Categorie: Dagboek 1

Nou heb een bewogen nacht gehad. Heb volgens mij erg weinig geslapen, maar voel me (en ondanks verkoudheid) toch goed. Nu ik het gevoel heb dat ik me gewoon kan overgeven aan mijn gevoel, kreeg ik nog een extra boost door het lezen van het boek van Eckhart. Ik zit dus nog met die angst.

Ingeborg legt uit dat je je gedisidentificeerd moet voelen tov je oude pijnen. Door bewust door te hebben dat het niks met “nu” te maken heeft, kan je het toelaten, observeren en er niet op reageren. (wat trouwens in zou houden dat je dus 100% bewust door het leven moet gaan om er niet meer op te reageren)

Maar omdat zij het uitlegt dat het alleen “nu” een illusie is, maar vroeger dus echt, blijf je het voelen als een onderdeel van jezelf. Het ligt wel in het verleden, maar we geloven dat het verleden ons heeft gemaakt tot wie we nu zijn en dus zijn die oude pijnen een deel van ons, ook al hebben we niks meer met nu te maken.
Maar die oude pijnen zijn dus ook een illusie, aan afweermechanisme van het Kindbewustzijn om de “angst voor de dood” niet te hoeven voelen. (wat waarschijnlijk uit ons primaire reptielenbrein komt, het oerbrein)

Maar pas op het moment dat je beseft dat alles een illusie is, dat het nooit een deel van je is geweest, dan kan je je dus echt desintifiseren. Dat kwartje viel toen Eckhart mij vertelde dat (hij noemt het het pijnlichaam) je er nooit vanaf zult komen zolang je er een vorm van identiteit uit haalt, zolang je denkt dat het een deel van je is. Hij omschrijft het als volgt:

“zolang een deel van je zelfgevoel verbonden is aan je emotionele pijn, blijf je bij elke poging om die pijn te genezen onbewust geneigd je daartegen te verzetten en haar te saboteren. En waarom ? Heel eenvoudig omdat je jezelf intact wil houden en de pijn een essentieel onderdeel van jezelf is geworden. Het is een onbewust proces en de enige manier om het te overwinnen is het bewust te maken.
Het inzicht dat je aan je pijn gehecht bent of bent geweest, kan heel schokkend zijn. Op het moment dat je het inziet, is de band verbroken. Het is opgesloten energie, energie die niet meer stroomt.”

Die laatste zin van Eckhart valt me nu pas echt op. Dat verklaart mijn bewogen nacht. Wat er gebeurde nml is dat ik al vroeg in de nacht wakker werd omdat er letterlijk golven van energie door mijn lichaam golfden. Ik kon het deze keer wel grotendeels toelaten. Het is echter een hele vreemde gewaarwording, je verstand wil zich er onbewust tegen verzetten, maar je voelt dat het goed is. Dit heeft toch het grootste deel van de nacht geduurd, dat ik met regelmaat die golven energie door mijn lichaam voelde gaan.
Het voelt alsof die angsten hierdoor echt aan het oplossen zijn !

Nou heb gisteravond geen rare energiestromen meer gevoeld. Heb net even gekeken, op 15-12-12 begon dit met die bol/energiebel die ontstond na een hik. Als een luchtbel die onder water was ontstaan en naar de oppervlakte dreef, terwijl hij zich verspreidde en daar verdween, zo voelde de eerste energie stoot.
Het lijkt erop dat de interne energiegolven die ik gisternacht heb gevoeld toch het oplossen van de oude pijnen was.
Ik werd vanochtend gewoon weer om 7:00 wakker nadat ik om 00:30 was gaan slapen. Ik voelde wel mijn hart weer toen mijn denken begon. Maar het was anders, ik voelde hem gewoon kloppen, zonder angst-gevoel erbij. Heb hem even gemeten en een hartslag van 49 in rust voor iemand die al een tijd niet aan echte sport doet is natuurlijk gewoon goed. (70 is gemm)
Denk dat ik mijn hartslag zo goed voel , gewoon omdat ik meer ben gaan voelen, meer via mijn gevoel leef. Denk dat het er net als de piep in mijn oren gewoon bijhoort. Iets waar je vanzelf aan went.

Het lijkt erop dat ik de identificatie met mijn oude pijnen/pijnlichaam dus echt heb opgegeven en heb laten oplossen. Ik voel veel meer berusting in mijn lichaam. Heb wel al wat gekke dingen meegemaakt op dit pad, ook mede door mijn hooggevoeligheid, maar dit is toch wel weer iets weirds!
Ergens zitten dus oude pijnen als een vaste energieklomp in je lichaam geborgen die je dus moet laten oplossen; of een betere omschrijving zou ik vinden: je moet ze vrij laten. Je moet die vaste energieklomp weer in beweging zetten, de dop eraf halen en vrij laten.
Want zo voelde het, alsof de energie uit de kern van mijn lichaam (midden romp, net onder de ribbenkast) kwam en naar buiten golfde.
Dat begon dus met die plop op 15-12-12 en eindigde met die intense energiegolven gisternacht.
Is toch vage shit hoe dit in mekaar zit. Het is dat ik het toch echt zelf heb meegemaakt 🙂

Maak ik me nog zorgen ? …-> ja
Voel ik nog afweermechanisme gedachten → ja
Maar er zit geen echte angst meer bij. Ik voel nog wel lichtjes wat af en toe, maar dat voelt meer als residu of echt een direct product van mijn denken en niet meer als de angst zoals die kwam uit de oude pijnen.

Waarom dan nog dat afweermechanisme ? Waarom dan nog gedachten van Valse Hoop en Primaire Angst en soort van angst (→ meer oppervlakkig) zoals ik dat nu voel is dat om me van de illusie van het ego af te houden.
Nu de oude pijnen zijn opgelost en mijn identificatie daarmee is gebroken, is de volgende logische stap om de identificatie met het ego, het denken op te lossen.

Ik voel dat daar ook een afweermechanisme omheen zit. Volgens mij werkt die hetzelfde, maar voelt het wel heel anders, omdat er geen echte angst bijzit, alleen een oppervlakkige waarschijnlijk gemaakt door het verstand. (of dat is nog gewoon residu)

Ik voel dat de identificatie met mijn ego, mijn denken gelijk veel sterker is geworden, het valt me nu ook opeens op hoe vaak ik het woordje “ik” schrijf in dit verslag. Maar dat is op zich logisch, doordat ik de identificatie met mijn oude pijnen heb opgegeven, wordt die met het ego automatisch sterker gevoeld. Moet oppassen hier niet teveel in mee te gaan.

Korte samenvatting

Als ik mijn reis naar de oude pijnen kort moet samenvatten heb ik eerst geleerd meer te kunnen voelen. Dit heb ik gedaan met mijn tijd bij de psycholoog, mbv het huiswerk uit het boek van Dr Phil. Mbv de boeken over hoogsensitiviteit waardoor ik daar beter mee in contact kwam en beter mee om kan gaan zodat ik kon leren welke gevoelens van mijzelf waren en welke van de ander. (vooral toenmalige vriendin, maar ook vrienden)
Ik deed concentratiemeditatie, maar volgens mij heeft die ook gewoon geholpen om meer in mezelf te kunnen, meer te kunnen voelen in mezelf, maar wel puur als ondersteuning en niet meer dan dat.
Door het opzetten van mijn eigen theorie over: Gevoel, Emotie, Verstand.
Gevoel = altijd goed
Emotie = nooit naar handelen (=angst)
Verstand = soms goed / soms slecht

Komt erop neer dat je je emoties moet beoordelen met je verstand of ze wel echt zijn en dat je moet leven naar je gevoel en niet naar je denken die je dingen oplegt en vooral niet handelen naar je emoties(=angst)

Katie en Ingeborg hebben me geleerd dat alle gedachten over je emoties, = oude pijnen in dit verhaal, ook een illusie zijn en je dus alleen moet voelen.
Katie heeft me geinspireerd om te doorzien dat de oude pijnen zelf ook een illusie waren en uiteindelijk slechts 1 puzzelstukje was, de angst voor de dood.
Eckhart bevestigd dit en leert me, vertelt me om de laatste stap te zetten en de identificatie op te geven en alle energie vrij te laten en op te laten lossen in het geheel.

Het is nu 3 jaar geleden dat ik met deze reis echt begon denk ik. Eerst leren HSP te zijn, me leven in de juiste richting krijgen. Later met behulp van een psycholoog. Relatie beëindigen wat heel veel energie kost om dat goed te verwerken. Leren huilen, op mijn 34ste nu 1 jaar geleden denk ik, echt voor het eerst leren huilen voor/vanuit mezelf. (ook voor uitgaan relaties)
Daarna geleerd de grootste (valse hoop) projecten af te kappen. (4daagse lopen, rondreis/vakanties, NYCMarathon lopen etc) Terwijl ik de term valse hoop nog niet kende 🙂
Had gewoon geleerd naar mijn gevoel te luisteren. Toen na de rondreis en mijn vakantiepoging naar Zwitserland ben ik eind september/begin oktober ook echt serieus aan de slag gegaan. Toen nog veel met valse hoop → ik wilde geld verdienen, sporten etc. Maar eind oktober en vooral vanaf november ben ik serieus met mijn gedachten aan de slag gegaan na het lezen van het boek van Byron Kathie. Wat resulteerde in de luchtbel van energie die spatte en zich verspreidde op 15-12-12 en eindigde, vooral door Ingeborg en als laatste duwtje Eckhart, dus op 19-01-2013.

Dus ondanks dat ik mijn psycholoog moest ontslaan omdat ze me de verkeerde kant opstuurde en alle energie van de relatie, doordat ik net zoveel met haar geluk bezig was als de mijne heeft de hele weg dus maar zo’n 2-3 jaar geduurd, waarvan de laatste 2 maanden intensief.
Gezien mijn versterkte identificatie met het ego op dit moment geef ik mezelf hiervoor een klop op de schouder.

Heb de relatie met mijn oude vrienden gebroken, met mijn vriendin, de relatie met mijn ouders aangepakt, mijn leven zelf aangepakt kwa werk en indeling/prioriteiten.
Laatste half jaar mezelf steeds meer terug getrokken, omdat me gevoel dat wilde. Geen tv meer, iig steeds minder, minder sporten, meer rust, meer schrijven etc
Het waren allemaal de beste beslissingen ooit !!!
Voelt echt als een bevrijding terwijl ik dit allemaal opschrijf !

Gisteravond gemerkt ook hoe belangrijk het was dat ik zo 2 jaar geleden echt gezond ben gaan eten. Dit pad is al zwaar genoeg, zo zwaar dat je er volgens mij (ik iig niet) geen intensieve sport bij kan doen en vereist ook veel van je lichaam. Het voelt nu toch ook echt als het reinigen van je lichaam.

Gisteravond had ik lekker knakworstjes voor mezelf gemaakt, iets wat ik vaker doe als ik wat ziekig ben, dan ga ik meestal makkelijk en ongezond eten. Maar nu voelde dat toch niet bepaald goed nadat ik het op had. Alsof het een te zware belasting was. Nou was dat gelukkig maar van korte duur, maar ik voelde het wel duidelijk. Vanochtend voelde het antwoord als dat ik nu mijn lichaam extra moet reinigen en het dus extra belangrijk is dat ik nu gezond eet. Ff helemaal niks aan troep in mijn lichaam. Nou eet ik al heel lang gezond, dus dat is een kleine moeite.
Maar bedenk me opeens dat dat ook verklaart waarom ik zoveel water drink de laatste tijd. Ik beperkte mezelf al een beetje, vond 2 liter per dag wel zat, maar dat is mijn verstand natuurlijk weer. Mijn gevoel heeft waarschijnlijk gewoon dorst omdat het dat vocht nodig heeft om alle residuen uit het lichaam af te voeren.
Klinkt heel stom en hoe kan energie, of oude pijnen nou als afval in je lichaam achterblijven, zeker als het alleen maar om energie gaat ? Maar goed, zo voelt het, en wie ben ik om na afgelopen ervaringen mijn gevoel in twijfel te brengen ? 🙂 Dus komende tijd veel water drinken en gezond eten.
Heb al een tijdje geen zweetaanvallen meer gehad snachts, zouden die nu ook over zijn ?
Of zou het desidentificatie proces met je ego ook zoiets in werking stellen ? Zal wel anders zijn ?
Maar goed, het bevestigd waarom Jezus en Boeddha ons vertelden ons lichaam als een tempel te behandelen.

Moet nu ook terugdenken aan mijn ingeving die ik al een jaar of 5 geleden had, voordat ik iets over boeddha had gelezen, voordat ik wist wat quantummechanica was, voordat ik wist wat string-theorie was, ik net in aan aanraking begon te komen met HSP. (Hoogsensitiviteit, door toenmalige vriendin)
Hoe ik voor mezelf een antwoord wilde hebben wat het was, wat er was op aarde, waarvan we het niet konden zien/begrijpen en die zorgde voor alle dingen die niet te verklaren zijn door toeval. Zoals het dingen aantrekken op je levenspad, hoe de antwoorden tot je komen als je gewoon de vraag stelt.
God had ik al afgedaan als onzin in welke vorm dan ook. Terwijl ik daar in het park liep en vroeg wat is het dan ? Dat het opeens in me opkwam ”Alles is energie.”

Ik bedoel dan ook echt letterlijk “alles”, heel het universum. En hoe een paar maanden later ik ga lezen over quantemmechanica, puur uit nieuwsgierigheid en via dat in aanraking kom met de nieuwste wetenschappelijke theorie (=nog niet bewezen, alleen theoretisch) dat alles letterlijk energie is en is opgebouwd uit trillende energie-snaren. De trillingsfrequentie bepaald de eigenschappen. Hoe bizar ik het al vond dat de nieuwste wetenschap dezelfde mening had.
Hoe ik erachter kom dat oude pijnen ook gewoon aanvoelen als opgeklompte energie. Dit in combinatie met alle HSP ervaringen die ik toen en daarna heb gehad.
Vraag me op de dag van vandaag af hoe in hemelsnaam zo’n waarheid gewoon in me opkwam, zonder dat ik toen wist wat ik nu weet. Nu twijfel ik er al lang niet meer aan. Dat deed ik al niet na het zien van de wetenschappelijke String-theorie , maar door alle ervaringen hoe groot de implicaties daarvan zijn. Dus ook hoe wij zijn als mensen zijnde.

Hoe boeken met de informatie die ik nodig heb altijd op het juiste moment mij bereiken wanneer ik er klaar voor ben en niet eerder. Hoe ik voel wat waar is en wat niet waar is in alles wat ik lees. (en hoe normaal ik dat van mezelf vind dat ik dat kan voelen, maar anderen dat dus meestal niet kunnen)

Zo dat was even een bevestiging van het ego.
Had vanochtend nog eens gevoeld hoe dat bewustzijn werkt. We zijn gewend om of ons in te spannen , of om te ontspannen, zelfde primaire dingen als vlucht of vecht, typisch zwart/wit denken wat we altijd geneigd zijn te doen. Maar zoals ik al geleerd heb, is dat het leven grijs is en sporten als yoga/pilatus juist ontspannen door inspanning.

Denk dat ik nu begin te voelen daarvan bewust te zijn. (tijdens het lopen iig, ik voelde het tijdens het uitlaten van de hond) je het bereikt door je lichaam te ontspannen, van binnen (energie weg laten stromen) maar je midden wel inspannen → om te lopen ?
Dus lichte inspanning in je kern, middenrif en de rest ontspannen. Denk dat ook te merken bij meditatie. Wil daarom pilatus weer oppakken als ik weer meer energie heb.
Dit dagboek is bijna vol en deze lijkt me een mooie tijd om deze dagen om aan een nieuwe dagboek te beginnen.

Dan kan deze de kast in met de titel:
“Oplossen van Oude Pijnen” 🙂
→ hoe alles een illusie is.

Gister was een bijzondere dag, bleef me de hele dag goed voelen, bevrijd van angst, heerlijk. Zelfs als mijn denken weer aan de haal ging en normaal een auto-angst reactie zou uitlokken: Niks, deze keer niks. Het is dus echt weg en dat is nog steeds vreemd natuurlijk.

Ik heb het boek illusies van mijn zusje aanbevolen gekregen, dus zat al een tijdje te denken haar te emailen of te bellen om haar te vertellen dat de oude pijnen ook illusies zijn, maar deed het elke keer niet. Mijn zus zal het toch niet echt kunnen snappen denk ik, omdat ze nog niet zo ver is en ik wil niet meer ongevraagd mensen hiermee lastig vallen (→ ja, is denken) .
Maar ik had gister zo’n goed gevoel en op een gegeven moment zei iets me dat ik er toch moest bellen. Bleek dat ze precies op dat moment een email aan het sturen was naar haar oude therapeut voor de mogelijkheden, dat zal dus geen toeval zijn 🙂

Heb haar het verhaal vertelt en geen idee wat ze er echt van vond, ze maakt wel het grapje of ik geen psychose had, maar ze nam me verder wel serieus. Was blij om te horen dat ze ook weer aan de slag wil. Toch zonde om dit soort dingen te laten liggen. Hopelijk heb ik haar extra kunnen motiveren. In Ingeborgs boek staat nml dat je je er je hele leven mee bezig kan zijn. Maar ja, zij gelooft dus ook dat de oude pijnen echt zijn en zal er daarom nooit vanaf komen, tot ze realiseert dat die ook een illusie zijn. Maar gezien mijn versterkte ego op dit moment, voelt het goed om mijn verhaal in iig aan 1 iemand kwijt te kunnen.
Zaterdag heb ik met een kennis afgesproken, zij heeft mij het boek van Eckhart getipt en dus eigenlijk mede-verantwoordelijk voor het feit dat het me gelukt is die oude pijnen op te lossen. Denk dat ze het op zich wel leuk vind om dat te horen.

Heb gister ook besloten dat ik vandaag met een reinigingskuur ga beginnen. Ik heb hier al meer dan een jaar een reinigingskuur van Schulze liggen, die had ik ooit gekocht toen ik zo bezig was met gezond eten en hoe dat het beste te doen.
Uiteindelijk heb ik er dus niks mee gedaan, omdat ik zo’n kuur eigenlijk maar onzin vond, gewoon gezond eten is wat je moet doen. Grappig alleen dat ik er voor de betreffende nacht (dat mijn oude pijnen wegstroomden) al een paar keer aan dacht het alsnog te doen, mede omdat Katie ook een periode gevast heeft omdat ze voelde dat ze dat moest doen, dat was een reden van mij te geloven dat het toch wel zin kon hebben. Door alle ontwikkelingen toen even niet meer aan gedacht, maar toen ik gisterochtend opschreef dat het voelde alsof mijn lichaam gereinigd moest worden, heb ik besloten om ipv alleen gezond te eten, die kuur te gaan doen. Mijn verstand denkt dan gelijk in problemen en vraagt zich af of dat allemaal wel goed zal zijn, maar omdat er nu geen angst meer achter zit is het veel makkelijker te luisteren naar je gevoel.
Want als ik er dus vorige week al aan begon te denken en dan zoiets als gisterochtend, dan is 1+1=2

Het voelt alsof ik alle residuen van die opgekropte angst energiebal die is opgelost moet afvoeren. De resten van oude pijnen/pijnlichaam.
Vandaag mag ik alleen fruit eten tot 18:00 en uiteraard veel drinken, maar gezien het feit dat ik al de hele week veel water drink is dat geen probleem. Dan 3 dagen alleen maar sap+water drinken en de laatste (5e) dag weer fruit eten. Ondertussen 5 keer per dag van die kruiden van Schulz drinken. Ben erg benieuwd, door mijn syndroom van Gilbert ben ik er normaal wel gevoelig voor als ik niet regelmatig eet. Zal dus vandaag en op de laatste dag ook maar een zonnebankje doen ter ondersteuning. (dat breekt de bilirubine af dat door mijn lever niet wordt afgebroken)

Krijg trouwens opeens allemaal mailtjes (3-4) met de vraag of ik op hun Tibetaanse Terrier kan oppassen. Tot nu toe zit ik vol of was het tijdens mijn geplande vrije periode, maar omdat ik eigenlijk nooit van het ras had gehoord vond ik het toch opvallend. Doe er verder niks mee, maar wie weet is dit wel het eerste teken dat ik naar Tibet op vakantie moet ofzo haha.
Vraag me wel serieus af of ik nog steeds allemaal van die angstige mensen zoals afgelopen maanden zal aantrekken, of dat dat nu veranderd. Ben benieuwd.

Zat te denken; Die energie zat misschien wel zo ter hoogte van de darmen of daar omheen. Dat je daarom als eerste last krijgt van je darmen als je gestresst bent enzo. In dat geval is Schulz toch niet zo gek als ik dacht. (ik dacht nml letterlijk dat hij niet helemaal spoort) met zijn elk jaar darmreiniging. Ook zou dat kunnen verklaren waarom vrouwen zoveel last hebben van hun stoelgang, zijn staan in veel directer contact met hun oude pijnen/ pijnlichaam.

Het lijkt het een mooie dag te worden, dus kijk er al naar uit om met de hond in het zonnetje in de sneeuw te wandelen.
Heb gistermiddag nog een zonnebankje gepakt en voelde weer flink wat bewegen in mijn lichaam. Dus het lijkt weer flink wat te hebben opgelost, geholpen af te voeren of wat dan ook.

Heb trouwens goed geslapen vannacht, stond pas om 10:00 op terwijl ik om 0:00 ongeveer ging slapen. Hoorde wel weer de bekende geluiden sóchtends, maar deze keer deden ze me niet meer zoveel, ze maakten me niet meer wakker zoals op de oude manier, denk omdat er geen angstgevoel meer bij zit.
Moet toch maar eens op het internet gooien hoe me dat gelukt is, want geloof dat bijna iedereen oude pijnen probeert te integreren, zoals Ingeborg, ipv de identificatie los te laten. Wat op zich vreemd is, omdat Ingeborg wel duidelijk schrijft dat je je moet disidentifcieren met je oude pijnen in het nu, het Volwassen Bewustzijn. Ik zie de logica er gewoon niet achter, dat ze die laatste simpele stap niet ziet. Kan idd alleen maar verzinnen dat ze niet door de weerstand heen kan prikken dat die oude pijnen geen onderdeel van je uitmaken, dat nooit hebben gedaan.
Ik moet dat ook nog doen met mijn ego, dus wat dat betreft…

Het ego is ook een afweermechanisme voor de angst voor de dood , of juist het afweermechanisme voor de angst voor de dood, de illusie van controle. Want (het afweermechanisme voor) de oude pijnen zelf, zijn niet de angst voor de dood zelf. Het zijn alleen de oude pijnen die uit die angst voor komen en zich daar dus ophopen. Het is de angst voor de dood die het afweermechanisme triggeren en zorgen voor oude pijnen die weer een afweermechanisme triggeren etc etc. (vicieuze cirkel)

Moet dus in theorie opletten dat ik geen nieuwe aanmaak, maar ik heb niet meer de illusie dat ik liefde nodig heb, dus dat moet wel goed zitten. Heb geen psychische angst gevoelens dus zullen er wel ook geen nieuwe worden aangemaakt.
Het is heel apart om dat afweermechanisme nu nog steeds te voelen (beschermen ego) , maar dus zonder dat angst gevoel. Op zich moet het proces daardoor makkelijker door te zetten zijn, maar goed dat merken we vanzelf wel.

Bedenk me ook dat je oude pijnen vrijlaten misschien een betere term is als loslaten, of is het eigenlijk hetzelfde ?
Misschien is het toch wel loslaten, de laatste stap is nml je identificatie met je oude pijnen loslaten.
Het is energie wat je vast houd, dus als je het loslaat, stroomt het vanuit zichzelf weer het universum in. Het gebeurde in mijn slaap, dus deed dat niet bewust op dat moment.
Maar het ego is dus ook, of misschien wel hetzelfde afweermechanisme. Het is natuurlijk hetzelfde, het houd je gewoon weg bij de “angst voor de dood” en alle opgekropte oude pijnen die daar uit zijn voortgekomen.
Ik heb nu alleen de oude pijnen opgelost, losgelaten, maar dus nog niet de angst voor de dood.
Maar ik voel geen (psychische) angst meer, dus dat is vreemd.

Heb even Eckhart erbij gepakt, hij zegt als je de identificatie heb opgegeven, dan zal je het ook niet meer voeden. Maar verder kan ik er geen antwoord op vinden, wat op zich niet gek is omdat hij ze allebei tegelijk losliet. Vraag me af of hij dan weet dat je het 1 voor 1 kan doen.
Kan er voorlopig geen antwoord op bedenken. Misschien alleen dat de weerstand nu alleen nog in mijn denken zit/gedachten en niet meer in mijn lichaam/gevoel (=emotie).

16:00

Heb net met de hond gewandeld en ook nagedacht of geprobeerd te voelen of er nu nog angst is. Maar alhoewel de kern van het ego “angst voor de dood” is , nu mijn oude pijnen zijn opgeruimd voelt het niet meer als angst, het voelt gewoon als weerstand.
Tijdens het wandelen ook weer meditatie geprobeerd en dat is best moeilijk, je moet helemaal in je lichaam zitten en dus proberen alles zo bewust mogelijk te doen. Anders dan zittende meditatie, moet je hier op veel meer zaken tegelijk concentreren en dat is veel moeilijker, maar voelt wel goed aan. Heb nu ook minder last van de herrie, bv van de kettingzagen waarmee ze in het park aan het werk waren, of de grote houtversnipperaar. Het voelt beter omdat ik “veilig” in mijn lichaam zit , denk meer aanwezig.
Heb ook besloten me niet meer druk te maken om deze angst-issue op te lossen, te verklaren. Dat is nml weer het “waarom” van het denken en dus een afweersysteem. Het gaat erom wat ik voel en weet dat het “angst voor de dood” is wat er aan de kern ligt. Dat ik geen echte angst meer voel, maar alleen een weerstand maakt verder niet uit.
Niet alles is te verklaren of uit te leggen.