vandaag een dagje geen hond, wel ff lekker. Ik heb echter alweer de hele ochtend dat “haast” gevoel. Dat gevoel dat ik pas rust in mezelf kan voelen als ik de dingen op mijn to-do lijst heb gedaan. Ik wil vandaag de vloer dweilen, boodschappen doen en ff shoppen in het stadshart voor wat spulletjes. Het is nu 11:00 en dan heb ik het gevoel dat ik me moet haasten omdat ik anders niet genoeg tijd heb om alles te doen.
De websites draaien eindelijk na de verhuizing. Ik had alles zelf kunnen oplossen als ik maar ff de rust had genomen en rustig had nagedacht. En dan maak ik mezelf nu wijs dat ik pas rust in mijn hoofd heb als alle websites verhuisd zijn.
Dat lijkt zo echt. Het is geen illusie uit het verleden, het zijn dingen die ik nu echt moet doen.
Maar er gebeurt natuurlijk niks als ik geen tijd zou hebben om alles te halen in het stadshart of als ik de websites niet verhuis. Ik kan dat allemaal in rust doen, maar toch is daar dat gevoel van “haast”, van “moeten doen”. Pas vrede en rust als dat gedaan is. Maar er moet altijd wat gedaan worden en dus zal er dan nooit vrede en rust in mezelf zijn.
Ik mis dus dat vertrouwen , het vertrouwen dat het leven nu goed is, veilig is en dat ik daar verder toch geen controle over heb.
Die dingen die ik zou moeten doen, die haast is slechts het denken die een reden verzint om een intern gevoel te verklaren en het daarmee versterkt, een vicieuze cirkel.
Die cirkel moet doorbroken worden.
Ik moet de illusie van mijn gedachten door hebben en het gevoel accepteren zonder erop te reageren.
Illusie van motivatie
Werd vanochtend weer wakker met energiestromen, als ik na een uurtje ofzo opsta dan voel ik het vanzelf weer wegzakken. Ondanks dat ik weet dat er geen zelf is, toch komt die illusie gewoon weer terug en merk ik dat ik weer meer via het denken ga leven. Heb mijn meditatie afgelopen dagen verwaarloosd en moet dat nu weer goed oppakken, het lijkt me het beste hulpmiddel om dat patroon te doorbreken.
Het blijft apart hoe ik er bang voor ben dat ik niks meer zal doen, als ik die illusie van “doen/haast” doorbreek.
Ik lijk er nog steeds van overtuigd dat ik die illusie nodig heb als motivatie om goed voor mezelf te zorgen, financiële inkomsten te vergroten etc. Dat ik op een of andere manier zo langzaam ga leven dat ik geen tijd meer heb om alles te doen wat ik moet doen, als ik die illusie zou doorbreken.
Het slaat uiteraard nergens op, maar toch geloof ik dat nog als ik eerlijk naar mezelf probeer te zijn. Misschien maar weer eens tijd om de 4 vragen van Katie erop los te laten ?
een identiteit behouden
Voelde gister weer dat onbehaaglijke zieke gevoel, was best moeilijk om dat gewoon te accepteren en er niet voor weg te vluchten via het denken die dingen verzint om het beter te maken.
Heb wel 3* 20 min meditatie gedaan gister en de wandeling natuurlijk. Uiteindelijk lukte de acceptatie (niet-reageren) redelijk. Heb een bewogen nacht weer gehad met veel energiestromen. Soms ben ik ook bang voor die energiestromen , alsof verlichting een intensiteit gaat brengen waardoor je wat uit je pan door het leven gaat, alsof je met drugs op door het leven gaat. Maar dat is natuurlijk onzin, dat zijn slechts golven van het oplossen van het ego en met schokken doorstromen van de energie. Net als met het oplossen van de oude pijnen denk ik dat het gewoon zal normaliseren en juist opluchting zal geven / bevrijding.
Maar blijf toch die angst voelen om een bepaalde staat te bereiken.
Die angst dat ik dan totaal geen controle meer zou hebben. Moet me meer realiseren dat die angst een illusie is en zich gewoon manifesteert met waar ik mee bezig ben, wat dat ook is.
Merk dat vooral in de ochtend ik constant loop te denken wat ik moet doen die dag; gaat het nog allemaal lukken? Doe ik wel genoeg of moet ik alles even laten en me richten op mijn zelfontwikkeling? De meest simpele keuzes blijven me dan bezig houden. Dit wordt dan minder in de loop van de dag als het programma meer vast komt te staan en ik de illusie beter lijk te ontmaskeren, al zullen die 2 wel samenhangen.
12:00
zat me opeens te bedenken terwijl ik de afdroog deed en de planten water gaf.
Naast de angst die ik spiegel op het concept verlichting is er eigenlijk ook nog de deceptie die ik voelde toen ik me realiseerde dat er geen zelf is. Geen controle is en geen zelf om te (proberen) te controleren.
Wat ik me nog niet genoeg realiseer is dat dat automatisch betekent dat er geen identiteit is.
Ik voelde deceptie , dat we als mens niet meer waren als een organisme in interactie met onze omgeving als geheel, als onderdeel ervan. Dat alles wat we dachten te zijn, een illusie is. Dat er geen zelf was om trots op te kunnen zijn.
Ik realiseer me echter nog niet genoeg dat er dan ook geen identiteit kan zijn. Hierdoor val ik weer makkelijk terug, want dat kan alleen via het denken. Leef ik nog veel via het denken, probeer ik het leven nog via het denken te beleven.
Ik had het ook over prikkels die ik miste, de verslaving, de gewoonte, etc
Maar de kern is waarschijnlijk dat ik er nog niet aan toe was/ben om mijn identiteit op te geven. Dat ik maar vasthoud aan dat denken om mijn identiteit te behouden en daarmee een vorm van “zelf” te creëren.
de drang om
Was vroeg wakker vanochtend, na een behoorlijke seksdroom. Lang geleden dat ik die echt gehad heb. (of me kan herinneren) werd dus wakker met een behoorlijke zin in seks. Moest deze keer echt mijn best doen om mezelf niet te “ontladen”, zoals Osho dat omschrijft. Maar gezien mijn eerdere ervaringen geloof ik daar wel in, je kan het voelen.
Had eerst geen zin om vroeg op te staan, heb nml even geen zin om aan mijn websites te werken. (die lekker lopen trouwens, zit al aan 5-600 bezoekers per dag) (=150 euro pm) Het wordt vandaag een weekje mooi weer en heb zin om lekker van de zon te genieten. Maar daarna bedacht ik me dat ik die seks-energie wel van me af kon lopen door een wat groter ochtend rondje te lopen met mijn loge. Nou oppassen dat ik er geen ding van ga maken, omdat ik iets niet mag doen van mezelf. Maar gezien ik het zelf wil en weet waarom, hoort dat geen probleem te zijn, het denken is echter sneaky en kan me dingen die ik voel daar aan koppelen terwijl het niks met elkaar te maken heeft. Het kan echter zo lijken.
Wil, als ik toch in de tuin ga zitten met het zonnetje, de 4 vragen weer eens gaan doen, op alle standaard manifestaties waarin die illusie van angst zich uit.
– de drang om alles te willen begrijpen
– de drang vanuit haast te willen presteren
– de drang om alles te kunnen uitleggen, te laten zien
– de drang om via het denken te leven
– de drang om de illusie van mijn identiteit in stand te houden
– de drang om wat te betekenen voor de mensheid
Ik kijk nu in mijn schrift die ik gebruik voor mijn huiswerk voor de 4 vragen. Dat is nog uit de tijd dat ik nog “oude pijnen” had. Toen schreef ik al dezelfde vragen als hierboven zie ik.
Alhoewel er zoveel veranderd is; Ik heb geen psychische angst meer, geen oude pijnen, lukt het steeds beter om te niet-denken, snap ik dat er geen zelf is, etc.
Toch blijf ik nog steeds tegen diezelfde issues aanlopen die ik toen ook al doorhad.
Een selectie:
– Ik moet constant analyseren zodat ik weet dat ik op het goede pad ben
– ik moet het nastreven om later wat grootst te doen
– Ik heb de controle over mijn levensomstandigheden nodig zodat ik betere overlevingskansen heb.
verlangen
Verlang weer terug naar de stilte die ik had (en bang voor was). Moet dus weer flinke discipline gaan tonen om in me ritme te komen en niet toe te geven aan de verslaving van mijn denken. Maar ik heb al tijdens het wandelen gevoeld dat het vlak onder de oppervlakte ligt, het is er. Ik hoef alleen maar te stoppen met “doen/willen” en het zal weer tevoorschijn komen.
weerstand tegen de 4 vragen
Het lijkt erop dat de fasen waar ik door heen ga (of de golven van energie) elkaar sneller opvolgen. Gisteravond was de intensiteit opeens weer veel hoger, ook toen ik vanochtend weer vroeg wakker werd. Me neus zat hierdoor ook weer grotendeels verstopt. Ben nog niet toegekomen om de 4 vragen weer te doen. Ik zit liever in het zonnetje relaxed de boeken van Feist te lezen. Merk wel dat ik vaak vergeet dat de kern van alles de illusie van angst (voor de dood) is. Dat ik de symptoom illusies probeer te ontmaskeren, terwijl ik natuurlijk al heel lang de kern van het probleem ken.
Soms heb ik het gevoel dat alhoewel ik vaak vlucht in mijn denken vanwege mijn angsten, dat het zich nu ook wel eens manifesteert als angst voor mijn denken. Dan ga ik maar proberen mijn denken te ontrafelen als illusie omdat ik er bang voor ben. Maar dan blijf ik bezig, want het is slechts een symptoom en dus een vicieuze cirkel, een paradox.
De enige oplossing is gewoon niet meer bang zijn.
Wat dat betreft zou het goed zijn om de 4 vragen te doen, om me beter te doen beseffen dat ik (nog steeds !!) met symptoom bestrijding bezig ben ipv de kern, de oorzaak van het probleem.
Zou het daarom zo’n weerstand oproepen om die 4 vragen te doen !? Omdat ik daardoor dichter bij mijn angsten zal komen ? Dat ik mezelf weer van mijn angsten probeer te beschermen ?
Heb vandaag al mijn zinnen gezet op lekker luieren in het zonnetje, ben benieuwd wanneer ik tot de kern kan komen. Misschien morgen ipv dit dagboek alvast een begin maken met de 4 vragen ?
Intens
Voel me nu eigenlijk weer hetzelfde zoals ik me voelde op de eerste bladzijde van dit schrift, nu 3 maanden geleden. Voel weer dat hoge energie niveau. Dat als ik me er aan over wil geven dat ik dan heel langzaam moet bewegen. Toen vond ik dat maar niks en vocht ik er tegen, misschien kan ik me er nu beter aan over geven, in mee gaan.
Gisteravond voor het slapen gaan schreef ik in mijn telefoon:
Voel weer flink energie-hoofd: alsof er een halve bal van energie in mijn hoofd ligt/op mijn hersenen ligt die de boel blokkeert. Dat de energiestroom in mijn lichaam zich eronder ophoopt en zorgen voor dat intense gevoel.
Werd vanochtend opeens wakker om 8:00 omdat mijn loge een paar piepgeluidjes maakte. Gelijk voelde ik die energie-intensiteit in mijn lichaam icm een enorme zin in seks toen ik even bleef liggen. Het was duidelijk dat het naar buiten wilde en ik er praktisch niks voor had hoeven doen om dat te laten gebeuren. Denk dat het beter is als ik morgen sneller opsta en het eraf wandel. (al was het na 20 min ochtendmeditatie al weg)
Toch blijft het moeilijk om met die energie om te gaan, het is behoorlijk intens en maakt alles wat overweldigend. Hierdoor het gevoel om alles heel langzaam te moeten doen en dat voelt alsof ik niet meer normaal zou functioneren, niks meer / of erg weinig gedaan zou krijgen. Ook voelt de energie niet als gelukzaligheid of liefde, maar gewoon energie met een vleugje angst erin. Dat triggert de hele tijd dingen: “mijn denken”, “vluchten voor de energie”, “haast”, etc.
samenvoegen
Wilde gister na het wandelen wat op mijn iphone zetten, wat niet lukte. Was er behoorlijk gefrustreerd over dat zoiets simpels niet lukt en was zelfs flink aan het vloeken. Uiteraard ook frustraties, ook vanwege het feit dat ik me maar blijf verzetten tegen het “langzame leven”, het gevoel van vertraagd bewegen, de niet-haast, niet-denken. Maar goed, was flink chagrijnig en wilde alweer chips kopen als avondeten en tv gaan kijken. Wat op zich geen ramp is, maar iets in me hield me toch tegen, dat het niks zou veranderen. Dus heb gewoon zoals gebruikelijk gezond gegeten en boek op de bank gelezen. Dan kom ik toch het best tot rust. (van de innerlijke strijd)
Ga al heel lang meestal om 00:30 slapen terwijl ik gewoon vroeg wakker wordt, vanochtend pas om 8:30 en gelijk begon die energie intenser te worden. Werd er zelfs even misselijk van, maar dat ebte vanzelf weer weg.
Voel nu duidelijk momenten van “gewoon zijn”, niet-denken”, dan voel ik alleen de voeten/benen waar ik op sta en soms mijn ademhaling samen met dat intense gevoel in mijn hoofd. Alles voelt dan goed op zich, maar toch die angst, angst dat ik gewoon maar ga zitten en die intensiteit ga zitten voelen en verder niks meer met het leven ga doen. Dus probeer ik te blijven doen terwijl ik in het “gewoon zijn/niet-denken” zit, hierdoor voel ik mezelf heen en weer blijven schieten, ik blijf maar proberen de 2 samen te voegen. Maar dat kan natuurlijk helemaal niet realiseer ik me nu, nu ik dit zo schrijf.
energie opbouwen
Heb de halve nacht niet geslapen door alle energiestromen. Voelde deze nacht weer zo’n mini-explosie vanuit mijn binnenste (middenrif) en daardoor een energiegolf langzaam zich een weg naar buiten baande. Voelde het tot in mijn vingertoppen stromen waar het eindigde in een tinteling. Kreeg er een stijve van toen die golf daar aankwam, dat was wel grappig. Daarna ebte dat weer weg. (tot in de ochtend de seksdrive weer terugkwam) Maar heb de hele verdere nacht flinke energiegolven gevoeld die door hun intensiteit mij wakker hielden (niet dat ik slaap had)
Ben iets na 7:30 opgestaan (1:30 gaan slapen) en netjes meditatie gedaan en een lange ochtendwandeling in het park gemaakt (zonder hond). Dat voelde goed en ging daardoor gelijk plannen krijgen om op deze warme dag naar het strand te gaan, of daar te wandelen etc. Maar het is allemaal teveel, moet rustig wennen aan deze intensiteit. Al is alle herrie in de wijk (muziek, auto’s vrachtwagen etc) nu erg storend en heb ik nog meer behoefte aan lekker rust en stilte, dus is zo’n park of strand dan wel lekker kwa rustgevendheid.
Maar denk dat ik maar gewoon in de tuin ga liggen met de ventilator.
Voelde gistermiddag en vanochtend tijdens de wandeling weer korte momenten van “niets”, geen aanwezigheid van iets voelde. Hierdoor schreef ik gister in mijn telefoon:
Verlichting is niet iets, het is niets, afwezigheid van al het “willen”, “willen doen”, “zelf”. Maar volgens mij heb ik dat een flinke periode terug al eens geschreven. Maar dus lange periode voordat ik dat gevoel nu weer heb ervaren. (zou dat door het ontladen komen?)
Ben wel blij dat ik geen vriendin heb op dit moment want dan had ik deze fase echt niet gered. Ik sta toch wel bekend om mijn zelfdiscipline, maar dat was me echt niet gelukt. Met deze energie en dit gevoel kost het al enige moeite om geen seks op de computer te kijken of ’s ochtends de hand aan mezelf te slaan en de energie-druk eruit te laten. (waar ik normaal pornofilmpjes bij nodig heb, zou het nu zonder ergens aan te denken verder binnen een minuut zijn gebeurd)
Dus als ik het verhaal van Osho mag geloven dat dit nodig is om die energie-intensiteit op te bouwen wat nodig is om die verlichting te krijgen, begrijp ik nu weer eens extra waar dat celibaat vandaan komt en waarom er geen vrouwen in kloosters mogen komen. Dat zal vanwege deze fase zijn. (maar ja, vroeg me af hoeveel mensen deze fase bereiken)
Heb juist maanden geen behoefte aan vrouwen gehad, alleen maar problemen zo’n relatie. Niet dat ik nu een relatie wil, maar alleen het feit dat een meid die ik leuk vind op facebook 2 posts van mij liked, is genoeg om haar weer te willen, me voor te stellen hoe het zou zijn met haar te zijn, dit terwijl ik dat een tijd terug had afgesloten. (sinds ze terugreisde naar nederland) (toen wilde ik alleen weten “waarom”) Vraag me nu wel af hoe het seks-gedeelte zal zijn als je verlicht bent. Of zou je er dan geen behoefte meer aan hebben ? Zou je dat dan echt overstegen zijn zoals Osho dat noemt ? Al laat Kathie zich wel aanraken al stond het geschreven alsof ze het liet gebeuren en Eckhart heeft ook een partner/vriendin. Ach, zal het vanzelf wel merken als het goed is 🙂
De vraag bestaat niet
Zo heb weer eens ff 2 dagen van het pad afgeweken en die dagen dvd’s gehuurd en films zitten kijken. Niet gewandeld en maar 1 keer per dag een meditatie gedaan (’s ochtends)
Had de nacht van de 9e goed geslapen en de intensiteit was weg de volgende dag. Had ’s ochtends een gesprek met een pitbull die flinke issues had en zomaar honden aanviel. Maar het was echt een leuk/aardig stel en zij was ook echt leuk. Dan wil je zo graag helpen, we hebben ruim een uur gepraat. Denk dat icm die gevoelde intensiteit de dagen ervoor die dan was weggevallen dat ik daardoor niet meer in mijn ritme kon komen. Had moeite om dat gesprek te verwerken en achter me te laten, je gunt het zo graag dat je hun problemen met hun hond zou kunnen oplossen, de oplossing zou kunnen geven. Maar ja, zo werkt het leven niet.
Heb in afgelopen 2 dagen 5 films gekeken + wat tv. Nu er weer voor zorgen dat ik snel weer in me ritme kom en niet teveel ga terugvallen. Mijn seksdrive is ook grotendeels weg, die verdween nadat de intensiteit was afgenomen. Het zit nu nog alleen een beetje in mijn hoofd.
Had nog wel wat dingen in mijn telefoon geschreven, geloof van een wandeling op de 9e en iets wat ik merkte met een meditatie ’s ochtends;
Alhoewel ik al heel lang niet meer gehecht ben aan een specifiek persoon, ben ik nog niet onthecht lijk het van mensen in het algemeen. Dat ik voor een deel blijf vasthouden om de illusie van verbondenheid via het denken in stand te houden. Dit getriggerd door een angst, uitend in angst voor eenzaamheid.
Maar daarna vroeg ik me af in hoeverre dat dat de echte reden is. Ik weet toch dat het een illusie is ?
Later bedacht ik dat ik nog gehecht ben aan het denken zelf. Ik weet dat er geen ego is, dat er daarnaast geen zelf is, maar dat ik nog gehecht ben aan het denken zelf. Verslaafd aan problemen zodat ik mezelf een goed gevoel kan geven om ze op te lossen.
Ik had het laatst met de buurvrouw erover. Ik had in een gesprek met haar gezegd dat ze waarschijnlijk een conflict-zoeker is , dat ze conflicten in haar leven creëert zodat ze wat heeft om op te lossen, dat ze daar verslaafd aan is, zich veilig bij voelt. Maar ja, dat kan ook heel subtiel zich manifesteren natuurlijk. Dat ik verslaafd ben aan het denken, aan het oplossen aan problemen die ik zelf creëer. Op die manier kan ik het leven ervaren via het denken en mij het gevoel geven dat ik leef.
Merk dat ik er ook nog steeds moeite mee heb om te accepteren hoe primitief we eigenlijk zijn. Het feit dat we niks meer zijn dan organismen in interactie met onze omgeving, onbewust als in daar hebben we geen controle over. Dat het denken niks doet, geen controle heeft, niks bewerkstelligd.
Tijdens een ochtendmeditatie merkte ik (weer) hoe ik moet leren te spannen vanuit het lichaam (zithouding vasthouden) en het volledig ontspannen van het hoofd. Om mijn zithouding vast te houden heb ik geen aansturing vanuit het hoofd/denken nodig , dit kan gewoon via het voelen in het lichaam.
Hierdoor beseftte ik ook opeens wat boeddhisten en anderen bedoelen met “seperating the mind from the body”.
Mensen gaan dit natuurlijk letterlijk nemen en denken de geest/het denken letterlijk te gaan scheiden van plaats tov het lichaam. Ik weet niet wat voor trucs er allemaal mogelijk zijn, maar dat is natuurlijk onzin. Alles is 1 en er valt niks van elkaar te scheiden.
Alleen nu bewegen/voelen we alles via het denken, we leven via het denken. Dit is natuurlijk een illusie. Maar je moet dus gaan leven vanuit je gevoel/ je lichaam en dit niet meer constant je denken laten triggeren. Nu koppelen we alles wat we doen aan het denken, alsof dat constant nodig is als functie, als controle, om dingen te laten gebeuren, je lichaam aan te sturen of de bewegingen goed te laten verlopen. Dat is echter de illusie.
Het denken heeft niks te maken met het functioneren van het lichaam. (ja met een ego beïnvloed het het lichaam via angst/ziekte/blokkades etc en beïnvloed zo het functioneren, maar dat is niet de bedoeling en niet zoals we denken dat het gebeurd)
Zoals geschreven: het denken is alleen nodig om concepten van de wereld te creëren om te communiceren met andere mensen/ kennis te delen met anderen. Leren doen we door dingen te doen, letterlijk doen of kennis opnemen via communicatie en dat toe te passen.
“Seperating the mind from the body” is dus niks anders dan het ontkoppelen van het functioneren van het lichaam en gevoel met ons denken. Het doorbreken van die illusie.
Tijdens de lunch zat ik in me denken, over “de waarheid” etc. En hoe die steeds meer zichtbaar wordt overal om ons heen (idee voor de website).
De film “The Exam” is ook weer een verwijzing. Een groep die examen moet doen voor een functie. Zij krijgen een leeg examen vel en moet het antwoord zoeken.
“Are there any questions? “ → “No”, is the answer.
Het is weer een analogie met het leven. Er is geen doel van het leven, omdat de vraag niet bestaat. 🙂