Categorie: Dagboek 1

Heb gister weer eens wat van mijn gedachten opgeschreven m.b.v. De 4 vragen van Katie en dat voelt goed, denk toch wel te merken dat het helpt en hoop zo ook weer wat te schrijven.

Nadat mijn reclame-inkomsten waren ingestort door het gebruik van directe zoover-advertenties, lijkt het me nu weer op het oude niveau te zijn. Blijf toch ook regelmatig aanmeldingen krijgen voor de websites, dus dat blijft een goed teken. Blijft leuk voor een beetje erbij te doen als ik wat tijd over heb naast de belangrijke dingen.

Zit sinds gister ook uitgebreid met dat van meisje uit Breda te chatten, dat is wel leuk, blijf toch een speciaal gevoel houden bij haar. Ook weer een meisje die liever met mannen omgaat, lekker van dansen houd en dan eigenlijk geen andere mensen nodig heeft. Alhoewel ik nog steeds het gevoel heb dat vrijgezel zijn het beste is, blijft ik me toch tot haar aangetrokken voelen, ik romantiseer het ook in mijn hoofd denk ik. Is dat eigenlijk erg ? Ik zit bewust te zoeken naar de negatieve kanten , dat ze toch wel moeilijk heeft met dingen enzo, maar is dat niet alleen maar weer uit angst , uit zelfbescherming ? Zou het eigenlijk niet beter zijn om gewoon dat perfecte romantische beeld van haar te houden en dat gewoon te gebruiken in mijn verhaal dat ik wil schrijven en het op die manier er uiting aan geven ? Maar alleen dan accepteren dat ik geen relatie met haar zal krijgen, ik zal er misschien stiekem op hopen en zal natuurlijk ook gewoon van balen, maar verder er wel gewoon vrede mee hebben, ook juist omdat die weg die ik eigenlijk wil bewandelen geen ruimte bied voor een relatie. Gewoon genieten van de romantische gevoelens en de liefde, maar ondertussen gewoon mijn pad blijven volgen en niet zoeken en/of bewust willen sturen op het krijgen van een relatie die zij waarschijnlijk toch zal afwijzen. Als ik niet onbevangen en onbevooroordeeld en zonder angst die relatie in ga (wat voor relatie dat ook mag zijn) dan lijden we daar allebei weer onder en ga ik weer mijn eigen werkelijkheid creëren. Wees verliefd, maar koppel er geen “willen” aan vast, alles wat gebeurd is goed.

Heb gister een intakegesprek gehad met 2 jonge honden van 2 jaar voor de zomervakantie voor 3,5 week. Gaat ze zo’n €850 kosten, dure grap. Eentje is weer zo’n witte golden retriever, die ook zo druk is. Had me eigenlijk voorgenomen om zo’n hond niet meer aan te nemen omdat die ene te druk was. Maar heb toch maar besloten om het wel te doen. Dezelfde 2 honden voor dat geld zo lang lijkt me toch wel handig, na een paar dagen kennen ze de routine als het goed is. Ze kunnen lang alleen zijn, wel 8-9 uur overdag. Ze zijn heel sociaal en speels en spelen dus lekker met elkaar en kan ook gewoon elke dag met ze naar een uitlaatservice zodat ze hun energie goed kwijt kunnen. Daarnaast kan ik ze in de eerste week even opvoeden waar ik dan nog 2,5 week profijt van ga hebben en dat is natuurlijk ook gewoon prettig. Het zal ook goed voor me zijn om op mezelf geconcentreerd te blijven i.p.v. op de honden en dat zal makkelijker gaan als ze hier langer blijven. Ze luisteren goed en de witte retriever trekt niet aan de riem , dus dat is sowieso al anders als bij de vorige hond.

Heb gister ook weer gesport en dat voelt goed, heb er vandaag ook wel weer zin in, maar hou toch maar een dagje rust.

Vandaag weer netjes pilatus gedaan, dat voelt goed. Maak me minder druk om mijn werk, heb wel 2 kleine dingen voor de websites gedaan, maar de rest van de dag gewoon beetje aangekloot. Vanmorgen gezellig met een goede vriendin 45min aan de telefoon gezeten. Ze was erg geschrokken vanwege buikkrampen die ze had gehad eerder die week, maar men wist niet wat het was, niks erg iig en met rust ging het weer weg. Maar voel me altijd zo goed als ik met haar heb gekletst, kan het eigenlijk niet verklaren, maar heb dan een paar uur lang meer energie, voel me helemaal vrolijk en ben gewoon blij.
Merk dat ik toch veel waarde hecht aan contacten die ik met mensen heb en graag wil dat ze me aardig vinden. Zo likete dat meisje uit breda een post van mij op facebook en dan ben ik daar toch blij om, dat ze dat doet. Dat ze het chatten waarschijnlijk gewoon gestopt heeft omdat ze andere dingen te doen heeft. Dit terwijl ze een tijd geleden toch echt heeft gezegd dat ze het heel leuk vind dat ik haar in het buitenland volg via facebook. Dat zijn dingen die je niet hoeft te zeggen. Ook mocht ik gewoon op der verjaardag langskomen. Maar dan blijft die onzekerheid, angst voor afwijzing. Vroeger maakte ik me daar nooit druk om. Die gedachte moet ik maar eens onderzoeken.
Zo ff eten koken en weer lekker avondje op de bank “the hobbit” lezen. Heb ook bericht in de bus dat ik het boek van “laura, het meisje dat de wereld rondzeilde” kan ophalen. Daar ben ik ook benieuwd naar.
En moet nog ff wat opschrijven over de PRI-methode van het boek dat ik nu aan het lezen ben, over de afweermechanismen.

Heb gisteravond weer de hele avond voor de computer gehangen en you-tube filmpjes gekeken en toen ik in bed lag nog best lang wakker gelegen. Dus ipv een avond voor de tv hangen, heb ik dat nu vervangen voor een avond voor de computer hangen. Hopelijk ben ik hier ook snel vanaf. Ik deed het omdat er een weerstand was om meer te schrijven. Dus geen goede reden.
Maandag ga ik een hond helpen om naar het asiel te brengen, niet leuk, maar denk wel dat dat het beste voor hem is en ook voor het baasje. Heb ook besloten dat ik die dag of anders dinsdag voor het eerst alleen naar de film ga. Imax3D, ben benieuwd.

Terwijl ik stond af te drogen, stond ik weer te denken. Maar het blijft natuurlijk wel goed om mijn gevoel te blijven onderzoeken. Want de HUS-website staat nu toch wel bijna overal bovenaan. Ook al verdiend dat maar €35 p.m. Aan advertenties, het bied nu wel ruimte om advertenties toe te laten en daar wat extra mee te verdienen. Ook heb ik nog steeds het gevoel wat te kunnen opbouwen met al die sites die ik wil maken. Ook vind ik nu wel lekker om even geen hond te hebben en alle vrijheid te hebben en nergens rekening mee te houden. Dus toen kwam ik op het idee dat ik de financiële ruimte heb om af en toe een paar weken zonder honden te zitten. Dus bedacht ik me om gewoon om de 2-3 maanden ff geen honden te nemen en die perioden aan de websites te werken om dat verder uit te bouwen. Zo blijft ik dan een mooie balans houden tussen de 2 werkzaamheden.
Want afwisseling is wat ik nodig heb.

Avond aanvulling:
Het blijkt dat mijn hus-website nu bijna op alle zoektermen/plaatsen bovenaan in google staat en heb besloten om het nu mogelijk te maken voor hussen om op de website te adverteren. Voorlopig zal ik niemand actief benaderen, dat zal ik denk ik wel in maart doen, aan het begin van mijn 3 weekse vakantie. Het mooie is, is dat het verdien potentieel toch wel zo ruim €400 p.m. Is en dat is natuurlijk een leuk vooruitzicht. De hondenpension website heeft op die manier ook een verdien potentieel van zo’n €300 per maand. Dat betekent dat ik theoretisch in de toekomst van de websites zou kunnen leven en dus van die 2 websites. Uiteraard is dat wat teveel gevraagd, maar met de extra websites die ik maak in de toekomst, ligt er wel potentieel om een paar honderd euro per maand bij te verdienen. Dat weer betekent dat ik veel vakantie kan nemen van de hondenopvang als ik dat zou willen. Ben weer een beetje hyper door deze gedachten en mogelijkheden.

Dit wordt nog eens gevoed doordat ik het “Bernini-mysterie” aan het lezen ben van Dan Brown. Hij vertelt hier weer ontzettend veel leuke feitjes, zoals dat het internet op CERN is uitgevonden. Maar ook dat er bewijs is dat alles dus met elkaar verbonden is op elementair niveau. Dit zou dus wetenschappelijk bewijs zijn voor het feit dat boeddhisme zegt dat alles 1 is, er geen afzonderlijke ik is. Dit met de informatie over het brein met systeem 1+2, in “Thinking fast en slow” lees ik zo constant wetenschappelijk bewijs voor “verlichting” en meditatie. Het is weer een kwartje dat valt, net zoals toen ik over string-theorie las waarin uitgelegd werd dat alles is opgebouwd uit energie. Dat energie de bouwsteen van het universum is. Wat dus mijn eerdere ingeving, van een paar maanden voordat ik dat las, bevestigde.
Als ik alles over het het pad van verlichting koppel aan moderne psychologie (zoals PRI) en Natuurkunde, de nieuwste wetenschap over hoe het universum in elkaar steekt dan zou ik een boek kunnen schrijven over het ultieme ware geloof.
Het boek dat spiritualiteit en verlichting uitlegt en onderbouwd door wetenschappelijk bewijs. Ik zou het de titel geven: “Het ware geloof” de pad naar verlichting via de wetenschap.

Ik zou vandaag naar de bioscoop gaan, maar sla toch maar over. Heb weer een enerverend dagje gehad gister. Heb met een klant haar hond, waar ze niet meer goed voor kon zorgen, naar het asiel gebracht. Uiteraard veel verhalen over de hond om haar verlies een beetje te verwerken, maar daarna kwamen ook der verhalen over haarzelf en toen ik haar thuis had gebracht, moest ik natuurlijk ook even boven komen voor een kopje thee. Heb daar van 14:00-19:00 gezeten en dus 5 uur met haar gepraat.

S’ochtends voelde ik me trouwens flink rot, weer zon stress-gevoel in mijn maag, zat er al een beetje mee waarom ik dat zo erg had, totdat ik me realiseerde dat ik gewoon de stress van die vrouw voelde. Toen ik me dat realiseerde werd het wel minder, dus dat is een goede vooruitgang. Heb wel de hele dag met haar mee gerookt, denk dat ik wel ruim boven de 10 sigaretten zat, dat voel ik dan wel. Kon ’s avonds niet in mijn nieuwe ritme doorgaan en heb daarom weer tot 2:00 tv zitten kijken. Maar vond het deze keer niet zo erg gezien de situatie. Had vanochtend wel weer zin om op te staan en me dingen te doen, heb het idee dat meditatie weer wat beter gaat en de meditatie-tijd weer een stukje kan verlengen.

Maar heb dus 5 uur bij die klant gezeten, hoe ze vertelde dat niemand vrienden met haar wilde zijn, ze alleen maar tv zat te kijken en spelletjes te spelen om te vluchten voor haar gedachten. (dat laatste doet mijn ex ook) Over de slechte relatie met haar dochter die ze al 2 maanden niet gesproken heeft. Dus ik vertellen hoe de mechanismen werken en dat ze haar problemen niet moet afschuiven op anderen. Ze vond het allemaal heel mooi om te horen. Ik liet haar zoveel mogelijk zelf haar eigen vragen beantwoorden. En ze heeft ook gewoon 3 kladblaadjes met tips opgeschreven, waar ze mee aan de slag wilde en dat vond ik wel echt leuk. Want dan is er ook echt een kans dat ze er wat mee gaat doen. Ze was er iig ontzettend blij mee en beloofde me over een tijdje een email te sturen met wat ze ermee gedaan heeft.

Had eergisteren nog een email aan mijn zusje gestuurd waarin ik mijn angsten op haar spiegelde, precies wat die vrouw in het extreme doet. Dus heb mijn zusje even een excuus mail moeten sturen. Want ik maakte juist een foutje, die die vrouw constant maakt.
Heb ook wel het idee dat het deze keer me niet uitmaakt of ze met al die punten wat doet, dat het echt haar eigen verantwoordelijkheid is. Dat ik haar spanning veel minder heb overgenomen dan normaal, al moet ik er wel een dagje van bijkomen.

Vanochtend redelijk kunnen uitslapen, ik merk dat zodra ik een beetje wakker ben mijn gedachten beginnen te ratelen over van alles en het analyseren weer begint. Ook ben ik me bewust geworden (door het boek Illusies) dat ik constant mezelf uitput, niet door wat ik doe, maar door wat ik denk.
Door mijn gedachten maak ik constant cortisol of adreline aan.
Dat ik tijdens mijn laatste relatie dus zo leegliep door alle feestjes waar ik heen ging en de vierdaagse die ik daarbij probeerde te lopen is dus niet zo gek.
Zo ontstaan bij de meeste mensen een burn-out of depressies etc. het feit dat ik me nog zo goed voel komt puur omdat ik gezond eet en lichamelijk veel rust neem. Het wordt dus belangrijk om mijn angst om moe te worden te onderzoeken en hopelijk zo de stress die ik mezelf constant bezorg op te heffen.

Nou, heb sinds gistermiddag 2 nieuwe honden te logeren. Zoals ik al bang was zal dat niet 1 groot feest zijn. De ene hond wil nml de hele tijd op de andere hond rijden en hij is niet gecastreerd, dus ik kan wel blijven corrigeren, maar dat zal weinig zin hebben. Tegen instinct kan ik niet op. Zo heeft hij ook nog amper gegeten sinds hij hier is. De ander is gewoon een rustige oude hond. Heb besloten om de reu maar gewoon op de gang te houden overdag, Denk dat ik ze ’s avonds wel gewoon samen laat in de woonkamer als ik lekker aan het lezen ben, dan zijn ze ook rustig als ik rustig ben. Ze wennen er vanzelf aan. Dan voel ik me schuldig dat ik die hond op de gang doe, maar in een kennel zitten ze ook de hele dag in een hok. Hier is het alleen rustiger en met meer aandacht en wandelingen ipv de stress en even op een veldje staan zoals bij een kennel. Als de oude hond weg is kan de reu ook nog een week de hele dag in de huiskamer.

Het aandeel KPN gaat echt lager, was heel dom van mij om op die €4 bij te kopen, veel te grote positie en er was helemaal geen teken dat er een bodem was na dat nieuwsbericht. Ik wilde te graag en na alle gemiste kansen wordt ik te overmoedig op iets wat geen goede kans is. Al denk ik dat de bodem vandaag alsnog gezet zal worden. Ik ga nu niet bijkopen voor een korte trade, want dat zou ik alleen doen omdat ik denk dat ik “moet “ verdienen aan de trade en dat is natuurlijk niet zo. Als de koers weer boven de €4 komt en die kans is groot dan verkoop ik die positie gewoon weer zonder verlies en ga ik op zoek naar een nieuwe kans. Kapitaal behoud is belangrijker dan het idee winst “moeten” maken.
Heb nu wel het idee dat ik me minder verantwoordelijk voel voor het geluk van de honden. Ik ben slechts een opvang en wil ze graag een stress-vrije tijd geven, een tijd waarin ze zich gewoon prettig voelen.
Ze zijn thuis niet gewend om los te lopen , dus dat hoeft bij mij dan ook niet.
En dat die reu niet in de woonkamer kan is omdat het baasje hem niet gecastreerd heeft en ook dat is niet mijn verantwoordelijkheid.
Zal wel blij zijn als 1 hond weer naar huis gaat, helaas duurt dat nog 11 dagen.
Op de beurs kan ik toch niks doen tot dat KPN weer boven de €4 is gekomen, dus geeft me alle tijd om te schrijven, gedachten te onderzoeken en te mediteren. Desnoods kan ik wat aan de websites doen.
Sporten zal ff moeilijk gaan omdat er dus altijd 1 hond in de woonkamer zal zijn.

Heb vandaag het boek van Laura Dekker gelezen, geschreven door haar oma. Echt triest hoe dat soort (hulp)instanties in Nederland een leven kapot kunnen maken, terwijl ze gemaakt zijn om die te beschermen. Gelukkig lees je ook wel over hoeveel mensen bereid zijn haar te helpen met grote dingen. Dat deed me goed.
Heb flink zitten tranen bij sommige gedeeltes, ook gewoon duidelijk oude pijn, oud zeer die ik voel omdat ik vroeger ook niet gesteund werd door de mensen die dat wel behoren te doen. Net zoals de (hulp)instanties bij Laura. Zal wel eens heel goed te maken kunnen hebben met de emotionele verwaarlozing uit mijn jeugd.
Nog steeds hoor ik die opmerking van mijn ex over hoe het goed voor mij zou zijn om eens goed te huilen en hoe gelijk ze daar in had. Ik had ook even zin om te gaan huilen, maar op dat moment begonnen mijn gedachten het alweer over te nemen. Ik wilde het niet onderdrukken, maar toch leek het alsof dat gebeurde juist door het denken. Bewijst maar weer hoe belangrijk het is om mijn gedachten te blijven onderzoeken.

Ik blijf helaas nog wel mijn stress-gevoel behouden, blijf met schuldgevoel lopen als ik niet constant met iets aan het werk ben. Werk als in letterlijke zin en als in aan mezelf werken, blijf toch vastzitten in die valse hoop, maar ook gecombineerd met de angst het weer fout te doen.
Ik blijf onzeker in de keuzes die ik maak, of die de juiste zijn. Blijf bang dat mijn geld weer opraakt. Bang dat ik meer tijd moet steken in mijn plannetjes, omdat ze anders gaan mislukken.

Ben weer verder gaan leren in “Illusies” van Ingeborg Bosch. Daarin werd ook een hoofdstuk geschreven over de laatste verdedigingslinie, ontkennen van behoeften. Dat werd zo beschreven dat het net was alsof ik een persoonsbeschrijving zat te lezen van mijn laatste ex. Zij is echt een klassiek geval. Ontkent al haar behoeften, vult deze met verslavingen; roken, tv kijken, spelletjes. Ze zegt dat ze niet verslavings gevoelig is, maar ze vervangt gewoon de ene verslaving met de andere. Toch knap hoe ik hier dan grotendeels door heen heb weten te breken. Dat ze zich kwa seks toch redelijk durfde over te geven. Hierdoor kwam dus de uitspraak dat ik de beste was die ze ooit gehad had. Dit kwam dus omdat ze haar gevoelens toe durfde te laten. Dus ook niet zo gek dat ze depressief werd nadat het uit ging. Ze was eindelijk in contact met haar gevoel aan het komen, met het gevoel dat al die pijn echt werd wat dus resulteerde in dat haar angsten zichtbaar werden en eindigden in een depressie.

Ze heeft zichzelf hier uit gered door haar oude verdedigingsmechanisme nog sterker te maken, door nog meer te vluchten in haar verslavingen van tv/spelletjes etc.
Dus ironisch genoeg, door haar proberen gelukkig te maken heb ik haar in eerste instantie echt gelukkig weten te maken, ervoor gezorgd dat ze zich openstelde met als gevolg de extreme pijn die ze voelde toen het uitging en de depressie die het veroorzaakte. Moet dit schuldgevoel maar eens van me afschrijven.

Ja, heb toch maar een email naar mijn ex gestuurd waarin ik mijn schuldgevoel heb geuit , mijn excuses heb aangeboden en kort het mechanisme uitgelegd, samen met het hoofdstuk over het ontkennen van behoeften. Was ze er verder mee doet is haar verantwoordelijkheid. Heb gezegd dat ze er niet op hoeft te reageren.

Mijn ex heeft nog niet gereageerd en zal dat dus ook niet gaan doen. Dus dat is goed op zich. Ik heb het uitgelegd en excuses aangeboden, het is aan haar wat ze ermee doet. Ze voelt zich veilig in der zombie-leven, geen geestelijke pijn, dus wie ben ik om daar in te rommelen. Mocht ze ooit wat willen veranderen dan weet ze me te vinden. Mocht het zo zijn dat ze het niet op prijs stelt dan is het ook goed, want eigenlijk is contact met haar helemaal niet goed voor me.

Heb afgelopen dagen gemerkt dat veel oude pijn van mij gaat om het feit dat ik geen steun heb gehad toen ik klein was. Daarom wil ik ook dingen perfect doen en mensen telkens helpen, om ze de steun te geven die ik heb gemist. Wil ik alles weten en perfect doen zodat ik anderen niet de onzin vertel die anderen wel altijd vertellen aan mensen omdat ze overal een mening over moeten hebben, zelfs als ze er geen verstand van hebben.
Ook wil ik nog steeds alles te perfect doen, constant alles overdenken, bang om het fout te doen, gelovend in de illusie van de perfecte wereld. Toen ik klein was vond ik het nooit erg dat mijn ouders niet kwamen kijken naar wat ik deed, want dan zagen ze het ook niet als ik dingen fout deed.
Vroeger had ik ook schijt aan alles en iedereen, ik deed het toch beter dan de rest en vertrouwde 100% op mezelf, dat dacht ik iig. Toen ik na het VWO er opeens achter kwam dat ik eigenlijk niet wist wat ik wilde, kon ik mezelf niet meer vertrouwen dacht ik.

Dus de oude pijn is dat ik niet gesteund werd , alles alleen moest doen.
(=emotioneel verwaarloosd )
En angst om mezelf te vertrouwen, om het weer fout te doen en in die depressie te eindigen.
Angst om weer dezelfde fouten te maken die ik in het verleden heb gemaakt.
Die de illusie in stand houd dat ik dan nu financieel binnen was geweest en dus nu daar niet meer bang voor had hoeven zijn, dat ik dan nu meer kon doen wat ik wilde. → valse hoop.
Als ik maar niet dezelfde fouten maak en de dingen die ik doe goed gaan, dan komt alles goed → valse hoop.

Zou de oude pijn zijn dat ik me niet (emotioneel) gesteund voelde toen ik klein was? Dat ik dingen fout deed of ze niet kon doen en dan niet de steun kreeg die ik zo hard nodig had. Dat ik daarom zo bang ben om dingen fout te doen, omdat ik dan weer die pijn zou voelen dat ik (emotioneel) niet gesteund werd door mijn ouders.

Dat ik daarom niet wilde dat mijn ouders niet kwamen kijken, omdat ze me niet zouden steunen als dingen verkeerd zouden gaan → ontkenning van behoeften.

Ook alleen al het feit dat ik nu alles zelf moet doen. Websites, de hondenopvang, de beurs. Dat ik niemand heb om mee te overleggen. Ook dit zorgt weer voor een connectie met die oude pijn dat ik geen steun kreeg vroeger en alles veel te vroeg alleen moest doen.

(Toelichting: Dit gaat over het onderzoeken van je oude pijnen, de angsten die we voelen zoals uitgelegd in het boek “Illusies” van Ingeborg Bosch)