Categorie: Dagboek Slot 10

Een laatste overtuiging waarvoor het tijd is om die los te laten.
Ik had de overtuiging dat er moest worden geleerd om “niks te doen” voor egomechanisme /het zelf weg te laten vallen. Ik geloofde dat ik de boel alleen kon blokkeren, ik geloofde dat ik de boel kon blokkeren. (de vrije wil tegen het geheel te kiezen)
Bij mevr bla bla deed het zelf er 25 jaar over om weg te vallen. Zij wist niet dat dit kon. Bij Osho ook lijkt het. Bij Jed 10 jaar ? Bij anderen weet ik het niet. Ik zit nu in mijn 5e jaar en heb weer het gevoel dat het einde daar is. Ik kan niet weten wat erna komt. Het einde van het zelf ? Of weer een nieuwe laag ? Maar na het wegvallen van het willen en zoeken ? Wat blijft er dan nog over ? Alleen een (interne) inspanning die een ontspanning wordt kan ik mij bedenken.
Die overtuiging lijkt heel logisch gezien het grote tijdsverschil bij de verschillende personen.
 
Of die overtuiging de afgelopen 5 jaar waar is geweest zal ik nooit kunnen weten. Maar voel dat hij nu in de weg zit en nu niet waar is.
Het voelt alsof elke poging om inwaarts bewust te zijn samengaat met een inspanning. Omdat het innerlijke kijken wegvalt wordt er niks geïdentificeerd, ook niet als zelf. Er wordt nog de inspanning ervaren, maar niet meer geïdentificeerd als zelf/ego. (nu nog steeds groter wordende momenten) elk concept valt nml weg dan.
Elke poging om “niks te doen” kan alleen als er concepten van “doen” zijn.
Alhoewel ik wel nog een inspanning voel (die verder aan het ontspannen is) kan ik niet meer voelen of proberen of leren te ontspannen zonder eerst concepten en denken (via voelen) te creëren. Dit via het voeden van de inspanning.
Het leren niets doen is nu een deel van de blokkade.
“niets doen” is wat er is terwijl de inspanning aan het ontspannen is.
 
Het enige wat overblijft is “niets doen” zijn, wat gewoon bewustzijn is.
Niks meer te leren.
 
Er is weten.

Ben zo’n 3 weken geleden weer ff gestopt met dansen. Wilde nml weer alleen zijn en rust. Zit op een resort in Egypte niks te doen, beetje liggen en lezen. Elke dag 2,5 uur meditatie verdeeld over 3 sessies. Eigenlijk de hele dag natuurlijk. Proces blijft doorgaan en nu ik al 1,5 week niet ben klaargekomen begint de energie weer toe te nemen. Lig al 2 nachten wakker door de energiestromen in mijn hoofd. Vlak voordat ik wegging zag ik mijn vriendin nog maar heb de discipline gehad om geen seks te hebben omdat ik wist dat ik mijn energie nodig had en ik niet altijd de discipline heb om niet klaar te komen tijdens de seks. (soms wel) ben daar nu wel blij mee, want ondanks alle roering heb ik wel het gevoel dat dit nodig is. Het is goed en irritant tegelijk haha.
Vanochtend terwijl ik te doezelen had ik opeens een explosie in mijn hoofd. Kreeg er ook een beeld bij hoe ik in de explosie zat, alsof ik een allesomvattende vuurexplosie zat (zoals je wel ziet bij de tekenfilm dragenball z) . Kreeg ook weer de gedachte “is dit het?”
Maar helaas, ik overleefde het en het veranderde verder niks.

Kennelijk toch nog een schil. Kan ook een terugval zijn omdat alles in golven gaat.
Wat weg zal vallen is het oordelen.
Het oordelen in echt/illusie of eeuwig/tijdelijk, vormloos/vorm, inspanning/ontspanning etc.
Ook dat is een vorm van identificeren.
De illusie of tijdelijk wordt gezien/ervaren als een zelf. Iets wat afgescheiden is van de rest en dus de oorsprong van de dualiteit die er ervaren wordt.
Terwijl ik dit tik besef ik mij dat dus het ervaren van dualiteit de laatste schil is hahaha. (de ervaring zelf, niet alleen het identificeren)
Logisch :-))

Omdat het dagboek al 5 jaar lang hetzelfde is, helpt het als ik mijn eigen dagboek lees. Om op te frissen wat ik al jaren weet. Om bewuster te worden dat elke nieuwe ervaring hetzelfde verhaal is.
Wel grappig eigenlijk.

In feite is dit hele proces een illusie. Dat het een proces is dat ergens toe moet leiden. Zich op een bepaalde manier zou moeten manifesteren. Etc. Enig concept in welke vorm dan erover ook is onwaar, ook op gevoelsniveau.
Enig idee of mening over de ervaring.
Enig onderscheid over echt/illusie.

Afgelopen 4 dagen nieuwe vriendin te logeren gehad. Was erg gezellig. Dacht dat ik nu wel op een niveau was dat ik wel paar dagen zonder meditatie kon, ook omdat ik dacht toch wel de halve dag al meditatief te zijn ongeacht wat ik doe. Maar bleek dat ik er nu toch weer naar snak. Werd innerlijk toch wat onrustiger (subtiel).
Nu weer alleen, zonder echte verantwoordelijkheden en nog steeds geen zin om te gaan dansen ’s avonds. Genieten van meditatie en alleen zijn.

Niks, niks en nog eens niks.
 
En zelfs dat is niet waar. Want er is niks om het niks waar te nemen hahahaha.

16:00
 
Alles is relatief. Er kan alleen sprake zijn van een proces als je het observeert vanaf een vast punt. Een vast vergelijkingspunt. Laat de observatie los en het proces verdwijnt ook.

Intentie lijkt de bron. Niet identificeerbaar, niet te voelen -> alleen de gevolgen.
 
Is dat een redelijk antwoord op de vraag “wie ben ik?” -> Intentie.
 
Want wat bepaald of iemand verlicht is of niet ? Zijn intentie.
 
Waarom zijn andere mensen niet verlicht ? Omdat ze de intentie niet hebben om dat te zijn. Niet de intentie hebben om de waarheid te accepteren.
Hun intentie is het vinden en/of creëren van een mooi verhaal, een goed gevoel, mooie ervaring.
 
Heb ik een vrije wil ? Kan ik iets doen om verlicht te zijn ? Ja en nee. Heb de vrije wil om de intentie te hebben, dan gebeurt wat gebeurt zonder dat je daar invloed op hebt, op kan hebben. Vertrouw.
 
Wat is de bron van intentie ? Die is er niet -> Het geheel.
Wat bepaald intentie ? Ik bepaal dat.
Hoe dan ? Wat is dat dan precies ?
– Geen idee, het gebeurt gewoon.
Hahahaha

Dacht dat ik meditatie verleert had en wat onrust voelde daardoor. Maar het was gewoon weer de seks. Toen de nieuwe vriendin hier bleef logeren heb ik gewoon elke dag seks gehad en ik dacht dat ik in een fase zat dat het gewoon goed was om innerlijk moe te zijn en daardoor gewoon ff lekker niks te doen. Afgelopen week amper gemediteerd dus ik dacht dat het daardoor kwam. Maar dat waren de hersenen die een verkeerde correlatie zagen. Volgende keer seks dus niet meer klaarkomen om mezelf hiertegen te beschermen.
Nu de innerlijke energie toeneemt kan ik gewoon ook weer mediteren en voel ik me weer op het juiste pad.
Heb het idee dat de waarnemer aan het wegvallen is. Dat ik geen mening meer heb over wat ik voel en ervaar. Wel apart.

Bedenk mij tijdens de meditatie opeens een belangrijk verschil tussen mijn huidige vriendin en mijn exen. Want zoals iedereen heeft zij ook persoonlijke issues waar ze erg mee bezig is. Logisch. (net als ik immers) maar waar mijn exen mij en een relatie met mij als een groot deel van de oplossing zagen, deels de verantwoordelijkheid van hun geluk bij mij legden. Zij ziet door haar ervaring dat juist meer als een belemmering. Of heeft ze zichzelf voorgenomen dat een relatie geen belemmering meer mag zijn. Dus omdat ze absoluut niet wil dat ik dingen van der vraag, zo zal ze dat ook niet bij mij doen.
Ik heb relaties natuurlijk ook als belemmering gezien afgelopen jaren. Toch grappig hoe dat werkt dan. Dat is natuurlijk geen toeval.