Liep vandaag weer mijn meditatiewandeling in het park. En zoals zo vaak bleef ik weer twijfelen of ik wel goed deed aan alles wat ik doe. Tevens weer bewust zijn dat het slechts het ego is die denkt dat er wat mis is en die denkt dat er wat gedaan moet worden.
Opeens had ik zo van, waarom twijfel ik nog ? Het is onzin om te twijfelen. Ik weet wat ik weet en ik weet dat ik verlicht ben en ga worden.
“Ik besloot” dat ik het twijfelen zat was, dit is wat ik doe en weet dat goed is. De rest is onzin.
En opeens was het gevoel van twijfel weg, echt weg en het voelt ook alsof het niet meer gaat terugkomen. Beetje zelfde bevrijdend gevoel als toen mijn angstgevoel verdween.
Dus naast angst, haast is nu ook twijfel iets is wat is verdwenen. Toch wel lekker hoor.
Twijfel is een illusie
Keuze is een illusie
Fijn gevoel om niet meer te hoeven twijfelen. Te beseffen wat een onzin het is.
Als ik weet hoe iets moet, dan zal ik het gewoon doen. Als ik het fout doe dan wist ik niet hoe het moest en had ik het niet anders kunnen doen, dan heb ik wat geleerd en ben ik weer een stukje wijzer geworden. Zo is de natuur, zo ben ik, zo is het leven en dat is hoe het niet anders kan en ook niet anders hoeft. Het is heerlijk om fouten te maken en daar van te leren.
Geen twijfel meer op dit moment, werkelijk een bevrijding.
🙂
