Er wordt opgemerkt hoe vooral het kiezen of bewerkstelligen van een goed gevoel wegvalt. Het had altijd als doel geen stress, blokkade etc meer te voelen en dus de ervaring van dat fijne gevoel wat ervaren werd weer na te streven. Of niet zozeer eens een bepaald gevoel, als wel het ervaren zelf. Toch weer een subtiele vorm van poging tot controle, ook al was het om die controle op te geven. Toch een illusie dat het er keuze kon zijn. (door de illusie te zien, identificatie op te geven etc. ) maar er kan niet voor gekozen worden. Het wordt voor je gekozen.
En kennelijk heeft het soms gewoon tijd nodig voor dat dat gebeurt.
Grappig, het is ook gewoon een blijven geloven dat er voordeel uitkomt. Uit het vasthouden aan het zelf. (de leuke kanten ervan )
