Er is niks. Dus ook geen connectie.

Een connectie met iemand zoeken is een bespiegeling hoe je een connectie met jezelf zoekt, je ware zelf. Maar die connectie is dus niet mogelijk.
Die connectie zoeken of in stand houden ervan is wat juist in de weg staat.
Dus ook de connectie die ik denk te voelen met mijzelf zal moeten verdwijnen.
(als er geen zelf is, als ik moet verdwijnen, dan is dat natuurlijk ook de enige logische conclusie)
Er is niks. Dus ook geen connectie.
Ook niet met de wereld en anderen.
Die zijn immers alleen een bespiegeling van het zelf.
 
Als ik naar andere mensen kijk dan zie ik vooral mensen op zoek naar een relatie, maar die in werkelijkheid geen ruimte hebben in hun leven om iemand echt toe te laten omdat ze het te druk hebben met zichzelf en hun beslommeringen. (een relatie hebben betekent in mijn ogen niet dat je automatisch iemand ook echt toelaat in je leven)
Dit is natuurlijk een afspiegeling hoe het zelf geen ruimte heeft om het geheel toe te laten omdat het altijd te druk bezig is met zichzelf (of anderen) en zijn beslommeringen.
Wat gewoon weer een andere versie is van het verhaal dat er geen connectie mogelijk is.
 
Accepteer dus gewoon dat er geen echte relatie of connectie met mijzelf (en de ander) mogelijk is.
 
Verhalen………..