Wat gevoelt wordt en dat wat voelt zijn beide een illusie. Daarom zinloos een bepaald gevoel of ervaring na te jagen. Dat is slechts weer begeerte en najagen van een idee, najagen van het verleden. Het hiernu is altijd nieuw en dus niet te herkennen of voor te stellen. Er is niks.
De boel blokkeren/reageren op is ook niet iets wat “ik” doe, dus niet iets wat “ik” moet loslaten of ontspannen. Dat is als het ego loslaten door te doen, door het een doel te maken.
Mijn gevoel vertelt me niet wat ik moet gaan doen, dat is emotie, dat is ego. Ego die wat laat voelen, als motivatie en dan het denken dat dat dan interpreteert om het beste te gaan doen, om dingen (mijn gevoel) beter te maken. Een zelfverzonnen interpretatie.
Er is niks.
Wat ik doe en ga doen gebeurt gewoon en is daarom altijd het juiste om te doen. Het komt uit het geheel, uit het niks en dat is alwetend.
