Het verhaal blijft hetzelfde

Het denken is een slaaf van zichzelf doordat het constant iets tot doel maakt. Pas als er geen enkel doel, of nut is, is het volledig vrij.
 
Emoties, energie, blokkades , gedachten, ze zijn allemaal echt. De betekenis, interpretatie, oorzaak, identificatie ervan, het hele verhaal wat we daar aan koppelen, verbanden die we denken te zien zijn echter allemaal onzin.
Het is de vicieuze cirkel van ervaren wat onze overtuigingen zijn, en overtuigd zijn van wat we ervaren.
De valkuil is, is dat de ervaring zelf echt is, het wordt gevoeld. Maar het verhaal wordt ook ervaren en die is compleet verzonnen.
Als er wordt ingezien dat het verhaal verzonnen is, zijn je overtuigingen losgelaten. Het ervaren van energie, blokkades, gedachten, denken etc gaat dan nog een tijdje door. Maar stopt vanzelf doordat de vicieuze cirkel is doorbroken en het mechanisme niet meer gevoed wordt en daardoor stil zal vallen.
Elk onderscheid, elke eigenschap  (zoals stroom, blokkade, binnen/buiten, zelf/wereld, goed/slecht) valt weg, bij het wegvallen van het verhaal.
Dat veranderd verder niks.
Want altijd is alles nieuw dat was met verhaal al zo (daarom lijken alle verhalen nieuw, maar zijn ze steeds hetzelfde) en zonder verhaal zal dat nog steeds zo zijn.
Dit dagboek lijkt een verhaal wat zich ontwikkeld. Maar alleen de ervaring ontwikkeld zich, is nieuw. Het verhaal blijft elke keer weer hetzelfde.