een gevoel van haast

vandaag een dagje geen hond, wel ff lekker. Ik heb echter alweer de hele ochtend dat “haast” gevoel. Dat gevoel dat ik pas rust in mezelf kan voelen als ik de dingen op mijn to-do lijst heb gedaan. Ik wil vandaag de vloer dweilen, boodschappen doen en ff shoppen in het stadshart voor wat spulletjes. Het is nu 11:00 en dan heb ik het gevoel dat ik me moet haasten omdat ik anders niet genoeg tijd heb om alles te doen.
De websites draaien eindelijk na de verhuizing. Ik had alles zelf kunnen oplossen als ik maar ff de rust had genomen en rustig had nagedacht. En dan maak ik mezelf nu wijs dat ik pas rust in mijn hoofd heb als alle websites verhuisd zijn.
Dat lijkt zo echt. Het is geen illusie uit het verleden, het zijn dingen die ik nu echt moet doen.
Maar er gebeurt natuurlijk niks als ik geen tijd zou hebben om alles te halen in het stadshart of als ik de websites niet verhuis. Ik kan dat allemaal in rust doen, maar toch is daar dat gevoel van “haast”, van “moeten doen”. Pas vrede en rust als dat gedaan is. Maar er moet altijd wat gedaan worden en dus zal er dan nooit vrede en rust in mezelf zijn.
Ik mis dus dat vertrouwen , het vertrouwen dat het leven nu goed is, veilig is en dat ik daar verder toch geen controle over heb.
Die dingen die ik zou moeten doen, die haast is slechts het denken die een reden verzint om een intern gevoel te verklaren en het daarmee versterkt, een vicieuze cirkel.
Die cirkel moet doorbroken worden.
Ik moet de illusie van mijn gedachten door hebben en het gevoel accepteren zonder erop te reageren.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *