Tijdens het wandelen gister tikte ik:
Ik heb een concept verzonnen dat ik ben dat wat het ego/ blokkade/ levensenergie ervaart. Maar dat is wederzijds afhankelijk van de ervaring. Dus als het ego verdwijnt, verdwijnt de ervaring en dus de IK die ik heb verzonnen.
(bewustzijn bestaat alleen bij gratie van dat waar het bewust van is)
→ angst voor de leegte
Ik blijf bedenken wat ik in het verleden fout heb gedaan, wat ik fout doe. Maar dat is verleden, niet nu. Onzinnig om dat te blijven terughalen. Vergeef en doe opnieuw zonder denken.
(onthoud: er valt niks “te leren”, het is juist “on-leren”. Niet doen, maar niet-doen).
Merk dat er weer een omslag is. Meditatie/ verlichting is de kunst van niet-doen van ontspanning (niet-spanning). Dat is verwarrend, want als je als niet-bewust mens probeert te ontspannen val je juist terug in spanning en doen. (het zogenaamde relaxen, tv kijken, vakantie, feestje) Dus leerde ik mij te ontspannen door mij in te spannen.
Ontspanning door inspanning.
Merk nu dat ontspannen ook echt ontspannen is. En inspanning als inspanning voelt.
Moet dus ontspanning door inspanning loslaten.
Nu overgave door totale ontspanning.
Doorbreken van gewoonte en inzien van illusie en niet bang zijn van de leegte (= concept van het denken) en geen prikkels blijven opzoeken.
Doe ’s ochtends 45 min meditatie bij opstaan.
Loge hondjes uitlaten = meditatief wandelen
Ochtend routine = incl dagboek overtikken (bewust worden)
Dan weer 30 min meditatie
wat huishouden/werk etc
Lange middagwandeling 1,5 uur meditatief
wat huishouden werk etc
Eten
Boek lezen (tv kijken)
Meditatie voor het slapen gaan 30 min. (wordt 45 min)
Hondjes laten plassen
boek Osho lezen voor het slapen gaan
Geen excuses meer, geen vluchten meer.