenop onze hoofd zit en geblokkeerd is. (en daarom zeker bij mannen de energie er via seks uit moet, dat we daarom elke week moeten masturberen of flink sporten natuurlijk 🙂 Daar komt bv vandaan dat mannen geen seks zouden moeten hebben voor belangrijke wedstrijden, voor meer energie, om via de wedstrijd te ontladen ipv via seks.
Ook een reden om er gewoon aan toe te geven was het feit dat ik ook gewoon natte dromen kreeg als ik zo lang niks deed. Ik zag dat ook als ontladen en iets waar ik verder geen controle over had, dus leek het mij niet uit te maken of ik het in mijn slaap deed of als ik wakker was. Maar heb in de laatste periode van 3 weken toch duidelijk verschil gemerkt. Een natte droom deed de energie maar marginaal afnemen en deed de seksdrive wel flink afnemen. Terwijl een bewust orgasme als ik wakker was, beide flink deed afnemen.
Ik schreef ergens in mijn dagboek dat ik 3-4 weken geleden weer een nieuwe poging ging doen. Dit heb ik 3 weken volgehouden, tot afgelopen vrijdag. (nu 4 dagen terug)
Teksten over verlicht worden (beseffen dat je het bent) zijn altijd vaag. Je moet niks meer willen, niks meer doen etc, maar dat is erg onbegrijpelijk allemaal. Hoe kan je nou ergens voor gaan zonder het te willen ? Iets bereiken zonder wat te doen ? Iets begrijpen zonder te analyseren ? Etc etc
Het is de reden dat het christendom en boeddhisme niks meer met Jezus en Boeddha te maken hebben. Het was bijna onmogelijk te begrijpen wat ze ons probeerden te leren.
Tot de bladzijde gisteravond. Hierin staat een duidelijke uitleg + instructie (blz 239).
Er zijn 2 manieren hoe je met je innerlijke energie kan omgaan.
1) Wanneer tension arises, ontlaad, dat is hoe seks werkt. → het is een veiligheidsmaatregel, omdat je anders kan exploderen.
Als de energie level te hoog wordt, begin je je geil te voelen. Als de energie het derde ook bereikt ga je het gevoel krijgen dat er wat moet gebeuren. Het lichaam krijgt de opdracht dat er wat moet gebeuren, anders zou het fout kunnen gaan. → ontladen via seks, orgasme.
– Precies zoals ik het afgelopen jaar beleefd hebt !
2) Mantra zeggen, bewust zijn over dat je 1 bent met het universum, de energie hoeft nergens heen, er is geen tweedeling, dus waar moet het naar toe ?
Dan blijft de energie stijgen tot de 7e centrum op je hoofd. → sahasrar
Energie weer absorberen, weer her-toelaten.
Dan zegt ie: “And suddenly you will feel that something is happening in the head: the energy that used to fall downward is moving upwards”!
And once it touches the seventh centre it is transformed, reabsorbed. Then you become, more and more energy and energy is delight, energie is extasy.
Then there is no need to relieve it, because you are the ocean self → infinite. You can absort the infinie. When Saharar opens, there is no end to it.
– Ook dat is dus precies mijn ervaring, alleen wordt het overweldigend en stap ik over op keuze 1.
Dus al die tijd zat ik in keuze 2 en stapte over op 1. de gelukzaligheid was zo groot, dat ik het overweldigend vond en over ging op keuze 1. Een mechanisme, een verslaving, veilig.
Waarom is deze bladzijde mij nooit eerder zo duidelijk opgevallen ?
– Ik ben zo eigenwijs dat ik er zelf wilde achterkomen ?
– Ik was er simpelweg nog niet aan toe ? → ik hield nog teveel vast aan te willen weten “waarom”, wat de oorzaak van alles is.
De energie die hij zegt die naar beneden stroomt , dat is de energie die ik altijd heb omschreven als ego-energie . Die voelde als dat die kwam uit de oorsprong van de blokkade, uit het ego.
De energie waar ik bang voor was, wilde loslaten, uit mijn lichaam wilde hebben (net als het pijnlichaam) . Maar hier moet ik dus niet loslaten, hier moet ik transformeren. Het is zowel de bron van het ego, als de bron van mijn levensenergie, de bron van transformatie.
Volgens mij heb ik ooit eens geschreven dat verlichting herstel van de energiestromen is. Kennelijk kan dit dus wel eens kloppen.
We gaan dus opnieuw ! Een poging doen om de energie toe te laten nemen zonder te ontladen via een orgasme, zonder seks.
Zou wel grappig zijn als er nu toch een oorzaak zou zijn, een begin zou zijn hahaha.
Ga voor de zekerheid wat extra boeken van Osho over dit onderwerp halen en lezen. Want mijn denken gaat nu terug naar het verleden en asocieert zich nu met die overweldiging die ik toen had en gaat zich zorgen maken. Maar diep van binnen weet ik dat ik er deze keer wel klaar voor ben.
PS. over 3 weken ben ik weer 1,5 week vrij, dus dat komt mooi uit. Alsof het voorbestemd is 😉 (3 weken is tot nu toe de max geweest voor mij om de intensiteit aan te kunnen)
Mogelijkheid tot blokkeren vasthouden
ging gewoon om 0:00 slapen, maar werd om 5:00 al wakker door de energie in mijn lichaam. Daarbij bleef mijn denken ook actief. Het bleef maar overdenken over de comedyserie How I met Your Mother die ik gisteravond heb uitgekeken, over hoe mensen het einde niet snappen, terwijl het het enige mogelijke einde was.
Maar ga nu i.p.v. Elke keer mijn gedachten serieus te nemen, de matra “not-two” zeggen en gedachten dan weer loslaten.
Het bewustzijn probeert constant die gedachten vast te houden alsof ze belangrijk zouden zijn → mijn overtuiging.
Merkte ook in de 3 uur die ik wakker in mijn bed heb gelegen dat ik bewust probeer te worden van een bepaald gevoel, een bepaald gevoel in het hiernu. Maar ook dat bestaat niet, ook dat is een concept van het denken. Het is een golvende rivier waarvan je niet weet waar die heen gaat.
Vertrouwen.
Bizar eigenlijk, zelfs het “hiernu” bestaat niet 🙂
Osho: Hoe intelligenter je bent, des te slimmer ben je en dus te meer ben je in staat om jezelf te misleiden ! → Ik misleid mijzelf al meer dan 2 jaar.
Voor verlichting kan je niks doen, het gebeurd gewoon plotseling.
Je blokkeert verlichting constant door “te doen”, “te kiezen”, “te denken” etc. Je moet eerst leren hoe je niks kan doen, leren niet meer te blokkeren, de controle op te geven. Als energie dan vrij kan rondstromen hoef je niks meer te doen, dan zal het vanzelf plotseling gebeuren.
Ik wil dat gevoel van controle behouden, die illusie in stand houden. Dus probeer ik de rivier gecontroleerd te volgen, zo te begrijpen dat ik de rivier gecontroleerd kan bevaren. Maar dat kan alleen als de rivier niet te sterk en te wild is, dus heb ik een dam, een blokkade gemaakt aan het begin van mijn rivier en laat gecontroleerd water toe in die rivier. Ik probeer hem helemaal open te zetten, de controle op te geven, maar houd mijzelf voor de gek. Ik wil de optie houden om hem weer dicht te doen als daar een reden voor is, passief wacht houden. Maar de rivier wordt zo sterk en wild dat het onmogelijk dreigt te worden om hem te kalmeren (Seks) om zo de hoofdsluis aan het begin intact te laten zodat ik weer kan blokkeren als daar een reden voor is. Maar pas als ik de hele rivier toelaat en daarmee mijn dam met sluis aan het begin laat wegslaan waardoor de mogelijkheid tot blokkeren verdwijnt , dan pas zal ik verlicht zijn. Dan zal het evenwicht zich herstellen, dan zal de rivier vrij stromen zonder enige vorm van blokkade.
Elk andere is mijzelf voor de gek houden.
Gedachten gelijk loslaten
Mijn denken en mijn gedachten kunnen alleen het verleden begrijpen en zien. De toekomst is steeds een projectie van het concept wat hij heeft gemaakt op basis van het verleden. Het hiernu is dan ook niet te bevatten, alleen concepten van het verleden.
Merk dat ik nog steeds heel bewust probeer te zijn van mij gedachten, als reactie op het zoeken naar een oorzaak, op zoek naar belangrijke informatie etc. Het bewustzijn probeert die gedachten dan ook vast te houden zodat deze niet gelijk wegvliegt.
Moet ook mijn gedachten gewoon loslaten. Niet proberen tegen te houden, oorzaak te vinden (is er immers niet) of wat dan ook. Gewoon gelijk loslaten zonder erop te concentreren, extra bewust van te worden. Op het moment dat een gedachte ontstaat ben ik mij er al bewust van, is het geheel er al bewust van, de informatie komt immers uit het geheel. (is het geheel 🙂
Grappig, merk nu bij het schrijven al, dat alles wat ik opschrijf eigenlijk al onzin is haha.
Paar overdenkingen
– Alles loslaten door mijn levensenergie (voorheen ego-energie) juist vast te houden, te accepteren, te omarmen.
– Als ik weer in een relatie kom, ben ik nog steeds verantwoordelijk om de ander gelukkig te maken , ook al is dat niet altijd mogelijk. Het is helpen de ander zichzelf gelukkig te laten zijn. Dus dat moet ik niet veranderen, daar was niks mis mee. Wat anders moet is denken dat het altijd zal lukken (wat dus niet kan, dat ligt nml aan de ander) en mijn eigen geluk en mijn eigen geluk er niet meer vanaf laten hangen. Dus de ander gelukkig willen maken, terwijl je bewust bent van de beperkingen daarin (is afhankelijk van de illusies van de ander) en zelf gelukkig blijven onafhankelijk van de ander.
– Dit hele dagboek is eigenlijk niks anders als een omschrijving hoe ik in elkaar zit, hoe mijn lichaam werkt, hoe mijn hersenen werken, maar heeft nog niks gezegd over verlichting 🙂
– Sinds bewustzijn geen functie van de hersenen is en informatie overbrengt, zou dit betekenen dat je eigenlijk ervaart via het bewustzijn ? En niet alleen via de hersenen ? Het bewustzijn ervaart het geheel incl de hersenen ?
Het centrum van bewustzijn is natuurlijk ook een illusie, door mijn overtuigingen daarover. Er is geen centrum en ervaren doe je niet via je hersenen, maar via je lichaam,via bewustzijn, via het geheel.
– Voelt alsof energie en bewustzijn moeten samensmelten ( 1 geheel worden)
– De enige reden dat ik mijn gedachten nog zo belangrijk vind is omdat ik dit dagboek belangrijk vind. Immers dit komt tot mij via gedachten. (hierdor koppel ik mijn ontwikkeling aan het bewust zijn van mijn gedachten en probeer die gedachten vast te houden en juist te stimuleren)
Maar het is niet belangrijk, het is onzin, het is alleen belangrijk zolang je nog niet beseft dat het allemaal onzin is. Ben weer allemaal onzin aan het schrijven !
→ voel gelijk weer zo’n depressief gevoel van binnen, moe gevoel → ego die de nutteloosheid van zijn bestaan inziet.
Het is allemaal onzin
Het is allemaal onzin
Als niks er meer toe doet, kan je genieten van alles wat je doet.
Als niks er meer toe doet, kan je genieten van alles wat je doet.