Er is niks. Dus ook geen connectie.

Een connectie met iemand zoeken is een bespiegeling hoe je een connectie met jezelf zoekt, je ware zelf. Maar die connectie is dus niet mogelijk.
Die connectie zoeken of in stand houden ervan is wat juist in de weg staat.
Dus ook de connectie die ik denk te voelen met mijzelf zal moeten verdwijnen.
(als er geen zelf is, als ik moet verdwijnen, dan is dat natuurlijk ook de enige logische conclusie)
Er is niks. Dus ook geen connectie.
Ook niet met de wereld en anderen.
Die zijn immers alleen een bespiegeling van het zelf.
 
Als ik naar andere mensen kijk dan zie ik vooral mensen op zoek naar een relatie, maar die in werkelijkheid geen ruimte hebben in hun leven om iemand echt toe te laten omdat ze het te druk hebben met zichzelf en hun beslommeringen. (een relatie hebben betekent in mijn ogen niet dat je automatisch iemand ook echt toelaat in je leven)
Dit is natuurlijk een afspiegeling hoe het zelf geen ruimte heeft om het geheel toe te laten omdat het altijd te druk bezig is met zichzelf (of anderen) en zijn beslommeringen.
Wat gewoon weer een andere versie is van het verhaal dat er geen connectie mogelijk is.
 
Accepteer dus gewoon dat er geen echte relatie of connectie met mijzelf (en de ander) mogelijk is.
 
Verhalen………..

Energiestromen en wat goed en slecht zou zijn

Om een of andere reden geloofde ik nog steeds de gedachten over de energiestromen en wat goed en slecht zou zijn. Ideeën over toelaten, accepteren, blokkeren en in balans komen. Dat ik wel zou kunnen aanvoelen wat goed en slecht is, wat beter zou zijn voor het proces etc.
Ook onzin natuurlijk.
Hahaha

Laten beperken door een “ik wil”

Er is alles, waarom dan laten beperken door een “ik” ? Een proces ? Onzinnig.
 
Laten beperken door een “ik wil” , “ik zou willen”, een gevoel en/of ervaring. Laten beperken door ideeën of overtuigingen. Door een oordeel die ik heb over iets of mijzelf.

Zinloos om mij ermee te bemoeien

Zinloos om mij ermee te bemoeien. Zowel inter als extern. Het gaat zoals het gaat.
 
Ik ben niet verantwoordelijk voor mijzelf, de ander of de wereld. Ik kan er toch niks aan veranderen, dat proberen is juist onderdeel van het probleem.
(wat is daar bewust van)
 
Bizar hoe diep dit gaat.

Voelen = Denken

Voelen = Denken
 
“Ik wil” voelen = gewoon ego denken
Ik heb geen flauw idee wat ik wil omdat ik niks wil. Er is geen willen meer.
 
Er zit geen verschil tussen.
 
Het is de wederzijdse afhankelijkheid van onze overtuigingen en ervaringen.
Het voelen wat zichzelf probeert te veranderen. Zoals het denken zichzelf probeert te verbeteren.
Onzinnig.
Onzinnig om een bepaald gevoel of ervaring na te streven of zelfs om in het hiernu proberen te voelen wat het beste is.
Het is het denken/ego/zelf wat oordeelt over zichzelf.
Een mening hebben over wat ik hiernu voel en/of ervaar is onzinnig.
Het gaat zoals het gaat.
 
Zoals geurtz zegt in zijn boek. Elk poging om een gevoel te veranderen of te bevredigen is een zelfafwijzing.
 
Wat voel ik ? Wat ervaar ik ? Hiernu.
– geen idee. ik denk daar niet over na.
 
13:30
 
Het denken (incl dat wat gevoelt wordt) en onze gevoelens voelen heel belangrijk, onmisbaar, als dat wat het leven zin geeft.
Maar dat is niks anders als het denken wat zichzelf bestaansrecht geeft, zichzelf betekenis geeft etc.
Daarom jagen we constant een goed gevoel na.
 
“ik moet mij goed/vredig voelen”
-is dat waar?