Er is duidelijk weer echt wat veranderd.

Er is duidelijk weer echt wat veranderd. Aan de ene kant is alles nog hetzelfde. Voel nog steeds die blokkade en energiestromen. Dat is verder niet echt uit te leggen, maar ik moet me er echt op aanpassen. Zoals veel meditatie blijven doen om niet gek te worden. In feite wordt ik dus gedwongen door te gaan met wat ik doe (en weet wat goed is) . Maar heb ook losgelaten dat ik gedurende dag een “normaal” leven moet leiden, dus dat is verder geen probleem. Hoef verder ook niks te doen, alleen met de hondjes wandelen, wat in feite een meditatiewandeling is, dus dat zou ik sowieso wel doen.
Maar ik voel nog steeds dat gevoel bevrijd te zijn van mijn twijfel, een berusting, enigszins vredig gevoel.
Bedacht me dat dat waarschijnlijk komt door het loslaten van begeerte. Immers als ik niks begeer dan heb ik geen doel en hoef ik niks te doen om dat doel te halen, geen keuzes te maken om iets voor elkaar te krijgen, kan ik niks fout doen of hoef ik niet te bedenken wat ik zou moeten, of wat het beste is voor mij om te doen om het doel te bereiken wat ik wil bereiken.
Verlichting als doel heb ik nu dus losgelaten, ik wacht niet meer tot alle energie in balans is. Alles komt goed en nu is dus alles goed.
Ik voel nog steeds die energiestromen, die zo zijn dat ze mij af en toe stil zetten, mijn levenstempo enorm vertragen, mijn denken stoppen, mijn zicht blokkeren etc.
Maar ik heb er nu vrede mee. Ik heb er geen controle over, kan er niks aan doen. Ik moet me er gewoon aan over geven en het zal gebeuren wanneer het zal gebeuren. Ergens op wachten, of constant observeren wat er gebeurt, observeren of ik niet ergens aan vasthou cq verkeerd doe, observeren en analyseren of ik wel het juiste doe, of er wel vooruitgang is etc. Allemaal onzinnig.
Ik besef nu hoe onzinnig het is om het te observeren en te analyseren, om iets te willen dat gebeurt. Dus dan laat ik het los.
En dat is bevrijding !